Mercedes-Benz (1976)

autoreview

Mercedes-Benz 200-serie (1976)
Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)Mercedes-Benz 200-serie (1976)

Signalement

Versnellingen4, Handgeschakeld
Bouwjaar1976
Jaar van aanschaf2005
KM-stand bij aanschaf89.000 km
KM-stand laatst176.696 km
Lezerswaardering: 89%Keuze van de redactie
Disclaimer MyReview

De beschrijvingen en reacties in de rubriek Myreview Auto zijn gebaseerd op persoonlijke meningen en ervaringen van gebruikers. DPG Media probeert de authenticiteit van deze persoonlijke meningen en ervaringen zo goed mogelijk in te schatten, maar kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor de inhoud of de gevolgen van deze meningen en ervaringen. In Myreview Auto zullen zowel goede als slechte ervaringen worden geplaatst. DPG Media betaalt geen vergoeding voor de ervaringen of laat deze op een andere manier beïnvloeden. De redactie kan uitingen die niet voldoen aan de gedragsregels of onrechtmatig zijn te allen tijde aanpassen of verwijderen.

Het is niet toegestaan zonder toestemming van DPG Media de informatie van Myreview Auto te gebruiken voor of te verspreiden via andere media.

Een Sterrenhotel!

  • 155.094 km

EEN STERRENHOTEL! (107.190 km) 12-11-2009
Deze review gaat over een Mercedes Benz L206D (bouwjaar 1976), in de uitvoering als Hebo kampeerauto. Helaas heeft Autoweek (nog?) niet een rubriek voor reviews van bijzondere voertuigen. Hoewel er wel een rubriek is voor klassiekers, kan dit model daar ook niet worden ingevoerd. Omdat er diverse autoliefhebbers zijn, die er toch interesse in hebben, ben ik zo vrij geweest de review in deze rubriek te plaatsen, eigenlijk bestemd voor de 200-serie. Wie hier niet van gediend is, adviseer ik om dan maar niet verder te lezen (of misschien komt de redactie van Autoweek hen tegemoet door deze review te weigeren, maar dat zou jammer zijn voor de anderen).

Voor wie wel geïnteresseerd is, hier wat bijzonderheden.
Oorspronkelijk was dit model bekend als Hanomag. Ze werden uitgerust met een Hanomag dieselmotor of een Austin benzinemotor. Nadat Mercedes de Hanomag fabrieken had overgenomen, werd voor de diesels de OM 615 dieselmotor van Mercedes ingebouwd. Een 2 liter motor met zo'n 60 pk vermogen, dat op de voorwielen wordt overgebracht. Doordat er zo weinig vermogen uit zo'n grote motor wordt gehaald, kan die het enorm lang volhouden. Het gaat niet snel, maar de motor heeft wel een enorm koppel. De auto kan prima meekomen met het tempo van vrachtwagens, en het is dan ook het meest comfortabel om de kruissnelheid van de grote jongens aan te houden. Als het nodig is, kun je met een snelheid van 100-110 km/u even inhalen, maar dan kun je niet meer zonder stemverheffing met elkaar praten. Met 85-90 km/u snort de diesel het mooist, en kun je rustig praten en muziek luisteren. In de bergen kun je ook prima uit de voeten, en door het enorme koppel kom je probleemloos overal boven. Dat je er dan wel wat langer over doet, mag de pret niet drukken. Tenslotte is dit een vakantievoertuig, dus kun je lekker lang genieten van de klim.

Deze Mercedes beschikt nog over een heus chassis, bestaande uit twee onverwoestbare buizen met dwarsverbindingen. In principe kan de auto zonder carosserie gewoon rijden. De carosserie is bovenop het chassis vastgebouwd. De cabine is een originele stalen Mercedes/Hanomag cabine. De kampeerwagen opbouw is speciaal voor dit model gebouwd door Hebo, een kampeerwagenbouwer die destijds in Harbrinkhoek (bij Almelo) gevestigd was. De opbouw is van aluminium met een polyester dak en polyester hoeken. Deze Mercedes/Hanomag is onze tweede kampeerauto. Eerst hadden we een volledig stalen bus uitvoering (ook een L206D) met half verhoogd dak, die als 3 persoons kampeerauto was ingericht. Die woog zo'n 1800 kg. Deze Hebo is veel groter, biedt volop ruimte (minstens 4 slaapplaatsen, en alles bij elkaar 10 zitplaatsen), en weegt slechts 150 kg meer.

Hoewel de auto in 2009 al meer dan 33 jaar op de weg was, ben ik pas de derde eigenaar. De tweede eigenaar heeft hem zo'n 20 jaar in bezit gehad. Destijds gold voor kampeerauto's een 60-dagen kaart om voor een lager wegenbelastingtarief in aanmerking te komen. De tweede eigenaar heeft de auto voornamelijk in de zomervakanties gebruikt, en daarna werd die binnen gestald. Vandaar de lage kilometerstand en de keiharde staat waarin de carosserie verkeert. De eerste eigenaar hield waarschijnlijk niet van tussenstops, want hij heeft er een tweede brandstoftank onder laten bouwen. Met een verbruik van 9 liter op 100 km (of 1 op 11) heeft de auto een actieradius van meer dan 1250 km. Ook ideaal als je een bewust geplande tussenstop in Luxemburg maakt, dat scheelt vakantiegeld (nu nog wel tenminste).

De auto is ondanks z'n 33 jaar (in 2009) nog in uitstekende staat, en nog vrijwel helemaal origineel. Het enige wat niet origineel Mercedes meer is, is de uitlaat. Omdat vanwege de ondergebouwde watertank en dubbele brandstoftank de oorspronkelijke uitlaat vermaakt was, heb ik er een roestvast stalen uitlaat op maat onder laten maken toen die aan vervanging toe was. De uitlaat is gemaakt door een bekend bedrijf uit Nieuwe Compagnie, en de kosten waren nauwelijks meer dan wat ik kwijt geweest zou zijn voor aanschaf en aanpassing van een oorspronkelijk exemplaar. Ongetwijfeld hoeft de uitlaat nu de hele rest van de levensduur van de auto niet meer vervangen te worden.

Vanzelfsprekend valt er nog veel meer te vertellen over de auto. Vragen uit de reacties zal ik met plezier proberen te beantwoorden. Voor nu laat ik het even hier bij.


