Gebruikersreview

DS DS7 Crossback E-Tense 300 4x4 Louvre (2021)

29 september 2026 • 13:22

Uitvoering	DS7 Crossback E-Tense 300 4x4 Louvre
Versnellingen	8, Sequentiële Automaat
Bouwjaar	2021
Jaar van aanschaf	2026
KM-stand bij aanschaf	99.136 km
KM-stand laatst	99.229 km

Van donkere dieselroffel naar frivole Franse Haute Couture

99.229 km
29 september 2026

Waar moet een auto aan voldoen? Hij moet lawaai maken. Naar brandstof ruiken. Beetje opvallen als je 'm langs ziet rijden. Zintuigen prikkelen en comfortverhogende Spielerei aan boord hebben. Kortgezegd: een auto moet Freude am Fahren machen. Zo dacht ik, al die jaren dat ik in m'n Citroën C5 Tourer reed. Het was een diesel, twee liter. Heerlijk, die krachtig klinkende dieselroffel als je de auto start op een koude morgen. De auto die ik daarvoor reed, een Volvo XC90 met een 2.4 vijfcilinder dieselmotor, was nog een tikkeltje extremer dan die hydraulisch geveerde C5: groter, hoger, zwaarder, heftiger. Wat een heerlijke machines, deze beide auto's. Ik kon me toen ook niet voorstellen dat ik nu in een heel andere auto zou rijden. De C5, bouwjaar 2013, was immers nog prima. Aangeschaft in juni 2020. Het was een prachtexemplaar: een Tourer, met Exclusive trim en ook nog eens met de "Pack Integral" en "Pack Hifi" optiepakketten, in de kleur mativoire. De kenners weten dan genoeg. Kilometerstand was afgelopen voorjaar, mei 2026, rond de 250.000. Geen enkel probleem voor de 2.0 HDi-motor. Natuurlijk waren er ondertussen wat ongenoegens openbaar gekomen bij de C5. De stoelmassage werkte niet meer. De schakelaar voor het openen en sluiten van de zonnewerende panelen van het panoramadak leefde z'n eigen wispelturige leven. Er zat nogal wat parkeerschade op de velgen. En last but not least, de auto produceerde te veel roetdeeltjes. Veel te veel, volgens de normen van de APK. Ondanks een flinke roetfilterrevisie twee jaar geleden. En daarmee was de altijd op de achtergrond aanwezige wetenschap dat we eigenlijk al best wat jaren véél te weinig kilometers maakten met deze auto, verworden tot een vonnis. Want met een diesel veel korte ritjes rijden, in totaal ongeveer 12.000 kilometer per jaar, is gewoon slecht voor de motor, en slecht voor het roetfilter. Als je dan ook gaat mijmeren over de maandelijkse motorrijtuigenbelasting en de eurotellers bij de brandstofpomp, dan wint de ratio van de emotie.

Zo mocht, nee moest, de Franse dame op transport. Na opgegroeid te zijn in Frankrijk en haar tienerjaren doorgebracht te hebben op de Nederlandse wegen ging ze haar derde jeugd beleven in Servië. Een paar dagen na publicatie van de Marktplaats-advertentie verkocht aan een liefhebber die, geheel terecht, compleet ondersteboven was van het exterieur en vooral van het interieur. Ik heb hem niet tegengehouden. Ik begreep hem volledig. Want zo'n C5 rijdt heerlijk. Groot, lui, weelderig, met dat typisch Franse karakter – charmant, eigenzinnig, zacht, soms onnavolgbaar en af en toe zelfs volkomen onvoorspelbaar.

GEEN C5 – MAAR WAT DAN WEL?

