Renault Mégane C-C 2.0 16V Dynamique Luxe (2008)

Dakloos

• 220.000 km
• 28 mei 2026

Alweer een tijdje rijd ik rond in Pierre, want zo heet mijn Renaultje, maar ik heb nog steeds niks over Pierre geschreven. Jammer eigenlijk. Want hij leent zich goed voor een lekker autoverhaal. Dus met terugwerkende kracht lees je hier over mijn leven met Pierre. Sinds 2023 in mijn bezit, en inmiddels hebben we zo'n 30K samen mogen beleven. Ik neem je mee in een aantal hoogte en dieptepunten.

- Waarom Pierre?

sinds 2019 maakte ik gebruik van een lease-autootje. Een Opel Karl. Prima auto, weinig beleving. Heel saai. Maar best comfortabel. Toen ik van werkgever switchte, zat er geen lease-auto meer in en besloot ik een private leaseauto te nemen, omdat ik nog niet zoveel spaargeld had opgebouwd. Dat werd een mooie nieuwe Ford Focus. Twee jaar lang reed ik daarin met plezier rond. Nadat het contract afliep, moest ik kiezen wat ik wilde. Weer een (private)-leaseauto, of toch weer een auto kopen.

Ik merkte dat het rondrijden in een auto die niet van mij is, een stuk minder leuk vond. De Focus was fijn, maar het voelde alsof ik hem 'leende'. Om dit gevoel te voorkomen besloot ik dat mijn volgende auto weer van mij zou zijn: een koopauto.

Ik wilde iets 'anders', iets leuks, maar ik wilde niet veel geld uitgeven. Ik wilde graag spaargeld voor andere doelen bewaren. Mijn budget was (maar) 3.000 euro. Ik was er van overtuigd dat je daarvoor nog wel een prima auto kon kopen. En met terugwerkende kracht geloof ik daar nog steeds in (spoiler alert).

Ik ben gaan zoeken op deze site (Autoweek occasions) en ging werken aan een short list. Omdat ik graag een leuke auto wilde, viel mij oog al gauw op een aantal cabrio's. Maar wat voor cabrio's koop je nou voor 3.000 euro? Nou best veel eigenlijk. Voor dat budget kun je bijna alle Franse cabrio's wel vinden. En ook enkele Duitse opties kwamen langs, denk aan een Golf of een Mercedes SLK. Zweden leverde ook enkele leuke cabrio's in het verleden met de Volvo's en Saabs van weleer. Vooral de Saab 93-cabrio sprak mij aan.

Na een tijdje rondzoeken op de occasionpagina's kortte ik mijn lijst in tot twee kandidaten. De hiervoor genoemde Saab 93 en de Renault Mègane CC van de tweede generatie (Phase deux). De Saab vond ik prachtig, maar een bevriende monteur zei: zou ik niet kopen, het merk bestaat niet meer en ze zijn minder prettig om aan te sleutelen. Hij zei: neem de Renault, onderdelen zat en goedkopere onderdelen vooral. Immers zijn er miljoenen Mègane's verkocht in die periode waarmee onderdelen uitwisselbaar zijn.

De Renault Mègane CC Phase Deux vond ik zo leuk, omdat ik er nostalgische herinneringen aan heb (dat herkennen vast anderen). Auto's die voorkomen in je positieve herinneringen, blijven begerenswaardig. Al is het een Lada of een oude Opel. Toen ik 15 was (in 2006) ging ik met de middelbare school naar Zuid-Frankrijk. De toentertijd ongeveer 30-jarige zoon van een docent van ons, ging ook mee. Hij nam zijn splinternieuwe leaseauto mee. Je voelt hem aankomen: een Renault Mègane CC Phase Deux. Ik zat in de klas met een aantal schitterende meiden. En ja hoor. Een mooie blondine en brunette mochten achterin zitten bij de zoon van de docent in zijn nieuwe auto. Ondergetekende reed in een andere auto mee, achter de cabrio aan.

