Nu ook als vijfdeurs: de Audi A3, een kleine middenklasser van klasse. We zetten hem hier naast een ander model uit de betere kringen dat uitsluitend met vier portieren en een achterklep verkrijgbaar is: de Volvo V40.
Twee portieren meer; geen driedeurs koets, maar een met vijf deuren. Niets bijzonders eigenlijk, maar bij de Audi A3 hebben we er zo'n twee jaar op moeten wachten. Audi ging ervanuit dat er in eerste instantie vooral vraag naar een driedeurs zou zijn. Niet zo gek, want de A3 is minder een zakenauto, zoals de A4, de A6 en de A8 dat wel zijn. Hij is eerder de tweede Audi in het gezin, waar de heer des huizes zakelijk een wagen van het betere merk met de vier ringen rijdt en mevrouw ook met een auto op niveau voor de dag wil komen. Die twee portieren achter heb je dan niet zo nodig, want als het kroost naar school gebracht moeten worden, ben je die deuren misschien liever kwijt dan rijk. Heb je ook geen gedoe met kindersloten. En gaan er zakenrelaties mee, opa's en oma's of andere familieleden, vrienden en kennissen, dan is er de grotere Audia van pa. Maar voor een vijfdeurs is er ook een markt. Het kan zijn dat je achterpassagiers via hun eigen portieren in de A3 wilt kunnen laten stappen en Audi biedt die mogelijkheid nu ook. Kost wel f 2.000 meer.
Als je in het domein van de betere merken blijft, kun je ook kiezen voor een model waarbij je helemaal niet na hoeft te denken of je achterportieren wilt of niet. Zo'n auto is bijvoorbeeld de 'Nederlandse' Volvo en dan maakt het niet uit of je de S40 of de V40 neemt, want de sedan en de station hebben allebei vier zijdeuren. En natuurlijk heeft de stationwagon ook nog een vijfde deur. Daardoor komt hij het dichtst in de buurt van de Audi A3 ook al is dat geen station, maar juist een hatchback.
Extra hoofdsteun
Twee deuren extra bij de Audi A3. Dat betekent dat achterpassagiers hun plaats makkelijker kunnen bereiken. Maar of de kleinste Audi nu twee of vier zijportieren heeft, dat verandert niets aan z'n relatief korte wielbasis. En die wielbasis is bepalend voor de ruimte in het interieur. Omdat, als het om de verdeling van de ruimte gaat, de mensen voorin het eerst aan de beurt zijn, komen de mensen achter er bij wagens met een betrekkelijk korte afstand tussen voor- en achteras minder riant af. Zo is het ook bij A3. De achterdeuren kunnen niet zo groot zijn en de instap, onderaan, heeft vrij bescheiden afmetingen. Maar de hoeveelheid plaats die mensen op de achterbank tot hun beschikking hebben kan ermee door. Ze kunnen hun voeten ver onder de voorstoelen schuiven, wat een gunstige uitwerking heeft op de beenruimte, die anders toch wel wat krapjes zou zijn uitgevallen. Ook de hoofdruimte is toereikend. Drie mensen moeten er op de achterbank kunnen. Dan verwacht je vandaag de dag bij een nieuwe auto drie verstelbare hoofdsteunen en drie driepunts rolgordels. Maar de Audi krijgt maar twee van die hoofdsteunen en gordels mee. Dat wil zeggen in de standaarduitrusting. Voor een derde hoofdsteun en driepunts rolgordel achter vraagt Audi f 315 extra. Volvo, dat veiligheid al met een hoofdletter schreef voor ook andere merken daar meer aandacht aan begonnen te besteden, maakt z'n reputatie waar. De V40 krijgt standaard drie driepuntsgordels en drie in hoogte verstelbare hoofdsteunen mee. Alleen de middelste valt niet meteen op. Hij ligt verzonken in de rugleuning van de achterbank. Dat de Volvo een wat langere wielbasis heeft dan de Audi is achterin te merken. Die vier centimeter resulteren toch in een ruimere instap en duidelijk meer plaats voor de onderdanen. En er blijven ook genoeg centimeters over tussen kruin en autohemel.
