Volvo XC70 3.2 AWD Momentum (2008)

Volvo XC70 3,2 AWD benzine automaat 2008

• 309.299 km
• 13 mei 2026

Voorgeschiedenis en aankoop
Op vrijdag 13 februari 2026 heb ik het kenteken van een Volvo XC70 3.2 AWD op mijn naam laten zetten. Eigenlijk een toevalstreffer. Vanaf juli het jaar daarvoor was ik op zoek naar een goede opvolger voor onze Volvo S60 D5 automaat uit 2009 in de Drivers Edition uitvoering, een uitvoering die kennelijk niet bekend is bij het blad Autoweek en nergens wordt genoemd. Voorheen stuurden we ruim drie jaren in een S60 Kinetic, handbak, vijf versnellingen, benzine-uitvoering. De laatste S60 hadden we ruim zeven jaar in gebruik. Een lekker ding, vanaf de geboorte Volvo-onderhouden, binnenslaper, bloedsnel door RICA-tuning, en bovendien nog aardig zuinig. Een zuinigheidsthema is kennelijk belangrijk in menig autoreview. Gemiddeld 16 kilometers op een liter diesel, dit voor de echte liefhebbers. En ja, ik heb een zeer zware rechtervoet maar ondanks dat nooit post gekregen van het CJIB uit mijn geboortestad, het altijd lommerrijke Leeuwarden. Volvo’s van na het bouwjaar 2010 kunnen mij niet echt bekoren dus ik was eigenlijk op zoek naar een opvolger zoals een S80, automaat, zes cilinders, benzine-uitvoering, vaste trekhaak, weinig kilometers op de klok, geen Xenon, geen turbo, geen afneembare trekhaak, geen schuif/kanteldak, weinig eigenaren, geen importauto, geen schadeauto, aantoonbare onderhoudsgeschiedenis en nog een paar eisen, kortom: heerlijke zoeksleutels op het interweb. Dat gaat gewoon niet lukken op korte termijn.
Daarnaast zat ik nog met de voorkeur van mijn partner. Die wilde liever geen S80 omdat het model behoorlijk veel overeenkomsten heeft met onze oude S60. Dat wil zeggen, nog langer is, ook een diepe zit heeft en is voorzien van dezelfde hinderlijk grote draaicirkel.
Op een bekend Nederlands verkoopforum (geen autosite) zag ik, na een avond zoeken, een hint: een foto en daarbij de tekst: “Is dit misschien iets voor jou”?
Verdomd, ja dat is hem! Vlakbij mijn woonadres werd sinds een paar dagen een Volvo XC70 6-cilinder benzine automaat in de Momentum-uitvoering aangeboden door een autohandelaar. Die auto wil ik wel hebben, bouwjaar 2008, korte proefrit, gehandeld en dus de volgende dag gekocht.
Met een bescheiden kilometerstand van 309299, pas ingelopen volgens de geldende Volvo-superlatieven, is ie echt van mij. De auto had/heeft een vage onderhoudsgeschiedenis. Ik herken zoiets wel, het is niet mijn eerste Volvo. Al meer dan 37 jaar rij ik het merk Volvo, het zit wel snor met deze auto wanneer ik hem zo bekijk. De eerste negen jaren is de auto onderhouden door de eerste eigenaar en in onderhoud geweest bij de merk-dealer. Daarna bij de tweede eigenaar negen jaren onderhouden door een onbekende, althans volgens het onderhoudsboek. Die onbekende bleek vervolgens op een later tijdstip een zoon te zijn van de laatste eigenaar en werkzaam als automonteur.
Mijn vaste Volvo-merkdealer had ik op voorhand gevraagd om voor de aankoop een aankoopkeuring te doen. Edoch het paste hen niet op redelijk korte termijn. Geen probleem, dan nemen we na 37 jaar als trouwe fan van de merkdealers toch afscheid van elkaar? Ben niet helemaal Volvo-gestoord.