Ik zal nooit vergeten hoe mooi dat was. Prachtige Zuid-Franse bergwegen, een mooie Franse cabrio, met daarin twee prachtige meiden op de achterbank. Als 15-jarig jongetje leef je dan je beste leven. Zodoende: de Renault Mègane CC stond in mijn geheugen gegrift.

Afijn, mijn keuze was gemaakt. Het moest een Mègane CC worden. Daarvan stond een behoorlijk aantal te koop. Ze verkochten toen best goed. Ik had dus wat keuze en ben een aantal auto's gaan bekijken en gaan proefrijden.

Lang verhaal kort. Ik koos een mooie antracieten exemplaar uit dat te koop stond in Waddinxveen. Hij kostte 3.450, had 220K gelopen en was technisch in goede staat. Esthetisch gezien niet. Daar moet ik even eerlijk in zijn, maar toch ging hij mee naar huis.

Wellicht vraag je je af waarom hij Pierre wordt genoemd? Mijn vriendin zei tegen mij: ik vind het altijd zo vreselijk als mensen hun auto een naam geven. Dus ik zeg: oh, ja ik snap wat je bedoelt. Het is een beetje alsof we mijn Renault Pierre zouden gaan noemen, dat zou wel heel erg zijn. En zodoende: Pierre. Als iets eenmaal een naam heeft, dan ga je het niet meer anders noemen. En mijn vriendin is er nu ook zeer actief in. Zij heeft het ook altijd over Pierre.

- De auto
Even een beschrijving van de auto, zo dat jullie een beeld hebben van wat ik nou precies kocht in 2023.
De Renault is luxe uitgerust. Ik wilde persé automatische airco, stoelverwarming en cruise control, dus daar heb ik op gezocht en de Renault heeft het allemaal. Gelukkig werkt het ook allemaal nog. De airco is zelfs zeer goed en voelt heerlijk aan op de (steeds vaker voorkomende) warmere dagen. Ook bij open dak werkt de airco en dat scheelt toch behoorlijk, ondanks de warmte die van boven binnenkomt. Doordat je benen en armen goed koel blijven, is het veel beter uit te houden.

De cruise control werkt ook. Hoewel de knopjes op het stuur wat lam zijn geworden door de jaren. Op een dag ga ik die knopjes nog eens vervangen door een stuur via de sloop te kopen. Maar daar ben ik nog niet aan toe (wie helpt mij, haha?).

Stoelverarming. Ja zalig. Man. In de winter zo fijn. Zeker gezien de auto lederen bekleding heeft. Het is wel automatische stoelverwarming. Hij kan weliswaar aan- en uitgezet worden, maar de auto bepaalt zelf hoe lang hij vervolgens aan blijft en wanneer hij daarna weer aanslaat. Op zich geen probleem, want hij wordt zo heet, dat het ook wel lekker is als hij weer uitslaat op een gegeven moment. Ik ben vooral allang blij dat bij beide stoelen de verwarming nog werkt.

- Het rijden
Ja laten we maar snel gaan rijden, ben nou alweer zo'n lang verhaal aan het typen. De Renault rijdt fijn. Nu is dat erg subjectief merk ik altijd, maar ik vind hem fijn. Hij heeft een tweelitermotor, met 135PK. Dat is veel noch weinig. Het is best veel voor een C-segmenter uit 2008, maar ook weer weinig, want het is een cabrio van 1400 kilo. Erg snel is hij dus niet. 9,5 seconden naar de 100. Meer dan voldoende voor het dagelijks leven natuurlijk. En sprintjes ga ik tegenwoordig sowieso niet meer aan, vanwege alle elektrische auto's, waarvan je toch wel verliest.

De topsnelheid ligt op 205. En ja, dat haalt hij echt (makkelijk). Ook eens getest met een stresste vriendin naast mij, op de autobahn. 205 op de GPS van Google Maps zien verschijnen en hij had nog wel puf over ook. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat de auto is gechipt. Deze motoren zijn te chippen tot ongeveer 145PK. Meer niet, omdat er geen turbo op zit. Omdat hij nu na zoveel jaren en kilometers nog makkelijk ruim 205 loopt, denk ik dat hij zo'n behandeling gehad heeft.