Beetje meer
Niet alleen heeft de Volvo een grotere wielbasis dan de Audi, hij is ook in z'n geheel een stuk langer; ruim dertig centimeter. Dat zit 'm vooral in de overhang vóór en achter, maar het resultaat is toch dat de V40 een half maatje groter is uitgevallen dan de A3. Zijn die twee dan toch nog een beetje vergelijkbaar? In ieder geval wel als je naar de prijs kijkt. Want de A3 in deze dubbeltest – een vijfdeurs 1.8 5V – kost niet minder dan f 53.050. De Volvo V40 – een 2.0 – is iets duurder, maar niet zoveel. f 54.200 staat er op het prijskaartje dat aan deze wagen hangt. Voor die kleine f 1.200 meer krijg je ook van veel dingen een beetje meer. Je krijgt bijvoorbeeld een grotere motor. Zo heeft de Volvo 2.0 een 1948cc viercilinder krachtbron, terwijl de A3 1.8 wordt aangedreven door een 1781cc vierpitter. De Audi heeft wel extra kleppen; geen vier per cilinder, maar vijf. Maar daarmee kan hij z'n kleinere cilinderinhoud niet compenseren. Met z'n 1,8 liter is de Duitse krachtbron goed voor 125 pk vermogen. De 2,0 liter metende Zweedse machine komt aan 140 pk. Ook levert hij een hoger koppel; 183 tegen 170 newtonmeter. Dat de Volvo meer onder de kap heeft, houdt niet automatisch in dat hij de snelste is, want hij weegt ook meer dan de Audi. De topsnelheid van de Volvo ligt nog wel het hoogst; hij moet 210 kunnen halen, terwijl de Audi het volgens de fabriek bij 202 km/h voor gezien houdt. Maar de diverse acceleratiecijfers vallen bijna allemaal uit in het voordeel van de A3. Toch zijn de verschillen niet zo groot dat de Zweed van Nederlandse bodem in vergelijking met de Duitser traag is. Wel is hij zuiniger; niet volgens de fabrieksopgaven, maar volgens de cijfers van het testverbruik.
Kantelstoel
Kijken we nu even niet achterin en niet onder de motorkap, maar voorin, naar de plaats van de bestuurder en de bijrijder. Dan komen we weer een zelfde soort verschil tegen als we eerder hebben gezien; de Volvo komt een halve klasse groter over. Het Audi-dashboard is eenvoudig van opzet, maar straalt tegelijk ook klasse en degelijkheid uit. De zetels waarop de mensen voorin zitten hebben een sportieve inslag, en zoals we dat van wagens uit de Volkswagen-stal mogen verwachten; ze zijn bijzonder stevig, om niet te zeggen, hard. Met het in hoogte en lengte verstelbare stuur en z'n onder meer ook in de hoogte verstelbare stoel, kan de chauffeur een optimale zitpositie kiezen. Opbergruimte vinden we op diverse plaatsen. Er zijn flinke portiervakken, vakken rechts onder het dashboardkastje en links onder het stuur. En je hebt een soort van brievenbus onder de stuurkolom, waar een map met het instructieboekje en andere bij de auto horende papieren klemvast in past. Ten slotte kun je nog wat spulletjes kwijt naast de handrem, en voor de versnellingspook. Bekerhouders zijn een optie, waarvoor Audi – in combinatie met een middenarmsteun, waar ze in zitten – f 460 rekent.
Dashboard en instrumentenpaneel van de Volvo maken een robuustere indruk; de combinatie oogt gewoon forser. Samen met het instrumentenpaneel vormt de flinke, licht naar de chauffeur toe gedraaide middenconsole een soort cockpit. Het stuur van de V40 kun je niet in lengte, maar wel in hoogte verstellen. Daar staat tegenover dat je de stoel van de bestuurder uitgebreid te verstellen is. Hij is zelfs kantelbaar. Het zitmeubilair voorin is trouwens comfortabel en kloek van formaat. Spullen opbergen? Er zijn korte maar redelijk brede portiervakken, we vinden onder het stuur een soort aflegplank en nog en vakje in de middenconsole. Bekerhouders zijn er ook. Ze zitten op de 'tunnel'console. Typische Volvo-eigenaardigheden laten de veiligheidsgordels en de hoofdsteunen zien. Voor de bestuurder en de bijrijder valt daar niets aan te verstellen. Dat vindt Volvo veiliger, want zo kunnen ze ook niet op de verkeerde hoogte worden gezet.
Lange stukken
Dat een stationwagon als de Volvo V40 een grotere bagageruimte heeft dan de Audi A3, die een hatchback is, ligt voor de hand. Maar bij het passen en meten met onze koffersets kwam de A3 dankzij z'n mooi regelmatig gevormde bagageruimte toch helemaal niet slecht voor de dag. En er kan altijd méér mee, want achterbankleuning en zitting zijn – in ongelijke delen – om te klappen. Maar bij de Volvo is dat natuurlijk net zo. En als het aankomt op de hoeveelheid ruimte die voor het me enemen van bagage beschikbaar is, wint de V40 het toch. Helemaal, omdat de rugleuning van de bijrijdersstoel voorover kan, waardoor er ook echt lange stukken mee kunnen.
