Denk je soms dat alle auto’s op elkaar zijn gaan lijken? Kijk dan maar eens naar dit setje. Het zijn allebei plug-in hybrides met een serieuze elektrische actieradius, een redelijk vergelijkbaar formaat en dik 300 pk vermogen, maar ze gaan op tal van fronten hun eigen weg.
De elektrische auto wordt bruikbaarder dan ooit dankzij efficiënte aandrijflijnen en hoge laadvermogens, maar dat trekt nog lang niet iedereen over de streep. Een plug-in hybride kan een mooie tussenstap zijn en daarin zien veel autofabrikanten weer volop brood. Met een heel bruikbare elektrische actieradius en accu’s die vlot vol zijn aan een snellader, hoopt men de twijfelende potentiële EV-koper te overtuigen. Range anxiety is hier geen factor.
Bij Lynk & Co kruipt de plug-in hybride inmiddels wel heel dicht tegen de volledig elektrische auto aan, met een elektrisch rijbereik van 200 km (WLTP) voor de opvallende 08. Is dit de toekomst? Het geheel is in elk geval al wel zo aangekleed. Suzuki pakt het nog iets conservatiever aan. De op de Toyota RAV4 gebaseerde Across oogt niet alleen traditioneler, maar heeft ook nog een wat grotere rol voor de verbrandingsmotor weggelegd. Hij komt iets minder ver op stroomkracht. Daar staat een lager prijskaartje tegenover, evenals het sterke betrouwbaarheidsimago van Suzuki en Toyota. Dat maakt een keuze toch vrij gecompliceerd.
Beide SUV’s hebben uiteenlopende afmetingen, maar dat zegt nog niet alles over de binnenruimte. De Lynk & Co is 4,82 meter lang, de Suzuki 4,62 meter, dus in dat opzicht ‘wint’ de grotendeels Chinese 08. Verder is hij een fractie hoger en breder dan de Across. De daklijn wijkt aan de achterzijde behoorlijk af en dat merk je aan de bagageruimte. In de Suzuki is er met de achterbank omhoog tot aan het dak 672 liter ruimte, in de Lynk & Co 540 liter. Leg je de achterbank plat, dan is er in de Suzuki 1.647 liter en in de Lynk & Co 1.254 liter. Wie vaak veel bagage vervoert, heeft aan de Suzuki simpelweg de betere auto.
Allebei SUV's, maar wel volgens een wat ander recept.
Voor passagiers achterin is het een beetje kiezen of delen. In beide auto’s zit je achterin als volwassene van gemiddelde lengte heel fatsoenlijk, maar je hebt in de Lynk & Co net wat meer beenruimte door zijn extra lengte, terwijl de hogere daklijn van de Across je wat meer hoofdruimte biedt. De interieurruimte in de Lynk & Co is weliswaar wat minder riant dan in de Suzuki, maar evengoed indrukwekkend als je bedenkt dat er een 40 kWh metend accupakket in de auto ligt. De capaciteit van die batterij is bijna twee keer zo groot als die van de Suzuki.
Heel veel elektrisch
Het accupakket van de Lynk & Co is groot genoeg voor een kleine, volledig elektrische auto. Aan zo’n joekel van een accu zijn we niet echt gewend in plug-in hybrides. Moederbedrijf Geely ziet een heel forse elektrische actieradius als een belangrijke prikkel voor potentiële klanten en schroeft daarom inmiddels ook al zo’n groot exemplaar in de vernieuwde Volvo XC60, die eveneens naar Nederland komt. Op het platform van deze Lynk & Co 08 verschijnt op den duur ook de nieuwe Volvo XC70.
De aandrijflijn die erbij hoort, is een bijzondere. De verbrandingsmotor is een bescheiden 1,5-liter driecilinder, die verschillende taken krijgt. Hij kan via een speciale drietrapsautomaat (Dedicated Hybrid Transmission) de voorwielen direct aandrijven. Dat kan hij samen met de 208 pk sterke elektromotor doen, maar hij kan ook puur draaien om stroom te genereren, terwijl de aandrijving volledig elektrisch is. De auto zoekt, afhankelijk van de gekozen rijmodus en de lading in de accu, constant naar de beste optie. In de praktijk hoor je in de Hybrid- of Power-modus bij stevig accelereren de 1.5 bijspringen. Bij rustig rijden draait hij soms mee op een vast toerental en in de Power-modus merken we dat de motor constant meedraait. Het komt soms wat merkwaardig over, net zoals bij een tot op zekere hoogte vergelijkbare aandrijflijn bij Renault, omdat het motorgeluid vaak niet inherent aan je vermogensvraag lijkt.