MEIVAKANTIE 2010 (110.719 km) 18-06-2010

De Camper is weer uit de winterstalling gehaald. Eerst op weg naar het jaarlijks treffen van de Mercedes-Hanomag Club Nomade. Met een groot aantal bussen hebben we elkaar weer ontmoet, dit keer in Heel (Limburg). Altijd weer mooi om te zien hoe elke Mercedes 206/207/306/307 en Hanomag F20/25/30/35 veel op elkaar lijken, maar inmiddels allemaal verschillend zijn. Zeker als je met zo'n 70 bussen bij elkaar bent.

Daarna op weg gegaan naar de Ardêche in Frankrijk. Eerst via Stuttgart het Mercedes Benz museum bewonderd (een aanrader voor de liefhebber!), en toen rustig via de Jura naar ons doel. De terugweg liep via de Alpen en de Elzas. De hele route zo min mogelijk via de snelweg gegaan, dankzij GPS navigatie is dat niet moeilijk, en je passeert de mooiste onbekende plaatsjes. 't Leuke van een camper is dat je eigenlijk overal al op je vakantiebestemming bent, dus je hoeft niet te jagen om er te komen. Prachtig, zoals de OM 615 dieselmotor loopt. Hoewel de motorkap (in 't interieur) extra zwaar geïsoleerd is, hoor je de motor stevig snorren. Vooral als je in een lage versnelling een flinke bergpas moet nemen, maar je komt zonder problemen op 't hoogste punt. Op vlakke stukken heb ik wel eens de neiging om de pook naar de vijfde versnelling te duwen....., maar ja, die ontbreekt, dus dan toch maar in z'n vier laten.

't Is nog echt autorijden in zo'n 'bus', vooral bij de (vele) rotondes vraagt de besturing (zonder stuurbekrachtiging) de nodige spierkracht. En vanzelfsprekend moeten de drempels met beleid genomen worden, uit respect voor de ophanging en vering uit een tijd zonder die vertragende verkeersmaatregelen. Soms denk ik wel eens dat het goed is als alle nieuwe bestuurders eens met een klassieke auto zonder stuur- en rembekrachtiging zouden rijden, om te ontdekken wat voor enorme krachten er bij 't autorijden meespelen. In moderne auto's kun je nu vaak met pink en kleine teen sturen en remmen, waardoor soms grenzen onderschat worden. Maar deze Mercedes maakt je goed bewust van die krachten. Deze beleving vind ik leuker dan met een moderne auto pas op topsnelheid te kunnen ontdekken wat die krachten zijn. Kortom, 't blijft echt genieten van 't autorijden dus!

WEER DOOR DE APK (113.500 km) 06-09-2010

In de zomervakantie hebben we met 'onze bus' weer mogen genieten van het mooie Frankrijk. Heerlijk probleemloos door Bourgondië getrokken. Wel was zo nu en dan bij een steile klim een mij onbekend getik te horen, wat voorheen niet het geval was. Iets om bij de komende beurt na te kijken, leek me. De tweejaarlijkse APK stond weer voor de deur, dus dan kon dat meteen. Het bleek een versleten motorbloksteun te zijn, die het kantelen van de motor bij zware krachtsinspanning niet meer goed opving.

Voor de APK bleek ook dat de trommels van de achterremmen 'op' waren, dus daar zijn 'nieuwe' onder gekomen. Z'n hele bestaan heeft de Hebo het met z'n oorspronkelijke vering volgehouden, maar vooral met het fietsenrek achterop vond ik dat de veerbladen toch wel vrij vlak gingen staan. Tijd om een extra veerblad toe te voegen. Dat bleek wel een grotere klus te zijn dan verwacht, want de boel zat toch wel heel erg vast. Maar het was de moeite wel waard, de bus staat er weer keurig bij. Ook was een rubberhoes van de homokineet versleten, dus die is ook vervangen. De bus kan er voor de APK nu weer twee jaar tegen.

Tja, het onderhoud van een klassieker kost je dan wel wat, maar tot nog toe valt dat nog weg te strepen tegen de wegenbelasting die je bij een jongere camper kwijt zou zijn. En dat is het plezier met zo'n unieke bus beslist wel waard, vind ik

WINTERSTALLING (115.000 km) 24-12-2010

Net voordat de winter begon, heb ik de auto in de winterstalling geplaatst. Staat die weer droog, en heeft die niets te lijden van al het zout op de wegen. Overigens heb ik 'm wel op vier-seizoenen banden staan, omdat we soms in de winter wel eens naar Duitsland/Frankrijk gaan, en dan moet je 'voor de weersomstandigheden geschikte banden' er onder hebben.
Doe altijd wel een goedje in de dieseltank, om de diesel in conditie te houden. Ook haal ik de accu's er uit, en houdt die thuis aan de druppellader. Zodra ik wil, is het dan gewoon weer starten en lopen maar.
Hoewel in vervulling gaat wat uit de radio nu klinkt (I'm dreaming of a white Christmas), ben ik blij dat we de kortste dag van het jaar weer hebben gehad. We gaan de goeie kant weer op, om bij langere dagen weer van 'de bus' gebruik te kunnen gaan maken. Maar nog eventjes geduld...

VOORJAARSVAKANTIE 2011 (117.449 km) 20-06-2011

Wat een fantastisch voorjaar hebben we weer gehad! In april is de bus weer uit de stalling gehaald, en begin mei zijn we er mee op pad gegaan. Door de Ardennen, via de Vogezen, de Franse Jura, en via Morez bij la Cure Zwitserland in. Wat een pracht uitzicht heb je dan, over het meer van Genève, met het hele Alpenmassief op de achtergrond. Dwars door Genève heen was met de GPS geen enkel probleem, op naar onze verste bestemming in de Haute Savoie (vlak bij Albertville).

Op de terugweg zijn we door de Zwitserse Jura gereden, daarna via de Elzas en de Eifel weer terug. Het blijft genieten met de Mercedes, die met geen enkele klim moeite heeft. En heerlijk over de provinciale wegen, buiten de snelweg om. OK, het gaat wat minder snel, ook voor de achterliggers. Maar waar het kan geef je gewoon even de ruimte, bijvoorbeeld door bij rotondes een extra rondje te nemen o.i.d.

