Dominic en Samuel sloten spontaan met oude W124 aan bij strak georganiseerde Mercedes-wereldtoer

Het drietal auto's is inmiddels vol bestickerd met alle bezochte speciale plaatsen. Van steden tot gebergtes, van bergpassen tot de piramides. Van musea, collecties tot circuits en eigen fabrieklocaties. Van Noord- en Zuid-Amerika tot Azië, waaronder Vietnam, Maleisië. India, China, Japan. Van Australië tot Nieuw-Zeeland en van Noord- en Zuid-Afrika tot Europa. Alle uithoeken op de Noord- en Zuidpool na hebben de drie S-klasse en hun bemanning aangedaan. Onderweg ontmoeten ze klanten, fans en leden van Mercedes-Benz-clubs. Aan het eind  hebben ze 55 landen bezocht. Het totaal aantal kilometers bedraagt zo'n 195.000, oftewel zo'n 65.000 per auto als ze op 17 oktober zijn teruggekeerd in Stuttgart om daar hun opwachting te maken op het 140 Years Festival. 

Als een van de laatste tussenstations doen de drie S-klasse en hun bemanning Nederland aan.  De Ockhuisen Collection, bestaande uit 152 Mercedessen en leden van de Mercedes-Benz Clubs wachten tijdens de speciaal georganiseerde Cars & Coffee de drie auto's en hun chauffeurs en bijrijders op. 

Wie zijn die mensen die in de baas zijn tijd mogen meerijden met deze toer?

Heiko Stelzmann put normaliter Mercedessen uit op de testbank

Heiko Stelzmann is normaal gesproken werkzaam op de afdeling Dauerlauf, op de Zuid-Duitse testlocatie Immendingen. Daar worden alle typen Mercedessen, voordat ze op de markt verschijnen, uitgeput op de testbank en op de baan. De 140 Year - 140 Places monstertoer is voor hem van een andere orde. "Ik heb etappes in Europa, Nieuw-Zeeland, India en Egypte gereden. En vanochtend vanuit Bremen naar Baarn. Het gevarieerde landschap van Nieuw-Zeeland is onder zijn huid gekropen. Het indrukwekkendst vind ik de Umling La-weg die leidt naar een letterlijk adembenemende hoogte van zo'n 5,8 kilometer.  De piramiden in Egypte zal ik evenmin vergeten. Maar ook de start in Brussel. Vijf minuten voordat het grote event met 700 genodigden zou aanvangen en ik de taak had een van de S-klasse het podium te rijden, vroeg een moeder in de coulissen of haar zoontje even in de auto mocht zitten.  Je moet weten dat dit een precisieklusje is, zowel qua timing als qua stuurkunst, en dat er vooraf best wat 'druk op de ketel' staat om dat tot een goed einde te brengen. Maar ik ben ook heel jong geweest; nu ben ik vader. Dus heb ik hem in de auto gezet. Het jongetje sprong een gat in de lucht van blijdschap. Dit soort momenten zijn goud waard. Wellicht een klant van de toekomst."

Robin Pedro: testrijder

Robin Pedro moet nog aan zijn deel beginnen. De testrijder, normaal werkzaam op de testbaan in Immendingen, zal de blauwe S500 4Matic via Antwerpen en de Kanaaltunnel naar Brixton rijden, de thuisbasis  van het Mercedes F1-team. "Daar kijk ik enorm naar uit. Zeker nu de beide Zilverpijlen weer zo succesvol zijn en de kans op het wereldkampioenschap steeds groter wordt. Ik vind de nieuwe S-klasse een geweldige auto. Ooit zal ik een klassieker bezitten. Dat hoeft niet per se een Mercedes te zijn."