Verder is de auto vooral erg comfortabel. Hij stuurt erg licht en wat gevoelloos en het rempedaal is niet erg gevoelig. Het is dus vooral een lekkere cruiseauto, geen scheurijzer. Hij gaat ook behoorlijk in de veren hangen in een bocht (echt op z'n Frans). Daar moet je van houden. Maar met het dakje open, stereootje aan en aircootje aan, heb ik het erg naar mijn zin in Pierre. Regelmatig pak ik de auto voor een leuk toertje door de omgeving.

- Voordelen

Even wat aandacht voor de sterke en minder sterke punten van de Renault. Eerst even de sterke punten, in het hoofdstuk hieronder komt de kritiek.

-->Comfort. Hij is heerlijk comfortabel op de snelweg. Goeie stoelen, luxe zaken aan boord, een stille motor en goed verstelbare stoelen en stuur. Ik heb de stoel in de laagste stand, de lendensteun lekker stevig en het stuur helemaal naar me toe. Ik zit er echt lekker in. Ik kom daar later nog even op terug.
-->soepele motor. De motor doet het nog perfect. Heeft voldoende trekkracht en ik kom nog goed mee met het verkeer. Hij is ook stil en lekker smeuiig. Daarnaast is hij ook echt betrouwbaar en verbruikt geen olie. Alle vooroordelen over Renault ten spijt: deze auto is technisch prima. Starten en lopen. Zelfs bij deze leeftijd en KM-stand.
-->Ruimte. Een cabriolet kun je nauwelijks ruimer kopen. Ja zo'n vreselijk T-Roc cabrio van VW. Maar geen mooie cabrio (ja ik vind Pierre mooi). Met z'n tweeën op vakantie is geen enkel probleem (kom ik later op terug). In de achterbak past ook een goeie batch aan bagage, mits het dak dicht is. Je kunt er ook met z'n 4e in op pad (getuige de twee lekker w*****... euuhh charmante dames eerder in mijn verhaal). Maar pas op met wie je dat aandoet. Want het is krap. Ik zeg altijd maar: het is een driepersoons auto. De passagier schikt iets in en dan past er nog makkelijk iemand achter de passagier. Achter de bestuurder is niet handig als je nog normaal wilt kunnen rijden en de gene achter je benen heeft.

- Nadelen
--> kleine mankementen
Het is een Franse auto. En Fransen staan bekend om van alles en nog wat, maar meestal niet om hun gevoel voor elektronica. Deze generatie Renaults was een drama qua elektronica. Dat is ook terug te zien bij Pierre. Tegenwoordig weigeren 2 ramen dienst (van de vier) en werkt de automatisch ontgrendeling alleen bij het openen van het portier.
--> Kosten
Tot nu toe heb ik best wel wat uitgegeven aan de auto. Natuurlijk is dat ook een keuze. Maar even een kort lijstje van wat ik heb laten doen:
-Remmen achter (schijven en blokken)
-2 keer grote beurt en 1 keer een kleine beurt
-2 keer airco-onderhoud
-xenon-verlichting vervangen aan één zijde (best duur: 160 euro)
-banden rondom vernieuwd

Ik rijd graag in een auto die goed is onderhouden. Maar de kosten zijn best hoog, zeer waarschijnlijk door de leeftijd. Maar het is het mij nog waard tot nu toe.
Er moet wel gezegd worden dat alles wat tot nu toe is vervangen, slijtage-onderdelen waren. De auto is erg betrouwbaar en verdient daarvoor lof.

Ik ben nu ongeveer een uur aan het typen en ga er lekker mee stoppen.

Binnenkort ga ik nog een update schrijven waarin ik wat meer ga vertellen over de avonturen die ik met de auto heb beleefd. Daarin aandacht voor vakanties; upgrades aan de auto, problemen met de auto en nog veel meer! Stay tuned.

