Gebruikersreview

Princess 2000 (1982)

27 mei 2026 • 20:41

C5chauffeur11

Uitvoering	2000
Versnellingen	4, Handgeschakeld
Bouwjaar	1982
Jaar van aanschaf	2026
KM-stand bij aanschaf	113.714 km
KM-stand laatst	114.000 km

Welcome, your Highness

27 mei 2026

Een van de meest zeldzame auto’s van Nederland. Een van de auto’s met de meest vreselijke reputatie. Ooit. En een auto die bij veel mensen niet makkelijk op het netvlies valt.
Dus waarom?

Daarom!

Jeugdsentiment. Tussen mijn 7e en 17e had mijn vader er een. Of eigenlijk 2. Na 1,5 jaar ellende met een 1800HL werd deze niet door een betrouwbare Toyota of Ford opgevolgd, maar door een luxueuze 2200HLS. Met overdwars geplaatste zescilinder.
En dat was een dikke 8 jaar een goede en (jazeker) betrouwbare auto. Met veel ruimte en luxe. Mooie bekleding, leeslampjes achterin, sigarettenaansteker achterin, lekkere middenanmsteun en zelfs uitklapbare armsteuntjes in de voorstoelen. Die aan alle kanten verstelbaar waren, inclusief hoogteverstelling apart voor de voor- en achterkant van de zitting.
Wel alle raampjes slingeren en de deuren handmatig allemaal op slot doen.
Toen het ding wegens invoering van de APK weg moest omdat ie echt helemaal op was (10 jaar en 140.000km, redelijk normaal in die tijd), was ik er behoorlijk mee aan. Ik hield van die auto.

En dat mijn vader voor de kaalste uitvoering van de toen net geïntroduceerde Citroën AX had gekozen als opvolger hielp niet echt.
Ik nam de avond voor het verscheiden afscheid zoals van een geliefd huisdier dat je helaas een spuitje moet laten geven.
En zwoer dat ik ooit een Princess zou kopen.

Dat heeft dus een tijdje geduurd. 39 jaar, om precies te zijn.

Ik was al wat langer aan het kijken. Maar het is niet zo dat ze in drommen op Marktplaats staan. Er gaan jaren voorbij zonder aanbod.
Inmiddels heb ik me ermee verzoend dat ik dreig een onverbeterlijke verzamelaar van obscuur Brits te worden en waar ik anderhalf jaar terug deze auto al eens was wezen bekijken en het toen niet heb gedaan, was ik er nu wel aan toe. Getriggerd door een te koop staande rode (zelfde spec) voor een zeer pittige prijs, ging ik toch maar eens kijken of er nog meer was. Ik dacht dat deze al tijden terug was verkocht.
Maar ik kwam erachter dat de wagen nog wel degelijk te koop was en zelfs behoorlijk afgeprijsd.
Toen was de deal snel rond. Een bevriende garage in de buurt van de verkoper heeft de auto met een paar kleine reparatietjes een nieuwe APK gegeven en ik ben ermee naar huis gereden.

Er moeten nog wat puntjes op de i worden gezet, waar ik mee begonnen ben. De auto staat enorm rijk afgesteld en komt lang niet aan zijn prestaties. Je haalt de 100, maar dat is het ook wel. Inmiddels ligt de carburateur eraf en bleek de naald van de SU behoorlijk krom te staan. Het spruitstuk moet vervangen worden en ook de veerbollen van het hydragassysteem zijn aan vervanging toe. De auto is nu enorm stuiterig en dat hoort supercomfortabel te zijn.
Gelukkig ben ik lid van de juiste club voor dit soort wagens en met wat contacten hier en daar lijkt het dat dit goed gaat komen.

De auto heeft een mooie klapper met historie, inclusief originele aankoopnota. Verder is de wagen, ongelofelijk maar waar, kei- en keihard. Nooit aan gelast, geen roest. Wel heel erg veel Mercasol roestpantser aan de binnenzijde van alle delen.
En wanneer de motor fijn loopt en de vering goed is, kan dit zomaar een van mijn favoriete auto’s worden.
Het ding stuurt namelijk heel erg lekker, remt hard, recht en met hard pedaal, spoort kaarsrecht en er rammelt helemaal niets. De auto voelt heel erg solide aan.
Ik snap nu volkomen dat mijn vader er zo gehecht aan was. Het is een heerlijke auto.

