Gebruikersreview

Toyota bZ4X Touring Dynamic AWD Limited Edition (2026)

26 oktober 2026 • 12:35

Volg AutoWeek in Google Search Volg AutoWeek in Google Discover

Uitvoering	bZ4X Touring Dynamic AWD Limited Edition
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2026
Jaar van aanschaf	2026
KM-stand bij aanschaf	9 km
KM-stand laatst	1.300 km

Aanleiding, kiezen, aankoop en eerste ervaring

1.300 km
26 oktober 2026

Van een Tiguan op LPG naar een Toyota bZ4X Touring AWD: een verstandige keuze of een sprong in het diepe?

De aanleiding: met de caravan de bergen in

Afgelopen zomervakantie reden we voor het eerst met vier personen én een caravan richting Embrun, in de Franse Alpen. Wie daar weleens is geweest, weet dat de alternatieve route voor de Route Napoléon bepaald geen vlakke polderweg is. Smalle, bochtige wegen, flinke hoogteverschillen en hellingen waar een auto met caravan behoorlijk aan het werk wordt gezet.

Onze trouwe reisgenoot was een Volkswagen Tiguan 1.4 R-Design op LPG. Een auto die ik destijds met 35.000 kilometer op de teller uit de lease had overgenomen en die inmiddels bijna 90.000 kilometer had gereden. De Tiguan is maar liefst tien jaar in ons bezit geweest. Door een verhuizing en de verkoop van ons vakantiechalet liepen de kilometers nooit bijzonder hard op. En eerlijk is eerlijk: tanken op LPG was, zeker met de huidige brandstofprijzen, iedere keer weer een klein feestje.

Maar terug naar die vakantie.

De Tiguan kwam in de bergen simpelweg tekort. Met de caravan erachter moest ik regelmatig terug naar de derde versnelling en soms zelfs naar de tweede. Ook zonder caravan was het op bochtige bergwegen bepaald geen krachtpatser. Op zich geen ramp, want met 1.4 liter cilinderinhoud kun je natuurlijk geen wonderen verwachten.

Wat me echter veel meer stoorde, was het gekraak uit de voorwielophanging. Een kwaaltje dat de Tiguan eigenlijk al vanaf dag één had. Met vier personen, bagage en de caravan aan de trekhaak hing de auto behoorlijk achterover. Daardoor werd de vooras relatief ontlast en verdween vrijwel ieder gevoel uit de besturing. Bij iedere stuurbeweging klonk bovendien een vervelend krakend geluid.

Zo vervelend zelfs dat ik tijdens de vakantie onder de auto heb gelegen om te kijken of er iets loszat. Niets te vinden. Alles zat keurig vast. Zodra de caravan werd afgekoppeld, was het gekraak verdwenen en kwam ook het normale stuurgevoel terug.

Het opmerkelijke was dat de auto een maand voor vertrek nog een grote onderhoudsbeurt had gehad. Daarbij had ik de garage nadrukkelijk gevraagd de ophanging en rubbers te controleren, juist vanwege dat gekraak. Volgens de garage verkeerde alles in uitstekende staat.

Technisch zal dat ongetwijfeld zo zijn geweest, maar mijn vertrouwen was inmiddels verdwenen. Zeker wanneer je met je gezin en caravan door de bergen rijdt, wil je niet voortdurend twijfelen aan het gedrag van je auto.

En dus namen we een besluit. Hoe fijn de Tiguan ons tien jaar lang ook had vervoerd, het werd tijd voor iets anders. Bij voorkeur nieuw of hooguit een jaar oud.

De zoektocht: benzine, plug-inhybride of toch volledig elektrisch?

Zoals dat bij de aankoop van een huis ook gaat, bleek ons autobudget gedurende de zoektocht een bijzonder rekbaar begrip. Iedere keer kwam er weer een auto voorbij waarvoor we het budget toch nét iets konden oprekken. Uiteindelijk hebben we de grens op € 50.000 gelegd.

De eerste vraag was natuurlijk: welke aandrijflijn?

