Het moet leuk zijn

Begin met de 67-jarige Rob Muller uit Breda over auto’s in het algemeen en die van hem in het bijzonder en je bent zo een uur verder. En je merkt meteen: dit is een kenner én een liefhebber. Dus sommeert rollenbankchef Ghisbert van Ginhoven ons op enig moment om toch de hoofdtelefoon op te doen en aan de kant te gaan, zodat we niet recht achter de rollenbank gaan staan. In verband met rondvliegende steentjes of iets dergelijks. Want de meting moet beginnen.

De Cupra Ateca van Rob gaat zijn kracht laten zien en horen. Het is de zoveelste auto al van Rob (“ik weet het exacte aantal echt niet meer”), maar het is wel zijn eerste Cupra. “Ik heb wel een beetje de leeftijd voor een SUV”, zegt de Brabander met een lach. “Maar het moet bij mij wel altijd een beetje ‘leuk’ zijn.” Nu is een Cupra meestal bij voorbaat al leuk, maar deze is nog even wat leuker gemaakt met een kleine anaboleninjectie. “Dus moeten we meer dan 300 pk en 400 Nm aan boord hebben, makkelijke getallen he, fijn om te onthouden”, zegt Rob.

Heel spectaculair oogt de Ateca niet, maar hij doet het goed.

Een lange weg

De weg naar deze Ateca toe was lang, met heel veel uitstapjes en avonturen op automobielgebied. “Het was 1981, ik had mijn rijbewijs en ging op zoek naar mijn eerste eigen auto.” Rob deed het niet echt rustig aan, want hij kwam aanzetten met een Audi 200 en een Rover 3500. “Mijn vader waarschuwde me: ‘Doe toch eens normaal, jongen, hier loop je helemaal op leeg’, dus ik verder kijken.”

Toen gebeurde het. Er kwam een Scirocco in zijn leven. “Daar was ik echt van onder de indruk. Zeg maar gerust ‘helemaal leip’. Het werd zelfs een heuse hobby.” Na Scirocco nummer één volgde nummer twee, daarna in 1984 een Scirocco 2 GTI en in 1986 een zestienklepper. Maar dat was nog niet genoeg. “Ik besloot mijn Scirocco nog eens even een beetje te gaan pimpen, maar wel serieus. Ik liet er een Rieger-versie van maken met een audio-installatie ter waarde van een halve ton.” En hij ging meedoen aan concoursen en prijzen pakken! Rob ging als Mister Scirocco door het leven. Het was de tijd dat er ook nog een beetje serieus optisch getuned werd. Kijk maar hoe die Rieger erbij staat … Tikkeltje wild, nietwaar? Dat vond Rob toen prachtig. “Maar dan word je ouder en verstandiger en dan ga je maar eens verder winkelen. En je autowensen veranderen.”

Dit blok is goed op te voeren en kan daar ook tegen.

Rob is een kenner

Vanwege gezinsuitbreiding kwam er een Fiat Tipo 16 V (“matige auto, wel zeldzaam, slechts vijftien van verkocht”), een Volvo V40, een V70 (“mooie familiebak, maar niet vooruit te branden”), toen een Volvo V70 T5 (“ik kwam voor een spoiler op mijn V70 en ging naar huis met een T5, die heb ik laten tunen tot 310 pk”), een Ford Mondeo Wagon 2.5 T (“net zo sterk als die Volvo, maar 200 kg lichter”) en toen zijn eerste SUV, de Nissan Qashqai. “Daarop was mijn vrouw erg gesteld, maar ik wilde iets meer fun, dus kwam deze Ateca”, blikt Rob terug.

Een keurige Cupra Ateca dus. Beschaafd, niet te uitbundig, maar zijn daden zijn groot. Maar hoe groot? “Ik heb hem vorig jaar gekocht zoals hij nu is, dus hij is al getuned en zou zo’n 350 pk moeten hebben”, aldus Rob. Dus ook meer dan 400 Nm, want dat is wat de fabriek opgeeft als standaard maximum koppel.

Ghisbert is klaar met kalibreren en zet de eerste echte maximale run in. Riemen vast! Geen briesende, snuivende stier in deze arena vandaag; de Ateca gedraagt zich keurig. Hij blijft lekker stabiel op de rollen en laat een geraffineerde, donkere brom horen als hij in toeren omhoog wordt gejaagd. Wat een gezond doch krachtig kabaal krijgen we om de oren, heerlijk! Ghisbert: “Een goed blok hoor, deze Volkswagen-motor, daar kun je echt nog veel meer uithalen.” Iets wat Rob overigens niet van plan is.

Ondertussen levert die Cupra op overtuigende wijze. We hadden eigenlijk niets anders verwacht. Keurige cijfers: 341 pk en 458 Nm. Eens kijken hoe lang Rob deze auto blijft rijden.