Bij het schrijven van de Marktplaats-advertentie ontstond natuurlijk meteen een nieuwe vraag. Wat voor auto komt ervoor in de plaats? Iets van maximaal een jaar of vijf, zes oud. Liefst niet te veel kilometers. Goed onderhouden, met nog wat garantie. Running costs zo minimaal mogelijk, maar in ieder geval in balans met het type auto. Bij voorkeur een wat hoger model dan de C5 Tourer. Geen diesel. Een full-electric vehicle ook niet, want een auto moet immers liefst wat lawaai maken, naar brandstof ruiken, zintuigen prikkelen. Hybride dan? Voor de vele korte stukjes die we rijden zou dat misschien wel een uitkomst zijn. We kunnen dan op de eigen oprit bijtanken met de overtollig opgewekte energie van de zonnepanelen en bij een wat langere rit gewoon Euro 95 of Euro 98 stoken. Een C5X lag voor de hand, maar het exterieur en het interieur ervan geven me tot op de dag van vandaag geen extra hartenklop. Een C5 Aircross misschien? Ondanks dat je ze veel ziet rijden en de reviews overwegend positief zijn, is dat ook geen model dat ik als wallpaper op m'n telefoon zou willen laten figureren. En de wat hogere modellen van de andere Franse merken, Peugeot of Renault? Mwah...

Omdat er ook nog een (fijne) DS3 Cabrio voor ons huis staat, begon ik steeds vaker informatie op te zoeken over de DS7. Een cross-over model van DS Automobiles, een van de merken van het Stellantis-concern (naast Citroën, Peugeot, Opel, Jeep, Fiat en nog meer). Veel mensen kennen het merk DS Automobiles niet goed. Niet zo gek hoor, want het is pas sinds een jaar of vijftien op de markt. Eerst als luxe, hippe modellenlijn onder het merk Citroën en vanaf 2014 als zelfstandig merk. Als je een van de AI-hulpprogramma's vraagt wat voor soort merk DS Automobiles is, krijg je een antwoord als: "DS Automobiles werd losgekoppeld van Citroën om als zelfstandig premium-merk de Franse haute couture naar de autowereld te brengen. Waar Citroën uitblinkt in betaalbaar comfort en Peugeot in sportieve dynamiek, verleidt DS de fijnproever met avant-garde design, high-end materialen en elektriserende luxe. Binnen Stellantis fungeert het merk op deze manier als het ultieme Franse stijlicoon, dat historische Franse elegantie naadloos verbindt met de technologie van morgen." Zo dan. Ik had het zelf niet beter kunnen omschrijven ;-)

WAT EEN WIRWAR

Eigenlijk was de keuze voor een DS7 best snel in beton gegoten. Ik had helemaal geen haast om een waardige vervanger voor de C5 te zoeken, we beleefden immers in de prachtige, warme zomer van 2026 veel plezier aan de DS3 Cabrio. Ik nam me voor om ruim de tijd te nemen om uitgebreid te gaan zoeken. In Nederland, dat wel. Ongeveer tien jaar geleden had ik zelf een (andere) C5 Tourer vanuit Duitsland naar Nederland gehaald, dus ik kende de voordelen van import. Toch: ik wilde graag een poosje garantie, maar woon niet zo heel erg dicht bij de grens. Nederland lag dus als zoekgebied het meest voor de hand. De inzet was hoog. Een exemplaar uit bouwjaar 2020, of 2021 of 2022, met een hybride motorisering en een fatsoenlijke "gezondheid" van de tractiebatterij. Graag met toeters en bellen, gadgets, veiligheidsverhogende maatregelen en Spielerei. Toen ik de brochures en prijslijsten van de DS7 van de betreffende bouwjaren ging verzamelen, zag ik al snel door de bomen het bos niet meer. Overigens, daar zie je dan wat van de Franse eigenzinnigheid: in Frankrijk hebben ze een spreekwoord: "het is de boom die het bos verbergt". Net andersom dus. Snel terug maar naar de review, voordat er een discussie over ontbossing losbarst. Wat heeft de DS7 een enorme hoeveelheid uitvoeringen, optiepakketten, uitbreidingen en motoriseringen. Drieënzeventig (73)! modelversies volgens de database van Autoweek. En dat is nog zonder specifieke optiepakketten. Daar moest ik dan maar chocola van maken... De eerste selectie was snel gemaakt. Geen diesel. Tweeëntwintig modellen vielen daarmee weg. De 130pk-benzine-uitvoeringen vielen ook meteen af – daarin zit een PureTech-motor met "natte distributieriem". Als je het aantal schadegevallen en reparaties aan deze motoren bekijkt, dan is deze motor statistisch gezien een regelrecht recept voor ellende. De longlist werd zo een stuk "shorter". Gezien de korte ritjes die we veel rijden was een hybride model eigenlijk wel de beste keuze. Daarmee bleven er tweeëntwintig modelversies over om uit te kiezen. Tweeëntwintig modelversies, met twee motoriseringen en elf "trims": "Be Chic", "So Chic", "Grand Chic", "Business", "Performance Line", "Executive", "Bastille+", "Performance Line+", "Black Line", "Rivoli" en "Louvre", volgens Autoweek. In dat lijstje bleek dan nog de uitvoering "Opera" te ontbreken. En nog gekker: de uitvoeringen "Be Chic", "So Chic" en "Grand Chic" bleken in bepaalde modeljaren ook nog met zogenoemde DS Inspirations uitgebreid te kunnen worden, en die Inspirations hadden dan ook weer namen als "Bastille" of "Rivoli" of "Opera". Al die modelvarianten kunnen dan ook nog eens worden uitgerust met optiepakketten als DS Connected Pilot, DS Park Pilot, Advanced Safety Pack of DS Night Vision. Pfff. Wat een regelrechte wirwar.