Benzine, plug-inhybride of volledig elektrisch?

Zakelijk rijd ik inmiddels in een Tesla Model Y Long Range, na daarvoor vier jaar in een Volkswagen ID.3 te hebben gereden. Met elektrisch rijden heb ik dus de nodige ervaring. Meerdere keren per jaar rijd ik zakelijk naar Spanje en eerlijk gezegd maak ik me daarbij nooit druk over actieradius of laadstops. Dat gaat gewoon prima.

Maar elektrisch rijden mét een caravan? Dat was voor mij onbekend terrein.

Misschien dan toch een plug-inhybride? Of gewoon weer een degelijke benzineauto?

Mijn oorspronkelijke voorkeur ging uit naar een Subaru Outback uit ongeveer 2023, met maximaal 60.000 kilometer op de teller. Ik heb eerder een Outback gehad en heb altijd een zwak gehouden voor dat model. Het liefst zou ik er dan weer een LPG-installatie in laten bouwen.

Uiteindelijk ontstond de volgende shortlist:

Volkswagen Tayron R-Design
Lynk & Co 08
Subaru Outback
Hyundai Santa Fe
Omoda 9

De Tayron viel eigenlijk vrij snel af. Het is zonder twijfel een goede auto, maar voor mijn gevoel toch vooral een grotere en modernere Tiguan. Na tien jaar Volkswagen wilde ik ook weleens iets anders.

De Chinese modellen waren bijzonder interessant. Veel auto voor je geld, indrukwekkende elektrische actieradiussen en een uitgebreide uitrusting. Maar omdat wij de auto privé kopen, speelde de toekomstige restwaarde een belangrijke rol. Ook de onderdelenvoorziening op langere termijn maakte me wat terughoudend. Misschien volkomen onterecht, maar het speelde wel mee.

De Hyundai Santa Fe vind ik een prachtige auto. Vooral het uiterlijk spreekt me enorm aan. Alleen vond ik de elektrische actieradius van de plug-inhybride wat beperkt, terwijl het benzineverbruik daarna niet bepaald uitnodigend is.

En dan de Subaru Outback. Eigenlijk nog steeds mijn persoonlijke favoriet. Een heerlijke, comfortabele en praktische auto. Maar met de huidige benzineprijzen is het financieel niet bepaald de meest verstandige keuze.

En toen kwam Toyota opnieuw in beeld. Een onverwachte kandidaat: de bZ4X Touring. Deze past qua smaak helemaal in mijn straatje... opgeruigde auto's/stations!!! In dat rijtje ben ik eerder gevallen voor een 508RXH, Outback en V40 Cross Country.

Anyway, toen ik destijds een nieuwe zakelijke leaseauto mocht uitzoeken, heb ik meerdere proefritten gemaakt in de eerste Toyota bZ4X. Het ontwerp sprak me toen al aan. Ik houd wel van die wat stoerdere, eigenzinnige vormgeving.

Helaas viel de auto tijdens het rijden behoorlijk tegen. De actieradius was matig, de laadsnelheid teleurstellend en ook het rijgedrag wist me niet te overtuigen. De Tesla Model Y was op dat moment simpelweg de betere elektrische auto.

Maar Toyota heeft niet stilgezeten.

Met de vernieuwde bZ4X voor 2026 en vooral de nieuwe Touring leek Toyota een flinke stap vooruit te hebben gezet. De eerste tests waren opvallend positief. Meer vermogen, een verbeterde aandrijflijn, sneller laden, een grotere praktische bruikbaarheid en vooral een auto die veel beter geschikt leek voor het trekken van een caravan.

Daarnaast kwam Subaru met de technisch verwante E-Outback.

Mijn eerdere ervaringen met elektrisch rijden, gecombineerd met een video van InstaAutoVlog waarin de bZ4X Touring met een caravan werd getest, gaven uiteindelijk de doorslag.

Waarom zou elektrisch rijden met een caravan eigenlijk niet kunnen?

