Dertig jaar geleden luidden deze slimme ruime Franse ruimtewonders nieuwe trends in

Dit voorjaar is het dertig jaar geleden dat Renault de eerste afbeeldingen van de Mégane Scénic de wereld instuurde. De MPV-pionier had er al meer dan tien jaar ervaring met een grote MPV (Espace) opzitten, en die ruimtewagen kreeg een kleiner broertje in de vorm van een op een compacte middenklasser gebaseerde MPV. Het jaar ervoor was de Mégane gepresenteerd en daarin zag Renault een basis voor een hoge auto, met plek voor vijf personen en een hoge daklijn, zodat de inzittenden veel ruimte hadden en misschien nog wel belangrijker: ze zaten lekker hoog.

Hoge zit werd steeds belangrijker

De auto met ‘hoge zit’ werd steeds belangrijker en dat zag Renault goed in. Nu is die hoge zitpositie een wens die bij menig autokoper hoog op het verlanglijstje staat, al moet dat tegenwoordig in combinatie met de stoer ogende carrosserie van de SUV of cross-over. De MPV is helaas uitgestorven. Renault krijgt overigens wel erg veel credits voor het populair maken van de zogenaamde midi-MPV, maar Honda had het al eerder bedacht met de Civic Shuttle. Zoals wel vaker, waren de vindingrijke Japanners weer eens te vroeg en kreeg het concept geen navolging. Dat gold uiteraard wel voor de Mégane Scénic.

Alle volumemerken haastten zich om op basis van hun compacte middenklassers een variant met hoge daklijn en veel ruimte aan boord te maken. Opel ging zelfs nog een stapje verder, en presenteerde zelfs een zevenzits midi-MPV: de Zafira op basis van de Astra. Weliswaar pas drie jaar later, maar dat bracht de merken er weer toe om nog meer uit de bodemplaat van een compacte middenklasser te halen en zelfs twee stoelen extra te bieden. Er zijn vele andere voorbeelden te bedenken van auto's die een midi-MPV waren. Denk aan de Fiat Multipla, of aan de Citroën Xsara Picasso. Die kwamen er omdat Renault met de Mégane Scénic veel succes boekte. 

Bestelauto- en personenautoversie

Dan de Berlingo. Dat was een auto voor mensen die totaal niet om uiterlijk gaven maar wel om ruimte en gebruiksgemak. Het uiterlijk was dan ook niet anders dan dat van de bestelautoversie, alleen had de personenversie ruiten rondom, en natuurlijk een achterbank en giga veel laadruimte. Onderhuids verschilden de personenversie en de bestelvariant niet, en daarom was het nieuwe, basic type MPV niet echt verfijnd als het op rij-eigenschappen aankwam. Bij Renault kreeg de Berlingo navolging in de vorm van de Kangoo, PSA-partner Peugeot noemde de Berlingo Partner. Overigens blijft het opmerkelijk dat frisse Franse wind die er toen waaide, waardoor miljoenen gezinnen een betaalbare praktische auto konden kopen, er nooit toe leidde dat op de burelen van Peugeot iemand zei: wij moeten ook zo’n midi-MPV! Peugeot dacht het af te kunnen met een 307 Break en 307 SW, waarbij je die laatste zelfs als een MPV-achtige stationwagon kon krijgen met twee extra stoeltjes. Succesvol was hij wel maar een echt hoge zit bood hij niet. Uiteindelijk zou die hoge zit het winnen van het ruimteaspect, want al die huidige cross-overs en SUV’s zitten dan wel hoog, maar praktisch gezien blinken ze niet uit.