Gelukkig waren de motoriseringsopties een stuk overzichtelijker: het zou ofwel de E-Tense 225, of de E-Tense 4x4 300 worden. De eerste motor heeft een systeemvermogen van 225 pk, op basis van een 1,6-liter PureTech-viercilinder van 180 pk (benzine) en één elektromotor van 110 pk op de vooras. De andere optie, de E-Tense 4x4 300, heeft een gecombineerd vermogen van 300 pk (221 kW). Ook deze uitvoering heeft de 1,6-liter benzinemotor (maar dan met 200 pk vermogen) en een elektromotor van 110 pk voorin, en in aanvulling daarop een tweede elektromotor van 112 pk op de achteras. Zo ontstaat de mogelijkheid voor vierwielaandrijving. Het systeemkoppel van de 225pk-versie is 360 Nm, dat van de 300pk-uitvoering is 520 Nm. Beide E-Tense-varianten gebruiken een e-EAT8 achttrapsautomaat van de Japanse fabrikant Aisin. Het accupakket is op basis van lithium-ion met een capaciteit van 13,2 kWh. Daarmee is de elektrische actieradius voor de E-Tense 225 ongeveer 55 km (WLTP), die voor de E-Tense 4x4 300 zo'n 60 km. Beide uitvoeringen hebben een praktijkbereik van 35 tot 45 km.

SHOOT FOR THE MOON

In mijn eerste zoekopdrachten was de motorisering voor mij geen criterium waarmee ik de zoekresultaten wilde filteren. Zowel de 225pk-versie als de 300pk-versie zouden me genoeg vermogen en rijplezier verschaffen, zo was het idee. Ik wilde graag weer automaat gaan rijden, maar een handbak is überhaupt voor de hybride modellen niet leverbaar, dus ook dat was geen specifiek criterium. Daarmee werden de zoeksleutels al snel bepaald door het interieur: leren stoelen, stoelen met massage, panoramadak. Met die beperkte set aan criteria zag ik al snel dat daarmee de basismodellen werden uitgefilterd, zodat de uitgebreider uitgeruste exemplaren overbleven. Toch werd de wirwar juist groter in plaats van kleiner. Ik zag bijvoorbeeld modellen met een "Performance Line"-trim, maar met de stoelbekleding van de "Opera" Inspiration. Of modellen met "Executive"-aanduiding waarvan de specificaties precies hetzelfde leken als een "Opera"-model. Het lukte me in ieder geval steeds beter om aan de hand van de details van interieur- en exterieurfoto's te bepalen welke opties op een auto aanwezig waren. Hoe langer ik naar de specs van verschillende beschikbare auto's keek, hoe meer ik in de gaten kreeg wat er echt in de snoepwinkel op de schappen lag. Dat triggerde me wel. Bij de aanschaf van mijn vorige twee Citroën C5 Tourers had ik ervaren hoeveel plezier het me gaf om in een topuitvoering te rijden. Al snel kwam de gedachte in me op: "Shoot for the moon – even if you miss, you'll land among the stars." Gewoon maar heel hoog mikken (de maan) en als het dan niet lukt, land je alsnog ergens indrukwekkends (tussen de sterren).