Natuurlijk moet je concessies doen. Je rijdt wat rustiger, stopt wat vaker en bent onderweg langer bezig. Maar is dat werkelijk zo'n probleem? Wij vinden van niet. Het is vooral een kwestie van je reisgedrag aanpassen.

Een bijkomend voordeel is dat je bij deze modellen voor de AWD-uitvoering moet kiezen wanneer je een caravan wilt trekken. Vierwielaandrijving had sowieso onze voorkeur, mede door onze ervaringen tijdens wintersportvakanties.

De keuze was gemaakt: het zou een Toyota bZ4X Touring of Subaru E-Outback worden.

De aankoop: wit, vierwielaandrijving en geen leer

De Tiguan hadden we ondertussen particulier te koop gezet. Binnen 48 uur was hij verkocht. Dat ging dus aanzienlijk sneller dan verwacht!

Het grote voordeel was dat we vervolgens zonder inruilauto konden onderhandelen en direct konden beslissen.

De zoektocht richtte zich op een witte Toyota bZ4X Touring of Subaru E-Outback. Wit is bij ons eigenlijk een vaste voorwaarde. Al onze auto's zijn wit geweest en dat wilden we graag zo houden.

Hoewel de Subaru technisch nauw verwant is aan de Toyota, vonden wij het uiterlijk van de Toyota aantrekkelijker. De E-Outback heeft naar onze smaak een wat stompe neus, terwijl de Toyota met zijn scherpe, bijna sharknose voorkant net wat dynamischer oogt.

Daarnaast wilde ik graag 18-inchwielen voor het verbruik en comfort, géén leren bekleding. Ook op dat punt kwam de Toyota voor ons beter uit de bus.

Bij Louwman in Waalwijk vonden we uiteindelijk precies de uitvoering die we zochten: een witte bZ4X Touring AWD Dynamic. De auto stond met slechts 9 kilometer op de teller in de showroom en was al op kenteken gezet.

We zijn gaan kijken, hebben een proefrit gemaakt en waren er eigenlijk direct uit. Deze moest het worden.

De enige aanpassingen die we hebben laten uitvoeren, waren de montage van vierseizoenenbanden van General Grabber en natuurlijk een trekhaak. Zonder trekhaak zou deze hele zoektocht immers weinig zin hebben gehad.

De eerste 1.300 kilometer: hoe bevalt hij?

Inmiddels staan de eerste 1.300 kilometer op de teller. Natuurlijk is dat veel te weinig om iets zinnigs te zeggen over betrouwbaarheid op lange termijn, maar wel voldoende om een eerste indruk te krijgen.

En die is overwegend bijzonder positief.

Interieur: niet fancy, wel functioneel

Laat ik meteen duidelijk zijn: wanneer je houdt van hypermoderne, minimalistische interieurs met grote schermen en zachte materialen op iedere denkbare plek, dan moet je waarschijnlijk niet bij deze Toyota zijn. Het interieur is behoorlijk rudimentair.

Toyota heeft verschillende soorten harde kunststoffen gebruikt, die bovendien niet allemaal dezelfde kleur of structuur hebben. Op het dashboard ligt nog wel een soort zacht materiaal. Dat oogt aardig, maar heeft als nadeel dat stof en vuil zich er nogal gemakkelijk aan hechten en lastig zijn weg te vegen.

Toch stoort het me nauwelijks.

Sterker nog, ik heb eigenlijk liever een interieur dat degelijk en robuust aanvoelt dan een interieur dat vooral indruk moet maken in de showroom. Ik krijg bij deze Toyota het gevoel dat alles over dertig jaar nog steeds functioneert. Of dat daadwerkelijk zo is, zal natuurlijk moeten blijken, maar die indruk geeft hij wel. En eerlijk gezegd vind ik dat belangrijker dan een hippe uitstraling.

Stoelen: eindelijk meteen goed zitten

De voorstoelen zijn wat mij betreft een van de grote pluspunten.

Ze bieden veel ondersteuning, zijn ruim verstelbaar en zitten gewoon heerlijk. Met mijn lengte van 1,90 meter is een goede zitpositie niet altijd vanzelfsprekend. In sommige auto's ben ik maanden bezig geweest met het zoeken naar de juiste instelling. In de Toyota was dat binnen enkele minuten geregeld.