Het resultaat mag er echter zijn. Je zit nooit om vermogen verlegen en in de Power-modus zien we de resterende elektrische actieradius snel oplopen, doordat de benzinemotor de accu actief bijlaadt als je het volle vermogen niet aanspreekt. In de praktijk kun je heel veel elektrisch rijden. Wij legden met een volgeladen accu maar liefst 179 km puur elektrisch af. Dat is weliswaar iets onder de fabrieksopgave, maar er zaten vooral snelwegkilometers bij. Raakt de accu onderweg leeg en wil je liever niet te veel benzine omzetten in stroom, dan is het fijn om te weten dat je tot 85 kW kunt snelladen.
De 1.5 van de Lynk & Co 08.
Rijdend laden
De Suzuki Across heeft een bekender stukje techniek aan boord. Hierin werkt een atmosferische 2.5 via een e-cvt samen met twee elektromotoren. Het planetaire tandwielstelsel verdeelt het vermogen van de benzinemotor en de twee elektromotoren continu. Inderdaad, twee elektromotoren. Er doet een 205 pk sterk exemplaar mee op de voorwielen en een krachtbron van 56 pk op de achterwielen. Daardoor is de Suzuki vierwielaangedreven, in tegenstelling tot de Lynk & Co.
In beide auto’s heb je dik boven de 300 pk systeemvermogen en puur elektrisch is er dus ook nog ruim 200 pk voorhanden. De Suzuki heeft vanwege zijn relatief bescheiden 22,7-kWh accupakket een kleinere elektrische actieradius dan de Lynk & Co. Van de 129 opgegeven kilometers weten wij er tijdens de test 118 te vinden. Dat is heel netjes. Is de accu leeg, dan houdt het langere stukken volledig elektrisch rijden ook wel op, totdat je de auto aan de lader hangt. Zelfs in de Sport-modus haalt de Across alle tussendoor bijgeladen elektriciteit er direct weer bij om korte stukjes elektrisch te kunnen rijden. Constant flink bijladen, zoals de Lynk & Co, doet de Japanner niet.
Dat merk je ook aan het verbruik van de twee testauto’s, want de Suzuki houdt het verbruik op een alleszins redelijke 1 op 14,5 terwijl we zoveel mogelijk de verbrandingsmotor gebruiken, terwijl de Lynk & Co dan een ietwat schokkende 1 op 9,7 scoort. Bij dat laatste hoort de belangrijke kanttekening dat je er, zoals gezegd, heel wat elektrische kilometers voor ziet terugkomen op de accumeter.
Op een rit van 80 km zagen we bij de Lynk & Co de verwachte elektrische actieradius met eveneens 80 km oplopen en dat mag je gerust buitengewoon noemen. Rijd je in hybridemodus en grijp je de bijgeladen elektriciteit meteen tijdens het rijden aan, dan moet een benzineverbruik van 1 op 15 haalbaar zijn. De 08 gooit bovendien hoge ogen met zijn snellaadvermogen, dat met 85 kW ronduit indrukwekkend is voor een plug-in. Het van 10-80 procent bijladen van de twee plug-ins aan een DC-lader is in grofweg een halfuur gepiept en daarvoor krijg je bij de Lynk & Co dus aardig wat extra kilometers terug.
Fijn onderweg
Zowel de Lynk & Co als de Suzuki bewijst zich als een bijzonder aangename reiswagen voor de lange afstand. Ontspannen rijden staat bij dit tweetal bovenaan. Concreet houdt dat in dat je in beide auto’s een vooral op comfort afgesteld onderstel hebt en dat ze relatief licht sturen. Ze laten zich weliswaar allebei lekker scherp een bocht in manoeuvreren, maar aan gevoel in het stuur ontbreekt het enigszins. De Suzuki voelt in de bochten net even wat capabeler aan dan de Lynk & Co en dankt zijn vrijwel perfecte balans tussen comfort en dynamiek aan het alom geprezen TNGA-platform.