Ben er als eerste echte ritje mee naar het Louwman Museum in Den Haag geweest naar de SM-tentoonstelling. Kwam bij het parkeren bij de ingang meteen aan zeer enthousiaste man naar me toe met in principe mijn verhaal. Vader er een gehad, nooit gedacht dat ie ooit nog zo’n wagen in het echt tegen zou komen. Ik heb hem aangeboden net als vroeger even achterin te zitten en zijn dag was helemaal goed.
Dat is het leuke van zo’n wagen.

Mijn bedoeling is om regelmatig met de wagen te gaan rijden. Ook langere afstanden.
Er zijn er nog een stuk of 10 in rijdende staat en de meeste komen nooit buiten.
Deze wel.
Dus hou je ogen open, wellicht zie je Het Royal Highness een keer rijden!

Bonusfoto: Mijn kameraad uit het dorp met een Talbot-verslaving heeft een Tagora. Zie je ook nooit meer. Dus daarom een foto van de Princess naast de Tagora.
De kans dat je een Ferrari F12 en een Aston Martin DB11 bij elkaar ziet is groter.

Stand van zaken tot nu toe

114.000 km
12 augustus 2026

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: ze loopt nog steeds niet goed.
Maar er is al wel veel gedaan. En ik doe het heel kalm aan, ik heb geen haast. Het is sinds ik de auto heb best vaak warm geweest en kende de maand mei ook een behoorlijke regenperiode. Zowel in stromende regen als in de volle zon met 35 graden is het geen sleutelfeest.

Op 29 mei berichtte ik in een reactie hieronder dat ik een spruitstuk had gevonden en een nieuwe sproeiernaald voor de SU.
Ik ben een dikke week later aan de slag gegaan.
Nieuwe naald was erg makkelijk, maar meteen de carburateur er maar afgehaald. Moest toch, want je kunt geen spruitstuk verwijderen met de carburateur op zijn plek. Kon ik meteen kijken of de vlotter niet lek was.

Het moet gezegd: alles gaat enorm makkelijk met het sleutelen aan de Princess. Niks zit vastgerot, alles is makkelijk bereikbaar. Helaas brak er een boutje van het spruitstuk af, maar met wat expertise van mijn buurman (50 jaar sleutelervaring als automonteur) was dat ook zo gefixt.
Het was even wat gedoe de uitlaat goed op het spruitstuk te krijgen, maar ook dat ging goed.
Alles is goed en succesvol gelopen.
Bij het overbouwen van wat blikwerk dat meteen maar even goed met een roterende staalborstel schoongemaakt en met hittebestendige matzwarte lak gespoten. Ziet er toch netter uit.

Toen de boel weer in elkaar zat meteen maar de auto gestart met de nieuwe naald en sproeierbuis in de carburateur.
En dat ging niet lekker.
Veel te rijk, verzuipen, enorme rookpluim uit de uitlaat.
Wat wel tot gevolg heeft dat in een rijtje aan de weg staande GFT kliko’s de mijne meteen herkenbaar is aan de enorme zwarte vlek.

Wat me ook al was opgevallen was dat er twee veren aan de gasklep zaten. En dat het gaspedaal erg zwaar ging. Ook bleek de gasklep maar voor driekwart open te gaan en met vroem vroem doen soms ook niet meer dicht. Dan was het snel contact af terwijl te toerentel richting de begrenzer ging. En dat verklaarde ook waarom de auto moeite had de 100km/u te halen.
Het bleek dat de gaskabel vrijwel muurvast zat. Om dat te compenseren is er gewoon een extra veer aan de gasklep gehangen zodat die met kracht werd dichtgetrokken.
Nieuwe gaskabel besteld.
Ligt gewoon op voorraad.
Vrijwel alles wat ik tot nu toe nodig heb gehad aan onderdelen ligt gewoon op voorraad. Multiriemen, distributieriem, luchtfilter, allemaal leverbaar en alles origineel Unipart. Alleen de spanrol voor de distributie is er echt niet meer. Maar die lijkt nog goed te zijn.

Gaskabel monteren was niet makkelijk, maar wederom met enorme hulp van de buurman ook dit geklaard. Gas geven gaat nu veel lichter, de gasklep gaat helemaal open en…. de auto liep nog steeds niet goed.

Volgende stap was dan de carburateur maar eens reviseren.
Revisieset besteld en toen die binnen was (origineel SU) de boel op de keukentafel uit elkaar gehaald en weer in elkaar gezet. Wat een mooi excuus was om weer nieuwe tools te kopen. Van tools heb je nooit genoeg en HBM Machines is altijd een feest. Dus met een ultrasoonreiniger onder mijn arm weer naar buiten gestapt (en meteen voor een lachwekkend bedrag ook een compressietest-setje meegenomen) en die gebruikt om alle componenten van de SU eens even lekker schoon te vibreren.

