Aan niets is te zien dat deze Audi A4 richting de 4 ton op de klok gaat - Liefhebber gezocht

We denken van wel. De eerste generatie Audi A4 is alweer dik dertig jaar onder ons. In 1995 verscheen hij in de showrooms en dat was eveneens het debuut van de nieuwe 1,8-liter motoren met vijf kleppen per cilinder. Met turbo leverde de motor 150 pk, zonder was dat 125 pk. Voor die tijd een respectabele hoeveelheid in de middenklasse. Minder kon je aantreffen onder de motorkap van de destijds moderne sedan; de basisbenzine was een 1.6 met 102 pk. Er bestond zelfs een ongeblazen diesel, een 1.9 DI met een schamele 75 pk, al kozen de meeste dieselaars voor de 1.9 TDI, met 90 of 110 pk. Audi wilde meteen een enorme keuze aan motoren aanbieden en dus waren er twee V6'en, en kon je op de 1.6 en de 1.9 DI (en 90 pk TDI) na, alle motoren ook nog eens combineren met quattro-aandrijving. 

Geen uitrustingsniveaus

Op uitrustingsgebied viel er helaas niets te kiezen. Je koos gewoon voor een motorisering en ging dan met de verkoper accessoires uitonderhandelen, of gewoon aanvinken. Daarin had de ooit eerste, Nederlandse koper van deze A4 kennelijk geen zin, of het ontbrak hem of haar gewoon aan geld. Wel moest er een schuifdak in, en de rode lak was al opvallend genoeg. We zien de A4 nog op de originele wieldoppen staan, terwijl in die dagen autofabrikanten hun accessoiregamma al aardig op orde hadden met tal van wieldesigns. 

Dat die kleur nog zo helder is na al die jaren. Hoe vaak zie je geen rode auto’s, of liever gezegd, ooit rode auto’s van die leeftijd met een witte waas over de ooit zo felle lak? Duidt het op een binnenslaper misschien? Hoewel de A4 vanbinnen niet zo onverwoestbaar oogde vanbinnen als zijn voorganger, de 80, zien we op de afbeeldingen geen slijtagesporen. Zelfs niet op het stuur of op de wangen van de stoelen. De elektrische ruitbediening ziet er nog redelijk uit (twee knoppen, want slingers achter), en ook de pookknop vertoont geen slijtagesporen, hoewel de vijfbak gezien de kilometerstand veelvuldig moet zijn beroerd. De aanbieder schrijft er dan wel niet over, maar hij heeft wel foto's gemaakt van de bagageruimte. Daar is nooit een krat bier of boodschappen in geramd of onvoorzichtig uitgetrokken; de berijder is altijd zuinig geweest op de A4. De twee eigenaren die hem in de 31 jaar dat hij rondrijdt op naam hadden staan, waren liefhebbers.

Met turbo fijner

Daarom brengen we deze A4 graag onder de aandacht als ‘Liefhebber gezocht’. Met de 1.8 heb je in elk geval een bijzonder stukje techniek; het is niet de meest verfijnd lopende motor. De turboversie staat bekend als een van de betere motoren die de Volkswagen Group de afgelopen dertig jaar heeft voortgebracht. De 125 pk blinkt niet echt uit in koppel onderin, en zuinigheid deed er niet zo toe: 1 op 11,6 is de beloofde fabrieksopgave. Maar dat is misschien wel bijzaak voor wie dit gewoon een mooie Audi uit een fijn tijdperk vindt. Voor €1.450 valt er over aanschaf te praten. Een dingetje zou de purist nog kunnen tegenhouden: die dakantenne hoort daar niet; bij een Avant past hij wel. De A4 Limousine had de antenne op het linker achterscherm. Zou het een beetje netjes weg te halen zijn?