Onlangs heb ik wel de extra richtingaanwijzers (i.v.m. de trekhaak) vernieuwd. Het plastic was vergaan door de ouderdom, en door barstjes en scheurtjes bleef er dan regenwater in staan. Omdat ik geen zin in kortsluiting had, ben ik op zoek gegaan naar nieuwe kapjes, maar ja, dat model van 35 jaar geleden (in 2011) was niet meer te vinden. Helaas dus maar modernere exemplaren geplaatst, waarmee de camperopbouw dan iets minder oorspronkelijk is. Maar goed, door het plaatsen van een derde remlicht was dat ook al het geval.

Met hemelvaart weer naar het jaarlijks treffen geweest van de Hanomag-Mercedes club Nomade, dit keer in het prachtige Brabant (want daar brandt nog licht!) Wie wil kan voor mooie plaatjes van de prachtbussen surfen naar www.nomade.nl

LENTE 2012: ONDER DE HOES VANDAAN (121.364km) 02-05-2012

Vorig jaar zomer zijn we met de MB nog naar de Lünenburger Heide geweest, maar het najaar is van zwerven niets gekomen. Voor de winterstalling moest er een andere oplossing komen, omdat helaas de kapschuur bij de boer niet meer beschikbaar was. Van een kennis hoorde ik over goede ervaringen met de nieuwe camperhoezen, die uit zo'n vier lagen bestaan. De binnenkant van de hoes voelt zacht aan en schuurt niet over de lak. Regenwater glijd als grote parels van de buitenkant af en kan niet van buiten naar binnen, terwijl wel de condens van binnen naar buiten kan. Dus heb ik het er voor deze winter op gewaagd om de auto op eigen erf buiten te stallen, onder zo'n hoes van € 160,-, beschermd tegen vuil, vocht en UV. Eerst de camper goed wassen, en voor de zekerheid de ramen met folie afdekken. De hoes erover doen viel me reuze mee. Met de huishoudtrap de hoes eerst opgerold op het dak leggen, daarna naar voren en achter afrollen en naar de zijkant openvouwen. Met de bijbehorende banden de boel vastzetten, en klaar is kees. In de zijkant zitten ritsen, zodat je ook met de hoes erover toch de camper in kan als het nodig is. Ik was benieuwd hoe het zou gaan, en bij de controles tussendoor bleek de boel binnen inderdaad kurkdroog te blijven. En toen de hoes er dit voorjaar af ging, kwam de camper er weer keurig onder vandaan.

De accu's haal ik er 's winters uit, en houd ze met een druppellader op peil. Na het plaatsen de motor eerst even laten voorgloeien. Dat gaat in de MB handmatig: 15 tot 20 seconden de startknop half uittrekken, en daarna helemaal om de startmotor in te schakelen. En de motor startte in één keer, zoals je van een goede Mercedes motor mag verwachten. Wel lekte er iets olie bij het stationair draaien. Dat heb ik wel even laten nakijken, om er zeker van te zijn dat het niet bij de drukzender vandaan zou komen. Ik had de ervaring, dat de plastic kern daarvan bij ouderdom wel eens scheurtjes kan vertonen. Maar gelukkig was dat OK, het bleek dat de het oliepeil in de dieselpomp iets te hoog had gestaan, en dat werd er dan uitgegooid.

We zijn weer lekker naar Frankrijk gereden, om van het voorjaar te genieten. Heerlijk, zo'n sterrenhotel, waar je ook bent. En dan deze maand weer naar het voorjaarstreffen van de club. Er valt veel leuks te beleven met zo'n bus!

ZOMER 2012: VAKANTIE EN DAARNA APK (125.242 km) 22-08-2012

Frankrijk is toch wel ons favoriete vakantieland met de camper, dus ook deze zomer weer die kant op. Met de navigatie op "snelwegen vermijden" blijf je de allermooiste routes volgen. Al die leuke dorpjes en stadjes, waar telkens weer wat anders te zien valt. En via de binnenwegen valt het extra op hoe enorm divers het landschap van streek tot streek is. De MB heeft ons weer naar heel veel mooie plekjes gebracht. Dit keer zijn via de Limousin en de Languedoc tot aan de Middellandse Zee gereden. In de Provence nog genoten van de laatste lavendel, en van de sublieme uitzichten bij de Gorges du Verdon. Daarna via de Alpen en de Jura weer terug.

De MB heeft ons weer heerlijk laten genieten. De motor snort genoeglijk, alleen bij de wat steilere klimmen laat hij zeer duidelijk van zich horen. De hele vakantie heb ik één keer een halve liter olie bijgevuld. Twee jaar geleden rapporteerde ik een tikkend geluid bij het klimmen. Dat is toen geweten aan een versleten motorbloksteun, en die is vervangen. Tot deze vakantie was het geluid verdwenen, maar nu opnieuw bij steile klimmen was het er zo nu en dan weer. Misschien heeft het dan toch met de homokineet te maken, dacht ik. Gelukkig heeft het ons verder niet gehinderd. Weer terug in Nederland stond de twee-jaarlijks APK beurt op het programma. En bij controle bleek inderdaad het euvel bij de homokineet vandaan te komen. Dus is die nu ook vervangen (dankzij ons clubmagazijn met onderdelen levert dat geen problemen op). Verder geen bijzonders, gewoon de gebruikelijke onderhoudsbeurt. Dus de MB kan er weer even tegen.

Het was trouwens heerlijk warm in het zuiden van Frankrijk. Hoewel de Mercedes niet is uitgerust met airco, hebben we die niet gemist. Met de voorste kleine klapraampjes kun je zorgen voor een prima luchtcirculatie, zodat de rijwind voor voldoende verkoeling zorgt. Het brandstofverbruik in deze vakantie was 9,6 liter diesel per 100 km ( 1 op 10,4). Met z'n leeftijd van inmiddels 36 jaar (in 2012) vind ik al met al dat de Mercedes zich keurig gedraagt!

VOORJAAR EN ZOMER 2013 (131.318 km) 17-08-2013

In dit voorjaar en de zomer heeft de Mercedes weer moeiteloos voor zo'n 6000 km vakantiepret gezorgd. In het voorjaar eerst via de Elzas en de Franse Jura tot in de Franse Alpen. Daarna via de Zwitserse Jura en opnieuw de Elzas Duitsland in tot Wolfsburg en daarna weer richting Nederland. Deze zomer voerde het traject door de Ardennen, de Champagne, langs de Loire ten zuiden van Parijs, de Limousin, de Auvergne, de Monts de Lorez, de Monts de la Madeleine, de Bourgogne, de Meuse en via Luxemburg en de Hoge Vennen weer naar Nederland.

