Mercedes C-klasse op benzine na facelift nog altijd fijne kilometervreter

De grote grille en sterren in de koplamp zijn nieuw.

Het is een interessante zet van Mercedes om de elektrische C ook gewoon C-klasse te noemen. Geen EQC meer, maar gewoon C-klasse Electric. Ook al heet hij op het kenteken officieel ook nog ‘powered by EQ technology’. Die andere C, waar gewoon benzine en diesel in gaat, stamt alweer uit 2021 en heeft een facelift ondergaan.

Hij heeft diverse designelementen gekregen die we herkennen van de vernieuwde S-klasse. Dus ook hier de grote nieuwe grille, die rondom verlicht is. Daarbij zien we ook de sterren in de koplampen. Aan de achterkant een vergelijkbare verandering met de sterren in de koplampen. De wijzigingen in het interieur zijn minder zichtbaar. De cockpit bleef in opzet gelijk, dus met het staande touchscreen in plaats van het grote horizontale scherm in de elektrische C. Er zijn wel wat nieuwe kleuren bijgekomen. Wie goed kijkt, ziet een kleine wijziging op het stuur. Daar kwamen wat fysieke knoppen terug voor cruisecontrol en audiovolume. Onderhuids is de software van het multimediasysteem vernieuwd en is er AI gekoppeld aan de spraakassistent.

Onderhuids zijn er eveneens wijzigingen. De demping is verfijnd, vooral op de achteras. Daarnaast is de achterwielsturing (niet verkrijgbaar op de PHEV) verbeterd. De aandrijflijnen kregen ook updates. De instapper is nu een 2-liter motor in plaats van een 1.5. Alle modellen hebben nu elektro-ondersteuning. Bij de versies zonder stekker is dat in mild-hybride vorm, waarbij een kleine elektromotor 17 kW levert, met 20-kW overboostfunctie. Dat is genoeg voor parkeerhandelingen. Verder is er de plug-in hybride C300e, waarvan de elektromotor 136 pk levert. Het totaalvermogen stijgt bij deze variant naar 313 pk en de elektrische actieradius bedraagt op papier meer dan 100 kilometer. Naar wens kun je met de C300e PHEV tot 55 kW snelladen. Gezien de kosten die hiermee gepaard gaan, loont dat wat ons betreft niet echt, maar de techniek is er in ieder geval klaar voor.

De cockpit bleef gelijk; wel kreeg het stuur wat fysieke knoppen.

Onderstellen bouwen

De C250 rijdt fabelachtig. Soepel, comfortabel, in combinatie met een uitstekende wegligging. Het feit dat hij boven de 200 km/h op de autobahn met één vinger op het stuur op koers te houden is, verdient extra lof. Niet dat we anders gewend zijn van de C-klasse, maar bijna alle Chinese nieuwkomers met krankzinnig veel vermogen komen niet eens in de buurt van deze stabiliteit.  Dat de Benz in beginsel een comfortabele auto is, maakt het extra knap en extra bewijs dat ‘comfort’ geen excuus mag zijn voor de wegligging van een dronken kameel, zodra je één keer een drempel overgaat. (Hallo Jaecoo). Nee, een onderstel in elkaar zetten kunnen ze wel in Stuttgart. Het vermogen van de C250 is afdoende, al valt het in het niet bij de trekkracht van de elektrische C. Maar dat is nu eenmaal de elektro-inflatie die de sprinttijden van tegenwoordig beheerst. De automaat doet daarbij soepel en daadkrachtig zijn werk.

PHEV minder fijn

Vervolgens proberen we de C300e plug-in hybride en die vertelt ineens een ander verhaal.  We weten nog goed dat toen we de pre-facelift-C als duurtester hadden, we de instapper eigenlijk fijner vonden dan de krachtige plug-in. Het onderstel ging niet goed om met het extra gewicht van de PHEV, wat zijn weggedrag nadelig beïnvloedde. Helaas is de conclusie nu hetzelfde. Ja, er is duidelijk wat verbeterd op de achteras, die de honderden extra kilo’s beter dempt dan voorheen. Maar er blijft een soort logheid in de auto zitten die je al voelt zodra je van je plek komt. De perfecte balans die de ‘gewone’ C zo kenmerkt, vinden we niet terug in de plug-in hybride. Een auto als de Audi Q3 PHEV bewijst dat dat niet inherent is aan deze aandrijfvorm. Daar lijkt alles meer geïntegreerd in de auto.

De keuze is daarmee snel gemaakt, zou je zeggen. Maar helaas, het Nederlandse bpm-systeem maakt de PHEV veel aantrekkelijker qua prijskaartje. Dan hebben we het nog niet eens over mogelijk goedkope kilometers met de PHEV, omdat je wellicht thuis goedkoop kunt laden. Laat je niet misleiden door het hogere vermogen van de C300e, want de extra kilo’s (bijna 400 kilo zwaarder dan de C250) doen dat voordeel in feite teniet. We adviseren aspirant-kopers uitvoerig proef te rijden om het verschil zelf te ervaren.

Diesel kan ook!

Mercedes is met BMW het enige merk dat eigenwijs diesels blijft aanbieden in Nederland. “Er zijn nog altijd klanten die diesel verkiezen boven benzine, ondanks de hoge kosten”, aldus een woordvoerder van de Nederlandse importeur. We krijgen de kans niet vaak, dus gingen we ook even met de C250d op pad. De stilste diesel op de wereld is het zeker niet, maar de souplesse en de trekkracht passen nog altijd uitstekend bij de C-klasse. We werden er blij van dat we het weer eens konden ervaren!