Zo komt de Mercedes C-klasse uit de 100.000 kilometertest

Dit viel op bij het uit elkaar halen van de Mercedes-Benz C22d Estate:

• Bij de motor, intern aangeduid als OM 654, troffen de experts bij de demontage na 100.000 kilometer rijden slechts nauwelijks meetbare slijtage aan bij de cilinders, de zuigers en de krukas.

• Het interieur heeft de stresstest zeer goed doorstaan, op een kleine beschadiging op de B-stijl na. De materialen zien er nog steeds zeer hoogwaardig uit.

• De holle ruimtes zijn uitstekend geconserveerd en ook met de endoscoop zijn geen sporen van corrosie te ontdekken. Dit is te danken aan het overvloedige en gelijkmatige gebruik van was.

• De carrosserie vertoont aan de onderkant beginnende corrosie op enkele moeilijk bereikbare plaatsen. Dat kan een probleem gaan vormen op de langere termijn. Onder de rubberen dop die hier normaal in zit kon de roestduivel genadeloos toeslaan.

• De klepbediening is robuust uitgevoerd. Er is nauwelijks slijtage waar te nemen bij de distributieketting. Nokkenas, stoters en tandwielen zijn in perfecte staat. Op de inlaatkleppen is wel roetafzetting te zien.

• De assen verkeren na de duurtest nog in goede staat. De lagers, bussen en gewrichten zien er ook nog prima uit.

• In het inlaatspruitstuk en ook voor de smoorklep was de boel aardig dichtgeslibd.

• De zuigers en cilinders hebben de duurtest feilloos doorstaan.

• De corrosie die ontstond rond de tankbevestiging heeft ook de carrosserie aangetast.

Hoe is het oordeel van AutoBild na 100.000 testkilometers met de C-klasse?

De Mercedes-ingenieurs hebben goed werk verricht en een betrouwbare C-klasse met uitstekende rijeigenschappen op de wielen gezet. Hij deed het prima tijdens de duurtest over 100.000 kilometer. Maar de roestvorming aan de onderzijde vormt wel een smetje op zijn blazoen.

Deze duurtest geeft eigenlijk een tweeledig beeld. Aan de ene kant heeft de Mercedes-Benz C220 d over een afstand van 100.000 kilometer laten zien dat de ingenieurs van het merk weten hoe ze state-of-the-art dieselmotoren, geavanceerde assistentiesystemen en goed werkende besturingselektronica moeten ontwikkelen. Aan de andere kant steekt al na tweeënhalf jaar een eeuwenoud en in principe heel eenvoudig op te lossen probleem de kop op bij deze auto: er is sprake van corrosie rond de randen van de carrosserie en de bevestigingspunten. Kortom: roest! Bij een oude auto kijken we daar niet van op, maar een Mercedes van een paar jaar oud mag daar toch geen last van hebben? Van het roestprobleem waren ze bij Mercedes toch verlost?

Dieselrijden is heerlijk stressvrij kilometers afleggen

AutoBild kreeg in 2023 de sleutels van de C-klasse overhandigd voor een 100.000 km-duurtest. Het is er eentje van de oude stempel: in stationwagen-uitvoering en met een viercilinder dieselmotor, automaat en achterwielaandrijving. Enkele collega’s riepen direct dat er spannendere manieren zijn om 100.000 kilometer te rijden dan met een tweeliter dieselmotor. Dat kan zijn, maar zo’n afstand kun je nauwelijks op een aangenamere, zorgeloze en stressvrije manier afleggen dan met deze Benz. Dat heeft de C-klasse met de 197 pk sterke OM 654 M-motor (zoals de interne aanduiding luidt) in meerdere opzichten laten zien.

Ten eerste biedt de Estate-versie van de C-klasse een bijzonder hoogstaand rijcomfort. Verder werken de verschillende elektronische snufjes goed in de praktijk van alledag. Waar bij modellen van andere fabrikanten het sleutelloze toegangssysteem nog weleens dienst weigert, bij hogere snelheden de spraakbesturing niet meer goed werkt, de camera vervormde beelden levert of de auto ongemanierd te werk gaat als de rijstrookassistent ingrijpt, loopt alles in de C220 d op rolletjes. Dit is technologie die werkt, het gebruik vergemakkelijkt en ook tijdens onze duurtest geen steken laat vallen. Keurig.

Alles in de C-klasse is erop gericht om je in de watten te leggen. Zo ondersteunen de voorstoelen de rug en het zitvlak enerzijds op een prettige manier door de zachte kussens en anderzijds word je in bochten goed op je plek gehouden door de stevige wangen van de stoel. Een van de collega’s vatte het als volgt samen: “Zelden heb ik zo comfortabel een afstand van 1.200 kilometer in één keer afgelegd.”

