Test: nieuwe BMW 3-serie op benzine nog altijd leuker dan EV, maar ...

Hoeveel de auto’s ook op elkaar lijken: de i3 (die ook gewoon als 3-serie door BMW in de markt wordt gezet) en de benzinevarianten zoals de M350 xDrive die we als eerste testen, hebben een heel andere basis. Als je eenmaal weet waar je moet kijken, kan je de verschillen zien. De i3 heeft een langere wielbasis en kortere overhang voor en achter. De neus van de benzine-3 is juist net wat langer om de in lengte geplaatste motoren kwijt te kunnen, waardoor de hele cabine wat verder naar achteren ligt. Als je kijkt naar de ruimte tussen het voorwiel en de deur, valt het ineens op. En uiteraard hebben de benzineversies uitlaten aan de achterkant. Maar dat de auto’s in eerste instantie zo op elkaar lijken, is een slimme zet van BMW, die de twee versies als reële alternatieven van elkaar neerzet.

Maar anders dan bij de i5/5-serie is de onderhuidse basis dus echt anders. De i3 staat op het Neue Klasse-platform van de iX3, terwijl de G50 op de CLAR-basis staat van de uitgaande 3-serie. Waarmee je niet moet denken dat het gewoon een facelift is. De auto is langer, breder en hoger en heeft ook een langere wielbasis dan de G20-serie. De motoren zijn in beginsel de twee blokken die we al kennen: een viercilinderturbo voor de 318 en 320 en de bekende zes-in-lijnturbomotor voor de M350 die we als eerste rijden. Check alle prijzen en vermogens van de andere versies hier!

Uiteraard werden onderdelen als injectie en turbo’s aangepast om meer vermogen te krijgen én om aan de nieuwste strenge Euro-normen te voldoen. Mede vanwege dat laatste hebben alle versies nu een 48V-mild-hybridesysteem. De accu hiervoor zit onder de kofferbakbodem, die hierdoor iets kleiner (450 tegenover 480 liter) is dan in de vorige 3, ondanks de grotere koets.

Je kan lekker hoeken met de M350.

De cockpit is op een paar subtiele verschillen na, compleet identiek aan de Neue Klasse-modellen. Dus dezelfde opzet van iDrive, met het schuine, rechthoekige touchscreen dat heel licht naar de bestuurder is gedraaid. Daarboven het lange Panoramic Vision, dat van links naar rechts alle data deelt die je wil hebben. Afgezien van snelheid en actieradius kun je zelf kiezen wat voor widgets je wilt hebben, van G-krachtmeters tot het weerbericht. Normaliter zouden we zeggen dat we in ieder geval een rijstandenknop apart zouden willen hebben, maar de M350 is een M Performance-model, en die heeft een rijstandenknop op het sportstuur. Fijn, maar graag ook zo’n optie in de andere modellen! Achterin is het irritant krap voor een auto van dit formaat; het is de prijs die je betaalt voor de relatief ver naar achteren geplaatste voorstoelen.

De cockpit komt overeen met die van de i3, behalve de rode M-accenten op het sportstuur.

De zit is beslist lager dan in de i3, waardoor het nog natuurlijker en prettiger aanvoelt in de M350. Het stuur kan lekker ver naar je stoel, en de (standaard op de M350) sportstoelen zijn heftiger dan in de i3 50. Saillant genoeg is die i3 krachtiger dan deze M350, maar de elektrische versie is geen M Performance-model. Daarvoor is het wachten op de M60, die meer dan 600 pk krijgt.

Bij het rijden valt wel meteen op hoeveel verschil die letter M maakt. De 3-serie in deze vorm is een stuk steviger en minder comfortabel dan de sterkste i3 van dit moment. In ruil krijg je ook meer dynamiek. De BMW neemt op dit vlak ook afstand van zijn voorganger en is meer sportsedan dan ooit. Het vermogen van 442 pk is meer dan de E90 M3 met V8 had! Het onderstel kan alle kracht met gemak aan, en het gevaar is dat we de auto hierdoor te veel als sportauto gaan beoordelen. De wegligging is fabelachtig, het stuurgevoel super. De bite van de vooras is meer dan je van een allround-sportsedan verwacht. Ondersteltechnisch gaat de auto ook verder dan de i3, die in de huidige vorm geen actieve dempers heeft. De M350 heeft die wel. Als nadeel hebben passagiers achterin het aanzienlijk minder gerieflijk dan in de i3, die meer comfort (en ruimte) biedt. In Nederland wordt het interessant om te zien hoe de 318 en 320, die we nu niet konden rijden, zich op dit vlak verhouden tot de M350. Ook is het verschil met de gefacelifte Mercedes C-klasse met benzinemotoren, nog altijd de geëikte concurrent, op dit vlak groot. Dat maakt kiezen gemakkelijk!

Achterin is het niet ruim en verwacht in de M350 ook niet te veel comfort.

De aandrijflijn past uitstekend bij de auto. De zes-in-lijn is soepel en krachtig, met bakken karakter. De ZF-bak schakelt precies wanneer je wilt, en soms al voordat je dacht dat je het wilde, en als je zelf de flippers ter hand neemt, heb je alle controle met goede reacties bij zowel op- als terugschakelen. Al het goede van de vorige M340i zit erin, maar dan nog net even meer power en meer dynamiek. Geweldig en ultiem BMW. Door al het rijplezier in de auto zou je snel vergeten dat andere functies ook supergoed geregeld zijn. Het multimediasysteem is hypermodern en extreem snel, met mooie aanwijzingen van de navigatie, die bijvoorbeeld uitzonderlijk goed laat zien welke rijbanen op de snelweg goed zijn voor je route, of een head-up display die de afstand tot bochten laat zien als je aan het knallen bent in de bergen. Een groot compliment verdient ook BMW’s Highway Assistant, die toelaat dat je zonder het stuur vast te houden lange stukken snelweg kunt rijden, waarbij de auto van rijstrook wisselt na een blik in de spiegels.

De nieuwe 3-serie is opnieuw een waanzinnige sportsedan geworden, die fans zal plezieren zolang ze zich kunnen vereenzelvigen met het nieuwe design. Maar afgezien van het gebrekkige ruimteaanbod en wat gebrek aan comfort, heeft de M350 een ander nadeel: de BMW i3 50. Die auto is krachtiger en lijkt in alles bijzonder veel op de M350, maar is zomaar €30.000 goedkoper, wat een direct gevolg is van het Nederlandse belastingklimaat. En ja, de M350 heeft een leuker geluid, rijdt net wat sportiever en heeft meer karakter. Maar de i3 is érg goed … Dan wordt zo’n prijsverschil ineens wel lastig om je overheen te zetten.

Nogmaals het verschil tussen i3 (onder) en M350 (boven).