De Lynk & Co is net wat zwaarder en heeft voor- in plaats van vierwielaandrijving, en dat maakt hem een fractie nerveuzer in een snelle bocht. Ook heeft de 08 de neiging tot wielspin bij stevig accelereren. Tussensprintjes zijn in beide SUV’s een koud kunstje en daarbij weet de Lynk & Co het wat stiller aan boord te houden dan de Suzuki. Door de e-cvt dringt er dan nog redelijk wat motorgeluid de cabine van de Across binnen, al is het minder storend dan voorheen, omdat de elektromotoren tegenwoordig een groter deel van de aandrijving voor hun rekening nemen.
Het zitcomfort en de geluidsisolatie zijn bij allebei prima voor elkaar en ook van windgeruis hebben de testauto’s niet noemenswaardig last. Lynk & Co lijkt bovendien het nogal doordringende rolgeluid, zoals we dat ervaarden tijdens de persintroductie, te hebben verminderd. Tot slot is het positief dat zowel de Lynk & Co als de Suzuki een natuurlijk remgevoel biedt. Dat is bij (plug-in) hybride auto’s nog weleens anders. Overigens gaat het regeneratief remmen in beide gevallen niet helemaal tot op one-pedal-drive-niveau. In de Suzuki kun je de mate van regeneratie wat makkelijker snel instellen dankzij schakelflippers.
Lynk & Co 08
Suzuki Across
In het interieur lopen onze testauto’s misschien wel het verst uiteen. Volgens goed Chinees gebruik zit de Lynk & Co van top tot teen vol met verwennerij. Van de leren bekleding tot de massagestoelen, van de uitgebreide sfeerverlichting tot het Harman Kardon-geluidssysteem en van de selfiecamera tot de stoelventilatie: aan luxe geen gebrek. Het ziet er bovendien allemaal mooi verzorgd uit en de afwerking is van een hoog niveau. Het infotainment en digitale instrumentarium zien er strak uit en zijn logisch te bedienen. Je raakt hooguit de weg een beetje kwijt vanwege de schier eindeloze hoeveelheid aanpasbare functies.
In de Suzuki ziet het er allemaal veel nuchterder en functioneler uit, op het saaie af. De gebruikte materialen zijn bovendien aanmerkelijk minder mooi, al voelt alles wel aan alsof het er over pakweg tien jaar nog steeds fatsoenlijk uitziet. Het infotainmentsysteem heeft nieuwe software, maar sommige functies zitten nog altijd onlogisch verstopt in het instrumentarium, of in de stuurbediening. De aanwezigheid van logische fysieke knoppen op en rond het dashboard maakt veel goed.
De standaarduitrusting is in beide auto’s van een hoog niveau, met onder meer stoel- en stuurwielverwarming, elektrisch verstelbare stoelen, draadloze telefoonlader, adaptieve cruisecontrol en keyless entry. De Lynk & Co 08 is als Core (€55.985) heel vergelijkbaar uitgevoerd en kost dan ruwweg drie mille meer dan de Suzuki (€52.695). Wij reden de 08 echter als More en dan ontstaat er een prijsgat van zo’n zeven mille met de Across van vandaag. Dan heb je grotere wielen, het genoemde audiosysteem en ledmatrixverlichting. Aan de 08 in Core-trim heb je in feite al genoeg en dan is de Lynk & Co prima vergelijkbaar met de Suzuki, met voor een geringe meerprijs een grotere elektrische actieradius, sneller laden en een aanzienlijk moderner en luxer uitgevoerd interieur. Overigens kun je de kosten bij de 08 nog wat verder drukken door voor de Business Edition te gaan. Dan heb je alleen niet zoveel te kiezen, maar qua uitrusting zit hij op hetzelfde niveau als de Core en hij kost net geen vijftig mille. Interessant!
Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.
Oordeel
1. Suzuki (33,5 punten)2. Lynk & Co (33 punten) Op verschillende manieren maken de Lynk & Co en de Suzuki een sterke indruk. De Chinees komt moderner en luxer voor de dag, terwijl zijn Japanse tegenstrever met zijn uitrusting stiekem ook al dik bedeeld is en meer laadruimte en een hoger trekgewicht biedt. Ook zijn de garantievoorwaarden beter. Wie meer waarde hecht aan zoveel mogelijk elektrisch rijden, kan zijn oog beter laten vallen op de 08. Het is maar net waar je prioriteiten liggen.