De afgelopen 3 jaar

• 260.000 km
• 29 mei 2026

Gisteren schreef ik een verhaal over hoe ik overging tot de aanschaf van de Renault Mégane CC. Ik kocht de auto in 2023, dus inmiddels heb ik al veel met de auto meegemaakt en veel gereden. In 2023 was de kilometerstand ongeveer 220K; nu ongeveer 260K. Ik zal daarom nu een verhaal schrijven over hoe de afgelopen 40K zijn verlopen met Pierre.

Vakanties

Ik gebruik de auto voornamelijk privé. Heel af en toe rijd ik ermee naar mijn werk. Maar de meeste ritten gaan naar familie, weekendjes weg, de bouwmarkt of een natuurgebied.

Ook heb ik de auto tot nu toe gebruikt om wat langere vakantieritten te maken. In 2024 zijn we ermee naar Italië gegaan voor een welverdiende vakantie. We boekten een eerste Airbnb in Rome en een tweede in Toscane, vlak bij Lucca. Het ritje naar Rome was iets meer dan 1600 kilometer en hebben we in twee etappes verdeeld. Een tussenstop maakten we in Minusio, Zwitserland.

Het fijne van de Renault is de ruimte in de kofferbak als het dak dicht is. Er past echt een goede sloot aan bagage achterin. Voor twee personen aan vakantiebagage, voor een vakantie van 2,5 week, is echt geen enkel probleem. Ik ben ook eens samen met een vriend wezen kamperen, met twee tenten en alle andere attributen, en ook dat ging er goed achterin, zonder dat de achterbank nodig was om bagage op te leggen.

Op de heenweg reden we dus eerst naar Zuid-Zwitserland. Rondom de Gotthardtunnel kwamen we flink in de file terecht, een bekend fenomeen. De pas gebruiken was waarschijnlijk sneller geweest. Maar door die file deden we ongeveer 14 uur over de reis van onze woonplaats in Zuid-Holland naar Minusio.

De auto is tijdens deze lange rit erg goed bevallen. Waarom? Omdat de stoelen erg lekker zitten, zoals ik al eerder aangaf. Ook is alles op meerdere manieren te verstellen, waardoor een fijne zitpositie makkelijk te vinden is. Daarnaast heeft de auto een best goed stel audiospeakers, waardoor een muziekje luisteren ook fijn is. Tel daar een goede airco bij op en een relatief stille en comfortabele rijervaring, en een rit van 14 uur is zo voorbij.

Wel ging een van de xenonlampen in de Gotthardtunnel ineens flikkeren en gaf die een andere kleur. Dat was een kleine zorg. Gelukkig heeft de lamp het nog een aantal weken uitgehouden. In Nederland begaf hij het uiteindelijk volledig. Dat gebeurde precies op de dag dat ik al een afspraak bij de garage had staan, dus gevoel voor timing heeft Pierre wel! Haha.

Later vervolgden we onze reis naar Rome. Heerlijk, zo’n autovakantie. Ik vind vakanties met de auto toch iets speciaals hebben. Het voelt echt alsof je zelf de reis maakt en je bouwt een speciale band op met je auto. Heerlijk. De rit naar Rome was echter best heftig. Ik reed netjes 130, wat mag in Italië, en ineens hoorde ik een doffe klap. Ik besloot te stoppen bij een rustpunt en keek onder de auto. De bodemplaat bleek losgekomen te zijn. Dat was uiteraard een meevaller. Zo’n plaat is niet essentieel. Maar ik moest wel een oplossing bedenken om verder te rijden. Ik besloot mijn vriendin op een vrachtwagenchauffeur af te sturen op zoek naar een tie-wrap. Met haar charmes lukte het haar binnen enkele minuten om er twee te fixen. Plaat weer vastgemaakt en door. In Rome heb ik een garage opgezocht om hem nog wat beter vast te laten zetten, voor twee tientjes. Prima opgelost.