Toen begon het echte wikken en wegen. Wat is "must have", wat is "should have", wat is "nice to have"? Vind ik night vision belangrijker dan een 360-gradencamera? Met de eerdere Volvo XC90 had ik de meerwaarde van een uitgebreide audioset leren waarderen. Moest ik dan bij de DS7 niet meteen het optionele Focal-audiopakket met z'n veertien luidsprekers als "must have" oormerken? Bij welke uitvoering zijn de geluidswerende voor- en zijruiten eigenlijk inbegrepen? Sommige modellen bleken ook voorruitverwarming te hebben. Vanwege de hittegolven van de zomer van 2026 dacht ik na over een auto met stoelventilatie en een panoramadak dat open kan. Keuzes, keuzes, keuzes. En dat alles in die wirwar van optiepakketten en trims, met mijn basiswens dat een auto de zintuigen moet prikkelen, comfortverhogende Spielerei aan boord moet hebben en Freude am Fahren moet kunnen machen.

TIJD VOOR EEN PROEFRIT

De eerste auto waarin we een proefrit gingen maken was een 225pk-Rivoli-uitvoering, uit 2021, geïmporteerd uit België, met iets van 120.000 km op de teller. Prima auto om te rijden, wel wat velgschade. Zonder panoramaraam-met-schuifdak en met een standaard geluidsinstallatie. De geadverteerde prijs was prima, maar de afleverbeurt ter waarde van 995 euro moest worden meegekocht. Ik dacht eigenlijk dat we in Nederland van deze verplichte winkelnering waren afgestapt, maar de praktijk is blijkbaar weerbarstig. Onderhandelingsruimte was bijna nihil. De proefrit leverde wel de bevestiging op dat onze nieuwe auto echt een DS7 zou gaan worden en dat een panoramadak heel hoog bij de "should haves" genoteerd werd.

Vervolgens kwamen er een paar weken met best wat teleurstellingen. Iedere keer als ik online een interessant exemplaar tegenkwam, stuurde ik als eerste contact een mailtje naar de betreffende verkoper. Vaak werd daar niet, of veel te laat, of onduidelijk op gereageerd. Ik begrijp dat niet. Je zet een auto te koop, doet moeite om online mooie foto's te publiceren, er dient zich een mogelijke klant aan en je reageert niet... Ongelofelijk. Sommige van die auto's waarop ik reageerde stonden al best wat weken of maanden te koop. Een aantal staat bij het schrijven van deze review nog steeds te koop. En dan niet serieus op een mail reageren? Ik begrijp het niet... In die weken verbaasde ik me daarnaast ook over de prijzen en inhoud van afleverpakketten. Dat varieerde van 0 euro tot bedragen van meer dan 1500 euro, en van puur administratieve afhandeling tot volledige onderhoudsbeurten. Bijzonder dat daar zoveel verschil in zit. Op een gegeven moment verscheen een prachtige auto op verschillende websites. Opnieuw een 225pk-versie, uit 2022, begin 2026 geïmporteerd, met iets meer dan 90.000 km op de teller. Tikte zo goed als alle "boxes" van de must-haves en should-haves aan. Alleen... het garagebedrijf zat meer dan 300 km bij me vandaan. Toch maar contact gelegd, aangegeven dat ik erg geïnteresseerd was. In no time hadden we WhatsApp-gegevens uitgewisseld, maar ergens zag ik er tegenop om 600 km te gaan reizen voor een onbekende auto. Ik werd door een kennis op het spoor gezet van AutoCoach, een bedrijf dat onder andere door de ANWB wordt aanbevolen om aankoopkeuringen te doen. Achteraf ben ik zo blij dat ik dat gedaan heb... Het kost even wat, maar toen ik het keuringsrapport met meer dan tachtig foto's en een uitgebreide checklist kreeg, bleek dat er een enorm oliespoor aan de onderkant van de auto te zien was en dat de banden erg schuin afgesleten waren. Dat waren de grootste zichtbare gebreken. Daarnaast was de onderhoudshistorie een vraagteken. Toen ik de gebreken meldde aan de verkoper, heb ik nooit meer een reactie teruggekregen... en dat spijt me eerlijk gezegd ook niet heel erg.