Keurig stil
Rijden. Ook hier verschil. Maar niet een verschil tussen comfortabel en sportief. Zo is de besturing van de Audi 'vanzelfsprekend' bekrachtigd. De bekrachtiging houdt zich op de achtergrond en zorgt voor een goed contact met de weg. Maar hij is te vriendelijk en beschaafd om voor sportief door te kunnen gaan. Toch laat de A3 zich heel vlot door lange bochten mennen. Van onderstuurneigingen heeft hij weinig last, en als het echt te hard gaat is gas minderen voldoende om de wagen weer op koers te krijgen. Daar komt nog bij dat de Audi zelf meehelpt om de zaak in de hand te houden. Hij krijgt namelijk niet alleen standaard ABS mee, maar ook een elektronisch sperdifferentieel. Dit systeem zorgt ervoor dat een aangedreven wiel wordt afgeremd wanneer het begint door te spinnen. Vering en demping zijn over het algemeen goed op hun taak berekend, waardoor de kleine Audi z'n inzittenden meestal gerieflijk vervoert. Maar gaat er echt slecht wegdek onder de wielen door, dan heeft het comfort daar wel onder te lijden. Het comfort zal weinig geweld aangedaan worden door het geluidsniveau in het interieur. Tijdens fel optrekken laat de 1.8 5V zich wel horen, maar bij een constant tempo van 100 km/h registreerde de geluidsmeter een keurige 65,5 dB. Werd er 120 gereden dan liep het aantal dB's op tot de nog altijd nette waarde van 70.
Aan de manier waarop de A3 remt moet je beslist even wennen. Trap je het rempedaal in, dan mindert de wagen eerst rustig vaart. Daarna worden de remmen bijteriger en zorgen ineens voor een veel snellere vertraging. Daar moet je dus wel op inspelen bij het doseren van de remkracht. Op het schakelen valt weinig aan te merken. De pook gaat niet zo heel soepel, maar wel strak van het ene verzet naar het andere.
Motorbrom
De Volvo is afgestemd op comfort en biedt dat meestal in hoge mate. Dat betekent helemaal nog niet dat het een gezapige automobiel zou zijn. In tegendeel. Toch zou je dat idee in eerste instantie kunnen krijgen. Zo voelt de besturing van de V40 nogal licht aan. Maar je ontdekt al snel dat hij toch met genoeg gevoel werkt voor een vlotte rijstijl. En de wegligging blijkt dan dik in orde. Bij heftig bochtenwerk blijft de Volvo echt heel lang neutraal. En zelfs als een (te) enthousiaste chauffeur in de bocht remt of onverwachte koerscorrecties moet uitvoeren, raakt de wagen niet van de wijs. Daarbij schakelt de Volvo ook nog eens heel vlot en trefzeker. Met het remmen is ook al niets mis. Wel voelt het pedaal licht aan, maar dat wil niet zeggen dat de remkracht gering zou zijn of minder makkelijk doseerbaar. Met 67,5 decibel bij honderd en 70,5 dB bij honderdtwintig constant, bederf het geluidsniveau in het interieur de pret niet. Maar als je hard accelereert laat de krachtbron wel horen dat hij flink aan het werk is en bij sommige snelheden produceert hij een minder nette brom.
Kiezen of delen
Als je beslist een kleine vijfdeurs Audi wilt rijden is de keus niet moeilijk. Je schaft je voor f 53.050 gewoon de A3 1.8 5V aan. Maar anders is het toch echt het overwegen waard om een dikke duizend gulden meer uit te geven voor de Volvo V40 2.0. Dan rijdt je een halve klasse groter, wat onder meer betekent dat de achterpassagiers wat ruimer kunnen zitten. Bovendien krijgt de V40 voor elk van de drie passagiers waarop de achterbank berekend is standaard een verstelbare hoofdsteun en een driepunts rolgordel mee. Audi monteert zonder bijbetaling maar twee van die steunen en gordels. Daar komt nog bij dat de Volvo volwassener aanvoelt en dat zijn rij-eigenschappen zeker niet onder doen voor die van de A3. De prestaties van de twee wagens lopen ook al niet opvallend uiteen. Bij de geluidsmetingen scoorde de Audi een lage dB-waarde bij 100 km/h. Bij de verbruiksmetingen kwam de Volvo met een lager en dus mooier cijfer uit de bus. Moesten wij kiezen, dan legden we graag een duizendje meer op tafel voor de Volvo.
Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.
