Peugeot 307 SW

Licht, luchtig en looiïg

Peugeot 307
AutoWeek 2002 week 8

Je leest het in AutoWeek 2002 week 8

De 307 is al niet bepaald krap bemeten, maar met de nieuwe 307 SW brengt Peugeot een ware gigant in het strijdperk. Een auto met aardige designdetails, een giga-interieurruimte, een flinke portie veelzijdigheid, maar door zijn formaat helaas ook wél een paar vetrolletjes.

Met de introductie van de 307 SW geeft Peugeot meteen het startschot voor een nieuwe traditie. Die letters 'SW' gaan we namelijk vaker terugzien, bijvoorbeeld achterop de binnenkort te lanceren 206 SW. En denk nu niet dat het gewoon een afkorting is van 'stationwagon' of 'sportwagon'. Zo simpel ligt dat niet in de wereld van de automobielmarketing.

'SW staat gewoon voor SW', zo meldt een responsable in Parijs glimlachend en die naam hebben ze ook gedeponeerd. Kennelijk staat die nieuwe typenaam voor extra luxe en exclusieve ruimtevarianten. Er komt naast de SW namelijk ook een goedkopere en eenvoudiger uitgevoerde Break. De 307 SW is er vanaf 20.550 euro, de 307 Break koop je dadelijk vanaf 17.050 euro.
Maar goed, dat als achtergrondinformatie. Wat valt er over de Peugeot 307 SW zélf te vertellen? Antwoord: heel wat. De ontwerpers hebben namelijk een boel werk gemaakt van de transformatie van de 'gewone' 307 naar een 307 SW. Je zou bijvoorbeeld kunnen denken dat het een naar achteren uitgebouwde hatchback is, maar is een vergissing. De SW is een paar centimeter hoger, staat op een flink verlengde bodemgroep - tien centimeter om precies te zijn - en krijgt daarna ook nog een extra portie kont van twaalf centimeter mee. Terwijl de kenners zonder twijfel weten dat de gewone uitvoering al een behoorlijk uit de kluiten gewassen model is.

Forse jongen
Een eerste conclusie ligt voor de hand: De nieuwe SW is een zeer ruime auto, die je feitelijk een klasse hoger mag inschalen. Met een lengte van 442 centimeter doet hij namelijk fluitend mee tussen grote business class modellen.
Bij de eerste kennismaking blijkt al gauw dat je over een zogenaamd crossover model praat, om de nieuwste kreet van de Amerikanen maar weer eens te gebruiken. Geen echte MPV, maar toch echt méér dan een gewone stationwagen. Hij staat daar ergens tussenin. Een snufje van de veelzijdigheid die een hoge Espace-achtige ruimtewagen biedt en een toefje van de betere wegligging die een lange en lage stationwagen meestal in huis heeft.
Daarbij springen twee details nadrukkelijk in het oog. Om te beginnen geven de ontwerpers hem een enorm glazen dak mee, dat keurig op de toch al behoorlijk grote voorruit aansluit. Met dat 1,3 vierkante meter grote dakvenster komt het totale glasoppervlak volgens Peugeot zelfs op 5,3 vierkante meter!

Licht en veelzijdig
De 307 SW is letterlijk gezien dus een zeer lichte auto. Met uitzicht in vrijwel alle richtingen, wat een exclusief gevoel geeft. Waar vind je zoiets uiteindelijk? Gelukkig kan de dakopening op zonnige dagen ook worden afgeschermd om de temperatuur in het interieur in de hand te houden. Airco is weliswaar standaard, maar er zijn grenzen.
Het tweede bijzondere accent aan de Peugeot 307 SW is de keuze voor een multivariabel interieur. Inclusief de mogelijkheid van zeven zitplaatsten. Daarvoor zijn speciale, wat slanker en lager uitgevoerde stoelen ontwikkeld die als accessoire worden verkocht. Gek genoeg niét af-fabriek kennelijk. Net als het koelboxje dat in de plaats van de middenstoel kan komen.
Die derde rij moet je wel 'reserveren' voor niet te grote kinderen. En zelfs dan moet de middenrij een stukje naar voren worden geschoven om plek voor de kindervoetjes en -knietjes te scheppen. Op zich geen probleem, want met de middenrij in de achterste stand heb je daar werkelijk een zee van ruimte.
Maar het kan ook heel anders. In de gangbare uitvoeringen zijn er vijf stoelen aan boord die een ware trukendoos aan mogelijkheden opentrekken. De grote en zeer comfortabele stoelen voorin scoren uitstekend en daarachter vind je een relatief klassiek ogende zitrij met twee brede stoelen en een wat smaller exemplaar in het midden. Die zijn verschuifbaar, omklapbaar, uitneembaar én verplaatsbaar.