Maar helaas was dat nog niet alles. Bij aankomst in Rome ontstond er een megagrote plas onder de auto. Ik stak mijn hand erin om te voelen en te ruiken wat voor vloeistof het was. Het bleek water te zijn. Omdat het die dag ruim 30 graden was, concludeerde ik al gauw dat het waarschijnlijk aircocondens was. Dat was wederom een meevaller. Mijn vriendin kwam er echter achter dat ook de vloer in de auto nat werd. Na wat speurwerk op Google ontdekte ik dat de afvoer van de airco hoogstwaarschijnlijk verstopt zat. Maar bij een Renault Mégane bevindt die afvoer zich boven de uitlaat, vermoedelijk zodat het vocht direct verdampt. Zelf kon ik daar niet bij. Ik besloot het er maar mee te doen, steeds de vloermatten te laten drogen en het in Nederland te laten oplossen.

In Nederland bracht ik de Renault naar de garage voor de koplamp en de aircoafwatering. Daar vonden ze een megaklomp kalk in de afvoer. Die hebben ze netjes kosteloos verwijderd, omdat zij zelf twee maanden daarvoor nog aan de airco hadden gewerkt. Zij oordeelden dat ze het hadden moeten zien. Heel erg netjes. Props naar Autobedrijf Houtwijk in Den Haag. Toplui en topservice. #noad.

De koplamp (xenon) vervingen ze ook, dat was een kleine tegenvaller, 160 euro inclusief montage. Maar hij schijnt sindsdien prachtig. Wel is er een klein kleurverschil tussen de twee lampen. Ik vind dat wel charmant, als een mooie dame met een bruin en blauw oog.

Maar samenvattend is de Renault tijdens de vakantie goed bevallen. Ruim, comfortabel en zeker betrouwbaar. Ik kan Renault moeilijk de schuld geven voor een versleten xenonlamp, een losse bodemplaat en kalk in de afvoer. Allemaal geen producteigenschappen. Alles wat de Renault zelf goed moest doen, ging goed. Rijden op snelheid met bagage, de motor koelhouden, de inzittende koelhouden, steeds opnieuw starten. Alles wat prima. Ik zou zo weer zo’n lange reis met de auto maken. Ik was van te voren bang om een Renault te kopen, vanwege het image van onbetrouwbaar. Maar deze 2.0 motor is onverwoestbaar. De garage’s zeggen het ook steeds: dit is een topmotor. Zelf Joep Schuurman van Carrec zei het ooit in een Autoweek klokje rond-video: deze 2.0 is echt goed. Nog steeds in mijn nopjes met de aankoop.

Wij kozen deels voor een autovakantie in Italië om lekker veel open te rijden. Dat lukte niet helemaal. Het was of echt te heet, of het regende. Dit beeld komt jou vast bekend tegen als je al eens in Toscane bent geweest. Het weerbeeld is daar vergelijkbaar met Nederland, plus 5 graden. Maar het regent regelmatig. Af en toe wel het dak even open kunnen gooien en dat was uiteraard heerlijk. Maar bijvoorbeeld op de dag dat we een lange rit maakten naar Maranello om een bepaalde fabriek te bezoeken, regende het pijpenstelen. Dat was jammer. Het Ferraribezoek was wel geweldig. Ik liep daar rond als een jongetje van 12-jaar en mijn vriendin was er ook bij…

Upgrades

Tja auto van 18 jaar oud inmiddels. Daar zit niet veel op, zou je zeggen.
Maar dat valt dus best mee. Ik benoemde al eerder de climate control, de stoelverwarming en de cruise control. Verder bezit de auto ook een regensensor en lichtsensor voor de automatische verlichting.
Dit alles werkt nog prima. De auto had ook een zes-CD-wisselaar. Maar wat heb je daar tegenwoordig nog aan? In het begin heb ik er inderdaad een aantal CD’s ingestopt. Maar mijn behoefte aan Apple Carplay bleef opspelen. Vorig jaar besloot ik, na 2 jaar dus, om het toch in te bouwen. Dat inbouwen heb ik zelf gedaan. Ik heb een systeem besteld bij Carplaywereld speciaal voor de Mégane. Vermoedelijk hartstikke Chinees, maar het werkt echt top.