Is het het comfort van een Renault Vel Satis? In mijn ogen een van de mooiste moderne auto's. Nee, maar eerlijk gezegd heb ik na drie Vel Satissen ook nog maar weinig auto's gereden die daaraan kunnen tippen. De Toyota komt echter verrassend dicht in de buurt als het gaat om ontspannen zitten tijdens langere ritten.

Achterbank: hier laat Toyota punten liggen. Voor de achterpassagiers is er een nette achterbank met aansluitingen om telefoons op te laden.

Maar er is ook een duidelijk nadeel. Door het accupakket ligt de vloer relatief hoog. Daardoor zitten langere passagiers met hun knieën behoorlijk opgetrokken. Ben je langer dan ongeveer 1,70 meter, dan wordt het achterin naar mijn mening al snel minder comfortabel.

Dat vind ik voor een auto van dit formaat toch wel een gemiste kans.

Bagageruimte: precies waarom we de Touring wilden

De bagageruimte is daarentegen fantastisch.

Niet alleen is hij groot, maar vooral de vorm is bijzonder praktisch. Brede en grote voorwerpen kun je gemakkelijk meenemen. Dat is precies wat je wilt van een auto waarmee je op vakantie gaat.

Een klein minpuntje is de bagageafdekking. Toyota heeft gekozen voor een oprolbaar exemplaar dat wat goedkoop aandoet. Bij een auto in deze prijsklasse had ik iets fraaiers verwacht.

Wel slim: je kunt de afdekking onder de bagagevloer opbergen wanneer je hem niet nodig hebt.

Dat soort praktische oplossingen waardeer ik dan weer enorm.

Verbruik: verrassend zuinig, zelfs met caravan

Dan misschien wel het interessantste onderdeel: het stroomverbruik.

Ik heb natuurlijk nog maar 1.300 kilometer gereden, dus dit zijn eerste praktijkervaringen en geen definitieve conclusies.

Bij normaal gebruik, ongeveer 70% snelweg en 30% binnenwegen, ligt het verbruik tot nu toe tussen de 14 en 17 kWh per 100 kilometer. Dat vind ik voor een forse AWD-auto bijzonder netjes.

We hebben inmiddels gereden met wind, regen, lage temperaturen en hogere temperaturen. Ondanks die verschillende omstandigheden blijft het verbruik keurig binnen deze bandbreedte. De echte test moest natuurlijk nog komen.

De eerste caravanrit: van de Achterhoek naar Limburg

Onze eerste trip met de caravan zit er inmiddels op. Vanuit de Achterhoek reden we naar Limburg. Op de heenweg kwam het verbruik uit op ongeveer 24 kWh per 100 kilometer. Op de terugweg hadden we aanzienlijk meer last van de zuidwestenwind en steeg het verbruik naar ongeveer 28 kWh per 100 kilometer. Daarbij moet ik wel vermelden dat onze caravan tot de wat meer gestroomlijnde modellen behoort. Met een grote, hoge caravan zullen de cijfers ongetwijfeld anders uitvallen.

Maar wat mij vooral opviel, was hoe ontzettend ontspannen de Toyota met de caravan rijdt.

Trekkracht: wat een verschil met de Tiguan!

Hier kan ik eigenlijk heel kort over zijn.

Fantastisch!

Waar de Tiguan in de bergen voortdurend aan het werk moest, lijkt de Toyota nauwelijks te merken dat er iets achter hangt. Met ongeveer 380 pk en de directe trekkracht van twee elektromotoren heb je werkelijk nooit het gevoel vermogen tekort te komen.

Optrekken, invoegen, een helling nemen: het gaat allemaal met een gemak dat ik van onze oude Tiguan absoluut niet gewend was. En juist dat maakt het rijden met een caravan zoveel prettiger.