Twee manieren
Dat verplaatsen lukt zelfs op twéé manieren. Je kunt de middenstoel weglaten en de twee zitmeubels wat naar het midden schuiven voor extra zitruimte, maar diezelfde meubeltjes passen ook in de bevestigingspunten voor de derde zitrij.
Dat opent op zijn beurt geinige mogelijkheden. Je zou bijvoorbeeld op pad kunnen gaan met twee stoelen voorin, twee helemaal achterin en het middenstoeltje omgeklapt tot tafeltje. Een rijdende vergaderruimte met mega-beenruimte. Mede daarom zijn standaard trouwens altijd driepuntsgordels op de derde rij te vinden.
Een meer voor de hand liggend alternatief is het naar achteren plaatsen van één van de stoelen om een lang object te vervoeren. Zo kun je toch nog met zijn vijven in de auto zitten, met een dubbelgevouwen rol tapijt ernaast. Een ding is jammer: met stoelen achterin ben je de enorme bagageruimte natuurlijk wel in een klap kwijt. Die is normaal gesproken in stappen uit te breiden van een enorme 520 liter via 559 liter met de stoelen naar voren geschoven tot 1.539 liter met alle achterstoelen eruit.

Volwassen indruk
Enfin, het zal duidelijk zijn dat de Peugeot 307 SW koning veelzijdigheid is. Ook al zijn daar best kanttekeningen bij te plaatsen. Zo is het zitcomfort op de derde zitrij zoals gezegd beslist niet top en had de middenbank wat ons betreft best iets hoger mogen zijn. Die prijs moet je helaas betalen voor het feit dat ze ook achterin passen. Daar moeten de designers nu eenmaal met de hoogte woekeren.
Toch staat als een paal boven water dat de SW grote mogelijkheden biedt voor gebruik in vakantie en weekend. Kijk maar eens naar zijn variatiemogelijkheden en bijvoorbeeld de montage van achterschokdempers die zich automatisch aan de belading aanpassen.
En dat is zeker niet zijn enige troefkaart. Wat ons betreft, ziet hij er bijvoorbeeld ook heel aardig uit. Door zijn lange wielbasis, de extra hoogte en dat enorme glasdak oogt hij schuin van voren gezien zelfs bijna gedrongen, gespierd. De achterkant is wat minder bijzonder van lijn, maar mag er zeker ook zijn.
Ook van binnen ziet het er allemaal keurig uit. Het two-tone dashboard met aluminium accenten is heel modern, zonder meteen in allerlei frivoliteitjes te verdwalen. Niets mis mee. Ook de zeer complete uitrusting verdient een pluim: afgezien van dat raam en het meubilair ongeveer gelijk aan de gewone 307.

Gewichtige zaak
Dat brengt ons bij een tamelijk onverwacht detail: de 307 is al geen lichte auto, maar deze verlengde versie met glasdak brengt afhankelijk van de uitvoering meteen tussen de 1.300 en 1.400 kilo op de schaal. En dan rekenen we niet eens de eventueel te monteren extra stoelen mee.
Dat heeft zijn gevolgen. Een positief effect is de zeer volwassen indruk die de SW onder het rijden maakt. Het voelt allemaal solide aan, hij veert bijna statig beheerst en op zijn lange wielbasis gaat hij als een trein rechtdoor. Ook het bochtengedrag is uiterst goedmoedig en strak, waardoor zelfs verrassend sportieve capriolen mogelijk zijn. De besturing voelt trouwens heel aangenaam aan. Dat maak je tegenwoordig wel eens anders mee.
Toch voel je meteen dat je met een boven modaal gewicht onderweg bent. In de eerste plaats moet je wat inleveren aan beweeglijkheid - flitsend kun je de SW niet noemen - en minstens even belangrijk is het gevoel dat de motor flink moet werken om het allemaal op gang te brengen. Waarschijnlijk is het geen toeval dat we in Frankrijk alleen met de twee sterkste 2-litermotoren konden rijden.
Zelfs in de 100 kW (136 pk) sterke 2-liter benzineversie moet je best wat toeren maken en ijverig schakelen om met grote stappen vooruit te gaan. Dat lukt dan trouwens ook wel heel aardig, want een top van 200 kilometer per uur en een sprint naar honderd in 10,5 tellen is niet verkeerd. Gelukkig blijkt de geluidsisolatie op die momenten ook netjes voor elkaar. Minder aangenaam is het verbruik, vooral als je inderdaad een beetje je best zit te doen.
Met een modale vlotte rijstijl stopte de verbruiksmeter op 11,6 liter op 100 kilometer. Het bleek niet aan ons te liggen, want in andere testauto's liep dat zelfs op naar 12 liter en meer gemiddeld.
Wat ons betreft is de diesel de aanrader. Om te beginnen legt de 79 kW (110 pk) sterke 2-liter HDi veel meer souplesse aan de dag. Ook hij moet er merkbaar hard voor werken, maar door de grote trekkracht onderin gaat het allemaal net even makkelijker. Bovendien klinkt een verbruik van 8,6 liter op 100 kilometer (op de tripcomputer) ons prettiger in de oren. De eerlijkheid gebied te melden dat het praktijkverbruik in beide gevallen best iets mooier kan uitvallen. Tijdens zo'n eerste testrit wordt nu eenmaal best doorgereden.
De Peugeot 307 SW is vanaf eind april leverbaar, de wat eenvoudiger Break komt een maandje later. Tegen die tijd zullen we zeker ook eens kijken hoe de minder gespierde motoren het in deze vrij zware ruimtewagens doen.