Gebruikersreview

Mini Countryman E John Cooper Works (2026)

26 juni 2026 • 12:36

Uitvoering	Countryman E John Cooper Works
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2026
Jaar van aanschaf	2026
KM-stand laatst	11.978 km

Van Polestar 2 naar MINI Countryman E

26 juni 2026

De openingszin van mijn vorige review begon met: “Dat is vast de auto van je man.” Ik weet met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat deze opmerking bij de MINI achterwege blijft. Mijn vorige auto was een Polestar 2 en daar heb ik ruim 200.000 km en 3,5 jaar plezier mee gehad. Geen grote problemen of enorme ergernissen dus een opvolger moet van goeden huize komen. Ik kom daar zo op terug.

Voordat ik mijn eerste indruk met je deel geef ik ook voor deze review alvast een leeswaarschuwing. Niet vanwege de inhoud, wel vanwege de lengte. Mocht ik zeggen dat ik het kort zal houden dan is dat doorgaans niet het geval. Een gewaarschuwd mens telt voor 2. Mocht je zin hebben en een halve dag de tijd: op mijn profiel staat de review van de Polestar.

Terug naar waar deze review over gaat: een MINI Countryman E met JCW-trim en pakket L in de kleur British Racing Green en het dak, de spiegels en de velgen in het zwart. Ik kan je vertellen dat dat een bijzonder mooie en vrolijke combinatie is. Ik ben zelf ook kleurrijk, in vele opzichten. Ook de trap in huis is kleurrijk, van blauw naar groen naar paars naar rood naar geel. Al dan niet in die volgorde.

Iemand een idee wat er gaat gebeuren als je een nieuwe auto hebt? Ik wel. Ik ga vergelijken. Want de Polestar was feilloos en ik kon er mee lezen en schrijven. Figuurlijk dan. De Polestar en de MINI kan je eigenlijk niet echt met elkaar vergelijken. De ene is klassiek, rustig en bijzonder stijlvol. De ander is vrolijk, druk en chaotisch. Ik moet bekennen dat de chaos goed bij mij past, het is de rode draad in mijn leven en ik hou ervan. De Polestar gaf mij rust, de MINI voelt mijn chaos en geeft mij de tijd om te wennen.

Ondanks dat beide auto’s eigenlijk niet te vergelijken zijn ga ik het toch doen. Ik had bij de Polestar een aantal ergernissen die de MINI niet heeft en natuurlijk vice versa. Ik zal eerst vertellen hoe ik op een MINI uit ben gekomen, dit kan ik natuurlijk niet in een paar zinnen.
Mijn werkgever stelt geen leasebudget beschikbaar, maar heeft elk half jaar een nieuw aanbod van een paar merken met diverse uitvoeringen. De auto’s zijn opgedeeld in categorieën en ik mag ook kiezen voor een categorie lager of hoger. Volg je het nog?
In mijn eigen categorie werd een KIA EV5 in diverse uitvoeringen aangeboden. Ik weet niet hoe het met jou als lezer zit, maar ik heb een soort aangeboren aversie tegen KIA. Ik wil niemand voor het hoofd stoten, maar er rijdt een bepaald type mens in. Vaak 60+ waarvan het mannelijke deel gekleed gaat in een geblokt overhemd met korte mouwen. Het type dat redelijk ambivalent is als het gaat om het al dan niet gebruiken van een spitsstrook, oftewel de middenbaanplakker. Ik kan overigens uren over andere weggebruikers en het gedrag praten. Over de slingerende telefoonindehandhouders, knipperlampjes- en ritsweigeraars of over de inhaalkrummelaars. Of wat dacht van typische Audi/Mercedes/Dodge RAM/Opel Agila-bestuurders? Ik kan er een boek over schrijven denk ik.

De andere auto’s die ik kon kiezen: Volvo EX30, BMW iX1 en MINI Countryman. De BMW viel af, ik moest te veel bijbetalen voor de dikste uitvoering. Het gebrek aan knipperlampjes speelde zeker mee in de overweging, ik gebruik ze nagenoeg altijd dus kan ze niet missen.

Omdat ik zo verknocht was aan mijn Polestar werd ik licht chagrijnig van het aanbod. Chagrijnig is doorgaans niet een gevoel dat bij mij past, het komt ook maar zelden voor. Wel word ik chagrijnig van warm weer (boven 20 graden en/of niet kunnen zwemmen), als mijn rondje golf niet gaat zoals ik dat zou willen of als een van de katten kotst op de deurmat in plaats van goed schoonmaakbaar laminaat. Dat ter zijde.