De verwachte actieradius met caravan ligt bij ons ergens tussen de 250 en 300 kilometer, afhankelijk van de omstandigheden. Nee, dat is niet de 400 kilometer die we voorheen met de Tiguan aan één stuk reden. Maar is dat erg?

Voor ons niet. Ik merk bovendien dat ik automatisch rustiger ben gaan rijden. Met de Tiguan reed ik regelmatig iets boven de 100 km/u. Met de Toyota houd ik het rond de 90 km/u. Dat scheelt behoorlijk in verbruik en zorgt ook voor een veel ontspannener reis.

Het is een andere manier van reizen, maar voorlopig bevalt die ons uitstekend.

Rijgedrag: comfortabel, stabiel en stiekem bloedsnel

Het rijgedrag is misschien wel wat mij het meest aanspreekt aan de Toyota. De auto voelt bijzonder stabiel en gemoedelijk aan. Je merkt aan alles dat Toyota de ophanging vooral op comfort heeft afgestemd. Een beetje zoals de Tiguan dat ook had. Oneffenheden worden netjes verwerkt en de auto nodigt uit tot ontspannen rijden. Precies wat ik zoek in een gezinsauto waarmee we ook lange vakantieritten willen maken.

Maar vergis je niet in dat stoere, enigszins terreinwagenachtige uiterlijk. Deze Toyota is serieus snel. Wanneer je het gaspedaal stevig intrapt, merk je onmiddellijk hoeveel vermogen er beschikbaar is. Het contrast tussen het rustige karakter van de auto en de enorme acceleratie is eigenlijk best grappig.

Hij ziet eruit alsof hij het liefst rustig door een bos rijdt, maar kan er bij het stoplicht als een speer vandoor gaan. Wat mij betreft een heerlijke combinatie.

Waarschuwingssystemen: de rijdende kermis

En dan komen we bij mijn grootste ergernis. De eindeloze hoeveelheid piepjes, waarschuwingen en bestuurdersassistenten. Ik word er werkelijk horendol van.

Ik begrijp dat autofabrikanten aan allerlei Europese veiligheidseisen moeten voldoen en dat deze systemen een doel hebben. Maar de manier waarop Toyota ze heeft geïmplementeerd, vind ik bepaald niet gebruiksvriendelijk.

Voordat ik wegrijd, ben ik eerst bezig om verschillende systemen uit te schakelen. Dat moest bij de Volkswagen ID.3 en Tesla ook, maar daar ging het een stuk eenvoudiger en sneller.

Mijn grootste irritatie is de bestuurdersmonitor. Voor het uitschakelen daarvan kun je geen handige snelkoppeling maken. Je moet iedere keer opnieuw behoorlijk diep het menu in. Dat is gewoon onnodig omslachtig.

Het infotainmentsysteem helpt daarbij niet mee. De menustructuur is naar mijn mening weinig intuïtief en oogt bovendien wat ouderwets. Het werkt allemaal wel, maar je hebt voor eenvoudige handelingen meer tijd nodig dan bij de concurrentie. En dat is jammer, want juist dit soort kleine ergernissen kom je iedere dag opnieuw tegen.

Navigatie: Toyota, kijk eens naar Tesla!

Het ingebouwde navigatiesysteem is wat mij betreft een ander zwak punt.

Vooral de routeplanning in combinatie met laadstops vind ik ondermaats. Wanneer je gewend bent aan de uitstekende laadplanning van Tesla, voelt het Toyota-systeem als een flinke stap terug.

Gelukkig is daar een oplossing voor. Ik heb A Better Routeplanner (ABRP) geïnstalleerd en de auto via een dongel met de app verbonden. Hierdoor kan ABRP het werkelijke verbruik en de actuele accugegevens gebruiken voor de routeplanning. En dat werkt uitstekend!

Je kunt zelf instellen hoeveel laadstops je wilt maken, welke laadproviders je voorkeur hebben, met hoeveel procent acculading je wilt aankomen en welke routes je wilt rijden.

Vooral met een caravan is dat bijzonder prettig. Je wilt immers niet afhankelijk zijn van een routeplanner die onvoldoende rekening houdt met het extra verbruik. Met ABRP krijg ik een beetje het vertrouwde Tesla-gevoel.

