Dit is de Celica waarbij velen meteen Sainz roepen, maar dit exemplaar is braaf als een Corolla

Welke van de zeven generaties Toyota Celica vind jij de mooiste? We vermoeden dat de meerderheid van de stemmen naar de eerste gaat. Die kwam in 1970 op de markt en bleef vrij lang in productie, zeker als je het afzet tegen de levenscycli van al zijn opvolgers. Maar die vroege is inmiddels wel echt een klassieker. Het was het Japanse antwoord op Amerikaanse en Europese sportwagens, en de liftback-uitvoering heeft wel iets van de eerste Ford Mustang. Wij kunnen rijden in een Celica van de vijfde generatie, die eind 1989 debuteerde. Dit exemplaar werd in 1993 aan zijn eerste Nederlandse eigenaar afgeleverd en daar bleef hij tot 2019. Veel is er niet mee gereden, want na 33 jaar staat er net iets meer dan een ton op de klok. Alles wijst erop dat deze Celica ’s winters niet naar buiten hoefde en het grootste deel van zijn bestaan onder een carport of in een garage doorbracht.

Rallysuccessen

We kijken hier naar de vijfde generatie Celica, de T180. Totaal anders vormgegeven dan zijn voorganger. Meer ronde vormen, maar wel een front met klapkoplampen. Hij is wereldwijd met een keur aan motoren geleverd, maar voor de Nederlandse markt bleef de keuze beperkt tot de 1.6 met 105 pk, een 2.0 met 156 pk en de 2.0i Turbo 4WD met 204 pk. Die snelste versie roept associaties op met het rallykanon waarmee Carlos Sainz senior in 1990 en 1992 kampioen werd in het WRC en Juha Kankkunen in 1991. De Celica strijdt al sinds 1972 mee in het WRC en met de GT-Four ST185 sleepte Toyota de wereldtitel voor constructeurs in 1993 en 1994 binnen, met Kankkunen en Didier Auriol. Een grote smet op het rallyblazoen is de diskwalificatie voor twaalf maanden wegens gesjoemel met de turbo. Ook in de Safari Rally boekte de Celica GT-Four vier zeges op rij: 1992, 1993, 1994 en 1995, en liet daarmee de tot dan toe succesvolle Lancia Delta HF Integrale in het Afrikaanse stof achter.

Tamme techniek

Technisch gezien is de Celica allesbehalve opwindend. Althans, de variant die wij rijden. Je zou het een Corolla met een andere koets kunnen noemen. Onder de kap snort een oerdegelijke 1.6-viercilinder, de 4A-FE. Toyota was er al vrij vroeg bij met twaalf- en zestienklepsmotoren en in dit geval prijkt de tekst ‘16 Valve EFI’ op het aluminium kleppendeksel. Dezelfde motor lag ook in de Corolla en de Carina. Je zou de variant met 125 pk uit de Corolla GTi in de Celica verwachten, maar Toyota besloot anders. Een sportief ogende auto met niet meer dan modale prestaties. Maar dat was bij veel merken het geval. De Mazda MX-3 1.6 heeft slechts 90 pk, net als de Nissan 100 NX 1.6 met carburateur. Of neem de BMW 316i Coupé met zijn 102 pk. Vanuit die optiek is de 105 pk van de Celica niet eens zo gek. Uiteraard gekoppeld aan een feilloos schakelende vijfversnellingsbak.

Maakt graag toeren

Je kunt je waarschijnlijk voorstellen dat rijden met deze Celica allesbehalve opwindend is. Eerder voorspelbaar. Met zijn gewicht van 1.135 kg is hij zwaarder dan we dachten, dus de gretige vierpitter moet flink aan de slag om vlot vooruit te komen. Dat doet de motor graag, dat is al snel duidelijk. Schakelen gaat licht en precies en de pook is vrij lang voor een sportieve auto. Zoals het een Toyota uit die tijd betaamt, zien we in de toerenteller een groen en een rood lampje, met daarbij de tekst ‘economy’. Je begrijpt het al: zorg dat die groene brandt en je rijdt zuinig. De besturing is evenmin sportief en mist het directe karakter dat een sportieve auto moet hebben. Toch gaat de Celica heel behoorlijk een bocht door en heeft hij zelfs multilink achterwielophanging. De vering en demping zijn een beetje steviger dan die van een Corolla, ook dat speelt een rol. Echt spannend wordt het allemaal niet, maar dodelijk saai kunnen we het ook niet noemen.

Grijs interieur

Een opmerkelijk detail aan de buitenkant is de spoiler op de motorkap, net onder de voorruit. Die zit er om de luchtstroom naar de ruitenwissers te geleiden. Het interieur is vooral heel erg Toyota, gekenmerkt door grijs kunststof, logisch geplaatste knoppen en schakelaars en een braaf stofje op de stoelen. Het deel rond het instrumentencluster is nog enigszins frivool vormgegeven en de klimaatregeling gaat deels met fijne drukknopjes waarmee je de luchtstroom regelt. Een auto als deze had wel een met leer bekleed stuur mogen hebben, maar dat is niet het geval. Achter de voorstoelen zijn nog twee zitplaatsen, geschikt voor kleine kinderen, en dan nog is de beenruimte zeer beperkt. De kofferbak is juist weer opmerkelijk groot en gaat schuil onder een grote achterklep. Onder de vloerplaat ligt een volwaardig reservewiel (lichtmetaal) en een krik die nog nooit gebruikt is, zo lijkt het. Dat kenmerkt de rest van deze 33 jaar oude Celica: als nieuw. En stiekem toch wel leuker dan een Corolla.

Dit exemplaar stond ten tijde van de facelift te koop voor €8.999 met een tellerstand van 105.725 km.