Renault Clio 1.2 16V 75 Collection (2009)

autoreview

Uitvoering	Clio 1.2 16V 75 Collection
Versnellingen	5, Handgeschakeld
Bouwjaar	2009
Jaar van aanschaf	2009
KM-stand bij aanschaf	12 km
KM-stand laatst	37.000 km

Beginverslag

5.700 km
13 april 2009

Op 12 maart 2009 had mijn werkgever een nieuwe Renault Clio voor mij klaar staan. Aangezien ik 70.000km per jaar rijdt, is het best een beetje belangrijk wat voor auto dat wordt, en mijn werkgever is niet bepaald royaal wat auto's betreft. Meer dan een klasse B zit er niet in, en zelf uitzoeken kan ook niet. De verwachting was aldus een 1.2 Authentique, groot was de verrassing dat de Clio echter een nieuwe neus gaat krijgen, én dat het crisis is, en dat dat resulteert in een Collection (met oude neus) gebaseerd op de Dynamique met nog wat extra's, voor minder dan de prijs van een 1.2 Authentique! En 20% bijtelling, want in het laboratorium hebben ze de auto heel zuinig gekregen. Dus nu staat er een zwartmetallic 5-deurs Clio 1.2 75pk voor de deur die een cat.prijs heeft van € 13.695,=. En dan is 'ie erg compleet: 16" lichtmetalen velgen, metallic lak, satijnen handgrepen deuren, electrisch bedienbare en verwarmde spiegels, airco, el. ramen voor, leer op het stuur en versnellingspook, een met zacht materiaal bekleed dashboard (zeer hoogwaardige uitstraling en volgens mij ook geluiddempend), dikke stoelen met mooie bekleding, cruise control en snelheidsbegrenzer, radio/cd/mp3 met stuurwielbediening en snelheidsafhankelijke volumeregeling, deuren die op slot gaan als je gaat rijden, follow me homeverlichting, mistlampen en een uitgebreide boardcomputer. En dan ben ik vast nog wat zaken vergeten.
Mijn vorige auto's waren een Opel Corsa 1.2 en 1.3CDTi (nieuwe types), en ik dacht dat ik er met de Clio op achteruit zou gaan. Maar nee! Wát een comfort biedt deze auto. En laat dat nu belangrijk zijn bij mijn jaarkilometrage. En hij is net zo ruim als de Corsa, heeft een langere wielbasis en een grotere bagageruimte. En deze auto heeft een hele grote dashboardkast, hetgeen erg belangrijk is als je veel op pad bent. Maar wat mij echt het meest bevalt is het comfort. Hele fijne vering en demping, daar ben ik een liefhebber van. Zonder dat dat resulteert in een zwabberig weggedrag of deinen, alles voelt (nog)stevig aan, waarschijnlijk mede door de 16" wielen met vrij platte banden. Een nadeel hebben die wielen ook, want hij is wel wat gevoelig voor sporen in de weg. En waarschijnlijk is hij door die platte banden ook wat minder comfortabel dan een Clio met 15" wielen, maar dat vergelijk heb ik (nog) niet kunnen maken. Wat verder opvalt is dat de auto lekker stil is. 4.000tpm bij 120km uur (bij de 1.2 75pk, en vraag me niet waarom mijn werkgever een benzinemotor inzet bij 70.000 jaarkilometers) doet het ergste vermoeden, maar dat valt qua geluid alleszins mee. De geluidsisolatie is dus aardig op peil en de goede radio met snelheidsafhankelijke volumeregeling helpt het geloei van de motor ook onderdrukken. Een 6e versnelling was beter geweest, dan zou de auto nog wat stiller zijn en wellicht wat zuiniger. Ik ben inmiddels (sinds de Corsa's 1.2 en 1.3CDTi) gewend geraakt aan ondergemotoriseerde auto's. 75 pk bij veel toeren en 105NM bij ook veel toeren geeft wat dat betreft niet veel hoop. Maar door die gewenning aan weinig vermogen én door de goed gekozen versnellingsbakverhoudingen is het niet zo moeilijk de gang erin te houden. Als je geen haast hebt, kan je de auto zelfs schakellui rijden, en bij haast gewoon wat meer toeren maken, en dan gaat het nog verbazend goed vooruit. Het blijft behelpen, maar met een beetje moeite kan je het overige verkeer bijhouden. Zoals gemeld is het nadeel van de versnellingsbakverhoudingen dat de auto bij 120 al 4.000 toeren maakt, maar dat betekent dat bij gasgeven bij 120 er ook nog steeds versnelling is. Maar ook dat je de auto al bij 80 in de 5 kan zetten, en ook dan nog versnelling krijgt bij gasgeven. En dat rijdt wel zo relaxt. Zie in mijn review van de Opel Corsa 1.2 dat het ook anders kan, en dat is niet fijn! De cruisecontrol is er één van de fijnere soort. Hij is per 2 kilometer nauwkeurig in te stellen, werkt heel erg prettig. Je moet er in het begin even aan wennen, maar zodra je het systeem kent, werkt het top. Wat wel vervelend is, is dat de cruisecontrol voortdurend de kilometerstand en dagtellerstand wegneemt van het display. Ik had de gegevens van de cruisecontrol liever op een apart display gehad. Het nemen van verkeersdrempels is met deze auto makkelijker dan met bijv. een Corsa, énerzijds door de zachtere vering van de Clio, anderzijds door de korte overhang voor, waardoor deze auto niet over het wegdek schraapt. Na een maand rijden en 5700km begint er al wel speling te komen in de voorwielen, vooral merkbaar op klinkerwegen, daar moet de dealer maar eens naar kijken, dit is tot op heden echter het enige probleem met de auto. En het brandstofverbruik zweeft zo rond de 1:14. Soms wat zuiniger, soms wat onzuiniger. In m'n volgende update waarschijnlijk wat betrouwbaardere cijfers.
Wat verder nog is opgevallen: de kachel is aan/uit. Van het blauwe deel tot aan driekwart van de cirkel blijft de kachel koud tot bijna koud, en dan ineens na driekwart maakt 'ie het bloedjeheet. Een tussenstand is heel moeilijk in te stellen. En de airco is heel koud en ook moeilijk af te regelen door die aan/uit verwarming. Dat blijft dus nog een beetje prutsen.
Kortom, tot nu toe (na een maand en 5.700km rijden) heeft de Clio een boven verwachting goede indruk achtergelaten. Hij oogt voornaam, rijdt voornaam en is voor mij goedkoop (qua bijtelling).
In een volgende review meer over deze auto.