Er is wel een aandachtspunt: het voorverwarmen van de accu moet je bij gebruik van ABRP handmatig regelen. Maar daar valt prima mee te leven.

Snelladen: een flinke verbetering

Ik heb inmiddels twee keer aan een snellader gestaan. Daarbij heb ik vooraf de accu voorverwarmd.

Bij ongeveer 40% acculading zag ik een laadvermogen van circa 110 kW. Wat vooral positief opviel, was dat de Toyota dit vermogen behoorlijk lang wist vast te houden.

Daarna daalde het laadvermogen geleidelijk, maar zelfs richting 80% bleef hij nog rond de 80 kW laden. Dat vind ik bijzonder netjes.

Het is misschien niet de absolute top van de elektrische automarkt wat laden betreft, maar vergeleken met mijn ervaringen met de ID-3 een hele verbetering, maar in vergelijking met de Tesla wat minder.

Voor onze manier van reizen lijkt het voorlopig meer dan voldoende.

Thuisladen: rijden op eigen zonnestroom

Thuis beschikken we over een laadpunt van 3,7 kW.

Op zonnige dagen leveren onze zonnepanelen ongeveer 3 tot 4 kW. Daarmee kan ik de auto grotendeels rechtstreeks laden met de stroom die we zelf opwekken.

Dat blijft toch een prettig idee.

Vooral wanneer je jarenlang op LPG hebt gereden en iedere tankbeurt direct moest afrekenen, is het bijzonder aangenaam om de auto op eigen zonnestroom te kunnen laden.

AC-laden: 11 kW is prima, 22 kW was mooier geweest

Onze AWD Dynamic heeft een 11 kW-boordlader.

Voor normaal gebruik is dat natuurlijk prima. Toch had ik een 22 kW-boordlader prettiger gevonden, vooral wanneer je onderweg gebruikmaakt van een openbare AC-laadpaal.

Geen dealbreaker, maar wel iets waarvan ik denk: dat had Toyota nog net wat beter kunnen doen.

Eerste conclusie: hebben we de juiste keuze gemaakt?

Na 1.300 kilometer kan ik natuurlijk nog niets zeggen over de betrouwbaarheid op lange termijn. Ook een echte bergvakantie met caravan moet nog volgen. Juist die ervaring zal uiteindelijk moeten uitwijzen of de Toyota de problemen oplost die we met de Tiguan hadden.

Maar de eerste indruk is bijzonder goed.

De Toyota bZ4X Touring is misschien niet de meest verfijnde auto in zijn klasse. Het interieur is eenvoudig, het infotainment loopt achter op de concurrentie en de vele waarschuwingen zijn ronduit irritant.

Ook de hoge vloer achterin vind ik een serieus minpunt.

Maar daar staat ontzettend veel tegenover.

Het comfort is uitstekend, de stoelen zitten heerlijk, de bagageruimte is enorm en de auto rijdt precies zoals ik het graag heb: rustig, stabiel en ontspannen.

Het verbruik valt mij bovendien alles mee.

En dan het rijden met de caravan. Dat is voor mij voorlopig de grootste verrassing. De enorme trekkracht en het gemak waarmee de Toyota zijn werk doet, maken de overstap van de Tiguan naar elektrisch rijden nu al de moeite waard.

Natuurlijk lever je wat actieradius in en moet je vaker stoppen. Maar daarvoor krijg je zoveel rijcomfort terug dat ik die concessie graag doe.

Wat mij betreft bewijst deze Toyota dat elektrisch rijden met een caravan inmiddels een prima alternatief kan zijn voor een traditionele benzineauto, mits je bereid bent je reisgedrag enigszins aan te passen.

Zou ik hem opnieuw kopen?

Op basis van de eerste 1.300 kilometer: absoluut.

Maar het echte eindoordeel volgt pas wanneer we met de caravan de Franse Alpen in zijn geweest.

Want daar begon dit hele verhaal tenslotte ook.