Dankzij de GPS-navigatie is het makkelijk om autowegen en hoofdverbindingen te vermijden, en via de mooiste binnenwegen te genieten van vele schilderachtige dorpjes en landschappen. Ook al moet er dan zo nu en dan wat steiler geklommen worden (tot wel 18%), de Mercedes heeft er geen moeite mee. Ook al gaat dat niet snel, via de binnenwegen hinder je het beroepsverkeer niet. Maar ja, op de klim naar de Col du Béal vonden de vijf teams in hun snelle Lotussen het minder leuk dat ze op de smalle kronkelweg niet konden inhalen en zo'n vijf kilometer met een gangetje van zo'n dertig kilometer per uur mee moesten klimmen. Toen ze eindelijk konden inhalen moesten ze na een minuut vanwege een dorpsfestijn weer stapvoets over een dorpspleintje rijden, waarbij de Mercedes als kleurige bezemwagen de stoet completeerde...

Dit jaar kunnen we nog genieten van 'belastingvrij' rijden, maar vanaf 2014 worden de vakanties weer wat duurder omdat met z'n 37 jaar (in 2014) er voor de diesel weer drie jaar motorrijtuigenbelasting betaald moet worden. Als je dat omslaat per kilometer, is dat een forse kilometerprijsverhoging. Maar ja, het blijft een luxeprobleem. En ach, met het verbruik van minder dan 1 op 10 hoeven we zeker niet te klagen. Het blijft genieten met de klassieker!

VOORJAAR 2014 (131.517 km) 10-05-2014

Helaas is de vrijstelling voor motorrijtuigenbelasting nu voor m'n kampeerauto tot 2016 vervallen. Omdat ik hem toch niet dagelijks gebruik, heb ik de bus dus maar geschorst. Als we hem gaan gebruiken, zal ik hem weer aanmelden. Dat kan tegenwoordig ook online heel makkelijk. Binnenkort hebben we met de oldtimerclub een jubileumsweekend. Voor zulke evenementen is de belastingdienst gelukkig heel vriendelijk, want via de club kan er dan speciale vrijstelling verkregen worden om toch met een geschorst voertuig daaraan te kunnen deelnemen. Voorwaarde is wel dat apk en verzekering in orde moeten zijn. We gaan weer even genieten!

ZOMER 2015: OVER DE HOOGSTE WEG VAN EUROPA! (141.026 km) 29-07-2015

Deze zomer weer heerlijk met de "Goldtimer" op pad geweest, een prachtige reis door onder meer de Zwitserse en Franse Alpen. In Zwitserland eerst de Brünigpas (1008 m) en de Grimselpas (2165 m) getrotseerd, en in Frankrijk als hoogste passen de Col du Galibier (2600 m) en de Col de la Bonnette (2802). Dat is de hoogste verbindingsweg in Europa, dus echt een topvakantie!
Met z'n 60 pk gaat het natuurlijk niet hard, en omdat de koelventilator niet elektrisch is, maar op het toerental van de motor meedraait, moet je wel met beleid rijden. Voor de zekerheid de kachel voluit en de kachelventilator ook op de hoogste stand, zodat je daar ook nog wat extra motorkoeling mee realiseert. De temperaturen in het dal lagen zo rond de 36 graden, en naarmate je hoger kwam zakte dat af tot rond de 25. In het algemeen kon hij met een gangetje van rond de 30 km/u constant in z'n twee naar boven (steigingspercentages tussen 5 en 11%), op één van de cols met een klein stukje steigingspercentage van 14% even in z'n één. Maar we kwamen zonder problemen boven, en hebben enorm genoten!

NAJAAR 2015: WEER KLAAR VOOR DE WINTERSLAAP (141.327 km) 26-09-2015

Het 'camperseizoen' hebben we weer afgesloten met een fantastisch weekend met de Hanomag-Mercedesclub Nomade. Een leuke meeting in de Peel dit keer. En hoewel we best wel nog wat vaker er op uit zouden willen trekken, ontbreekt helaas de tijd daarvoor. Dus was het weer verstandig om de bus te schorsen en winterklaar te maken. Dat houdt in de dieseltank vullen (en Startron toevoegen voor de conditie van de diesel), de watertank legen, een goede wasbeurt geven, de winterhoes er over, de auto uit z'n veren krikken en blokken er onder. Ook de accu's er uit en naar binnen. Met de druppellader houdt ik die in conditie. Tja, en nu maar weer geduld hebben tot het voorjaar. Gelukkig hebben we een goede fotoreportage van dit jaar, zodat we nog kunnen blijven nagenieten van al het plezier!

ZOMERVAKANTIE 2016 (144.463 km) 28-08-2016

Deze zomer zijn we er weer op uitgetrokken met de 'bus'. Dit keer ging de reis eerst via de Eifel en het Saarland naar de Elzas. Daarna via de Vogezen en de Jura naar de Alpen. Maar in de Jura had opeens de dynamo er geen zin meer in: de V-snaar gilde er over en het controlelampje gaf onraad aan. Het bleek dat het lager van de dynamo was vastgelopen, er was geen beweging meer in te krijgen. Daar sta je dan, op zaterdagmiddag, voor een boerenschuur in St.-Dizier l'Evêque. Toen ik destijds de auto kocht, zat er een doos met onderdelen bij, en ik meende dat daar een dynamo bij zat. En jawel, toen de doos onder de bank vandaan kwam, bleek er een oud exemplaar in te zitten. Maar of die nog goed was, moest nog blijken. Toen ik onder de auto kroop, kwam van de overkant iemand aanlopen. "Vous êtes en panne? Je viens vous aider!" Inderdaad, ik had panne en hulp sloeg ik niet af. En voor ik het wist, had hij een groot karton voor onder de auto en een flinke gereedschapskist gepakt. Hij knutselde graag aan auto's, en na een poosje sleutelen was de dynamo verwisseld. Vol spanning de auto gestart om te testen, en gelukkig, alles deed het weer zoals het moest. Sommigen vinden de fransen maar onvriendelijk of ongeïnteresseerd, maar mijn ervaring is beslist heel anders, dat bleek ook nu weer!

