Mazda heeft met de 626 de wind op het moment even tegen: de huidige generatie haalt bij lange na niet de verkoopsuccessen van zijn voorganger. Wind tegen of in de zeilen? Of de bezitters wél voortvarend op weg zijn, moet onze 100.000 km-test met de Mazda 626 2.0 GLX uitwijzen.
Blijkbaar is de 626 zelfs voor de Nederlandse kopers 'n tikje te onopvallend. Wist de vorige generatie zelfs de vijfde positie in de verkoopstatistieken te bereiken, de huidige 626 is inmiddels van de 23e naar de 46e plaats gezakt. Aan de spreekwoordelijke betrouwbaarheid van deze Japanner kan 't niet liggen. Deze duurtest is weliswaar de eerste die AutoWeek in samenwerking met AutoBild uitvoert, maar twee vroegere 626-modellen doorstonden in respectievelijk 1988 en 1994 de marathontest onder Duits beheer met groot gemak.
Grote verwachtingen hebben we dan ook van deze in juli 1997 afgeleverde 626 2.0 Exclusive. Een Exclusive in 1997? Klopt; bij onze oosterburen heette 'onze' GLX toen al Exclusive, terwijl deze naam bij ons pas sinds de facelift in 1999 wordt toegepast.
Erop en eraan
Behalve het betrouwbaarheidsimago is ook de uitrusting een sterk punt van de 626. In GLX-trim is airco standaard, naast elektrisch bedienbare ramen en spiegels, vijf hoofdsteunen en driepuntsrolgordels, afstandsbediening voor de centrale vergrendeling en ABS. Voeg daarbij de forse ruimte voor vijf volwassenen plus bagage en het goede zitcomfort, en deze Mazda heeft alle ingrediënten om een uitstekende reisauto genoemd te mogen worden.
Ook is de 626 hatchback uiterst praktisch bij een zaterdags bezoek aan de bouwmarkt. De achterbank (met skiluik) is in delen neerklapbaar en ook de leuning van de bijrijdersstoel kan plat op de zitting worden geklapt. Wie dan zijn lange plinten of planken niet thuis krijgt... Tja, en wat is het dan eigenlijk zonde dat de laadvloer alleen vlak is als beide voorstoelen een eind naar voren geschoven zijn. Lastig voor uit de kluiten gewassen 'voorzitters', die zich dan van hun 'inschikkelijkste' kant moeten tonen.
Niet geraffineerd
Maar goed, schoonheidsfoutje. Minder tevredenheid heerst er over de weinig harmonieuze afstemming van het onderstel. Vele malen lezen we in het logboek dat het te hard is, zodat de passagiers schudden bij het rijden over minder strak wegdek. Zelfs als het asfalt vlak lijkt, schommelt de carrosserie continu. Daar komt bij dat de rechtuitstabiliteit te wensen overlaat. Dit valt des te meer op omdat de besturing niet erg precies is. Wat de afstemming van het onderstel betreft, kunnen de Mazda-ontwerpers een voorbeeld nemen aan de Europese concurrentie, en zeker niet in de laatste plaats – als we in Japan blijven – aan Nissan en Honda. Een ander kritiekpunt is dat de 626 op nat wegdek maar moeilijk grip weet te vinden.
Op de lange ritten stoorde bovendien het geluidsniveau. In Nederland is het windgeruis boven 160 km/h natuurlijk van weinig belang, maar ruitenwissers die schokkend met bijgeluiden over de voorruit schrapen en in de rijwind liggen te trillen, zijn hoogst irritant. Vanaf kilometerstand 35.000 duiken er klachten op over ándere geluiden. Voor 'n deel zijn deze terug te voeren op een naderhand ingebouwde houder voor een mobiele telefoon, maar ook het deksel van het dashboardkastje doet mee. Ten slotte is er nog een ondefinieerbaar geluid dat van achter het dashboard komt. Nu we toch aan het klagen zijn: vanaf 2000 tpm knort de tweeliter er behoorlijk op los. Verder is er op de krachtbron weinig op of aan te merken. Een testverbruik van 1 op 11,1 is zeer netjes, en over de totale testafstand hoefde slechts één litertje olie bijgevuld te worden. Al kostte het peilen elke keer enige moeite door de slecht afleesbare peilstok.
Behouden vaart
Spanje, Frankrijk, Denemarken, Duitsland, Zwitserland en natuurlijk ons eigen Nederland: de Mazda 626 zag tijdens zijn 100.000 kilometerduurtest veel van Europa. Hoe langer je met de Japanner rijdt, des te beter gaat hij bevallen. Aan het einde van de test openbaarden zich nog wel een paar kleine gebreken. De bekledingsstof van de achterbank liet plaatselijk los, zodat de schuimvulling zichtbaar werd, de koppeling grijpt 'n beetje schokkend aan en geeft daarmee de eerste tekenen van slijtage, en de schakelaar voor de achteruitrijverlichting begaf het ook nog op de valreep. Dit alles kan toch niet verhinderen dat de positieve eindbalans intact blijft. Zelfs als tijdens de demontage een warmtescheur in het uitlaatspruitstuk wordt gevonden.
Slechts een paar krasjes...
Natuurlijk is ook de Mazda 626 na 100.000 kilometer tot en met het laatste schroefje uit elkaar gehaald. Hoe hebben de afzonderlijke onderdelen deze test doorstaan?
De eerste problemen zijn ook zonder slopen te zien: alle ongelakte delen zoals dynamo en bevestigingsdelen zijn door strooizout aangetast. Later blijkt bij de demontage dat het frictiemateriaal van de koppeling hard is geworden (puntjes op de platen) en bovendien niet gelijkmatig is afgesleten. Ook het druklager kondigt met kleine schokjes al zijn eerste tekenen van verval aan.