VRAAGPRIJSVOORSPELLER IN AI

Een paar dagen later verscheen opnieuw een prachtige auto in mijn zoekresultaten. Goede uitrusting, juiste bouwjaar, lage kilometerstand, prima kleur. Meteen een mailtje gestuurd, met de melding dat ik erg geïnteresseerd was en met de vraag of ik binnen enkele dagen zou kunnen proefrijden. Het viel op in de advertentie dat deze auto al een maand of zeven te koop stond en ik vroeg me af waarom ik de auto niet eerder had gezien. Al snel kwam ik erachter dat de auto ongeveer drieduizend euro was afgeprijsd en daarmee nu opeens binnen de prijsgrenzen van mijn zoekopdracht viel. Toen ik op AutoScout de prijshistorie van de auto bekeek, viel me nog iets anders op. Niet alleen dat de auto nu voor zevenduizend euro minder werd aangeboden dan de oorspronkelijke vraagprijs, maar ook dat de vraagprijs van de auto bijna iedere twee of drie weken bleek te zijn aangepast. Soms verlaagd, een enkele keer verhoogd. Het fascineerde me. Waarom zou de vraagprijs zo vaak veranderen? Ik ging op onderzoek uit. De auto bleek bij een groot landelijk dealernetwerk te koop te staan, dat meer dan tien DS7's in de verkoop had. Al snel kwam ik erachter dat ook die andere auto's steeds iedere twee of drie weken een andere vraagprijs kregen. Waarom dan toch? Ik besloot om een van mijn virtuele AI-assistenten te hulp te roepen. Snel kwam het antwoord: het is bij dit soort grote dealers niet ongebruikelijk dat een algoritme de actuele prijs bepaalt. Er komt geen verkoper aan te pas, zo redeneerde mijn AI-hulpje. Daarmee ontspon zich een magistrale mogelijkheid in mijn gedachten... Als er werkelijk een geautomatiseerd systeem is dat bij dit dealernetwerk iedere twee of drie weken de prijzen vaststelt, zou ik dan niet met behulp van AI een model voor een vraagprijsvoorspeller kunnen maken? Zo gezegd, zo gedaan. Al snel had ik alle historische prijzen opgezocht van de DS7's die bij dit dealernetwerk aangeboden werden. In een redelijk eenvoudige Excel-sheet noteerde ik de kentekengegevens, kilometerstand, bouwjaar, de eerste datum van verkoop, de inschatting van de inruil- en verkoopwaardes in de koerslijsten van onder meer ANWB, CarScanner, ViaBovag en natuurlijk de data van iedere prijswijziging. Al deze data samen (ongeveer 180 of 190 records) verwerkte ik in een aantal uitgebreide AI-prompts. Zo genereerde AI voor mij een voorspellingsmodel dat, voor iedere auto die ik in het model stopte, een beargumenteerde schatting gaf van de absolute bodemprijs, de datum waarop de eerstvolgende prijswijziging verwacht zou kunnen worden, een suggestie voor een onderhandelingsstrategie en een kansberekeningsmodel voor bepaalde kortingen op de vraagprijs. Dat zou me voldoende munitie moeten geven om een proefrit te gaan maken en een koopvoorstel te doen, zo dacht ik. Uiteindelijk bleek de realiteit anders. Twee dagen nadat ik mijn oorspronkelijke mailtje had gestuurd, kreeg ik een bericht dat de auto via een ander filiaal al verkocht was. Balen.