Ik ben een fervent autorijder, het is mijn hobby en ik wil plezier achter het stuur. Ik wist dan ook direct dat naast de BMW de KIA het ook niet ging worden. Ik ben echter de beroerdste niet en plande toch een proefrit. Ook plande ik een proefrit voor de Volvo en MINI.
KIA was als eerst aan de beurt. De verkoper deed echt zijn best, waarvoor complimenten, maar het mocht niet baten. Voordat ik überhaupt het terrein af was gereden wilde ik de auto alweer terugbrengen. Totaal geen rijpret en daarnaast veel te lomp. KIA staat bekend om de vele piepjes en drukke infotainmentschermen, Hyundai doet daar overigens vrolijk aan mee (ter info: mijn man rijdt in een Ionic 5). Het was ook niet ‘leuk druk’, eerder bloedirritant.
De KIA-verkoper was ook niet echt verbaasd dat we binnen 20 minuten alweer terug waren.
Op naar de Volvo-boer waar ik toch wat monter naartoe ging. Volvo = Polestar of Polestar = Volvo. Dat moet vertrouwd aanvoelen. Bij het instappen werd ik direct ietwat claustrofobisch. Het is niet zo dat ik per se een grote auto wil en doorgaans zit ik alleen in de auto, maar dit was toch wel klein. Daarnaast is het net als de KIA een eenheidsworst, je ziet ze te veel in te veel saaie kleuren. Verwend? Uiteraard. Het grootste euvel was echter het infotainmentgebeuren. De Volvo is voorzien van 1 scherm in het midden en daar moet je het mee doen. Snelheid, knipperlichten, navigatie… Je moet elke keer op het scherm kijken waardoor de focus op de weg een ondergeschoven kind wordt. Misschien dat een Headup-display een waardevolle toevoeging was geweest en mij misschien wel over de streep had kunnen trekken. Afgezien dat de Volvo bloedsnel is beleefde ik toch te weinig plezier. Het elke keer naar het scherm te moeten kijken is misschien een kwestie van wennen, maar ik werd er niet vrolijk van.

Als laatste was de MINI aan de beurt en na de voorgaande proefritten had ik stiekem mijn keus al gemaakt. In vergelijking met het vorige model vond ik deze nieuwste versie oprecht mooi. Ik had de nodige reviews gelezen/gezien en ook had ik mij vast gemeld in een Facebookgroep om te kijken wat de ‘issues’ zijn.
Na de proefrit was ik helemaal om en kon de auto worden besteld. Het vrolijke uiterlijk, het chaotische interieur, de pixelpannenkoek en het rijgedrag gaven de doorslag.

Tot zover. In het volgende deel ga ik vertellen over exterieur, interieur, infotainment en rijgedrag (dus eigenlijk over de hele auto). Ik kan alvast verklappen dat ik vaak de Polestar als vergelijkingsmateriaal gebruik, voor mij is/was dat de perfecte auto.
Ter info: ik ben niet altijd consistent met het bijhouden van de review, soms zitten er weken of maanden tussen. Heb geduld, het komt goed.

Eerste impressie - ergernissen - blijmakerijtjes

3.604 km
27 juni 2026

Ik moet nog even wat toevoegen aan de introductie. Ik heb de MINI in eerste instantie Het Pokkehok genoemd. Ik vond dit uitermate goed passen bij een auto waarvan ik zeker wist dat die mijn Polly (koosnaampje voor de Polestar) nooit zou kunnen vervangen. Dit gezegd hebbende is het tijd voor het vervolg!

Kleur is altijd goed, ik word er heel blij van en mijns inziens is er te weinig kleur op het asfalt te vinden. Zwart, grijs, wit, rustig blauw en de kleur van gemalen Playmobil.
De MINI komt gelukkig met een uitgebreid kleurenpalet al dan niet te combineren met een andere kleur of zwart. Ik neigde naar blauw, want: lievelingskleur. Maar de Polestar was ook al blauw (van het sjieke soort, mits je de auto regelmatig wast. Anders wordt het meer grijsblauw). Dus groen, meer specifiek British Racing Green. Maar dan wel met een zwart dak anders wordt het wel heel groengroen. Ook een pluspunt: je ziet niet zoveel gekleurde MINI’s rijden, dat vind ik dan ook wel weer fijn.

Afgezien van de sprankelende kleur is er onder andere qua afmeting weinig verschil met de Polestar. De MINI is maar 4 cm korter, wel weer een stuk hoger. Ook voorzien van 19” velgen en zomerbanden. Dit keer Continental Ecocontact 7 en deze zijn nu al beter dan Michelin Primacy 4. Die Michelinmeuk was echt drama! Echt 0,0 grip onder alle weersomstandigheden. Ik weet heus wel wat over koppel en vermogen, maar misschien had het ook wel ietsje te maken met mijn rijstijl. Ik ben een vlotte doorrijder, maar dan niet van het asociale soort. Ondanks dat de vaart er bij mij altijd wel in zit (dus niet alleen in de auto) heb ik nog niet zo veel gehad aan het lidmaatschap bij het CJIB. Mijn bijdragen zijn na ruim 20 jaar nog op 1 hand te tellen.