Ik heb de stereokabels doorgetrokken tot bovenop het dashboard, waar een Mégane de digitale klok/temperatuurmeter/radioschermpje zit. Dat paneel + schermpje heb ik verwijderd. De kabels heb ik daar aangesloten op een Navibob-systeem met Android erop en dat systeem kon ik vervolgens inbouwen in een nieuw paneel dat was bijgeleverd. Resultaat is een prachtig ingebouwd scherm, dat echt bij de auto lijkt te passen. Passagiers complimenteren mij er constant mee.

Het systeem biedt toegang tot Carplay en Android auto, maar heeft ook zelf de mogelijk om apps te downloaden. Ik gebruik het altijd icm. Carplay en speel daar de radio op af, of ik stream zelf muziek. Echt heerlijk. Een oud bakkie wordt met behulp van dit syteem een moderne auto. Ik geniet elke rit van dit systeem en omdat de speakers van de Mégane echt prima zijn, is het heerlijk om muziek te draaien. Grappig om te zien dat het een veel beter scherm is dan bijvoorbeeld in een Toyota Yaris uit 2021 zit. Ik kan dat goed vergelijken omdat mijn moeder zo’n auto bezit. Echt een topupgrade. Kosten: ongeveer 220 euro en wat bloed op mijn vingers…

Inmiddels rijd ik dus ongeveer 40K met de Renault en hij bevalt nog prima! Af en toe overweeg ik om elektrisch te gaan rijden en wat meer geld aan een auto uit te geven. Maar ik vind dat ik daar te weinig voor rijd (ongeveer 13K per jaar). Mijn vriendin wil graag automaat rijden, maar zij rijdt al helemaal nooit en heeft het ook niet nodig. De Mégane blijft dus nog een tijdje. En gezien hij opnieuw zonder opmerkingen door de APK is gekomen, zal ook Pierre nog wel een paar jaar mee willen gaan.
Dit was het voor vandaag! Ik houd jullie op de hoogte.

Het heden

• 260.000 km
• 2 juni 2026

In de afgelopen twee verhalen heb ik vooral ingezoomd op het verleden van de Renault Mégane CC. Deze keer zal ik een aantal zaken aanstippen die momenteel spelen en nog wat opvallende zaken aan de auto benoemen.

- Het rijden

Ik heb al eerder wat geschreven over hoe de auto rijdt; Frans veercomfort, voldoende, maar geen gigantisch vermogen. Ik zal nu nog wat meer details geven over hoe ik de auto ervaar.

Ik zit er dus lekker in en de auto rijdt heerlijk comfortabel. Voelt zich bijzonder thuis op provinciale wegen en snelwegen. Cruisen met alles tussen de 80 en 130 is heerlijk. Door de handgeschakelde zesbak valt het aantal toeren op de snelweg mee. Bij 100 draait hij ongeveer 2000 toeren. Bij 130 3000. Naar mijn mening prima waarden. Wel begint, met de kap dicht, boven de 120 het geluid wat toe te nemen. Ik rijd daardoor liever niet langdurig harder dan 120 op de snelweg. Zeker niet als ik ondertussen met mijn vriendin in gesprek ben.

De wegligging vind ik persoonlijk verrassend goed. Ik schreef al eerder dat ik hiervoor een Ford Focus reed. Daardoor kan ik beide auto's goed vergelijken. De Focus was stukken strakker, dat mag geen verrassing zijn. Het stuurgedrag van de Mégane is lichter, maar wel met meer gevoel. Dat valt mij op. Ford staat bekend om het goede stuurgedrag, maar de Focus (bouwjaar 2021) viel mij wat tegen. De Mégane stuurt heel direct, precies en met best wat gevoel. Maar tegelijkertijd duidelijk op comfort gericht, vanwege het lichte karakter van de stuurbekrachtiging.

Ik woon in Pijnacker. Voor de mensen die het niet kennen: tussen Delft en Zoetermeer en tussen Rotterdam en Den Haag. Preciezer kan ik het niet omschrijven. Pijnacker en omgeving kenmerken zich door het grote aantal rotondes. Zowel hier in de bebouwde kom, als daarbuiten op de N-wegen. De wegligging van een auto wordt derhalve goed getest. De Mégane valt hierbij absoluut niet door de mand. Renault staat bekend om sportieve auto's, zoals de Mégane RS. Mijn Mégane is absoluut geen RS, maar hij wil echt behoorlijk hard door de bocht.

