Signalement
| Uitvoering | Model Y Premium RWD |
|---|---|
| Versnellingen | 1, Automaat |
| Bouwjaar | 2026 |
| Jaar van aanschaf | 2026 |
| KM-stand laatst | 15.000 km |
FSD, Fantastisch, maar wil het niet
Ik heb Tesla FSD inmiddels uitgebreid kunnen proberen, zo'n 2000 kilometer en mijn conclusie klinkt misschien wat tegenstrijdig: het werkt fantastisch, maar ik hoef het niet.
Om met het positieve te beginnen: FSD kan echt indrukwekkend goed rijden. De auto rijdt rustig, precies en zelfverzekerd, anticipeert goed op het verkeer en neemt veel beslissingen zoals je ze zelf ook zou nemen. Natuurlijk gaat er hier en daar weleens iets niet helemaal zoals ik het zelf zou doen, maar dat mag eigenlijk geen naam hebben. Als je bedenkt wat het systeem allemaal zelfstandig voor elkaar krijgt, is het behoorlijk indrukwekkend.
Er zijn wel situaties waarin je merkt dat FSD geen mens is. Vooral bij manoeuvreren en parkeren kan het soms bijna komisch worden.
Zo moest ik achteruit een smal straatje in. Als ik zelf rijd, zou ik daarbij heel even een stukje met een wiel de stoep op gaan om vervolgens in één beweging goed uit te komen. FSD wil dat uiteraard niet. Keurig volgens de regels blijven alle vier de wielen op de weg.
Alleen: die weg is daar eigenlijk te smal voor.
Het gevolg is dat FSD begint te steken. Vooruit. Achteruit. Weer vooruit. Weer achteruit. En nog een keer. En nog een keer. Waar een mens denkt: even een stukje die stoep op en klaar, lijkt FSD vastbesloten het probleem volledig volgens het boekje op te lossen. Ik heb het niet exact geteld, maar voor mijn gevoel waren we na een keer of dertig steken nog steeds bezig.
Dat kan dus beter.
Maar dat is niet de reden waarom ik FSD uiteindelijk niet zou nemen. Mijn grootste bezwaar is namelijk veel vreemder: FSD zorgt ervoor dat ik méér met opletten bezig ben dan wanneer ik gewoon zelf rijd.
En dat haalt voor mij een groot deel van het nut eruit.
Je moet extreem goed blijven opletten. Niet een beetje meekijken terwijl de auto het werk doet, maar echt continu aantonen dat je betrokken bent. Zelfs wanneer je gewoon netjes naar de weg kijkt, krijg je nog regelmatig een waarschuwing dat je moet opletten.
En waag het vooral niet om een dropje te pakken.
Je weet zelf dat je naar het verkeer kijkt. Je weet dat je de situatie in de gaten houdt. Maar FSD ziet blijkbaar iets wat hem niet bevalt en prompt krijg je weer de boodschap dat je beter moet opletten.
Dat levert een vreemde situatie op. De auto rijdt fantastisch, maar ik zit ondertussen bijna krampachtiger achter het stuur dan wanneer ik zelf rijd. Als ik zelf rij, kijk ik naar de weg, spiegels en het verkeer en doe ik automatisch wat nodig is. Met FSD komt daar een extra taak bij: ervoor zorgen dat de auto óók overtuigd blijft dat ik aan het opletten ben.
Daar betaal je dan 99 euro per maand voor.
Begrijp me niet verkeerd: ik twijfel er nauwelijks aan dat FSD enorm veilig kan zijn. Het systeem kijkt voortdurend mee, wordt niet moe en rijdt in veel situaties waarschijnlijk consequenter dan wij mensen. Combineer dat met een bestuurder die verplicht scherp moet blijven en je hebt vermoedelijk een behoorlijk sterke veiligheidscombinatie.
Maar als consument stel ik mezelf een andere vraag: wat heb ik eraan?
Voor mij zit de echte aantrekkingskracht van autonoom rijden niet in het feit dat de auto technisch gezien zelf kan sturen, remmen en beslissingen nemen. Het interessante eraan is dat ik als bestuurder daadwerkelijk iets terugkrijg: rust.
En die rust geeft FSD me nu niet.
Sterker nog: doordat ik voortdurend moet opletten én het systeem mij zo nadrukkelijk controleert, vind ik rijden met FSD soms vermoeiender dan zonder FSD. Dat maakt het technisch bijzonder knap, maar als product voor 99 euro per maand voor mij een stuk minder aantrekkelijk.
Er is overigens één verandering waardoor mijn mening snel zou kunnen omslaan.
Laat de huidige strenge controle gerust bestaan in steden, woonwijken en ingewikkelde verkeerssituaties. Daar gebeurt veel en snap ik heel goed dat de bestuurder volledig bij de les moet blijven. Maar stel dat Tesla op de snelweg kan zeggen: FSD heeft het hier onder controle, je hoeft niet meer continu actief op te letten.
Dán wordt het interessant.
Juist op lange, saaie snelwegritten zou FSD voor mij enorme waarde kunnen hebben. Niet omdat ik per se wil dat de auto zelf rijdt, maar omdat ik dan daadwerkelijk iets terugkrijg voor die 99 euro per maand: ontspanning.
Tot die tijd blijf ik met een merkwaardige conclusie zitten. FSD is een fantastische demonstratie van wat een auto inmiddels zelfstandig kan. Het rijdt verbazingwekkend goed, maakt weinig fouten en voelt in veel situaties al bijzonder volwassen.