De logo’s en emblemen op de MINI zijn zwart en staat zeer goed op het groen. Klein minpuntje: Op de zijramen aan de achterzijde zit een JCW-logo. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar het zijn stickers. Stickers, mensen! Echt, hoe dan?! Na week 1 waren de randjes al zichtbaar. Ik snap best wel dat het een JCW-trim is en niet het echte werk. Maar voor een auto ter waarde van ruim 50k verwacht ik meer. Minimalistisch is goed, een sticker is… Ik heb er eigenlijk gewoon geen woorden voor. Ik vermoed dat de stickers het niet lang gaan volhouden. Misschien zijn stickers wel hip and happening, de Polestar had ook 2 stickers. Die heb ik er destijds bij aflevering af laten halen. De grille en remklauwen zijn wel weer kwalitatief goed voorzien van een JCW-logo.

Zoals ik al eerder heb gemeld is het interieur ‘aanwezig’, net zoals ik dat zelf ook regelmatig ben. Botst dat? Welnee, het is juist fijn om te weten dat ik niet de enige ben die (soms) chaotisch en (zo nu en dan) aanwezig is. Ik voel een soort bevestiging.
De JCW-trim is zichtbaar door de sportstoelen, logo’s op de bekleding en een stuurwielspaak van stof(-isch). De stoelen zitten meer dan goed en zijn van leer. Ik mis ergens wel de zittingverlenger. Wat ik dan weer niet mis is de bekleding van Polly. Dat was een absoluut niet ademend gebeuren en bij hitte had ik binnen 2 minuten een natte rug. Een verwend minpuntje, maar absoluut geen onoverkomelijk probleem: niet elektrisch verstelbaar, dat zit in pakket XL als optie. Het is ook geen ramp aangezien mijn eega en ik ongeveer even lang zijn en dus weinig aan de stoel hoeven te sleutelen.
Jubelstemming, want hoezee wat fijn: fatsoenlijke bekerhouders! Die van de Polestar waren zo tranentrekkendtreurig dat ik al gauw tevreden ben. Toch puntje van kritiek: de bekerhouders achterin zijn voorzien van rubberen klemmetjes aan de binnenzijde waardoor er meerdere formaten in passen en dan ook nog stabiel blijven staan. Die rubberen dingetjes zitten er voorin dus niet in en dat zorgt voor irritatie omdat een flesje water (bijvoorbeeld) elke keer omvalt. Ik begrijp ook niet waarom er geen rubbertjes in zitten aangezien er voorin vaker mensen zitten dan achterin, in mijn specifieke geval althans. Of misschien wel in heel erg veel gevallen, ik ken de gezinssamenstellingen en autohuishoudens in Nederland niet.
Opbergruimte is voldoende. In de Polestar had ik nog minder en die bleef altijd wel een soort van netjes. Alhoewel de achterbank de afgelopen jaren een vergaarbak was geworden van allerhande troepjes, flesjes met een welvaartsslokje en werkshizzle.
Ik ben zeer in mijn nopjes met het afsluitbare vakje in het midden, ik vind dat oprecht een heel stijlvol detail. Er is ook een oplaadvak voor je telefoon, en… *tromgeroffel*… Je telefoon wordt niet heet! In de Polestar had ik ook zo’n oplaadvakje, maar die heb ik uitgezet vanwege de oververhitting. Nog een plusje voor MINI dus.

Soms weet ik niet zo goed wat waar bij hoort. Sorry, dit klinkt een beetje vaag. Ik wil graag mijn mening spuien over de interieurverlichting, maar ergens hoort dat ook een beetje bij het infotainmentsysteem en de ‘experiences’ (kom ik later nog op terug). Ik moet het ook nog hebben over de exterieurverlichting, maar dat hoort dan weer in een andere sectie van dit epistel thuis. Snap je wat ik bedoel? Ik probeer dus niet te veel van de hak op de tak te schrijven en het moet ook wel een logisch verhaal zijn, de onderwerpen moeten wel een beetje bij elkaar horen. Maar goed. Zolang ik het niet over de dakdragers en Carplay in één alinea ga hebben is er niks aan het handje.

De verlichting, zowel in- als exterieur, is aanpasbaar en is echt een leukigheidje. Ik hou van afwisseling en vind het megafijn dat ik wat te kiezen heb. Alhoewel er qua interieur te veel kleuren zijn heb ik weer last van keuzestress. Het is echt niet altijd makkelijk om mij te zijn, maar volgens mijn man is het wel een hoog entertainment-gehalte.
Zowel de koplampen als achterlichten kunnen worden aangepast, helaas niet afzonderlijk van elkaar. Er zijn 3 varianten: Classic, Favoured en JCW. Persoonlijk vind ik de Favoured het leukst.
Als het donker is verschijnt er op de grond bij de portieren het MINI-logo, geinig hoor, maar had niet per se gehoeven. De Polestar was een stuk minder kermisachtig en wat meer ingetogen. Voor beiden is wat te zeggen.

