Ben zoekt een draagarm voor zijn Toyota Carina E GTI en dan is zijn bijzondere GTI weer top

De witte bolide staat ons al op te wachten als we bij het huis van Ben en echtgenote Annie in Ter Apel arriveren. Ook zoon Erwin, tegenwoordig de voornaamste bestuurder van de sportieve Japanner, is present. Ben: “Mijn werkzame leven in de aluminiumbouw bracht mij door het hele land. Zo was ik eind 1993 in Raamsdonksveer om na gedane arbeid een bezoekje te brengen aan het Nationaal Automobielmuseum dat daar toen zat. Daar zag ik een heel rijtje witte en rode Carina E’s staan. Een Toyota-medewerker vertelde mij dat dit de GTI-versie was, maar omdat deze koplamphoogteverstelling noch bestuurdersairbag had, moesten ze weg. Met zijn trekgewicht van 1.400 kilo leek mij zo’n GTI een mooie opvolger voor onze Carina II, die tot dan toe jaarlijks ons gezin plus caravan naar Karinthië reed. Ik toonde interesse en korte tijd later werd ik gebeld door de Emmense Toyota-dealer. Die had een witte binnengekregen die voor een mooie prijs weg mocht. We hebben er minder voor betaald dan de prijs van de zwakkere 2.0 GTSI! Kon ik er nog mooi fabrieksairco op laten zetten.”

Jarenlang deed de Carina-topper trouw dienst. “Onze dochter Renate heeft nog een rondreis door Italië ermee afgelegd: 6.000 kilometer!” Maar toen Ben auto’s-van-de-zaak kreeg, werd het rustiger rond de GTI. Wegdoen was echter geen optie: “Niet nodig: er was bijna nooit wat mee”, aldus Ben. Maar nu dus wel.

Gebonk

Ben vertelt dat de draagarm rechtsvoor aan vervanging toe is, omdat het rubber ervan is vergaan. Het veroorzaakt tijdens het rijden een onheilspellend gebonk. “De auto is zojuist weer goedgekeurd, maar de volgende keer zou het zomaar einde verhaal kunnen zijn, gaf de keurmeester aan. Helaas zijn die draagarmen met het onderdeelnummer 48605-12200 niet meer te vinden. De Carina E werd in Groot-Brittannië gebouwd, maar de GTI kwam uit Japan en was voorzien van een zogeheten superstrut-onderstel. De auto mag 32 jaar oud zijn, maar heeft nog geen 151.000 kilometer gereden.”

We begrijpen Ben wel. Zo’n automobiele zeldzaamheid naar de sloop brengen vanwege die ene draagarm, dat kan niet. Deze Carina E GTI schijnt zelfs het enige Nederlandse exemplaar te zijn. De vraag is nu: wie kan Ben helpen, want zelf heeft hij al het nodige gedaan. Zo heeft hij Toyota aangeschreven, zoektochten op internet ondernomen … met nul resultaat. “Er is een aanknopingspunt: de toenmalige Celica heeft hetzelfde superstrut-onderstel.” Kijk, dat is al iets. Ben geeft graag zijn e-mailadres voor tips: b.lammerink@gmail.com. Want deze unieke vierwieler moet op de weg blijven, nietwaar? Hoe loopt dit af?