Slijtvast, degelijk & roestvrij
Bij de overige aandrijvingsonderdelen bevestigt de Mazda zijn uitstekende naam goed te zijn voor vele duizenden probleemloze kilometers. Verder geen tekortkomingen dus. Van de zuigers en cilinders is slechts een honderdste millimeter materiaal afgesleten. Ook de versnellingsbak is opmerkelijk degelijk. Op sommige delen zijn weliswaar inloopsporen te zien, maar gebruikelijke slijtagedelen als lagers en synchromeshringen ogen nog fris.
Wat roest betreft: de carrosserie heeft ook in de holle ruimtes en op de bodem een stevige beschermingslaag. De roestduivel heeft hier vele jaren geen schijn van kans zijn tanden in het metaal vast te bijten.
Niet alleen had onze duurtestauto weinig technische gebreken en bleek hij uitermate betrouwbaar, uit de rapporten van de Duitse keuringsinstantie TÜV blijkt dat zelfs negen jaar oude 626-en minder dan gemiddeld problemen opleveren. Een 626 zal dus naar verwachting nog lang na 'de ton' de wind in de zeilen houden. Alleen de dealers hebben hem nog tegen...
Dit zegt Mazda
Over onze kritiek op het onderstel en de stoterige vering:
"Is ons bekend, en Mazda heeft daaruit lering getrokken. We passen sinds de facelift van afgelopen jaar een andere veer- en demperkarakteristiek toe. Alle 626 sedans en hatchbacks hebben sindsdien dus de gewijzigde onderstelafstemming."
Over de tractieproblemen op nat wegdek:
"Geldt hetzelfde voor: het probleem is bekend en vanaf de facelift hebben alle 626-modellen vanaf de Exclusive-uitrusting, dus meteen alle 2-liter benzinemotoren, standaard traction-control."
Over het klapperende handschoenenkastje:
"De bevestigingspunten van het deksel zijn inmiddels gewijzigd. Klapperen is dus verleden tijd."
Over de bijgeluiden in het dashboard:
"Een – toegegeven – ergerlijk, maar individueel probleem van de testauto. Een bowdenkabel van de verwarming heeft los gehangen en veroorzaakte het geluid. Een probleem dat zich bij andere exemplaren niet voordoet."
Dit vindt AutoWeek van de 626
Bij de overdracht van de duurtest-Mazda slaan de bloedstollingen niet bepaald toe. De 626 is er typisch een van dertien in een Japans dozijn. Zowel buiten- als binnenkant roept nauwelijks emoties op. Smaken verschillen, maar 'n beetje meer fantasie zou welkom zijn. Rijden doet de 626 al evenmin spannend. Hij brengt je goed en degelijk van A naar B, maar nodigt niet uit om een blokje om via C te rijden. De tweeliter viercilinder doet het prima, maar mist net even dat beetje extra kracht en souplesse voor extra rijgenot. Bovendien is 'ie niet bepaald stil.
Het weggedrag sluit aan bij het 626-karakter: goed, maar niet bijzonder. Hij voelt solide en veilig aan in bochten en stuurt neutraal tot 'n tikkie onderstuurd. Toch is de rechtuitstabiliteit niet zoals je mag verwachten. Natuurlijk helpen de winterbanden die op dat moment gemonteerd waren niet echt mee, maar bij zijwind moet toch te veel gecorrigeerd worden. Op de stoelen valt daarentegen weinig af te dingen, al zetten we traploze verstelling van de rugleuning op het verlanglijstje.
Op de teller zien we kilometerstand 30.000 verschijnen, dus krij gt de Japanner met Duits kenteken bij ons een beurt. Opmerkelijk is dat er vóór nieuwe remblokken gemonteerd worden. Teken dat onze Duitse collega's de 626 op de Autobahn niet hebben gespaard, want normaal gaan ze het dubbele mee. Daarbij werden de remschijven opgeschuurd omdat ze 'ingevreten' waren. Nu zou onze duurtester weer prima moeten remmen, maar door het opschuren merken we toch een lichte trilling als we fors in de ankers moeten.
Samengevat is de 626 een prettige en betrouwbare reisgezel. Wie daarmee genoegen neemt, doet met deze Mazda een prima keuze. Voor rijgenot en uitstraling moet echter een andere showroom bezocht worden. (AHB)
Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.
Signalement
| Merk | Mazda |
|---|---|
| Model | 626 2.0i GLX |
| Carrosserie | 5-deurs, hatchback |
| Transmissie | 5 versnellingen, handgeschakeld |
| Aandrijving | voorwielaandrijving |
| Nieuwprijs | € 21.720 |
Specificaties
| Brandstof | benzine |
|---|---|
| Motor | 4-cil. in lijn |
| Cilinderinhoud | 1.991 cc |
| Maximaal vermogen | 85 kW / 115 pk bij 6.000 tpm |
| Maximaal koppel | 170 Nm bij 4.500 tpm |
| Inhoud brandstoftank | 64 l |
| Lengte / breedte / hoogte | 4.575 mm / 1.710 mm / 1.430 mm |
| Wielbasis | 2.610 mm |
| Massa leeg | 1.170 kg |
| Laadvermogen | 540 kg |
| Aanhangermassa geremd / ongeremd | 1.500 kg / 550 kg |
| Banden | 185/65R15Prijzen |
| Topsnelheid | 198 km/h |
| Acceleratie 0-100 km/h | 9,9 s |
| Brandstofverbruik | 7,9 l/100km |
| CO2-uitstoot | 189 g/km |