Ik wil het nog hebben over het infotainmentsysteem en het rijgedrag, ik had dat immers beloofd! Ik zie echter dat dit deel ook weer de spuigaten uitloopt. De aandachtspanne van de huidige mens is drastisch afgenomen met ondank aan social media.
Anderzijds had ik wel beloofd om het over de hele auto te hebben. Dit land kent al genoeg beloftes die niet zijn waargemaakt… Dus conformeer ik mij en doe een nieuwe belofte. Of is het beter om niets meer te beloven?
Gelet op de huidige hittegolf kan ik niet veel meer dan gewoon stilzitten en dan kan ik net zo goed een stukje tikken. Ik beloof niks!

De beloofde rijimpressie

3.945 km
29 juni 2026

Een lezer gaf aan dat hij wilde lezen over de rijbeleving en hoe de MINI zich verhoudt t.o.v. de Polestar en alle op- en of aanmerkingen neem ik serieus.
De review zoals ik deze schrijf klopt in mijn hoofd. Ik besef dat het gros van de lezers van het mannelijke soort is en dat zij rijbeleving belangrijker vinden dan de carrosseriekleur. Ook het infotainmentgedeelte en de technieken achter de pixelpannenkoek kunnen belangrijker zijn dan hoe de achterlichten eruitzien. Het enige wat ik kan beloven is dat alles echt aan bod komt.

Zij er tegenwoordig nog EV’s die niet lekker rijden? Hier moet ik wel een nuance in aanbrengen, want ik heb nog nooit in een kleine EV gereden. Ook een Tesla staat niet op mijn ervaringslijstje.
Ik ben van mening dat je met elke EV, ongeacht het formaat, lekker vlot door het verkeer kan manoeuvreren. Invoegen, inhalen of lekker doortrappen; ze kunnen het allemaal. Tuurlijk heeft de ene EV net iets meer PK’s en/of koppel dan de ander, maar een verkeerslichtsprintje winnen ze allemaal.
Rijbeleving bestaat wat mij betreft uit meerdere onderdelen. De wegligging en hoe het stuurt, comfort (van bijvoorbeeld stoelen) en technologie, in het geval van mijn MINI dus de pixelpannenkoek.

Bij de Polestar was ik gewend om te gaan zitten, pookje in D en gaan. Alles stond goed en hoefde niets te doen, ook de doorgestuurde navigatie had maar 1 tikje op het scherm nodig. Bij MINI is dat wel wat anders. Zitten, fysieke (sleutel)knop omdraaien en dan kan het uitzetfeest van de hulpen beginnen; gezichtsherkenning, snelheid en rijstrookdinges. Ik weet wel dat dat tegenwoordig allemaal verplicht is enzo, maar ik rij nog steeds het liefste zelf en ik kan dat meer dan uitstekend. Een piepje als ik 52 km/h rij in plaats van 50 km/? Een piepje als ik keurig spiegel/spiegel/schouder doe als ik wil inhalen maar het systeem dan vind dat ik niet gefocust ben op de weg? Een ruk aan het stuur als ik een nanoseconde te laat mijn knipperlicht gebruik? De betutteling! Ja, voor heel veel mensen zijn de hulpen noodzakelijk en fijn, voor mij is het de nieuwe hel als het gaat om autorijden. Voordat ik weg kan rijden ben ik toch wel de nodige tijd kwijt. Nog irritanter: na een pitstop moet ik bovenstaande handelingen dus herhalen. Inmiddels ben ik wel zover dat ik voor korte stukjes (supermarkt o.i.d.) de moeite niet meer doe. Ontneemt het de rijpret? Zeer zeker niet, het is wat het is.

Over rijpret gesproken… Voor de MINI geldt ook dat het asfalt niet is aan te slepen. Hij ligt net als de Polestar als een blok beton op de weg en als je de hulpsystemen uitzet heb je echt wel een auto onder je kont. De ACC kan nog op de ‘normale’ stand, dus alleen met afstandsregeling en geen bemoeienis van stuurbeweging of andere ingrepen. Je kan er ook voor kiezen om de ACC in te stellen op de geldende maximumsnelheid, maar die heb ik nog niet geprobeerd.
Soms hang ik achter een vrachtwagen en dat is volledig mijn eigen schuld. Omdat ik zelf zoveel mogelijk rechts probeer te houden rij ik mijzelf klem, want het grootste gedeelte van de weggebruikers blijft lekker in het midden plakken. Zodra ik een gaatje zie schuif ik op en de MINI accelereert verrassend vlot en gaat direct mee met het verkeer. Ter vergelijking: de ACC van de Ionic 5 heeft dan wel wat hulp van een voetje nodig.
In de Polestar had ik nog echt ouderwetse cruisecontrol, dat werkte voor mij eigenlijk ook meer dan prima. Ik merk dat ik in de MINI de ACC een stuk minder gebruik, ik vind het er vaak te druk voor en het vele remmen irriteert dan best wel. Onlangs in de file vond ik de ACC wel weer prettig.

