De Nissan Micra van de tweede generatie schreef geschiedenis door als eerste Japanner de titel Auto van het Jaar te pakken. Interessant is dat de nieuwste Micra direct is afgeleid van ook al zo’n glansrijke winnaar: de Renault 5, die in 2025 deze verkiezing won.
Het was in 1993 een nek-aan-nekrace voor de meest begeerde onderscheiding in autoland: 304 punten voor de Fiat Cinquecento, die als gedoodverfde winnaar te boek stond, tegen 338 punten voor winnaar Nissan Micra. Voor de statistieken: de Renault Safrane werd derde (244 punten), terwijl de negen overige medestrevers (op de Alfa 155 allemaal van Japanse origine) het met beduidend minder punten moesten doen. Waarom deed die Micra het zo goed? Of de relevantere vraag: waardoor kon hij het beter doen dan de Cinquecento, een product van uitgerekend het merk dat als hofleverancier van de verkiezing te boek stond?
Thuisland
In het voordeel van de Micra sprak zonder meer zijn destijds erg bijzondere vormgeving. Hartstikke modern en vanwege de consequente toepassing van zachte, ronde vormen was het een bijzonder aaibaar bolletje. De ontwerpers hadden zich duidelijk laten inspireren door de alleen in het thuisland geleverde, uiterst hippe Be-1 uit 1987. Dat was ook al zo’n geinig, bolrond modelletje, dat – paradoxaal – juist nadrukkelijk veel retro-elementen bevatte. En over het thuisland gesproken: het sprak ook in het voordeel van de Micra dat Nissan hem niet in Japan, maar in het Verenigd Koninkrijk produceerde – van top tot teen zelfs.
Verder maakte de kleine Nissan indruk met zijn hoogstaande motortechniek, want zelfs de éénliter-basismotor had al vier kleppen per cilinder, bediend door twee bovenliggende nokkenassen. Het gaf hem nette prestaties en een keurig verbruik. Het onderstel bleef daar wel bij achter, want de Micra was geen baken van stabiliteit en hij ging in vlotte bochten gaarne op één oor liggen. Positief waren dan weer de hoeveelheid geboden binnenruimte – we noemden hem in AutoWeek een volwaardige vierzitter – en de gemakkelijke bediening.
Onder de streep dus een prima verhaal, maar de Micra kon in ons land nooit echt potten breken, Auto van het Jaar of niet. Een reeks facelifts en zelfs een geheel nieuw dashboard brachten evenmin soelaas. En dan moest hij het in zijn basisvorm ook nog eens tien lange jaren volhouden voordat er een opvolger kwam. Het ooit zo opvallende bolletje werd gaandeweg een brave, steeds onzichtbaardere verkeersdeelnemer. Maar: zijn heldenrol van geschiedschrijver neemt niemand de Micra meer af.
Met de betrouwbaarheid van deze generatie zat het ook wel snor. Je ziet ze niet meer zo veel als Toyota's Starlet uit dezelfde jaren maar de prijzen zijn nog best stevig.