De twee gebeurtenissen van de AutoCoach en het prijsvoorspellingsmodel inspireerden me om een nieuw experiment te starten. Zou ik niet AI kunnen voeden met alle informatie die ik tot dusver over de DS7 kon vinden om zo de rol van virtuele aankoopmakelaar te vervullen? Ik kon dan ook de AI-tool erop wijzen dat ervaringen, reviews en technische documentatie ook kunnen worden gezocht bij modellen als Peugeot 3008 en 5008, Opel Grandland en Citroën C5 Aircross. Deze auto's zijn allemaal gebouwd op hetzelfde EMP2.V2-platform van Stellantis. Met andere woorden: ervaringen van bijvoorbeeld Grandland X-rijders over de batterijmanagementsoftware gelden dan vaak ook voor een DS7 of Citroën C5 Aircross. Zo had ik snel een virtuele senior automotive technical expert tot m'n beschikking die jarenlang ervaring heeft opgedaan in aankoop, verkoop, onderhoud en storingen van deze automodellen van Stellantis. De virtuele assistent was zo gemodelleerd dat bij het invoeren van de gegevens van een te koop aangeboden DS7 ook meteen een vergelijking werd uitgevoerd qua koerslijst, aanwezige opties, noodzakelijk geacht onderhoud enzovoort. Superfijn, zo'n hedendaags hulpje bij het uitpluizen van online advertenties. Zeurt nooit, neemt nooit een snipperdag, nooit last van weekendblessures of monday-morning-blues. Ideaal!

PROEFRIT IN DE KOP VAN OVERIJSSEL

De virtuele aankoopcoach bleek erg handig bij een auto die te koop stond in de kop van Overijssel. Ik twijfelde over een aantal zaken: de auto was van bouwjaar 2020, had iets van 140.000 km gelopen. Het was een Rivoli-uitvoering – dus niet het topmodel – en ik vroeg me af of de crèmekleurige leren bekleding daadwerkelijk een mooie combinatie was met de Pearl Crystal-lak. Ik had het idee dat het een perfect onderhouden auto was, want in de advertentie was onder meer te lezen dat de tractiebatterij recent was vervangen. Althans, dat stond in de advertentie. Eigenlijk gaf dat wel de doorslag om naar Overijssel af te reizen, ondanks de leeftijd en kilometerstand van de auto. Het contact met de garagist was enorm goed. De ontvangst was heel vriendelijk. Wat een verschil, zo'n familiebedrijf van merkliefhebbers ten opzichte van een grote winstgedreven dealerorganisatie. De proefrit verliep vlekkeloos. De auto was in superconditie. Schoon, netjes, zonder krassen of beschadigingen, geen stoeprandschade, perfect eigenlijk. De kleur van het leer in het interieur was even wennen, maar toch ook wel bijzonder. Qua opties was er nog weinig te wensen over: Focal-audio, night vision, stoelventilatie, schuifdak, het zat er allemaal op. Stiekem in m'n hoofd was ik al plannen aan het maken voor het transport van deze auto naar huis. Maar er was wel een dingetje: het bereik van de accu stond op maar 28 kilometer. Nu had de auto natuurlijk een aantal maanden stilgestaan, maar toch... een pas vervangen accupakket zou in de zomermaanden toch wat meer bereik moeten hebben. Ik vroeg de verkoper of er bewijs was dat de tractiebatterij recent vervangen was. Alle recente facturen zaten keurig netjes in het boekje, maar geen van de bonnen vermeldde de vervanging van het accupakket. De verkoper was zo vriendelijk om toe te zeggen dat hij voor me ging informeren bij de vorige eigenaar. Die had immers bij inruil van z'n auto gezegd dat de accu vervangen was. Na een paar dagen bleek dat de vorige eigenaar toch gelijk had. De accu was inderdaad vervangen. Een van de 12V-boordaccu's wel te verstaan, en dus niet de tractiebatterij. Een onbedoeld talig misverstandje dus, maar voor mij toch voldoende reden om niet tot aankoop over te gaan. Ik zocht immers een auto van maximaal een jaar of vijf, zes oud met niet te veel kilometers en met nog wat garantie. Deze auto was zeseneenhalf jaar oud, met meer dan 140.000 km. De garantie op het accupakket (toch een erg duur onderdeel met een standaard garantieperiode van acht jaar of 160.000 km) zou dus nog maar maximaal anderhalf jaar zijn. Best jammer om rationaliteit te moeten laten overheersen over de emotie...

