Ted wil weten of zijn Ford Mustang Mach 1 de 460 pk haalt: 'Fabrieksopgave is altijd wat typisch'

Liefhebbers

Aan deze Ford Mustang Mach-1 gingen wat andere auto’s vooraf. Maar dat waren allemaal auto’s om je vingers bij af te likken. Want Ted en zijn vrouw Corry zijn echte liefhebbers. “Eigenlijk is mijn vrouw vooral de Mustang-liefhebber, ik doe gezellig mee”, legt Ted uit.

Het begon met een knaloranje Ford Mustang EcoBoost, met zwarte striping. “Leuke auto hoor, met een handbak, lekker opvallend, maar uiteindelijk toch niet het echte werk.” Dus stapte het sportieve stel over op een Audi TT. Dat bleek uiteindelijk ook niet dé auto te zijn. “Ik miste beleving, hij was te perfect, te gladjes.” Toch kwam het stel daarna nóg niet bij deze Mustang terecht. “Nee, er kwam eerst nog een Jaguar F-type tussendoor. Een viercilinder, die we hebben laten tunen.”

De Amerikaanse muscle-car gaat zijn plekje innemen.

Het echte werk

Vervolgens zagen Corry en Ted het licht. Of beter gezegd: hoorden ze tromgeroffel uit de automobielhemel. “Bij Dekker in Purmerend stond deze V8. Wij gingen kijken. De verkoper kwam naar buiten en startte de auto. Toen waren we meteen om. De proefrit was in feite nog maar een formaliteit.” Dat geluid deed het hem. Die speciale achtcilindersound klonk voor Ted en Corry als muziek. “Dit is wat een Mustang betreft absoluut het echte werk”, vindt Ted.

Eenmaal in het bezit van een echte achtcilinder ging Ted online kijken hoe die Mustangs op de rollenbank presteren. Hij ontdekte dat diverse Fords de fabrieksopgave niet haalden. “Best opmerkelijk. Daarom hebben we ons opgegeven. We zijn benieuwd of wij het wel halen. Ze hebben in de VS andere benzine. Aan de andere kant: dit is nog een vrij jonge auto, dus dat is weer gunstig. Niet dat ik iets tekortkom, hoor. Het gaat ons om de beleving, maar toch wil ik het wel weten.” En anders Corry wel!

Tijd dus voor de ultieme krachtproef. Rollenbankspecialist Ghisbert van Ginhoven snoert de achterwielaandrijver vakkundig vast. Na een rondje kalibreren is het tijd voor een maximale inspanning van de V8. We doen twee runs. Want bij de eerste komen we niet waar we willen zijn. Maar ook de tweede poging komt niet aan de 460 pk, maar tikt ‘slechts’ 416 pk aan. Wat is er aan de hand? Ghisbert: “Ik maak me geen zorgen. De fabrieksopgaven van de Amerikanen zijn altijd een beetje typisch. Alsof ze meten zonder appendages zoals waterpomp, dynamo en dergelijke. Het blok klinkt prachtig en gezond en meer dan 400 pk is toch eigenlijk zat.”

Een heuse V8, en zo klinkt hij ook.

Iets meer koppel

Teds voorgevoel was dus toch wel goed. Maar ook Ted maakt zich geen zorgen. “We waren sowieso al van plan om iets aan het motormanagement te laten doen. Niet voor meer vermogen, maar voor iets subtielere, verfijndere schakelmomenten van de automatische bak. En iets meer koppel. Dat maximumvermogen vind ik niet zo heel spannend. Ik weet dat Corry daar ook zo over denkt.” Gelukkig maar.

Met een spectaculaire sprint stuurt Ted de grijze Mustang Mach-1 weer richting Apeldoorn.