MINI kent diverse rijmodi, oftewel experiences. Eerlijk gezegd vind ik het wat onzinnig en was een sportstand, oftewel Go-Kart, genoeg geweest. Uiteraard is er een eco-stand en zijn er nog wat persoonlijke experiences, vooral gericht op wat je wil zien op de pixelpannenkoek.
Go-kart gaat gepaard met racegeluiden en ik heb een gratis tip: zet dit zo snel mogelijk uit. Ik dacht dat het opschroeven van het volume van de muziek de racegeluiden zou verstommen, maar helaas gaan die gewoon mee met het volume. Het is wel even zoeken in alle apps en menu’s hoe je het moet uitzetten.
Er is ook een persoonlijke experience en dat vind ik dan weer leuk. Het doet helemaal niets met de rijbeleving, maar je kan wel eigen foto’s uploaden (maximaal 3). Aangezien de navigatie voor je snufferd staat (heel prettig) hoef je deze in principe niet groot op de pannenkoek te zetten. Ja, oke… Soms, heel soms is de navigatie wat summier en dan wil je toch even op het kaartje zien waar je precies naar rechts moet. Zal wel een vrouwending zijn gok ik. Ik kan niks met de aanwijzing ‘over 100 meter naar rechts en zie maar welke rijstrook je pakt’. Vaak moet je toch een specifieke rijstrook hebben en sta ik dus altijd in de verkeerde. Ik zou liever zien in mijn display: ‘bij de bakker rechtsaf’, daar kan ik tenminste wat mee. Ik kan dat visualiseren en bij 100 meter lukt dat niet. Heel vaak hoop ik dat ik gewoon achter iemand anders aan kan rijden, dat scheelt een hoop chaos.

Wel een fijne toevoeging is de ‘boost-kop’, gesitueerd bij de hendel van de knippertjes. Een boost van 10 seconden en die voel je echt. Het is bijna alsof de MINI kan vliegen. In vergelijking met de Polestar: die heeft geen boost-knop, maar reageert altijd wel op die manier. Gewoon net even iets vlotter en de MINI is dan gewoon net even iets lomper en minder elegant. Verder is de MINI gewoon een fantastisch apparaat. Ik weet dat er lezers zijn die waarde hechten aan banden- en rijgeluiden, alleen heb ik daar niet zoveel over te melden. Ik vind het aardig stil rondom de MINI.

Qua instap is het merkbaar dat de MINI een SUV is, de Polestar was dat absoluut niet ook al werd deze weggezet als een crossover. Elegant in- en vooral uitstappen is er bij de Polestar niet bij. Bij de Polestar had ik een heel fijn cockpitgevoel, bij de MINI heb ik dat niet aangezien het veel ruimtelijker is. Voordeel aan de MINI dat ik op mijn leeftijd gewoon elegant uit kan stappen, zelfs met een rokje. Bij de Polestar was het toch wat gehannes en een soort van schuif en hijs-systeem.
De vering is ook nog zeker de moeite waard om te vermelden. In vergelijking: de vering van de Ionic 5 is aan de zachte kant, die van de Polestart (te) hard (vooral in België niet tof) en de MINI zit er precies tussenin. Dat klinkt perfect toch? Toch zou ik liever harde vering hebben, voelt wat stabieler. Of eigenlijk weet ik niet zo goed waarom ik dat prettiger vind of hoe ik dat moet uitleggen.

Ik heb al wat onderdelen van de pixelpannenkoek benoemd, in een volgend deel ga ik het er wat uitgebreider over hebben.

Dus wordt vervolgd!

