Voor €10.000 biedt deze grote coupé een Opel-beleving die we al 40 jaar niet meer kennen

De achterwielaandrijver doet het met een bescheiden vermogen van 140 pk, maar die worden wel opgewekt via zes potten. In Nederland kon je de Monza nooit met viercilinder krijgen. Op andere markten is de flinke jongen, die toch als een soort budgetalternatief voor een geweldenaar als de BMW 6-serie coupé gold, ook met een 2.0 en later een 2.2 viercilinder geleverd.

De 2.5i stond in de Nederlandse prijslijst alleen onder die naam in de prijslijsten, terwijl de zwaardere, 180 pk sterke 3.0i er als Comfort, Sport en GSE was. Verwacht dan ook geen weelde aan boord van deze auto. Bij het openen van het enorme portier word je al direct geconfronteerd met een enorme raamslinger. Elektrische bediening hoefde blijkbaar  niet. De eerste koper genoot liever van een zonnetje dat zijn of haar kruin bescheen. Als het dan toch nog wat frisjes aanvoelde, dan liet de Monza-bestuurder waarschijnlijk de zijruiten dicht, wat een hoop geslinger scheelde, maar werd de stoelverwarming aangezet. Kijk die grove knoppen eens! Zoals Volvo’s uit die dagen schakelaars hadden die je ook met dikke handschoenen aan moest kunnen bedienen, zo lijken de knoppen in de grote Opels van die dagen gemaakt voor grove werkklauwen. Het past helemaal bij de no-nonsense uitstraling van het merk, die je zelfs bij de topmodellen terugzag. Stel, de eerste eigenaar was een agrariër die goed geboerd had, maar erg grote handen had van het jarenlang Milka-koeien melken, dan was de bediening van het grofstoffelijke Monza-dashboard geen probleem. Die stoelverwarming is overigens iets wat best bijzonder is voor een auto uit die dagen, maar misschien wel een must in een winters Zwitserland. 

Zo kaal is de Monza die we in ons aanbod aantreffen dus ook weer niet. De laatst bekende nieuwprijs van de 2.5i, die tot in 1986 gebouwd werd en in 1987 uit de prijslijst verdween, was in Nederland €25.908. De stoelverwarming en het schuifdak zaten er in ons land in elk geval niet op.

Met 140 pk kwam de Monza voor die tijd nog aardig van zijn plek. De sprint van 0 naar 100 km/h is volgens fabrieksopgave 10,5 tellen, en de 200-km/h grens kun je doorbreken. Een handgeschakelde vijfbak is verantwoordelijk voor de overbrenging van het vermogen op de achterwielen. Lekker rustig toeren met een comfortabele auto van weleer, die voor een coupé ook nog eens hartstikke praktisch is. Onder de grote achterklep is 334 liter bagageruimte en ook aan boord gaat het er verre van krap aan toe. De auto staat op wielen met de driehoekjes erin, kenmerkend voor Opels uit de jaren 80. Op de teller staat net geen ton, de auto weegt 1.370 kilo en is belastingvrij te rijden als ‘86-er. 

Natuurlijk heeft deze Monza niet de charme van een BMW 6-serie, maar die prachtige sharknose koop je dan ook niet voor bedragen van minder dan €20.000. 

Maar die concepts dan?

Ook al is Opel al jaren onderdeel van Stellantis, in Rüsselsheim lijken ze zelf ook heimwee te hebben naar de tijd van de grote modellen. Zo staat er nu op de Salon van Parijs een dikke conceptcar te shinen, een soort shooting brake-achtige auto. In het vorige decennium was er zelfs sprake van een terugkeer van de Monza. Opel presenteerde een dikke coupé als studiemodel, maar tot productiemodel heeft hij het nooit geschopt. Hij heette Monza en was nogal futuristisch om te zien; hij had zelfs vleugeldeuren.