Gebruikersreview

Volvo S80 3.2 AWD Summum (2011)

28 september 2026 • 17:20

Lekker rollen13

Uitvoering	S80 3.2 AWD Summum
Versnellingen	6, Sequentiële Automaat
Bouwjaar	2011
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand bij aanschaf	48.895 km
KM-stand laatst	67.350 km

Zweedse schone uit Parijs

67.350 km
28 september 2026

Deze review beschrijft de aankoop van en onze relatie met een Volvo S80 3.2 AWD Summum (2011). Sinds juni 2025 behoort de wagen tot ons huishouden. De kilometerteller stond bij aanschaf op ruim 48k. Na 15 maanden is de stand met bijna 19k gestegen, nog altijd netjes gelet op zijn leeftijd.

Waarom nu tot deze aankoop overgegaan? De lage en moeizame instap in de C70 gingen me flink tegenstaan. Hoewel ik het nog steeds een mooi (cabriolet) model vind en hij een aantal leuke zaken kent, ging mijn voorkeur uiteindelijk meer uit naar een praktische, ruime, betrouwbare en veilige reiswagen. Ook beschik ik nog over een Skoda Enyaq welke ik voor zakelijk verkeer gebruik en mede van invloed was op mijn keuze. Ik wilde namelijk gewoon kunnen vertrouwen op de beschikbaarheid van tankstations (benzine) en niet op die van de aanwezigheid van laadstations. Voor mijn werk moet ik zo af kilometers maken, de landsgrenzen over en de buitengebieden in. Met de elektrische Skoda zit ik dan vaak in de stress, onzeker of er een laadpaal in de buurt beschikbaar is en of die het dan ook nog eens doet. Beetje klaar mee dus.

Ik zocht een nononsense auto maar wel eentje die me wat rijplezier zou geven. Omdat ik (als kind) warme herinneringen heb aan het rijden in oudere BMW's met 6 cilinder motoren heb ik nog even gekeken naar modellen als de 5 en 7 serie van eind '90 en begin jaren 2000. Maar ben uiteindelijk toch weer bij Volvo beland, zijn we bekend en vertrouwd mee.

De auto die ik vond en kocht betreft een S80 met 6 cilinder motor met ruim 243 pk's, vierwielaandrijving, een ketting in plaats van distributieriem en een automatische transmissie (volgens kenners de betere). Met erg weinig kilometers op de klok en een historie die klopt. Helaas mist de auto voor het mooie 2 cilinders, want het motorgeluid van deze 3.2 liter doet gewoon niets met me, terwijl de oude 5 en 8 cilinders van Volvo dat nou weer net wel deden. Je kunt echter niet alles hebben, soms moet je gewoon genoegen nemen met wat zich plots aandient. In dit geval een, weinig geleverde, Caper Green (meer olijfgroen) gespoten S80 in de luxe Summum uitvoering met beige leer, hout en een donkerbruin bovendek van het dashboard. Vraag me niet om de uitvoeringsdetails en benamingen, bijna alles zit er op of aan. In plaats van een cabrio, hebben nu weer het comfort van een elektrisch open schuifdak.

De auto werd aangeboden door een handelaar in het zuiden van het land. En vertoonde wat lichte lakschades en stond op een verkeerd type Volvovelg. Het bleek dat de S80 geïmporteerd en afkomstig was van de eerste Parijse eigenaar die de wagen op 69-jarige leeftijd had gekocht en tot zijn 84e in bezit heeft gehad. De man had een hoge positie aan een of ander hof in Luxemburg. Bij de wagen zat een lading fakturen van onderhoud bij de Volvodealer om de hoek (westkant Parijs) op naam van de eigenaar. Om de 3-4k kreeg de wagen daar de nodige Franse aandacht, getuige de stempels in het onderhoudsboekje.

Hoewel de kleur, de lakschades en de velgen me wat tegenhielden, ben ik vanwege het totaalplaatje toch tot aankoop overgegaan. De C70 moest het veld ruimen, werd ingeruild op deze in bijna nieuwstaat verkerende S80. De zittingen, de (besmettelijk beige) vloermatten en de kofferbak leken amper aangeraakt, van vlekken of beschadigingen was geen sprake. De wagen reed gewoon als nieuw. Deed me in het begin ergens nog wel terugdenken aan onze 960 3.0 24V.

De 1e rit ging meteen naar Leeuwarden voor een andere set 18 inch Volvovelgen. Deze deden het uiterlijk en totaalbeeld van de wagen meteen goed. Een week later vertrokken we met de auto voor een week naar de Alpen. Dit verliep zonder problemen, alles ging goed. Moeiteloos, comfortabel stil en best zuinig ( 1 op 11-12 gemiddeld) verliepen de (snelle) kilometers. De auto is aan mij verkocht met een jaar Bovag garantie welke we niet hebben hoeven aanspreken. Omdat we ons een beetje stoorden aan de plaatselijk bijgespoten carosseriedelen, en we tamelijk precies zijn, heb ik besloten de gehele rechterzijkant te voorzien van een nieuwe verf-/laklaag. Om kleurverschil te voorkomen. Een flinke aderlating natuurlijk, maar de wagen was/is het nog steeds waard.

Afgezien van een lege accu (de 2e in z'n bestaan) en een 60k beurt bij de Volvodealer, hebben we geen onverwachte (on)kosten gehad. De S80 vervoert ons regelmatig en zonder problemen naar Amsterdam en voor stedentrips naar Potsdam of Dresden. Over belangstelling heeft de oude S80 dan niet te klagen. Regelmatig zien we mensen even naar binnen kijken of zich naar de wagen omdraaien. Hoewel het model intussen wat wegvalt tussen alle brede en hogere moderne auto's, staat er nog steeds een fraaie, best sjieke en elegante onmiskenbare Volvo.

9,5