Mijn gevoel daarbij is dat de auto dankzij de cabrioconstructie best een goede gewichtsverdeling heeft. Ik heb hier geen cijfers over. Maar als het dak open is, dan voelt de auto ontzettend neutraal en wil hij niet ondersturen. Als je echt heel erg aandringt, of als het regent, dan onderstuurt hij uit uiteindelijk wel, maar dan moet je het heel wild maken.

Als ik één van de rotondes hier in de omgeving wat sportiever aanval, dan laat ik mij eerder tegenhouden door het volledig in veren van de auto, dan door gripverlies. De wegligging is dus top. Passagiers reageren ook positief op hoe de auto bochten neemt. Als ze tenminste niet klagen over wagenziekte door mijn rijgedrag en het in veren.

Overigens wil ik daarbij graag aantekenen dat ik de auto rijd op A-merk banden. Banden vind ik erg belangrijk en die van mij zijn van 2025 en van Goodyear (EfficientGriep Performance 2 XL). Niet al te lang geleden heb ik vier nieuwe rubbers van deze fabrikant er op laten zetten. Dat helpt natuurlijk ook mee bij de goede wegligging. Het zijn topbanden. Wat ook opvalt is dat de auto een stuk stiller is met de nieuwe banden en dat hij ook in de regen veel beter rijdt. Het stuur dat een klein beetje scheef stond, staat sinds die nieuwe banden veel rechter. Gek eigenlijk dat nieuwe banden daar zo'n grote invloed op hebben.

Overigens vind ik de banden echt een aanrader. Ik kocht 4 demo banden in maatje 205/55 R17. Ik liet ze er door een bevriende monteur onderzetten voor EUR 50. Totale kosten: 360 + 50 = 410. Heel schappelijke prijs voor 4 bandjes in een dure maat.

- Het schakelen

Franse auto's staan, voor zo ver ik weet, niet bekend om hun perfect schakelende versnellingsbakken. Corrigeer mij als ik het mis heb. Maar als ik lees over goede handgeschakelde bakken, dan gaat het vaak over Ford's of Japanners met Klik-Klak-bakkies. Maar ik moet zeggen dat ik de Renault, na 260K KM's nog heel aardig vind schakelen. Begrijp me niet verkeerd: hij schakelt gewoon goed, niet super strak of sportief.

De versnellingsbak laat zich licht bedienen, maar is behoorlijk trefzeker. Waar ik in andere auto's nog weleens misschakelde, valt dat in deze auto reuze mee. De vorm en de lengte van de pook bevallen mij ook prima. Niet op het circuit mee om te gaan, maar om comfortabel mee onderweg te zijn.

Het koppel van de auto is voldoende om redelijk schakellui te rijden/in hoge versnellingen te accelereren. Op de snelweg trap ik het gas in z'n 6 in als ik wil inhalen en in de stad laat ik de auto in z'n 4 staan als ik van 50 naar 30 moet zakken. Misschien is terugschakelen voor de techniek beter. Maar de auto doet dat prima, zonder dat achterliggers gaan seinen of toeteren. Ik rijd zelfs regelmatig in z'n 5 als ik 55 rijd. Heerlijk stil zoeven is dat.

- Elektrische ramen

Eerder schreef ik over het passagiersraam dat niet meer wilde openen/sluiten. Ook schreef ik dat ik vermoedde dat de motor niet stuk was, maar dat de stekkertjes niet meer goed aansloten. Hierop kreeg ik een reactie van TIMO1990 dat Vaseline op de stekkertjes smeren helpt. Ik heb dit gedaan. Warempel het werkt fantastisch. Sindsdien geen problemen meer. Bedankt TIMO1990! Mijn linkerachterruitje heeft nog hetzelfde probleem. Maar ik vrees dat het erg veel werk wordt om alle interieurdelen te verwijderen, om ook bij dat stekkertje te kunnen komen. Mocht iemand daar nog tips over hebben: heel graag!