Vervolg rijimpressie en bijkomende zaken

6.716 km
15 juli 2026

Elke dag zijn er wel momenten dat ik denk: dit moet ik in de review verwerken. Het gaat dan om de kleine geneugten in het grote geheel. Of om de onvermijdelijke (milde) irritaties.
Mild-irritant: een hele dikke en stugge (dus nauwelijks opvouwbare) laadkabel. Ik ga er vooralsnog vanuit dat deze vanzelf wat soepeler wordt. Ik prop deze overigens in het kleine geheime vakje onder de bodemplaat van de kofferbak, dit voorkomt irritant schuiven tijdens het rijden.
Blijmakertje: als je aan komt lopen gaat de MINI vanzelf open en als je wegloopt weer op slot. Althans, voor mij is het een klein ietsje waar ik blij van kan worden. Zeker als ik zoals gebruikelijk met mijn armen vol bij de auto aankom. Heb je een eigen oprit? Ik heb gehoord dat als je met je telefoon bijvoorbeeld in de keuken staat de auto dan constant open en dicht gaat. Bloedirritant zou ik dat vinden. Maar ik heb geen oprit, dus ook geen ergernis. Maar een gewaarschuwd mens telt voor 2, dus doe met deze gratis tip wat je wil.

Vorige week viel het ineens op dat de dodehoekdetectie aan de rechterkant het ineens niet meer deed. Ik dacht even te resetten en het daarmee op te lossen. In het ergste geval even langs de MINIboer. De volgende dag zag ik dat ‘ie het zo af en toe deed om vervolgens vanochtend het eurekamoment te hebben. Ik vermoed dat het te maken heeft met zowel snelheid als hoe lang je naast iemand rijdt. Of misschien alleen het laatste. Slimme MINI, dat wel. De dodehoekdetectie doet het links sowieso altijd, ongeacht de snelheid. Ook hiervoor geldt: doe er je voordeel mee.

De navigatie is lerende en dat is te merken. Om even een voorbeeld te noemen: wij zijn fanatieke golfers en onze golfclub heeft meerdere golfparken. Bij Google Maps was ik gewend om ‘golfpark + naam’ in te tikken. De navigatie van MINI is helaas nog niet zover. Het ene park wordt wel gevonden, het andere park niet en dan moet ik ineens een adres intypen. Soms komt de golfbaan dan wel ineens tevoorschijn, maar dan met een andere omschrijving. Vooralsnog een mild-irritant puntje.
De navigatie zelf is meer dan prima. Nee, het is geen Mappie, dus minder geavanceerd. De route wordt in een nanoseconde aangepast als je onverhoopt verkeerd rijdt. Ja, dat gebeurt nog wel eens. Zeker als je mij bent. Ik navigeer zonder stemgeluid, ik vind dat een enorme stoorzender als er een lekker Spotifylijstje aanstaat.
Na het invoeren van de bestemming krijg je keurig meerdere routes voorgeschoteld en de keuze is reuze. Wat deze navi ook doet is tijdens het rijden de route aanpassen, Mappie had die vervelende karaktereigenschap ook. Nu de A27 is afgesloten wil ik vanuit Gorinchem niet binnendoor, ik doe er liever een paar minuten langer over. Ook als dat inhoudt dat ik in de file sta. Want: file is leuk!

Ik heb nog een toevoeging aan de ACC. Als je een bocht nadert dan wordt er automatisch afgeremd, hoe vernuftig is dat! Alhoewel ik ook besef dat andere auto’s dit ook doen, ik ben nou eenmaal groen als het gaat om ACC.
Daarnaast vind ik vooralsnog het start/stop-systeem ietwat ambivalent. Fijn dat je bijvoorbeeld geen fysieke handeling hoeft te verrichten om de auto te laten rijden, dat doet ie dus zelf. Als het echter te lang duurt moet je wel het pedaal beroeren.

De OPD, oftewel One Pedal Drive, is adaptief. MINI bepaalt zelf hoe hard er wordt afgeremd. Ik kende bij de Polestar maar enkele standen:
1: het mag geen OPD heten want er moet echt fysiek worden bijgeremd;
2: voet moet in de buurt van rempedaal zijn zodat je op het laatst nog een tikkie kan remmen;
3: standje met je bek op het stuur want je staat ineens stil.
Uiteraard kan OPD uit, maar met het technische hoogstandje van MINI is dat verre van nodig. Het maakt niet uit welke snelheid ik rij, de OPD werkt perfect.

Nog even een paar kleine puntjes, al dan niet voorzien van kritiek. In een volgende update ga ik het echt hebben over de app, Apple Carplay en de pixelpannenkoek. Er is qua (rij)beleving zoveel te melden dat dit stuk ook weer een gebed zonder eind wordt.

Er. Is. Geen. Verlichting. In. Het. Dashboardkastje. Doe ermee wat je wil, ik vind het irritant (dus een treetje hoger dan mild-irritant). Tijdens de zomermaanden is dat niet een enorm euvel, ik voorzie in de herfst/winter/vroeg voorjaar dat ik met een zaklamp moet gaan zoeken als ik wat nodig heb.

Het geluid van de knippers is prettig. Niet snel of zenuwachtig snel, gewoon een beetje doffig. Enig nadeel is dat ze te zien zijn op de pixelpannenkoek, dus niet in de HUD. Bij het luisteren naar muziek zijn ze niet te horen.

