Gebruikersreview

Volvo S80 3.2 AWD Summum (2011)

28 september 2026 • 17:20

Lekker rollen13

Volg AutoWeek in Google Search Volg AutoWeek in Google Discover

Uitvoering	S80 3.2 AWD Summum
Versnellingen	6, Sequentiële Automaat
Bouwjaar	2011
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand bij aanschaf	48.895 km
KM-stand laatst	67.350 km

Zweedse schone uit Parijs

67.350 km
28 september 2026

Deze review beschrijft de aankoop van, en onze relatie met, een Volvo S80 3.2 AWD Summum (2011). Sinds juni 2025 behoort de wagen tot ons huishouden. De kilometerteller stond bij aanschaf op ruim 48k. Na 15 maanden is de stand met bijna 19k gestegen.

Waarom tot deze aankoop overgegaan? De lage zit en moeizame in- en uitstap van de C70 (2009) gingen me flink tegenstaan. Helaas hebben wel meer Volvo's last hiervan. Hoewel ik het nog steeds een mooi (cabriolet) model vind en hij voorzien was van alle opties en een 5 cilinder motor, ging mijn voorkeur toch meer uit naar een praktische, ruime, betrouwbare en veilige 4 deurs reiswagen.

Daarbij heb ik nog een Skoda Enyaq (2024) welke ik voor zakelijk verkeer gebruik en mede van invloed was op mijn keuze. Ik wilde namelijk gewoon kunnen vertrouwen op de beschikbaarheid van tankstations en niet op die van laadstations. Voor mijn werk moet ik zo af en toe kilometers maken, de landsgrenzen over en de buitengebieden in. Met de elektrische Skoda ervaar ik dan vaak stress, ben ik onzeker of er een laadpaal in de buurt beschikbaar is, die het dan ook nog eens doet. Beetje klaar daarom wel met EV. Nu geen hinder van.

Ik zocht gewoon een nononsense degelijke en betrouwbare (benzine) auto. Omdat ik warme herinneringen heb aan het rijden in oudere BMW's met 6 cilinder motoren heb ik even gekeken naar modellen uit de 5 en 7 serie van eind '90 en begin jaren 2000. Ook heb ik gekeken naar een mooie Lexus GS. Uiteindelijk ben ik toch weer bij Volvo beland, zijn we bekend en vertrouwd mee.

De auto die ik vond en kocht betreft een S80 met 6 cilinder lijnmotor met ruim 243 pk's (topsnelheid > 240 km/u), vierwielaandrijving, een ketting in plaats van distributieriem en een automatische transmissie (volgens kenners de betere). Met erg weinig kilometers op de klok en een historie die klopt. De auto werd aangeboden door een handelaar in het zuiden van het land. En vertoonde lichte lakschades, stond op een verkeerd type 17 inch Volvovelg. Het bleek dat de S80 geïmporteerd was en afkomstig van de eerste Parijse eigenaar, die de wagen op 69-jarige leeftijd had gekocht en tot zijn 84e in bezit heeft gehad. De man had in het verleden een hoge positie aan een of ander hof in Luxemburg. Bij de wagen zat een lading onderhoudsfakturen van de Volvodealer om de hoek (westkant Parijs) op naam van de eigenaar. Om de 3-4k kreeg de wagen daar de nodige aandacht, getuige stempels in het onderhoudsboekje. Je kunt niet alles hebben, soms moet je gewoon genoegen nemen met wat zich plots aandient. En snel toegrijpen. In dit geval naar een, weinig geleverde, Caper Green (meer olijfgroen) gespoten S80 in de luxe Summum uitvoering met beige leer, hout en een donkerbruin bovendek van het dashboard. Ergens snap ik de vorige eigenaar wel, waarom hij ooit deze keuze en combinatie gemaakt heeft. Vraag me niet naar de uitvoeringsdetails en benamingen, bijna alles zit er op of aan. In plaats van een cabrio hebben we nu het comfort van een elektrisch open schuifdak, dubbel glas en ook weer elektrisch bedienbare voorstoelen. De auto is aan mij verkocht met een jaar Bovag garantie welke we niet hebben hoeven aanspreken.

Hoewel de kleur, de lakschades en de velgen me wat tegenhielden, ben ik door het totaalplaatje tot aankoop van de S80 overgegaan. De C70 moest het veld ruimen, is ingeruild op deze -in bijna nieuwstaat verkerende- Volvo. De zittingen, de (besmettelijk beige) vloermatten en de kofferbak leken amper gebruikt. Van slijtage, vlekken of beschadigingen was geen sprake. De voorstoelen deden aan alsof je op een ouderwetse skippybal had plaatsgenomen, ze waren nog niet ingezeten dus. De wagen reed gewoon als nieuw. Na aankoop en ontvangst van de sleutels ging de rit meteen naar Leeuwarden voor een andere set 18 inch Volvovelgen (type Balius). Deze doen het uiterlijk en de presentatie van de wagen ontzettend veel goed.

Een week later vertrokken we met de auto voor een vakantie in de Alpen. Dit verliep geheel zonder problemen. Moeiteloos, comfortabel stil en best zuinig (1 op 11-12 gemiddeld) verliepen de (snelle) kilometers met de S80. Door de hitte in de Alpen was het asfalt op sommige wegen gesmolten, waardoor teer bleef hangen aan de schoenzolen. En vervelende zwarte vlekken veroorzaakte op de beige (met fijne streepjes) vloermatten. Ik ontdekte snel dat deze niet meer nieuw leverbaar zijn, dus moest ik op zoek naar een andere oplossing. Dat bleek het deppen en rustig wegvegen met wasbenzine te zijn. Gelukkig maar. De hoeveelheid been-/zitruimte voorin is prima. Achterin haalt het niet het niveau van een Skoda Octavia of VW Passat. Heb de ervaring dat dit wel voor meer Volvo's geldt, achterin zijn ze best krap.

Omdat we ons stoorden aan de plaatselijk bijgespoten carosseriedelen, we tamelijk precies zijn, heb ik besloten (na bijna een jaar) de gehele rechterzijkant over te laten spuiten en te voorzien van een nieuwe verf-/laklaag. Om kleurverschil (ergernis) te voorkomen. Een flinke aderlating, maar de wagen was (is) het waard. Stel me al voor dat dit mijn laatste auto wordt.

Afgezien van een lege accu (net geen € 300, de 2e in z'n bestaan) en een 60k beurt (ruim € 800) bij de Volvodealer, hebben we geen (on)kosten gehad. Kreeg de complimenten van de monteurs over de staat van de wagen.

Zo af en toe herinnert 'ie me soms aan het rijden in onze 960 3.0 24V van jaren geleden. Goedmoedig, gemoedelijk en ontspannend. Voor het mooie mist de auto 2 cilinders extra, het motorgeluid van deze 3.2 liter maakt amper indruk. De oudere 5 en 8 cilinder motoren van Volvo deden dat juist wel. Alleen bij hoge toerentallen brult de 6 cilinder motor het uit, doet 'ie alsof er 8 cilinders onder de kap verborgen liggen.

De S80 vervoert ons regelmatig en zonder problemen naar Amsterdam en, voor stedentrips, naar Potsdam of Dresden. Over belangstelling heeft de oude S80 dan niet te klagen. Regelmatig zien we mensen even naar binnen kijken of zich omdraaien en opmerkingen maken. Hoewel het model inmiddels wat wegvalt tussen alle brede en hogere moderne auto's, staat er nog steeds een fraaie, elegante en best sjieke oudere Volvo op de weg.