Princess 2000 (1982)

Welcome, your Highness

• 27 mei 2026

Een van de meest zeldzame auto’s van Nederland. Een van de auto’s met de meest vreselijke reputatie. Ooit. En een auto die bij veel mensen niet makkelijk op het netvlies valt.
Dus waarom?

Daarom!

Jeugdsentiment. Tussen mijn 7e en 17e had mijn vader er een. Of eigenlijk 2. Na 1,5 jaar ellende met een 1800HL werd deze niet door een betrouwbare Toyota of Ford opgevolgd, maar door een luxueuze 2200HLS. Met overdwars geplaatste zescilinder.
En dat was een dikke 8 jaar een goede en (jazeker) betrouwbare auto. Met veel ruimte en luxe. Mooie bekleding, leeslampjes achterin, sigarettenaansteker achterin, lekkere middenanmsteun en zelfs uitklapbare armsteuntjes in de voorstoelen. Die aan alle kanten verstelbaar waren, inclusief hoogteverstelling apart voor de voor- en achterkant van de zitting.
Wel alle raampjes slingeren en de deuren handmatig allemaal op slot doen.
Toen het ding wegens invoering van de APK weg moest omdat ie echt helemaal op was (10 jaar en 140.000km, redelijk normaal in die tijd), was ik er behoorlijk mee aan. Ik hield van die auto.

En dat mijn vader voor de kaalste uitvoering van de toen net geïntroduceerde Citroën AX had gekozen als opvolger hielp niet echt.
Ik nam de avond voor het verscheiden afscheid zoals van een geliefd huisdier dat je helaas een spuitje moet laten geven.
En zwoer dat ik ooit een Princess zou kopen.

Dat heeft dus een tijdje geduurd. 39 jaar, om precies te zijn.

Ik was al wat langer aan het kijken. Maar het is niet zo dat ze in drommen op Marktplaats staan. Er gaan jaren voorbij zonder aanbod.
Inmiddels heb ik me ermee verzoend dat ik dreig een onverbeterlijke verzamelaar van obscuur Brits te worden en waar ik anderhalf jaar terug deze auto al eens was wezen bekijken en het toen niet heb gedaan, was ik er nu wel aan toe. Getriggerd door een te koop staande rode (zelfde spec) voor een zeer pittige prijs, ging ik toch maar eens kijken of er nog meer was. Ik dacht dat deze al tijden terug was verkocht.
Maar ik kwam erachter dat de wagen nog wel degelijk te koop was en zelfs behoorlijk afgeprijsd.
Toen was de deal snel rond. Een bevriende garage in de buurt van de verkoper heeft de auto met een paar kleine reparatietjes een nieuwe APK gegeven en ik ben ermee naar huis gereden.

Er moeten nog wat puntjes op de i worden gezet, waar ik mee begonnen ben. De auto staat enorm rijk afgesteld en komt lang niet aan zijn prestaties. Je haalt de 100, maar dat is het ook wel. Inmiddels ligt de carburateur eraf en bleek de naald van de SU behoorlijk krom te staan. Het spruitstuk moet vervangen worden en ook de veerbollen van het hydragassysteem zijn aan vervanging toe. De auto is nu enorm stuiterig en dat hoort supercomfortabel te zijn.
Gelukkig ben ik lid van de juiste club voor dit soort wagens en met wat contacten hier en daar lijkt het dat dit goed gaat komen.

De auto heeft een mooie klapper met historie, inclusief originele aankoopnota. Verder is de wagen, ongelofelijk maar waar, kei- en keihard. Nooit aan gelast, geen roest. Wel heel erg veel Mercasol roestpantser aan de binnenzijde van alle delen.
En wanneer de motor fijn loopt en de vering goed is, kan dit zomaar een van mijn favoriete auto’s worden.
Het ding stuurt namelijk heel erg lekker, remt hard, recht en met hard pedaal, spoort kaarsrecht en er rammelt helemaal niets. De auto voelt heel erg solide aan.
Ik snap nu volkomen dat mijn vader er zo gehecht aan was. Het is een heerlijke auto.

Ben er als eerste echte ritje mee naar het Louwman Museum in Den Haag geweest naar de SM-tentoonstelling. Kwam bij het parkeren bij de ingang meteen aan zeer enthousiaste man naar me toe met in principe mijn verhaal. Vader er een gehad, nooit gedacht dat ie ooit nog zo’n wagen in het echt tegen zou komen. Ik heb hem aangeboden net als vroeger even achterin te zitten en zijn dag was helemaal goed.
Dat is het leuke van zo’n wagen.

Mijn bedoeling is om regelmatig met de wagen te gaan rijden. Ook langere afstanden.
Er zijn er nog een stuk of 10 in rijdende staat en de meeste komen nooit buiten.
Deze wel.
Dus hou je ogen open, wellicht zie je Het Royal Highness een keer rijden!

Bonusfoto: Mijn kameraad uit het dorp met een Talbot-verslaving heeft een Tagora. Zie je ook nooit meer. Dus daarom een foto van de Princess naast de Tagora.
De kans dat je een Ferrari F12 en een Aston Martin DB11 bij elkaar ziet is groter.