Na de eerste beurt

32.250 km
20 september 2009

Alles in mijn beginverslag over de Clio is nog steeds van toepassing. In het eerste half jaar heb ik inmiddels ruim 32.000km op de teller gezet, het worden dit jaar dus een kleine 65.000km. De Clio heeft inmiddels de eerste beurt gehad bij 30.000km en er waren behalve de voorwielophanging, waarover zometeen meer, geen problemen. Er is bijna geen olie verbruikt, wat ik erg netjes vindt voor inrijkilometers. Er was van de 6 bolletjes in het display aan het einde slechts 1 verdwenen. Het enige probleem was de voorwielophanging. In mijn beginverslag maakte ik er al melding van en inmiddels voelde de auto op een klinkerweg aan alsof hij al 2 ton achter de kiezen had. Het bonken en klapperen van het onderstel was niet van de lucht. Hij voelde ook een beetje zwabberig aan, bleef niet altijd netjes rechtuitrijden, er zat speling op het sturen. Bovendien kraakte de voorwielophanging bij ieder bultje, maar ook bij insturen. De dealer heeft om dit op te lossen de bouten van het subframe nagetrokken, de stuurkogel rechts en de draagarm rechts vervangen. Het bleek volgens de verklaring van de dealer dat een schroef in de draagarm niet goed genoeg was aangedraaid, waardoor er speling ontstond. Fabrieksfoutje. De auto rijdt nu strakker dan de afgelopen maanden, dus het probleem lijkt opgelost.
Wat ook opgelost lijkt is dat de auto na een dag of nacht stilstaan pas wilde aanslaan bij de 2e startpoging. Bij de eerste poging sloeg de auto niet of zeer moeizaam aan. Bij opnieuw starten sloeg de auto wel meteen aan. Ik heb het gemeld aan de dealer, die kon niets vinden, maar het probleem is wel opgelost na de beurt.

Andere zaken die nog zijn opgevallen: als je de ruitenwissers omhoogzet voor het schoonmaken van de voorruit (in de zomer een dagelijkse bezigheid na avondritten in de polder, er sneuvelt dan heel wat kleinvee), schrapen deze de lak van de motorkap. Daar is niet over nagedacht.
De Clio is verder soepeler gaan schakelen, het hakerige/stroeve van het begin is eruit, de pook gaat redelijk soepel door het patroon.
En verder is het mij na een half jaar en 30.000km nog steeds niet gelukt een goede zitpositie achter het stuur te vinden. Ik ben bijna 1.8m., als de benen goed bij de pedalen kunnen kan ik niet meer bij het stuur, als ik de polsen op het stuur kan leggen, zit ik veel te dicht bij de pedalen. Ik zit dus constant met de benen iets te dicht op de pedalen, de rechterknie/scheenbeen leunt dan tegen de middenconsole, in het begin zorgde dat voor een permanente beurse plek, inmiddels is het vlees eraan gewend geraakt. En ik zit iets te ver van het stuur, de polsen kunnen dan niet op het stuur worden gelegd. De rugleuning van de stoel staat iets te recht op en als ik dan iets onderuitzak in de stoel, dan zit ik redelijk. Maar het blijft een compromis, de grootste veroorzaker hiervan is het ontbreken van diepteverstelling van het stuur, het stuur staat gewoonweg iets te ver van me af, ik zou het graag naar me toe trekken, maar dat kan dus niet in een Clio. Gelukkig heb ik wat dit betreft een flexibele rug en ledematen, dus ik kan ermee leven, ik kan me voorstellen dat anderen een andere auto moeten gaan rijden door dit euvel.
Echter, de Clio bevalt nog steeds uitstekend, al het positieve uit het beginverslag staat nog, we gaan op naar de 60.000km!

Eindverslag

37.000 km
12 december 2009

Helaas, de baas ging failliet, en de Renault Clio moest ingeleverd worden. Of overgenomen worden! En dat laatste geschiedde, niet door mijzelf, want in de ww, maar door mijn ouders, die zo langzamerhand vervanging wilden voor hun Lancer uit 1996. Ze wilden graag een Colt, maar mijn beleving is dat een Clio een stuk volwassener is dan een vergelijkbare Colt. De overnameprijs was redelijk, dus de koop was snel gesloten. Waarmee meteen de vraag beantwoord is of ik deze auto aan familie of kennissen zou aanbevelen.. De voortrein voelt op een klinkerweg nog steeds wat rommelig aan (klapperen), dus dat moeten mijn ouders even in de gaten houden, zolang er nog garantie op de auto zit, verder is de auto tot 37.000km probleemloos gebleken, en ook van de kant van mijn ouders hoor ik geen klachten, zij rijden 6.000km per jaar, dus ik heb er alle vertrouwen in dat deze Clio meer dan 10 jaar in hun bezit zal blijven. Een aanrader, zo'n Clio.

7,5