Alles schoongemaakt wat schoongemaakt moest worden, alles vernieuwd wat vernieuwd kon worden en het geheel op de basis-afstelling gezet zoals beschreven in de documentatie die meegeleverd werd.

En nog steeds niet goed lopen.

Dan maar eens naar de ontsteking kijken. Vonk was er. Maar de verdeler stond wel vreemd geheel naar een uiterste eind gedraaid. Bleek dat de hele ontstekingsunit er 1 tand verkeerd in zat, en ter compensatie de verstelling naar zijn einde was gedraaid.
Op de foto van de motorruimte is dat ook te zien, voor de techneuten onder jullie.
Alles zeer precies afgesteld zoals het Haynes Manual voorschreef, nieuwe contactpunten gemonteerd en maar weer eens gestart. En weer niet lekker lopen.
Je zou er bijna moedeloos van worden.

Tussendoor ook de compressiemeter gebruikt en de compressie is op alle cilinders uitstekend.

Ik heb elektronische ontsteking overwogen en ben met mijn gedemonteerde ontsteking naar een daarin gespecialiseerd bedrijf geweest. Daar hoorden ze mijn verhaal aan, bekeken de ontsteking en wisten me te melden dat men voor deze unit geen oplossing op de plank had liggen. Dat zou een custom built systeem moeten worden. Met bijbehorende kosten.
En er werd meteen bijgezegd dat dit waarschijnlijk ook mijn probleem niet op ging lossen. Want men kon wel een goed lopende motor nog mooier laten lopen, maar geen beroerd lopende motor ineens prima.
Zoals ze zeiden: Ook deze geeft gewoon een vonkje.
Maar men gaf wel weer wat tips waarmee ik verder kon.

Dat is nu a even geleden en ik heb even een tijdje niets aan de wagen gedaan (een maand…)
Ik heb nu nieuwe bougiekabels besteld, een nieuwe condensator, een nieuwe bobine en voor de voorraad maar weer wat contactpuntjes.
Wanneer dat binnen is en het is niet te heet, dan duik ik maar weer eens onder de kap. Weer goed afstellen, starten en dan maar weer eens kijken. Desnoods maar met gaspedaal op toeren houden tot de motor warm is en dan eens wat carburateur afstellen, want die staat nog in de basis-afstelling. De dynamische afstelling van de ontsteking is ook niet niet gecontroleerd, dus die moesten we dan ook maar eens doen.
En dan hopen dat we er in elk geval een min of meer fatsoenlijk lopende wagen aan overhouden. Dan kan ik hem altijd nog naar een specialist brengen die er écht verstand van heeft.

Ik hou jullie op de hoogte.

Korte update met goed nieuws

114.000 km
19 augustus 2026

Nadat er weer wat uurtjes sleutelend waren doorgebracht zonder resultaat werd ik het wel een beetje zat.
Ik ben lid van het AMRWR (Austin Morris Riley Wolseley Register) en in een appje naar een van mijn mede-leden die lid is van de Technische Commissie uitte ik mijn frustratie.

Wat als uitkomst had dat hij de volgende dag langs wilde komen met zijn sleutelmaatje om eens kritisch naar Hare Majesteit te kijken. Met medeneming van allerhande apparatuur die ik niet heb.

Na enkele uren zorgvuldig uitgevoerde bijstellingen en aanpassingen werd het euvel gevonden. Het choke-gedeelte in de carburateur was het probleem en dit bleef benzine aanvoeren, ook als dat niet moest.
Nadat dit gefixt was en de carburateur weer gemonteerd werd de zoveelste startpoging ondernomen.

Met een onmiddellijke VROEMMMM sloeg de motor meteen aan en bleef lopen.
De tijd begon op zijn einde te lopen en er zijn enkele snelle afstellingen gedaan onder het motto “ze loopt in elk geval en je kunt er mee rijden”.
Er moet nog wat aan de carburateur gebeuren, want er is in het verleden een chokebevestiging van een spiegelbeeldige carburateur op gegaan waardoor de veren niet lekker passen. Ook is helaas de schroefdraad gestript waardoor de nok waar de chokekabel aan zit niet meer gemonteerd kon worden. Ik moet nu met open motorkap de choke handmatig bedienen tot de motor warm is en dan vastzetten met een ijzerdraadje.

Dat wordt binnenkort rechtgezet en dan volgt ook de zorgvuldige afstelling.

Mogelijk zijn er dan ook betere veerbollen beschikbaar als die er nu onder zitten en dan zou de wagen helemaal technisch in orde zijn.

Ik ben zó blij!

6,0