En zo konden we onze reis naar de Franse Alpen vervolgen. Vanuit de Jura even een klein hoekje Zwitserland meegepikt, waar we de prachtige grotten van Vallorbe bezochten. En toen richting Haute Savoie. Na een paar dagen daar zijn we via Grenoble naar de Ardêche getrokken en daarna richting de Cantal. Onderweg ging de V-snaar toch weer iets slippen, en het lukte me niet om die zelf weer goed te spannen. Dus toen maar even bij een dorpsgarage gestopt. De garagehouder had een paar mooie modelletjes van klassieke Panhards op z'n balie staan, dus vroeg ik of hij vroeger Panhard dealer was. Nee dat niet, maar het was zijn liefhebberij. Hij had twee gerestaureerde limousines, en was nu bezig een zeldzame cabrio te restaureren. 'Wil je 'm zien?' vroeg hij. Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Een prachtige Panhard cabrio stond daar achterin de garage op een brug. Motorisch was alles al ok, nu werd de laatste hand aan de carrosserie gelegd. Prachtig om te zien! Na de bezichtiging was het voor de monteur een fluitje van een cent om met het juiste gereedschap de V-snaar weer goed te spannen. Toen ik vroeg wat ik schuldig was, kreeg ik als reactie: "mais non, on s'aide entre nous avec les voitures classiques!" (welnee, met klassieke auto's helpen we elkaar). Fantastisch toch, als liefhebbers onder elkaar?

We hebben onze weg vervolgd, via de Cantal naar de Dordogne, en daarna noordwaarts naar de Morvan. Daar hebben we nog een uniek automuseum bezocht, le musée Automobile des voitures des chefs d'état, waar diverse auto's stonden die ooit door presidenten gebruikt waren. De eigenaar is een markante persoon, die er een mooie filosofie op na houdt: niet alles weer restaureren zoals het was, maar juist laten zien hoe het na al die jaren er uit ziet. Zo stonden er ook een paar prachtige klassiekers, in de staat zoals ze in de boerenschuren waren aangetroffen: inclusief stof, stro en kippenveren. Kostelijk!

Daarna via de Champagne-Ardennes weer richting Nederland. Toen we na een stop weer startten, bleef echter het controlelampje van de dynamo uit. Geen gunstig teken. Op de camperplek heb ik de accu gecheckt, en die bleek niet meer goed vol. Met de netstroom van de camperzuil heb ik toen de accu opgeladen. De volgende ochtend bij de dorpsgarage het door laten meten, en de conclusie was dat waarschijnlijk de spanningsregelaar de boosdoener was. De accu werd niet meer bijgeladen. Gelukkig zat de accu weer vol, en met een diesel als zelfontbrander wordt niet veel stroom van de accu gevraagd. Dus de tocht naar Nederland toen aanvaard. In plaats van rustig binnendoor in twee dagen, hebben we er voor gekozen om via de snelweg die dag huiswaarts te keren. Vanaf de Ardennen begon het ook nog te regenen, maar in de stroom met de vrachtwagens mee kon ik de ruitenwissers zo veel mogelijk rust geven. Dat bleef zo tot Arnhem, en alleen het laatste stukje van de rit bleef het weer droog. Toen we eind van de middag weer thuis waren, had de rit in de regen zonder ruitenwissers die dag uiteindelijk niet zo heel veel extra inspanning gevraagd.

Via de Hanomag-Mercedes club Nomade is het gelukkig niet moeilijk om aan goede onderdelen te komen. Daar dus maar een nieuwe dynamo opgehaald, en die is nu bij de onderhoudsbeurt gemonteerd. Ook de tweejaarlijkse APK is weer probleemloos uitgevoerd, dus we hopen de komende tijd weer veel plezier met de 'bus' te beleven. In september nog weer de najaarsmeeting met de club, altijd een leuk treffen! Pas geleden kwam er zo'n blauwe envelop met de post, van die andere club die niet weet hoe ze het leuker kunnen maken. Ik werd er op geattendeerd dat ik binnenkort geen mrb meer hoef te betalen. Alsof ik vergeten zou zijn dat m'n bus dit najaar 40 jaar wordt (in 2016), en als klassieke diesel dan (weer opnieuw) vrijstelling van wegenbelasting krijgt. Maar goed, zulke berichten zijn natuurlijk altijd welkom! Hopelijk niet totdat er weer één of andere Kwiebus als minister of staatssecretaris besluit weer aan die vrijstelling te tornen. Want zeker met onze klassiekers zijn we een beetje de weg kwijt als het gaat om de betrouwbaarheid van het beleid van onze overheid.

FOTO'S TOEGEVOEGD (144.463 km) 21-08-2016

Vandaag heb ik nog wat foto's toegevoegd. Foto 5 is genomen op het hoogste punt (2802m) van de hoogste doorgaande weg in Europa, de Col de la Bonnette in de Franse Alpen (vlak bij de Italiaanse grens. Foto 6 is genomen bij het Lac de Serre-Ponson, ook in de Franse Alpen. Voor de geïnteresseerden op de laatste foto's het interieur van de originele Hebo camper-opbouw, met voorin een zithoek met wegdraaibare tafel, in het midden het keukenblok, de 'natte cel' en de kledingkast, en achterin een 'vast' bed (waar eventueel ook een treinzit beschikbaar is). Op het door mijzelf gemaakte 'uitneembare vaste bed' na is alles nog in de originele staat, zoals dat destijds in de 70-er jaren gebouwd is.