Automatisch inparkeren. Oh mijn hemel, wat een genot is dat! Bij thuiskomst kan ik dan vast dingen opbergen en pakken, dan ben ik uitstapklaar als MINI de auto ergens tussen heeft gefrot. Jaja… Je moet alert zijn enzovoorts, maar in de korte tijd dat MINI in mijn leven is heb ik al een rotsvast vertrouwen.
Wel moet ik bekennen dat het nog niet altijd even soepel gaat. Soms past er wel een vrachtwagen tussen maar MINI besluit zomaar dat er geen plek is. Of MINI wil aan de andere kant van de weg inparkeren terwijl daar niet eens een parkeerhaven is. Ook het achteruit inparkeren bij een specifieke laadpaal in de straat gaat niet vlekkeloos. Aan de linkerzijde (bij het achteruit inparkeren, bij vooruit inparkeren is het de rechterzijde) is een groenstuk en MINI heeft daar toch wat moeite mee. Dat resulteert in meerdere malen voor- en achteruit. Dat duurt dan zo lang dat ik de besturing overneem en het zelf doe. Inmiddels neem ik de moeite niet meer om MINI het te laten doen. Het weinige geduld dat ik in het dagelijks leven heb wil ik daar niet meer aan spenderen.

MINI heeft een ingebouwde dashcam. Je kan instellen dat er automatisch wordt opgenomen bij een aanrijding of inbraak en daarbij ook de opnameduur kiezen. Je kan de opname ook handmatig aanzetten. Na het filmen kan je dan exporteren naar je telefoon. Dit heb ik uiteraard een paar keer gedaan. Na het exporteren staan er vervolgens 8(!) filmpjes op de rol. Er zijn blijkbaar 8 camera’s; in ieder geval aan de voorzijde, achterzijde, in de linker- en rechterspiegel. Ook wordt er met fish-eye gefilmd. De filmpjes nemen natuurlijk best wat ruimte in op je telefoon, dus het ‘gewoon’ filmen is wat mij betreft puur voor de gein.

Tot de volgende!

Pixelpannenkoek, Carplay en de MINI-app – deel 1

11.978 km
12 augustus 2026

*Leeswaarschuwing* (vanwege de enorme chaos, bij voorbaat excuus)

De vergelijking met de Polestar vervaagt steeds meer. Dat komt onder andere doordat de MINI een hele andere persoonlijkheid is, gewoon een compleet andere auto. Ik was natuurlijk gewend aan de Polestar en voelde mij altijd heerlijk verwend. Ja, de Polestar gaf mij een soort van vleugels, het zoefde en zweefde over het asfalt. De MINI is robuuster, lomper, minder elegant. Past misschien beter bij mij als persoon; niet heel gracieus (al denk ik zelf vaak dat ik dat wel ben), volslank met wat herkenbare ronde vormen en ik kan wel tegen een flinke uppercut.
Ik moet dan ook bekennen dat ik de MINI steeds meer ga waarderen, het is oprecht een leuke, vrolijke en fijn te rijden auto.

Ik begin met Carplay, daar kan ik namelijk het kortst over zijn: die staat sinds gistermiddag uit. Voor een tientje per maand heb ik het MINI Connected Package aangeschaft. Ik vertel daar zo meer over, eerst even Carplay (voordat ik weer enorme zijpaden ga bewandelen).
Het mooie aan Carplay is dat je het als een soort mix and match kan gebruiken. Ik had bijvoorbeeld gewoon de MINI-navigatie en Spotify via Carplay. Ik zou het liefst Google Maps willen gebruiken, maar dan zie je de route alleen maar op de pixelpannenkoek en niet in de HUD. Als ik dan bijvoorbeeld een andere podcast aan wil zetten of mijn Spotifylijstje matcht niet meer met mijn humeur dan ben ik te veel afgeleid en zie ik de route niet meer. Dat laatste is natuurlijk niet erg als je de weg kent of als het nog even duurt voordat je de afslag moet hebben. Ik wil gemak en dus niet te lang met mijn hoofd in de pixelpannenkoek zitten. Lang leve de snelkoppelingen die je kan toewijzen aan stuurbediening. Maar ook dat is beperkt. Je kan dan wel schakelen naar een ander scherm, maar dan moet je alsnog dingen doen op die pannenkoek. Kortom: voor veel mensen misschien geschikt, maar niet voor mij.