DS STORE TUSSEN FERRARI, PORSCHE, TESLA, MERCEDES, AUDI EN BMW

Een paar dagen later. Het aanbod van DS7 in de gewenste specificaties binnen het budget bleek zo goed als uitgeput te zijn. Er waren er nog wel een aantal te vinden, maar die werden aangeboden door een twijfelachtige handelaar, of door zo'n garage die niet op mail reageert. Wat nu? Ik besloot voor de gein even een website te openen met Europees aanbod, zowel commercieel als privé. Het is geen site die uitblinkt door gebruiksvriendelijkheid en aantrekkelijke vormgeving, maar de website Dasparking.de weet wel enorm veel bronnen samen te brengen. Ik stelde snel even het filter in om te voorkomen dat ik m'n budget te buiten zou gaan en tot m'n verbazing zag ik in Vlaanderen een DS7 in Louvre-uitvoering te koop staan. De versie met twee elektromotoren. Driehonderd pk dus en vierwielaangedreven. Op minder dan honderd kilometer van mijn woonplaats verwijderd. Een Louvre-uitvoering – dat is een speciale gelegenheidsversie op basis van het topmodel Opera. Wereldwijd zijn er maar 1500 auto's van deze uitvoering op de markt gezet. Slechts zeventien daarvan zijn in Nederland geleverd. Deze auto, aangeboden bij een DS Store, heeft zelfs de extra Park Pilot-optie. Eerste inschrijving februari 2021. Kilometerstand 99.000. Eerste eigenaar. Kleur Pearl Crystal. Focal-audio. Panoramadak dat voor een gedeelte open kan. Verwarming, ventilatie en massage op beide voorstoelen. Adaptieve LED Matrix-verlichting in de koplampen, camera's rondom, Night Vision. DS Active Scan. DS Connected Pilot. Akoestisch gelaagde voor- en zijruiten. Voorruitverwarming. You name it. En dat binnen mijn budget. Zelfs m'n virtuele AI-aankoopcoach werd enthousiast. De auto had een compleet ingevulde CarPass-historie, altijd in onderhoud bij de dealer geweest. Nog maar drie maanden daarvoor een grote 90.000-kilometerbeurt gehad. Het duurde niet lang voordat ik een afspraak had gemaakt voor bezichtiging en proefrijden. Op mijn vraag richting de verkoper of er nog vervelende beschadigingen op de auto zaten, kreeg ik wat foto's die me wel een klein beetje deden twijfelen: stoeprandschade, en een lelijke beschadiging in het bestuurdersportier. Desondanks gingen we enkele dagen later in de DS3 Cabrio naar deze Vlaamse DS Store.

Op ongeveer vijf minuten afstand van het aankomstadres keken we vol verbazing naar de autobedrijven langs de kant van de weg. De logo's en merknamen van Ferrari, Porsche, Tesla, Mercedes, Audi, BMW sierden de gevels. Bij een aantal universele autobedrijven waren Aston Martins en Lamborghini's te zien. Da's dan toch weer wel een verschil met een DS7... Bij aankomst in de DS Store werden we vriendelijk ontvangen. De DS7 Crossback stond buiten. De beschadiging in het bestuurdersportier viel wel wat tegen eigenlijk. Ook de bumper had wat kleine schadeplekjes en je kon goed zien dat de velgen inderdaad wat innige momenten met stoepranden hadden meegemaakt. Het was eigenlijk wel meteen duidelijk dat de buitenkant en binnenkant van de auto een paar detailing-uurtjes zouden kunnen gebruiken. En toch: wat een mooie auto! Wat een prachtige uitvoering. Hele mooie kleur, vier nieuwe 20"-Michelinbanden eronder. Prachtige basaltzwarte leren bekleding op de stoelen met de kenmerkende horlogebandstructuur. Het was al snel duidelijk dat we deze auto zouden gaan aanschaffen. "Shoot for the moon" had ik eerder gedacht... en nu leek het erop dat we raak zouden schieten! De basiswens dat een auto de zintuigen moet prikkelen, comfortverhogende Spielerei aan boord moet hebben en Freude am Fahren moet kunnen machen, leek met deze bijzondere auto vervuld te worden! Bij de prijsonderhandeling namen we het opknappen van portier, bumper en velgen mee en hoorden we dat de auto waarschijnlijk eind augustus beschikbaar zou kunnen zijn. Maar daarmee kwam wel weer een nieuwe uitdaging dichterbij: de auto naar Nederland importeren!