NIEUWE WATERPOMP (144.991km) 03-06-2017

In het najaar van 2016, vlak nadat de nieuwe dynamo was gemonteerd, zijn we weer naar onze halfjaarlijkse Hanomag-Mercedes club Nomade meeting gegaan. Dit keer was het bij Raalte. Fantastisch weer om met een flink aantal liefhebbers bij elkaar te zijn. Na het weekend weer huiswaarts, en daarbij hoorde ik een ongezond geluid. Ik herkende het van m'n vorige bus, en wat ik vermoedde bleek zo te zijn: de waterpomp had er niet zo veel zin meer in. Tja, dat zie je vaker bij oudere motoren: als er iets in het 'evenwicht' verandert, kan dat effect hebben. Deze zomer is de spanning van de V-riem diverse keren anders geweest door het verwisselen van de dynamo, en dan heeft dat voor zo'n oude waterpomp ook gevolgen. Dus nu moest die ook vervangen worden. Gelukkig zijn die ook nog goed verkrijgbaar, dus dat euvel kon ook snel worden verholpen.
Deze winter heeft de 'bus' weer keurig onder z'n winterhoes gestaan, en vorige week is hij er weer onder vandaan gekomen. En zoals het hoort: hij startte in één keer. Het seizoen kon weer beginnen met een leuke meeting van de club, waarvoor we naar Limburg togen. Wat een feest weer, om met zo'n klassieker lekker te toeren. Het weer was heerlijk, bijna tropisch. En dan komt er een ander kwaaltje naar voren: als je dan een warme motor stilzet, om heel snel daarna weer te starten, wil de bendix van de startmotor wel eens even vast blijven zitten. Dat gebeurde toen we even met de veerpont de Maas overstaken. Alleen een duidelijke 'klik' te horen, verder deed de startmotor niets. Dan zijn er drie opties: 1: een half uurtje laten koelen, dan doet die het vanzelf weer. 2: snel achter elkaar de startmotor even laten 'klikken', in de hoop dat de bendix los schiet. 3: even met een hamertje tegen de startmotor tikken kan ook helpen om de bendix los te laten komen. Optie 1 was niet de beste keuze, tenzij we er een soort Maas-cruise van wilden maken. Voor optie 3 moet je even onder de auto kruipen, en dat doe je als het niet anders kan. Maar gelukkig werkte optie 2. Wij stonden achteraan, alle auto's vóór ons waren al de veerpont af. Meestal moeten de fietsers even wachten tot alle auto's van de veerpont af zijn, maar ondertussen waren ook zij allemaal (die dag een heleboel) al de veerpont af toen de bus startte. Zo beleef je altijd wel wat leuks met zo'n bus. We hebben een heerlijk weekend gehad, en de bus doet het verder weer prima na de winterslaap.
Nu staat hij weer klaar voor de volgende tocht. We zijn al weer druk aan het plannen.

ZOMERVAKANTIE 2017 (146.837 km) 31-07-2017

Deze zomer stond vanzelfsprekend Frankrijk weer op ons vakantiemenu. Een heerlijk land, om met ons 'sterrenhotel' door te trekken. Maar voordat we konden gaan moest de accu vervangen worden. Na bijna zeven jaar trouwe dienst, had die door de ontberingen van de vorige vakantie (met de dynamo-perikelen) het loodje gelegd (op zich wel een passend einde voor een accu).

De rit naar Frankrijk voerde eerst door de prachtige Ardennen. Bij een mooie tussenstop bij de stuwdam van Jalhay merkte ik dat de achterremmen wel wat warm aanvoelden. Toch maar even in de gaten houden dus. Ook de dag daarna bleef dat zo, en toen we in de Franse Elzas aankwamen heb ik samen met een vriend die daar woont eens verder gezocht naar het euvel. Het bleek dat na stevig remmen de remschoenen in de achtertrommels wat bleven aanlopen. Pas na een poosje waren ze weer vrij. Na wat zoeken bleek de oorzaak te liggen in de lastafhankelijke remkrachtverdeler: die blokkeerde het retour stromen van de remvloeistof. Bij een losgekoppelde lastveer was er geen blokkade, maar zodra er iets kracht op de veer kwam bleven de remmen aanlopen. Het was niet raadzaam om met dat probleem verder te trekken, de alpen in zoals de bedoeling was. Ter plaatse was niet aan een vervangende remkrachtverdeler te komen, dus besloten we om voorzichtig met losgekoppelde lastveer weer huiswaarts te keren.

We zijn op ons gemakje in een paar dagen terug gereden, via o.a. het mooie Duitse Münsterland. Terug in Nederland bleek ook hier het onderdeel niet makkelijk verkrijgbaar, maar via de Hanomag-Mercedes Nomade club toch nog een adresje gevonden waar de remkrachtverdeler nog nieuw verkrijgbaar was. Voor de zekerheid ook maar gelijk een stel nieuwe remslangen aangeschaft, om het systeem te verfrissen. Na 40 jaar mag dat wel. Maar helaas moet de reparatie nog een paar weken op zich laten wachten, vanwege vakantie van de expert. Dus deze zomer verder geen vakantie met de bus. We zien alvast uit naar het najaar, voor nieuwe kansen!

HERFSTVAKANTIE 2017 (149.345 km)

Eind van de zomer is de hele remmerij gereviseerd door de specialist JWC in Schijndel, een kenner met hart en gevoel voor de Hanomag-Mercedes. Behalve de remkrachtverdeler, zijn ook de remslangen, remcilinders en remvoeringen vernieuwd. Ook voor de koppelingscilinder is een slang vernieuwd. Na 40 jaar was dat geen luxe, en alles functioneert nu weer als nieuw. Zeker met onze tochten door heuvels en bergen zijn goede remmen een vereiste voor de ruim twee ton zware 'bus'.
In de herfstvakantie hebben we van het prachtige weer geprofiteerd. Via de Belgische Ardennen en de Loraine zijn we eerst naar de Elzas getrokken. Daarna via de Vogezen en de Haute Jura naar de Alpen, in de buurt van Albertville, vanwaar je de top van de Mont Blanc kunt zien. Overal waar we kwamen was het genieten van de prachtige herfstkleuren, of het nu de goudkleurige wijnvelden langs de Moezel en in het Rijndal waren, of de enorme verscheidenheid aan loofbomen langs de bossen en kloven van het berglandschap. En vooral omdat de zon zich de hele week liet gelden, was het een enorme uitbundige kleurenpracht.
De 'bus' reed ook als een zonnetje, en zonder moeite trotseerde hij weer diverse passen en kloven. En de nieuwe remvoeringen zijn nu gelijk goed 'ingelopen', die moeten zich in het begin altijd even aan de trommel zetten. Dat is in deze vakantie goed gelukt.
Komende week zal de bus weer klaar gemaakt worden voor een gezonde winterslaap. Met Startron aan de diesel toegevoegd en mooi gewassen mag die onder z'n hoes dan weer wachten op de volgende gelegenheid voor mooie tochten. Vermoedelijk zal dat niet eerder dan het voorjaar worden.