Via de instellingen op mijn telefoon heb ik alle beschikbare Carplay-apps uitgezet en hield alleen Spotify en Telefoon over. Ik heb er eigenlijk probleemloos 2 maanden mee gereden. Ineens vond ik gister dat het niet meer voldeed. Spotify had namelijk de bijzondere eigenschap dat de volgorde van afspelen niet klopt. Bijvoorbeeld: ik luister graag naar een podcast; Napleiten, Zaak X of een serie van een x-aantal afleveringen (Onkruid in het paradijs, bijvoorbeeld). Spotify zet de te luisteren afleveringen helemaal andersom, dus nieuwste bovenaan. En dat is dus vrij onhandig. Geprobeerd om in Spotify de instellingen anders te zetten, maar Carplay trekt zich er helemaal niets van aan. Dus toch regelmatig weer aan het hannesen op de pannenkoek. Bij muziek maakt het overigens niet uit, dat gaat altijd via shuffle.
Ook irritant: soms wil ik het geluid van mijn telefoon niet via de speakers en ik moet dan te veel handelingen verrichten waar ik geen zin in heb.
Ik ben nogal gehecht aan Spotify en ging op zoek naar een oplossing. Die vond ik in het MINI Connected Package. Dat pakket biedt de mogelijkheid om Spotify in de auto te downloaden. Zo gezegd, zo gedaan. Spotify geïnstalleerd, inloggen en klaar. Geen ergernissen meer en Carplay hoeft niet meer te worden gebruikt.
Het enige pluspunt aan Carplay is dat het draadloos is. Maar voor mij werkt het niet. In ieder geval niet zoals ik dat wil. Het zal voor het gros van de mensen wel werken.

Omdat het MINI Connected pakket ineens onderdeel is van mijn leven zal ik daar wat over vertellen. Dan kan je daarna zelf bepalen of het de moeite waard is.
Ten opzichte van de gratis basis krijg je dit erbij:

- Een extra avatar in de vorm van hond ‘Spike’. Ik maak zelf geen gebruik van spraakgestuurde commando’s dus of de avatar een MINI is of een hond is mij om het even;
- Uitgebreidere navigatie: 3D-gebouwen, herkenningspunten, POI’s en parkeerplaatsen. Ook is de realtime navigatie uitgebreid naar de gehele kaart in plaats van alleen de route. Geen idee wat de toevoeging daarvan is. Misschien handig bij een verkeersinfarct ofzo, maar als er een file staat in Groningen interesseert mij dat geen biet;
- Draadloze streaming van games en video’s. Zal vast leuk zijn voor kinderen of als je ergens staat te laden;
- Extra apps: onder andere Spotify, NPO Luister, Disney+, YouTube en wel honderden radiozenders. MINI zegt dat het aanbod steeds verder wordt uitgebreid.
- Onbeperkte data voor alle doeleinden;
- Geautomatiseerde gewoontes. Ik moest dat echt even opzoeken, al kon ik het wel raden. MINI leert je routines, herkent locaties en tijdstippen of wanneer je je raam opent op een vast tijdstip voor bijvoorbeeld een slagboom. Je krijgt dan gerichte meldingen over bijvoorbeeld een vertrektijd. Hartstikke leuk, maar ik heb alle meldingen altijd en overal uitstaan. Ik ben benieuwd of ik er wat van ga merken.

De hamvraag: zijn deze toevoegingen een tientje per maand waard? In mijn geval: absoluut! Ik heb Spotify. Punt. Ik weet nu al dat mijn man het echt onzin vindt, maar hij weet ook hoe belangrijk het voor mij is dat het klopt in mijn hoofd en ik geen ergernissen heb.

De Pixelpannenkoek, oftewel infotainmentsysteem, is verrassend goed gelukt. Dit in tegenstelling tot de pannenkoeken die ik gister in de verzengende hitte bakte. Die waren verre van rond, wel ernstig lekker. De pixelpannenkoek is dus rond, voorzien van een prachtig OLED-scherm en werkt heel vloeiend, zonder haperingen. Al dat moois en soepels werkt op OS9, het nieuwste van het nieuwste. Wat kan er nu wat voorheen niet kon?
Je kan nu tot wel 18 digitale sleutels delen. Ja, u leest het goed: 18 sleutels! Delen met wie? Waarom zou je? Ik heb 1x de sleutel gedeeld met mijn echtgenoot, maar dat is gewoon niet handig. MINI zag bij ons niet het verschil en wist dus niet wie/wie was en deed zelf maar dingen. Dat was bij Polestar ook zo, je wist nooit met welk profiel je ging starten als je allebei tegelijk instapt. De Digital Key van mijn hubbie is dezelfde dag nog ingetrokken. Maar goed, het is dus wel handig, je kan de auto op afstand dus uitlenen. Geen gedoe met overhandigen sleutels enzo.
Blijkbaar kunnen nu ook de spiegels inklappen bij vergrendelen. Dat het niet kon is toch echt iets van het jaar kruik. De spiegels van alle moderne auto’s klappen toch in?
Niet geheel onbelangrijk… Vanaf nu zijn er volledige OTA-updates, hoezee!

Tot zover, de chaos gaat morgen weer verder.