De auto
De XC70 voldoet aan al onze verwachtingen. De auto start, rijdt, remt en schakelt zoals het hoort. Alles wat we nodig hebben is aan boord en zit op een voor ons vertrouwde plek. De iets hogere zit bevalt erg goed, geeft een mooi overzicht op de weg en de auto stuurt echt fijn. De draaicirkel is weliswaar 11.5 meter maar toch kleiner dan die van onze oude S60. De auto stuurt ook anders/fijner alhoewel ik niet goed weet hoe ik dat verschil moet omschrijven. De leren bekleding is in een onberispelijke staat, zelfs na 18 jaar gebruik. Geen uitdrogingsverschijnselen, geen scheuren en geen verkleuring. De uiterlijke staat van de auto is ook perfect.
Geen krassen of deukjes, kunststofdelen goed van kleur en onbeschadigd. Kortom deze auto is kennelijk in het bezit geweest van liefhebbers en nu toevallig ook weer in bezit gekomen van liefhebbers.
Het verbruik heb ik slechts drie keer gemeten: gemiddeld 1 liter benzine op 8.5 kilometers. Daar kunnen we prima mee leven en dat viel ook te verwachten. Immers, een ongeblazen versie met een motor van 238 pk, een hogere en oudere auto voorzien van een automatische schakeling en vierwielaandrijving. Wil je, als lezer, zuinig rijden? Koop geen XC70 zescilinder op benzine. Onze “hobby” mag geld kosten, we krijgen ervoor terug wat we eigenlijk willen. Een karaktervolle ruime praktische auto met een mooie indrukwekkende verschijning, goede zit, veilig en een sterke trekker voor onze paardentrailer en caravan.
De auto nodigt niet uit tot hoge snelheden maar is wel een fijne kameraad in comfort. Hij glijdt over de weg als een “Amerikaan” uit de jaren 80. Erg comfortabel, een echte cruiser. De zescilinder nodigt niet uit tot hoge snelheden, iets dat volgens mij ook komt door het ontwerp. Op de linkerrijstrook wordt niet veel meer gereden, het is een kwestie van toeren op de andere stroken.
Daarnaast zijn we toch wel weer blij met de grote laadruimte, de prettige laadhoogte, de in drie delen neerklapbare achterbank, het afdekzeil in de kofferruimte en het verplaatsbare hondenrek. De meeste van die genoemde zaken kenden we al in de stations van de 200, 700 en 900-series van Volvo maar toch, een feest van herkenning.

Gebreken
Na drie maanden gebruik, en bijna 3000 kilometer verder, de balans opgemaakt.
Een auto met niet noemenswaardige problemen.
- Na drie dagen gebruik zag ik bij het inrijden van mijn garage dat het lichtbeeld niet was zoals het behoorde te zijn. Eigenlijk “een heterdaadje” want in het scherm van de auto had ik in de lange rit daarvoor geen melding gezien van defecte verlichting. Wat een verademing: het vervangen van een defecte autolamp in een XC70. Motorkap omhoog, twee pennen verticaal omhoogtrekken, lampunit naar voren trekken, stekker demonteren, pit vervangen en alles terug in de omgekeerde volgorde. Eigenlijk moet ieder automerk een dergelijke constructie hebben. Subliem. Zowel de linker- als de rechterkant van de dimlichten vervangen.
- Na een eerste regenbui hoorde ik dat de linker ruitenwisser contact maakte met de omlijsting van de voorruit. Irritant. Bij de aankoop van de XC70 had ik, als “Volvofiel”, al direct gezien dat er helaas geen originele Volvo-voorruit was gemonteerd maar een ruit van een ander “merk”. Verder had men kennelijk bij de montage geen rekening gehouden met het feit dat de meeste Volvo’s aan de linkerkant bij de voorruit een kunststof-houdertje hebben voor het plaatsen van de parkeerschijf. De stand van de ruitenwisser is aangepast, een vervangend houdertje plaats ik op een later tijdstip.
- Oliedruppels. Altijd fijn wanneer je garage is voorzien van een gevlinderde vloeistofdichte vloer: ieder druppeltje vloeistof is zichtbaar. De XC70 is incontinent. Daar past geen speciaal ondergoed bij of een inlegkruisje, ik moet uitzoeken wat er aan de hand is. Auto op de brug gehad, beschermplaat van de bodem verwijderd en gekeken waar de lekkage vandaan komt. Dat was niet direct te zien. Het ging om verse motorolie, dus geen olie van de automatische bak of de stuurbekrachtiging. Alles schoongemaakt, het was duidelijk schone motorolie, misschien heeft iemand geknoeid bij de afleveringsbeurt. We zullen zien. Na 14 dagen opnieuw op de brug: weer lekkage, niet extreem, maar toch. Verkopende partij heeft inmiddels aangegeven het gebrek onder garantie te zullen herstellen in juni aanstaande.

Bijzonderheden
Na de twee inspecties op de autobrug was ik erg verrast. De auto heeft aan de onderkant geen enkele beschadiging. Deze XC70 is vermoedelijk nooit in het terrein geweest. Daarnaast viel op dat er in het geheel geen roest of vliegroest zichtbaar was. En dat na 18 jaren, hier is echt erg goed op gepast. Het lijkt wel of de auto in het verleden een extra anti-roestbehandeling heeft ondergaan. Inspectie van de voorzijde liet zien dat er onlangs nieuwe onderdelen zijn geplaatst met betrekking tot de wielophanging. De versnellingsbak lijkt nagenoeg nieuw of er is een pas gereviseerd model geplaatst. Aan de achterzijde zag ik twee nieuwe “Nivomats”, de welbekende Volvo-schokbrekers, de originele Volvo-stickers zitten er nog op. Dat maakt me blij. Over drie maanden plaats ik een update.