Thilo Woitysak wilde iets anders dan een bijeenkomst in een stadion of kasteel

Thilo Woitysak behoort tot de kerngroep die de toer heeft bedacht en is verantwoordelijk voor een perfect verloop. "We wilden een gek idee, 'out of the box', bedenken. Niet zomaar een bijeenkomst in een stadion of een kasteel met duizenden gasten. Het moest iets memorabels zijn. Zo kwamen we op 140 plekken en routes  die elk iets betekenen voor de mensen ter plaatse of die een rol hebben gespeeld in de mobiliteit. Een enorme uitdaging, met name de routing. De volgorde van de lange routes betekende vele uren werk en overwerk. En dat alles met een extreem korte voorbereidingstijd. In oktober stond het idee vast en op 29 januari gingen we van start. Het vereiste ook een enorme flexibiliteit. We wilden bovendien de nieuwe S-klasse 4Matic, maar die was nog niet beschikbaar, omdat de introductie pas in mei zou plaatsvinden. Gelukkig waren er voorserie-auto's beschikbaar: twee S580 4-Matic en een S500 4-Matic. Op verscheidene locaties kwam de 4WD goed van pas. De toer heeft elke dag minstens een verrassing opgeleverd, waartoe de komst van 170 G-klasse - we hadden om 140 auto's gevraagd - naar de tussenstop Graz in Oostenrijk tot de bijzondere behoort."

Berit Bremer, organisator, had op 4,2 kilometer hoogte niet genoeg lucht meer

Berit Bremer heeft de toer georganiseerd en heeft de meeste etappes gereden, dus de meeste kilometers in de S-klasse doorgebracht. Ze is er met uitzondering van pauzes van zes dagen onophoudelijk bij. "Wat me het meest is bijgebleven, is dat uitgerekend in landen waar veel arme mensen wonen de auto's en hun inzittenden met open armen zijn ontvangen. Het enthousiasme in met name de arme Afrikaanse landen is ongekend. En in India is ons merk een teken van mobiliteit en houdbaarheid. Helaas heb ik het niet tot de hoogste hoogte tijdens de rit op de Umling La bergpas volgehouden. Op 4,2 kilometer van de 5,8 hield ik het voor gezien. Zo adembenemend, zo belastend voor de longen is die hoogte." De Cars & Coffee in Nice en Sydney brachten onverwacht veel mensen op de been. Hartverwarmend en onvergetelijk. Precies wat we voor ogen hadden met deze toer. En kijk eens: ook hier een grote opkomst."

Dominic Ritchie en Samuel Da Fonseca haakten in Afrika aan met een afgeragde W202 S-klasse, in Europa met de E300 Diesel

Dominic Ritchie en kompaan Samuel Da Fonseca zijn met hun ruim dertig jaar oude E300 Diesel de vreemde eend in de bijt. Hoe kwam dat zo?

"We vernamen op sociale media dat de toer ook door Afrika zou gaan rijden. Dat bracht ons op het idee om aan te sluiten op het deel tussen Kenia en Zuid-Afrika. Hoewel ik geboren Brit ben, voel ik me nu, woonachtig in Johannesburg, meer Zuid-Afrikaan dan Brit. Eerst was er aarzeling bij de organisatoren. Het is immers hun initiatief en ze hebben liever alle touwtjes in handen. Maar gaandeweg sloeg de aarzeling om in enthousiasme. Ze gaven ons 'the challenge' om binnen twaalf uur  een auto te vinden waarmee we zeven landen konden doorkruisen. Vind daar maar eens een geschikte auto. Met een afgeragde W202, de beste auto die we vonden in Nairobi, hebben we het 10.000 kilometer lange Afrika-deel weten te volbrengen. Maar we hadden de smaak te pakken. Waarop we bedachten om ook door Europa te gaan rijden. Oké, zeiden ze bij Mercedes: jullie hebben weer twaalf uur om er een te vinden in ... Albanië, of all places. Je wilt niet weten wat je daar allemaal wordt aangeboden. We hadden immers een budget van slechts €4.000. De 'beste' kandidaat was deze E300 Diesel met tussen de 350.000 en 500.000 achter de wielen en de enige auto met originele papieren. Daarmee hebben we achttien grensovergangen gepasseerd, 11.000 kilometer in totaal. Een hoogtepunt vinden we de vrijwel onbegrensde Albanese gastvrijheid en de spectaculaire bergpassen en de brutale bruine beren in Transsylvanië, Roemenië. Ook interessant om te zien hoe de mensen daar klassieke auto's inzetten voor dagelijks gebruik, ook al realiseren we ons dat het vaak uit financiële nood is geboren. We nemen straks geen afscheid van onze trouwe E300 Diesel. Hij gaat via Portugal per schip mee naar Johannesburg. "

Aan de Ockhuisens de eer om de 'Amsterdam'-sticker aan te brengen.

Foto's Louis Blom