Mercedes 206D als Hebo kampeerwagen

  • 155.095 km

Mijn review van mijn Mercedes 206D, die is uitgevoerd als Hebo Kampeerwagen, stond na de vernieuwing van de Autoweek site ineens als een heel andere auto vermeld (een Skoda...). Bij het updaten ging het nog verder mis. Daarom heb ik hem verwijderd, om hem hier door mijn back-up te vervangen. Maar ook daarbij lukte het plaatsen in de goede volgorde niet helemaal, dus de jaartallen zouden mogelijk wat door elkaar kunnen staan. Excuses hiervoor, ook als er soms rare tekens staan, veroorzaakt doordat de site blijkbaar moeite heeft met bepaalde schrifttekens. Ook excuses voor degenen waarvan hun leuke commentaar op mijn originele review nu verdwenen is.

VOORJAARSVAKANTIE 2018 (152.340km) 13-06-2018

In mei hebben we de winterhoes er weer afgehaald, en de 'bus' klaargemaakt voor de voorjaarsvakantie. Die begon met een meeting van de Hanomag-Mercedes club Nomade. Dit keer kwamen we bij elkaar in de Achterhoek, waar we weer een flink aantal clubgenoten ontmoetten.

Na de meeting zijn we richting Frankrijk getrokken. Heerlijk over de mooie binnenwegen. We zwerven dan langs leuke dorpjes en prachtige landschappen. Zoals gebruikelijk meestal maximaal 250 km per dag, om zoveel mogelijk van alles wat je onderweg tegenkomt te genieten. We trokken door de Belgische en Luxemburgse ardennen, langs de Moezel, en bij Schengen (juist ja, van dat Europese verdrag) Frankrijk in.

In Frankrijk reden we door de Haute-Marne, de Vogezen en de Jura, om na enkele dagen in de alpen (de Haute-Savoi) aan te komen. Daar bleven we een paar dagen, en zijn toen via het Lac de Bouget, het Rhône-dal, de regio Saône et Loire door Bourgondië getrokken. Aansluitend weer via de Vogezen naar de Elzas, waar we ook weer een paar dagen bleven.

Het rijden over elke 'route departementale' en soms 'route communale' is altijd weer een feest. Je kijkt je ogen uit, en kronkelt door de mooiste streken. De Mercedes heeft geen enkele moeite met de soms steile heuvels en col's, al moet je natuurlijk wel in de lage versnellingen blijven. En ook bij het afdalen goed van de motorrem gebruik maken. Maar je wordt beloond met prachtige vergezichten.

Vanaf de Elzas hebben we de kleine weggetjes gelaten voor wat ze waren, omdat we een paar dagen in Parijs bijzondere 'verplichtingen' hadden. We zijn daar via de route National naar toe gereden, en dan leg je met gemak de ruim 500 km in één dag af. Kom je wel met de spits in Parijs aan, maar de navigatie stuurt je feilloos naar de bestemming, gewoon langs de tennisbanen waar de toernooien van Roland Garos gespeeld werden. Overal in Frankrijk maken we van prachtige camperplekken gebruik, maar ja, die heb je niet in Parijs. Dus daar prima op de welbekende camping bij het Bois de Boulogne gestaan, van waaruit je makkelijk overal in Parijs kunt komen.

Na een paar dagen Parijs zijn we via België in twee dagen weer huiswaarts getrokken. De 'bus' heeft zich weer kranig gedragen, en ons probleemloos van deze 3000 km vakantierit laten genieten.


NAJAARSVAKANTIE 2018 (155.095 km) 25-10-2018

Dit najaar hadden we weer gelegenheid er lekker op uit te trekken met de 'bus'. Het was een zonovergoten najaarsvakantie, waarin we konden genieten van prachtige herfstkleuren.
Als 'francofielen' was de richting waarheen we met ons mobiele kasteeltje trokken al wel duidelijk. En het was niet moeilijk om een mooi parcours te kiezen.

Nadat we onze prachtige Veluwe achter ons lieten, hebben we Nederland via het schilderachtige Limburgse heuvellandschap verlaten. Daarna zijn we door de Belgische en Luxemburgse Ardennen getrokken. Voordat we Frankrijk binnenreden, hebben we nog een stukje van het Duitse Saarland doorkruist. We hebben enorm genoten van de Elzas, met de wijnvelden al in mooie herfsttooi.

Omdat het zo prachtig zonnig weer was, kozen we ervoor om in de Vogezen via de hooggelegen 'Route des Crêtes' (weg over de toppen) te rijden. Het hoogste punt daar was de 'Grand Ballon des Vosges', op 1325 m. Onze reis ging verder door de Jura naar het 'Massif des Bauges' in de Haute Savoie. Ook hier in de Voor-Alpen waren de kleuren heel uitbundig.

De tocht ging verder door de Ardeche en de Auvergne, waar we weer door enkele adembenemende 'Gorges' (bergkloven) trokken. Hoe smal of steil de weggetjes soms ook waren, met wat stuurmanskunst en goed gebruik maken van de juiste versnellingen, kwamen we overal probleemloos voorbij. En onderwijl enorm genietend van de prachtige uitzichten en imposante rotspartijen!

En al rondtrekkend ben je dan ongemerkt ook weer op de terugreis. Die liep via de Morvan in het liefelijke Bourgondië, het Champagnegebied en de Cote d'Or (de goudkust, genoemd naar de goudgele graanvelden in de zomer) weer via de Ardennen terug naar Nederland.

Op de laatste twee dagen na, hebben we volop zon gehad, met temperaturen meestal boven de 20 graden. Onderweg hebben we steeds heerlijk buiten in de zon kunnen zitten. En dat in de tweede helft van oktober! De klimatologen en milieu-critici zullen er hoogstwaarschijnlijk niet blij mee zijn. Maar nu het toch zo was, konden we er maar beter van profiteren!

De oude Mercedes heeft zich weer prima gedragen, en in twee weken zo'n 2500 km asfalt onder zich door laten schuiven. Het enige dat ik onderweg heb moeten doen is een keer wat koelvloeistof bijvullen en een blikje Bisonkit aanschaffen om de geluidsisolatie van de motorkap weer vast te lijmen. Dat die na 42 jaar begon los te laten, mag je niet als slechte kwaliteit beschouwen lijkt me. Maar omdat die motorkap letterlijk in de cabine zit, is het wel prettig als die isolatie goed z'n werk blijft doen. Anders kun je elkaar niet meer verstaan.