- Motorsteunen

De auto trilde recentelijk zeer significant. Hij trilde al een beetje toen ik hem kocht. Maar in eerste instantie leerde ik ermee leven. De afgelopen maanden werd het trillen echter te erg. Ik vermoedde dat het lag aan de motorsteunen en bij de laatste beurt heb ik bij de garage (Citonda in Delfgauw) aangegeven waar ik last van had. Ze vonden daar inderdaad twee kapotte motorsteunen. Één exemplaar kon direct worden vervangen, het andere werd besteld. Nadat inmiddels beide motorsteunen zijn vervangen, maakt het echt een wereld van verschil! Wow. Het lijkt ineens wel een nieuwe auto. Hij rijdt veel relaxter nu. Geen trillingen meer. Heerlijk.

- Kleine lekkages

De Renault is 18 jaar oud en is een cabrio. Dit betekent in de praktijk dat de auto niet volledig lekvrij is. Gelukkig valt het bij mijn auto mee, maar de rubbers van de portieren houden niet meer al het water tegen. Dit is vooral te merken bij serieuze regenbuien en als ik naar de wasbox ga. De lekkage zit in de raamrubbers die op het glazen dakdeel zitten. Ik ben wat oplossingen aan het overwegen. Mijn plan is nu om een stuk EPDM voegafdichting in de rubbers te duwen om de rubbers zo iets meer volume te geven. Hopelijk sluiten ze op die manier weer aan op de ruiten.

Tussen de ruiten en het rubber zit dus een kier. Dit wordt deels veroorzaakt doordat de ruiten niet helemaal mooi sluiten tegen de rubbers aan. Ik heb online het één en ander gelezen over het opnieuw afstellen van de elektrische ruiten. Wellicht dat dit ook nog een oplossing kan zijn. Eerst maar even het EPDM-rubber uitproberen, kijken of dat wat doet.

Mocht iemand nog tips hebben m.b.t. de rubbers, dan hoor ik dat heel graag. Binnenkort verhuis ik naar een woning waar de auto niet meer overdekt staat. Dus een oplossing is hard nodig.

Een andere optie zou een cabriohoes zijn. Zodat de auto in ieder geval droog geparkeerd staat.

- De autobahn

Graag eindig ik dit blog van vandaag met een leuke anekdote. Al eerder in deze review vertelde ik dat ik de Duitse autobahn heb getrotseerd. Dat deed ik niet één keer, maar meerdere keren.

Afgelopen november deed ik dat met kap dicht met mijn vriendin, waarbij we dus daadwerkelijk 205 km/h aantikte en de auto nog harder wilde.

Maar eerder, in 2023, reed ik al eens open op de autobahn met mijn moeder naast mij. Ik was met mijn familie naar Bad Bentheim geweest in Duitsland en terug reden wij met twee auto's naar het vakantieverblijf. Mijn zwager in zijn BWM 330I xDrive station en ik dus in de Renault. Die BWM wil best aardig blazen. Dus mijn zwager en ik veranderden ineens weer in 12-jarige jochies (wie herkent dit?) en wilden natuurlijk de auto's even uitlaten. Uiteraard was de BMW veel sneller. Die blies weg en tikte de 230 aan, tot mijn zus ingreep, zij was hoogzwanger.

De Renault reed ik met open dak en dus met mijn moeder naast mij. Ik trapte ook lekker door een tikte, met open dak, 195KM aan voordat ik het gas losliet. Best indrukwekkend. Met open dak rijden is aerodynamisch niet optimaal, dus de auto heeft veel meer luchtweerstand. Dat was te merken ook, het windgeruis maakte een ongelooflijk kabaal. Ik reed toen nog met de oudere banden. Hoewel, voor waren ze pas een jaar oud, achter 5 jaar oud. Het was een geinige ervaring, maar omdat het zoveel kabaal maakt, hoef ik het niet nog een keer mee te maken haha!

Tot de volgende!