Maar zolang ik beter op FSD moet letten dan op mezelf, rij ik liever zelf.
Vakantierit van 4850KM
Na 4.800 kilometer vakantierijden met de Tesla kan ik eigenlijk maar tot één conclusie komen: wat is dit toch een ontzettend fijne reisauto.
Sterker nog, die 4.800 kilometer waren één groot feest.
Vooraf is er natuurlijk altijd die bekende discussie wanneer je met een elektrische auto op vakantie gaat. Hoe zit het met laden? Moet je je reis helemaal om laadpalen heen plannen? Sta je ergens in Frankrijk met 3 procent accu angstvallig naar een defecte laadpaal te kijken?
Nou, niet dus.
Laden is serieus geen probleem meer.
Tijdens die hele vakantie hebben we er werkelijk geen enkele keer last van gehad. Je rijdt, de auto vertelt waar je moet laden, je stopt, steekt de stekker erin en gaat weer verder. Eigenlijk is het inmiddels zo vanzelfsprekend geworden dat je er nauwelijks nog over nadenkt.
Het grootste 'laadprobleem' van de hele vakantie hadden we bij een hotel. Daar moest ik de auto ergens neerzetten om 's nachts te laden en vervolgens ongeveer tien minuten teruglopen naar het hotel.
Dat was het.
Op 4.800 kilometer.
Als dát tegenwoordig de laadstress van elektrisch op vakantie gaan is, dan denk ik dat we dat hoofdstuk zo langzamerhand wel kunnen afsluiten.
Wat me misschien nog wel meer verraste, is hoeveel spullen je in zo'n Tesla kwijt kunt. De normale kofferbak is al fors, maar vervolgens heb je ook nog die enorme ruimte onder de laadvloer. En alsof dat niet genoeg is, zit er voorin natuurlijk ook nog de frunk. Eenmaal hebben we deze nog volledig afgevuld met fris, bier en wijn, en erna 8 zakken ijs eroverheen gegooid om ergens te gaan picknicken met 10 man. Dat viel heel erg goed, erna de stop eruit en hij loopt zo leeg en de bar werd gesloten!.
Iedere keer wanneer je denkt dat hij vol zit, blijkt er ergens nog een compleet bagagecompartiment te bestaan.
Voor een vakantieauto is dat goud waard.
Maar uiteindelijk kun je nog zoveel bagageruimte hebben: als je na een dag rijden gebroken uit de auto stapt, heb je er weinig aan. Ook daar heeft de Tesla me echt verrast.
De zit is geweldig.
Mijn vorige auto was een BMW 330 en bepaald geen straf om lange afstanden mee te rijden. Toch vind ik de stoelen en zitpositie van de Tesla op lange ritten gewoon beter. Na twaalf uur onderweg zijn stap ik uit zonder het gevoel dat mijn rug eerst door een fysiotherapeut opnieuw in elkaar gezet moet worden.
Je zit goed, de auto is rustig, het vermogen is er altijd en lange afstanden kosten opvallend weinig moeite. Tel daar de ruimte, het eenvoudige laden en het comfort bij op en je krijgt een auto waarin 1.000 kilometer op een dag ineens een stuk minder indrukwekkend klinkt.
En misschien is dat na 4.800 kilometer wel mijn belangrijkste constatering.
Elektrisch rijden vraagt op zo'n reis nauwelijks meer om compromissen. Ik heb niet het gevoel gehad dat we dingen moesten laten vanwege de auto. Niet dat we ergens niet naartoe konden. Niet dat we voortdurend met de accu bezig waren. We zijn gewoon op vakantie geweest.
Met een auto die toevallig elektrisch is.
Natuurlijk zijn er dingen op een Tesla aan te merken. Sommige keuzes zijn typisch Tesla en soms verlang je naar een gewone knop of een oplossing waarvan je denkt: waarom moest dit in vredesnaam anders?
Maar dat verandert mijn oordeel over de auto als geheel eigenlijk nauwelijks.
Ik vind hem oprecht fantastisch.
De ruimte is geweldig. De stoelen zijn geweldig. Het rijden is geweldig. Laden stelt onderweg nauwelijks nog iets voor. En na 4.800 kilometer ben ik eigenlijk alleen maar enthousiaster geworden.
Er zitten meerdere zaken in waar goed over is nagedacht. Als de kofferbak niet volledig open kan vanwege een laag plafond kan je dit door de knop in te houden instellen. Maar wat zo goed is: als je vervolgend weg wilt rijden vraagt hij over de kofferbak: permanent opslaan/alleen op deze locatie.... Dat vind ik briljant. Dus bij een volgende bezoek aan die specifieke parkeergarage heeft hij dat onthouden....
Of knipperlicht aan om te veranderen van rijbaan. Meestal met een zachte klik knippert een auto 3 a 4 keer. De Tesla blijft knipperen, tot je op de andere baan bent en gaat dan uit. Zo zijn er allemaal van die kleine dingen waar goed over is nagedacht.
Wel een puntje van kritiek: de adaptive cuisecontrol (FSD werkt niet in spanje en frankrijk) reageert een aantal keer vervelend. een onterecht harde rem, en hij kon wat lastig omgaan met een dubbele streep links. Ik zou deze cruisecontrol een 5 geven, dat deed de BMW beter.
Daarom gebruik ik inmiddels regelmatig dezelfde flauwe conclusie wanneer iemand vraagt wat ik van mijn Tesla vind:
Het is echt een fantastische auto.
Het is alleen jammer dat het een Tesla is.
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.







Lezersreacties (0)
Reageren