Volvo V40 2.0 Europa Sports (2003)

De eerste auto

• 402.125 km
• 3 maart 2026

In augustus 2025 heb ik afgereden in een Golf 8, ook nog gelest in een 7.5 en een brakke 7, maar, wel in een auto uit Wolfsburg. Nog thuiswonend, maar beide ouders geen rijbewijs. Dus dat betekende, i.v.b. een andere baan, zelf wat fixen :-)
Ik viel aanvankelijk als een blok voor de V70 Mk2, maar in mijn woon- en financiële situatie is die een tikkeltje aan de grote en zuiperige kant, goed, wat dan? Ik heb een tijdje rondgezworven in autoland en kwam toch steeds weer op een station uit; een sedan is strak, maar voor vakanties (wat ik op het oog had) te klein.

Dit is wellicht een beetje humor, maar bij hetzelfde programma (blik) waar ik voor de V70 "viel", plofte de V40 Mk1 ineens voorbij. Dat moest 'm worden. Een beetje verder rondgeneusd, en uiteindelijk was het doel: Een V40 1.6/1.8, van de facelift-generatie.
Waarom de V40? Strakke lijntjes, niet te groot, niet te klein. Als het even kon moest er iemand van mijn eigen lengte of langer, achter mij kunnen zitten (ben zelf 1.85m). En met grote goederen en/of vakanties was het ook wel prettig.

Afijn, het 18e levensjaar kwam daar, en toen moest ik even nog iets verder neuzen m.b.t. verzekering.. Oef. Wat bleek: de 1.6 en 1.8 waren duurder, ja, je hoort het goed, als de 2.0 om te verzekeren. De 2.0 dan maar..
Op diverse websites rondgekeken naar een geschikte kandidaat, uiteindelijk bij een V40, zwart, later bleek sport edition, gekomen. Stond te koop voor 999 euro even boven Eindhoven. Zo gezegd zo gedaan, afspraak gemaakt en met de trein erheen met vaders.

Aanvankelijk leek het een beetje een "uhoh"-autootje; zelf destijds minder thuis in de autotechniek, en het familielid met meer verstand van autotechniek als mij, wat ook mee
zou gaan was ziek. Zelf dan maar aan de slag.. Na wat beter gekeken te hebben en een proefrit gemaakt te hebben, toch gekocht. Het reed na wat opstarttijd; hij stond een tijdje stil daar, als een zonnetje.
De V40 is oud, op sommige punten versleten en een beetje roestig, maar brengt me sinds die bewuste dag in oktober '25 iedere dag braaf op de plaats van bestemming en krijgt zijn aandacht. Gezien ik affiniteit met techniek heb, wil ik de "gevreesde" thuissleutelaar gaan uithangen, ook om de kosten een beetje te drukken. Ik heb geen eigen oprit, maar wel meestal een plekje voor de deur, en anders een DHZ-garage binnen 30 min rijden.

De eerste (grote) zaken die vervangen zullen moeten worden zijn de bougies, dynamo/accu, remschijven en -blokken, uitlijning + bandjes, eventueel preventief de primaire vering. Maar geen acute zaken, voor een onderhoudsboekje wat ophoudt bij 300.000km vind ik het bijzonder netjes. Een prima productie van Nedcar :-)

Oepsmomentje

• 403.890 km
• 23 april 2026

Na op maandagavond/nacht de auto bij een wasbox even goed gekieteld te hebben hebben we op dinsdagmiddag even de auto van binnen nog verder onder handen genomen; ik had 2 weken eerder al de achterbak en -bank grondig gereinigd. Achterbak weer netjes, alles in tassen en de voorkant ook mooi schoon. Lucht- en interieurfilter vervangen en het oliepeil nog even gecontroleerd. Zogezegd zo gedaan.
Helaas, deze knul was vergeten zijn stadslicht uit te zetten en had op de oude brakke accu de auto nog een keer gestart. Bij de poging om naar werk te gaan hing de accu zichzelf op, klote.. Met startkabels in de achterbak, maar geen booster, even ten rade gegaan wie er thuis waren van de buurtjes. De buurman, ohja die had net een nieuwe hybride.. "ik heb wel een druppellader te leen voor je!" (heel aardig, maar als je naar je werk moet komt dat wat lastig uit)

Moeders kwam zo lief als ze was even te helpen, geen technische kennis maar we hadden beiden het grandioze idee om m te "kickstarten" op de koppeling. Beiden duwen en ik proberen het hok te starten, in een bocht, in een smalle straat.. Geloof je het zelf.
Toch de ANWB maar gebeld, boosmeneer (slechte dag?) had even de booster eraan gehengeld en het ding startte weer.. Hebben we dat avontuur als autoloos-"gezin" ook weer gehad. Op naar Duitsland voor de Meivakantie.

Moraal van het verhaal? Vervang op tijd je accu, en zorg voor een lidmaatschap bij de pechhulpboer, of voor een goeie knettervonk-installatie.