Nieuwe Dacia Spring is zo veel beter dan voorganger dat hij een andere naam had verdiend

In het land der blinden is eenoog koning. Het gezegde is zelden zo treffend van toepassing als op de Dacia Spring. EV. Het is een elektrische auto in een uniek prijssegment, maar ook met kwaliteiten die meteen duidelijk maken waarom hij zo goedkoop is. Hij voelt blikkig aan, heeft een slechte wegligging en de remweg is niet om over naar huis te schrijven. Het is met recht een échte budgetauto die ver afstaat van volwassen stalgenoten als de Dacia Sandero.

De Spring, geboren als Renault Kwid, is in feite bedoeld voor Zuid-Amerika, Zuid-Afrika en India. Met die insteek is het niet zo vreemd dat hij hij kleiner, smaller en eenvoudiger is dan de benzine-Dacia’s die wij in Europa zo goed kennen. Omdat er bij zijn komst in 2021 in ons land eigenlijk geen enkele reële concurrent is (zelfs de MG ZS zit een segment hoger), slaat hij in Nederland heel behoorlijk aan bij automobilisten die zo goedkoop mogelijk elektrisch willen rijden.

Ondanks een vrij recente facelift is er nu een opvolger. Die heet opnieuw Spring, maar de nieuweling pakt het allemaal wat anders aan.  Hij staat op de basis van de nieuwe Renault Twingo, die hetzelfde AmpR Small-platform gebruikt als de Renault 4 en 5. Daardoor is de nieuwe Spring 18 cm breder, 15 cm langer en heeft hij een 7 cm langere wielbasis. Het gewicht neemt toe, van bijna 1.000 naar ruim 1.200 kilo. Zelden heeft een gewichtstoename zo positief uitgepakt, kunnen we vaststellen.

De Dacia Spring is flink gegroeid.

Wat betreft aandrijving en accu houdt de nieuwe Spring het logischerwijs net zo overzichtelijk als de Twingo. Het accupakket is altijd (netto) 27,5 kWh en het vermogen is immer 82 pk. De WLTP-actieradius komt daarmee op 250 kilometer, en dat zou moeten volstaan in de winter. Laden gaat helaas nogal langzaam. Wil je 3-fase hebben of kunnen snelladen (met maximaal 50 kW), dan moet je een Power Pack kopen. Nederlanders zouden er goed aan doen per definitie te kiezen voor de duurdere Journey-uitvoering, waarop het Power pack standaard is. Stoelverwarming (een losse optie) zouden we eveneens altijd bestellen.

Alsnog blijft de Spring dan bijzonder aantrekkelijk geprijsd. Je zou je kunnen afvragen of de Twingo er niet te dicht bij in de buurt zit, maar met een prijsverschil van zo’n € 2.000 (waarvan je een deel terugziet in je restwaarde) is het prijsgat wellicht nét groot genoeg. Mede, omdat de Dacia in de praktijk toch net een ander type auto is. De Twingo is gezellig, hip en leuk. De Dacia is robuust en praktisch. Hij mist de verschuifbare achterbank van de Twingo, maar daar staat tegenover dat de kofferbak met 337 liter heel redelijk is. De hoofd- en beenruimte op de achterbank zijn voor dit segment verrassend goed.

Verder kun je je Spring tegen meerprijs uitrusten met een frunk, hetgeen op de Twingo niet mogelijk is. “Dacia-klanten gaven in feedbackrondes aan hoezeer ze een frunk waarderen”, verklaart de proejectleider van Dacia. “Niet alleen zodat je laadkabel niet onder je bagage ligt, maar ook zodat je hem in de regen niet vies in de kofferbak hoeft te leggen.” Verwacht er met 18 liter niet te veel van, maar als kabelbakje volstaat het.

Lekker basic, maar wel persoonlijkheid.

Robuust

De cockpit is nogal basaal, maar net als in de benzinemodellen pakt Dacia dat slim aan door voor een robuuste uitstraling te kiezen in plaats van een goedkope. Handige vakjes voor telefoon en andere spullen komen de ergonomie ten goede. Daarbij heeft de nieuwe Spring de handige Renault-knop links van het stuur waarmee je alle bemoeizuchtige systemen uitzet. Helaas treffen we rechts aan de stuurkolom ook de irritante Renault-hendel voor de versnellingen, die geen feedback geeft op je input.

Het 7-inch scherm voor je is standaard, het 10-inch multimediascherm is alleen leverbaar op de Journey-uitvoering. De basisversie biedt een houder voor je telefoon. Airco is gelukkig wel altijd standaard! Met een 0-100-sprint van minder dan 13 tellen waren we tien jaar geleden tevreden, nu voelt het wellicht als langzaam. Toch is de Spring tot 80 km/h niet traag te noemen, wat mede te danken is aan zijn vroeg beschikbare koppel. Het lage gewicht helpt daarbij. De gewichtstoename ten opzichte van zijn voorganger is weliswaar aanzienlijk, maar net over de 1.200 kilo is voor een elektrische auto prima.

Daarbij is het onderstel lichtjaren verwijderd van de oude Spring. Binnen een kilometer merk je hoeveel volwassener de nieuweling is. Geholpen door de (Europese) Renault-techniek rijdt de Spring meer dan uitstekend voor zijn klasse. Zeker omdat veel Chinese nieuwkomers veel ergernis opwekken, is de Dacia ineens een verademing van rechttoe-rechtaan rijgedrag. Hij is comfortabel maar niet week (typisch Renault), met een fijne lineaire ‘gasrespons’. Hij stuurt licht maar direct. Verwacht niet te veel feedback via het stuur, maar die krijg je door de koets alsnog.

Voor deze prijs best wat ruimte op de achterbank.

Geen koekblik

Dat er geen enkel moment ergernissen zijn over de regeneratie, koetsgedrag of tractie, is in deze tijden van tegenvallende nieuwkomers echt een verademing. De Dacia Springt stemt vrolijk! Ook op de snelweg blijft zijn goede wegligging overeind, al moet je logischerwijze niet te veel verwachten van de tussensprint boven de 100 km/h.

Op geen enkele manier moet je een ervaring met de uitgaande Spring meewegen als je in de markt bent voor de nieuwe. Hij is zoveel beter op alle fronten, dat Dacia wellicht beter voor een andere naam had kunnen kiezen. Dat ze met hun strakke prijsbeleid veel nieuwkomers die slechtere auto’s leveren naar de kroon steken, is de kers op de taart. Dacia doet weer waar het goed in is en de berekende klant profiteert. Anders dan bij de vorige Spring, want nu blijf je gevrijwaard van een ietwat armoedig koekblik.