Geluidsproductie

Dat comfort is mede te danken aan de bescheiden geluidsproductie van de 220-motor. Hij is weliswaar hoorbaar (het is overduidelijk een viercilinder), maar dankzij de geluidsisolatie blijft het allemaal keurig binnen de perken. Bovendien is de tweelitermotor een mooi staaltje dieseltechniek. Zijn startdynamo maakt korte boost-fasen mogelijk met maximaal 17 kW (23 pk) extra vermogen, en de hogedrukpomp spuit het brandstofmengsel met een druk van 2.700 bar in de cilinders. De motor is zodoende lekker daadkrachtig, de afgifte van het koppel verloopt verbazingwekkend lineair en hij doet zijn werk even soepel als spaarzaam: als je je best doet, verbruikt hij minder dan 1 op 20!

Ook windgeruis en afrolgeluiden zijn slechts op de achtergrond waarneembaar; van storende luchtwervelingen op hoge snelheid is geen sprake. De akoestisch geoptimaliseerde banden met schuim-absorber en het akoestische glas dragen eveneens bij aan de stilte aan boord. Tegelijkertijd onderstrepen het verfijnde onderstel en de bijna ongemerkt schakelende negentraps automaat het beeld van een prettige reisgenoot.

Niet iedereen fan van Dynamic Body Control

Dankzij het Dynamic Body Control-onderstel (€2.124 extra, onderdeel van het Techniekpakket) met instelbare demping biedt de duurtest-Benz een uitstekend veercomfort met een prima verwerking van oneffenheden in het wegdek, waar hij lichtjes nadeinend op een relaxte manier mee afrekent. Sommige collega’s vonden dat zelfs een beetje te veel van het goede. De bandenexpert van de redactie dacht vanwege de softe afstelling zelfs even dat een schokdemper de geest had gegeven: “Bij het uitveren lijkt er weinig te gebeuren, is er iets kapot?”, zo vraagt onze collega zich in juli 2024 af. Het antwoord: de achterste schokdempers zijn alleen zo soft afgesteld in de meest comfortabele instelling van het veersysteem. Met een druk op de knop pas je het rijkarakter aan.

In de sport-modus kan de Estate ook een enthousiastere rijstijl aan. Hij voelt in die modus stabiel en voorspelbaar aan en weet ook raad met bochten. Het stuurgevoel is dan uitstekend en de rechtuitloop is onberispelijk. Bovendien garandeert de achterassturing, ook onderdeel van het Techniekpakket, een geweldige wendbaarheid. Zelfs op hoge snelheid wisselt hij met een subtiele koerscorrectie van rijstrook; hij voelt dan aan als een grote sedan met een veel langere wielbasis. Indien nodig kan hij zich echter ook ‘klein maken’ voor een betere wendbaarheid. Dan sturen de achterwielen in tegengestelde richting, waardoor de draaicirkel kleiner wordt, om bijvoorbeeld het manoeuvreren in een krappe parkeergarage te vergemakkelijken. Al met al rijdt hij gewoon erg goed.

Roestwering

De C-klasse heeft gedurende de duurtest laten zien dat hij gedegen in elkaar steekt, en dat wordt bevestigd als we hem na ruim 100.000 kilometer uit elkaar halen. De zuigers en cilinders van de 1.997-cc motor verkeren nog in perfecte staat, op de distributieketting valt niets aan te merken, de drijfstanglagers zijn nog top, de krukas is in orde, bij de versnellingsbak is geen sprake van sterk versleten tandwielen, de ophangings­elementen zijn nog strak en het remsysteem doet zijn werk nog goed. Nogmaals: keurig.

De roetafzettingen in het inlaatsysteem, typerend voor een diesel met uitlaatgasrecirculatiesysteem, en de kleine lekkage bij het verstelsysteem van de VTG-turbo zien we door de vingers, evenals de schaafplek op de bekleding van de B-stijl en de sterk versleten winterbanden. Maar de beginnende corrosie aan de onderkant is wel een dingetje. Bij Mercedes-Benz moet men echt zorgvuldiger conserveringswas aanbrengen. De twee bruine plekken rond de afvoerstoppen in het achterste gedeelte van de bodemplaat doen het ergste vermoeden – zoiets leidt op den duur bijna altijd tot aantasting van het plaatwerk en zou uiteindelijk zelfs tot apk-afkeur kunnen leiden. Met name omdat deze opening verborgen zit onder de kunststof bekleding en zodoende alleen door bijzonder ijverige monteurs wordt opgemerkt en behandeld. Bij deze C220 d is dat helaas niet gebeurd.

Op acht andere plaatsen ontdekten de experts bij de demontage ook kleine sporen van roest. Desondanks blijft dit model een absolute aanrader. Daar hangt (uiteraard) wel een stevig prijskaartje aan. Deze uitvoering (inmiddels is de C220 d niet meer leverbaar in ons land) had indertijd een vanafprijs van €72.218 in de AMG Line-uitvoering. De opties op deze auto maakten hem nog vele duizenden euro’s duurder.

De C-klasse heeft indruk gemaakt op zijn berijders met zijn comfortabele karakter, zijn onberispelijke techniek en zijn soevereine rijgedrag. Er was geen sprake van storingen of defecten, maar de tekortschietende bescherming van het plaatwerk gooit roet in het eten.