ZELLUF DOEN

Ongeveer tien jaar geleden had ik eerder een auto geïmporteerd. Dat was m'n eerste C5 Tourer, uit Duitsland gehaald. De proefrit en onderhandelingen had ik toen zelf gedaan. Het transport had ik laten uitvoeren door "een mannetje" uit de buurt, de BPM-berekening had ik online besteld en de keuringsafspraak bij de RDW zelf geregeld. Best een leuk proces vond ik dat toen, alhoewel het best spannend is of je alles goed doet en in de juiste volgorde doet. In totaal zat er toen een dag of tien tussen het moment van transport van de auto en de tenaamstelling. Dat hele proces moest dus voor de DS7 opnieuw gedaan worden. Er zijn tegenwoordig veel bedrijven die dat maar al te graag doen, maar daar zat naar mijn smaak ook nog wel wat kaf tussen het koren. Eenmansbedrijven bijvoorbeeld, die in de zomerperiode niet beschikbaar waren. Of bedrijven die de auto naar het midden van Nederland zouden transporteren, zodat ik 'm daar kon ophalen. Bedrijven die de hoofdprijs vroegen voor een "totaal ontzorgd"-pakket, maar waar je dan toch zelf nog naar de RDW moet voor de keuring en zelf nog voor de keuringskosten op moet draaien. Al snel was de beslissing genomen om het maar "zelluf" te doen. De BPM-berekening kan erg complex zijn, omdat ze uit veel verschillende parameters bestaat, maar ze kan ook op een no-nonsense manier worden gedaan – en aangezien er op een hybride nauwelijks BPM zit, is het financiële voordeel tussen al die berekeningsmethoden erg beperkt. De RDW-keuring is ook niet zo heel lastig om aan te vragen en te plannen, en de proefrit en onderhandeling had ik immers zelf al gedaan. Alleen dat transport, dat was wel een dingetje. Zelf rijden kan, maar ik kwam heel veel tegenstrijdige informatie tegen over het rijden met een tijdelijk kenteken in België. Het transport uitbesteden leek me de meest veilige en makkelijke oplossing. Al snel had ik fijn contact met iemand uit de regio die met regelmaat een autoambulance achter z'n Land Rover Discovery haakt om ergens in Europa een auto op te halen. Een paar weken na de aankoop kreeg ik een telefoontje van de DS Store dat de auto opgehaald kon worden. Op een mooie augustus-donderdag reden we dus opnieuw naar Vlaanderen, heen met een lege aanhanger en terug met een shiny DS7 erop! De RDW-keuring had ik kunnen afspreken voor de dag na het transport, op de vroege vrijdagmorgen. Met de keuring werd onder meer de nieuwprijs en de CO2-uitstoot vastgesteld, waardoor ik 's middags thuis meteen de BPM-aangifte online kon indienen. Ik had geen idee hoe lang ik op het kentekenbewijs moest wachten, maar op dinsdag, twee werkdagen na de keuring, kwam de postbode het kentekenbewijs al brengen. Hoe ik de auto zal ervaren - ik weet het niet. Daarom voorlopig in deze AutoWeek review maar niet al te enthousiast met sterren gestrooid - dat komt in latere reviews.

Zo streek dus in de late zomer van 2026 de nieuwe koningin van onze oprit neer: een DS7 Crossback E-Tense 300 4x4 Louvre Edition, gehuld in Pearl Crystal parelmoerlak en uitgevoerd met basaltzwart nappaleer met horlogebandstructuur. We tanken voortaan de zon op de eigen oprit. De rationaliteit mocht en moest weliswaar even het woord voeren, maar met deze auto begint de emotie weer de overhand te krijgen. Want een auto moet Freude am Fahren schenken, en deze Franse dame doet dat met een elegantie die je tegenkomt op elke boulevard van haar thuisstad Parijs: van de Bastille naar de Rue de Rivoli, langs de trappen van de Opéra en onder de glazen piramide van het Louvre. Je vraagt je af of deze auto als musée ambulant op de Place du Carrousel zou kunnen thuishoren, bij de wereldberoemde kunstwerken. Voorlopig staat ze op onze oprit en hoop ik met regelmatige updates, met een beetje littérature narratieve, mijn ervaringen te kunnen delen. Vive la DS! Vive la Spielerei!