De herfstvakantie zit er nu weer op, nu begint het nagenieten! En daarbij hoort ook het weer winterklaar maken van de bus, en hem onder z'n beschermhoes plaatsen in afwachting van het volgende avontuur.

Zomervakantie 2019

  • 159.405 km

Deze vakantie stond voor ons op het programma om de Pyreneeën te bekijken. We waren daar niet meer geweest sinds we met onze vorige Mercedes L206D (als camper ingericht busje) in 2003 een keer een bergetappe van de Tour de France hadden bekeken. We hadden toen bewust een klim bij een col van de 3e categorie uitgezocht, om de karavaan heel langzaam voorbij te kunnen zien trekken. Nu was het de beurt aan onze huidige Mercedes 206D kampeerwagen om te laten zien hoe die de Pyreneeën kon slechten.

Voordat we vertrokken heeft de ‘bus’ nieuwe banden gekregen, die twee banden van elf jaar en twee banden van 6 jaar oud vervingen. Helaas in de maat van de bus 185/80/R15C niet meer als vierseizoenenband verkrijgbaar, maar de Maxxis Vansmart (103/102 8P) zijn als bestelbandbus goed uit de zomerbandentest gekomen. Ook heb ik gelijk goede ventielen laten monteren, die je stevig op de velg kunt aanschroeven.

Op ons gemakje zijn we in een aantal dagen via o.a. de Ardennen, de Champagne, de streek rond de Loire, de Limousin, en de Dordogne gereden. Natuurlijk niet via de grote routes, maar leuk binnendoor over soms de kleinste weggetjes langs pittoreske dorpjes. En dan overnachten op mooie plekjes, soms bij prachtige meertjes.

Zo zijn we naar de Atlantische Pyreneeën gereden, met als doel van west naar oost over de bergpassen te trekken. Vanuit St Jean Pied de Port zijn we eerst via de Col de Bagagui (1.314 m) naar Arrete gereden om te overnachten. De dag daarna waren de hoogste bergpassen aan de beurt: de Col d’Aubisque (1.709 m), de Col du Tourmalet (2.115 m) en de Col d’Aspin (1.489 m).
Gelukkig was het helder weer, zodat we van de mooiste vergezichten konden genieten. Wat een mooie ruige bergen zijn de Pyreneeën!

Na een overnachting in Arrau trokken we via o.a. de Col de Peyresourde (1.569 m) naar Foix. We sloten de tocht door de Pyreneeën af via de Col de Chiloua (1.450 m), waar we letterlijk ‘in de wolken’ waren. Omdat volgens de weersverwachting de bewolking de verdere dag en daarna zou blijven hangen, hebben we die dag de bergen achter ons gelaten.

We trokken langs Carcasonne, en die middeleeuwse stad kun je natuurlijk niet zonder bezoekje voorbij trekken. Maar ook buiten het hoogseizoen is het een enorme toeristische trekpleister, en we waren dus beslist niet de enige bezoekers. Zonder de prachtige stad tekort te willen doen, moet ik toch wel eerlijk bekennen dat ik bij een bezoek in een eerdere vakantie de middeleeuwse stad Provins (in de regio Seine et Marne) zeker net zo mooi vond, met iets minder toeristische opsmuk.

Na onze tocht door de Pyreneeën zijn we via de Provence naar de Alpen getrokken. In de Provence hebben we bij Arles het beroemde bruggetje bezocht, dat Vincent van Gogh ooit vereeuwigd heeft. Vanwege goede persoonlijke herinneringen aan een vakantie 37 geleden, wilden we de huidige staat van het bruggetje weer eens bewonderen. Het blijft een fotogeniek plekje, vinden we.

In de Provence wilden we ook de lavendelvelden zien, maar helaas, door een koud voorjaar daar was de lavendel nog niet in volle bloei. We trokken via de voet van de bekende Mont Ventoux de Alpen in. Niet alleen bergpassen zijn mooi, ook de bergkloven zijn de moeite waard. Zo konden we genieten van o.a. de Gorges de la Méouge. We hebben overnacht in Corps, een prachtig dorp aan de ‘route Napoleon’ tussen Gap en Grenoble. Het dorpje is prachtig gerestaureerd, en ‘s avonds heel mooi verlicht. We bezochten daar een artisanale destilleerderij, waar heerlijke likeur van alpenkruiden wordt gemaakt.

Na een paar dagen in de Alpen zijn we via de Jura richting Vogezen getrokken. Net op een etappedag van een voor ons onbekende wielertocht ‘Tour de Savoie Mont-Blanc’. Een Skoda Citigo reed voorop, met een groot knipperend aankondigingsbord. Daarna een enorme hoeveelheid motormuizen, die alle verkeer de berm in dreef. Wij konden mooi uitwijken op een picknickplaats langs de weg. Na een minuut of vijf kwamen de koplopers voorbij zjoeven, en een aantal minuten later het peloton, voorafgegaan en gevolgd door alle wielerbegeleiders in de grotere Skoda’s, vooral de Superb. Het was net op een punt van een niet zo stijle, maar lange afdaling. Wat een enorme snelheden op die dunne bandjes is dat dan, als zo’n peloton dan voorbij komt, waarbij de wielrenners elkaar ook proberen in te halen. Volgens mij zien ze niets van de prachtige omgeving. Dan tuf ik toch liever rustig met mijn oldtimer langs de mooie wegen, om alles te kunnen bewonderen.

Hoewel de Vogezen wel vaker op ons vakantiemenu voorkomen, is het ook daar telkens weer prachtig. Dit keer trokken we over de ‘Grand Ballon des Vosges’ (1.325 m), en ook daar waren we ‘in de wolken’. De route over de toppen van de Vogezen (route des crêts) is erg mooi, ook al waren de vergezichten dit keer wat minder door laaghangende bewolking.

Na een bezoek aan de Elzas zijn we via de Ardennen weer huiswaarts gegaan. In totaal hebben we met onze oldtimer deze keer 4.053 km gereden, verdeeld over 17 reisdagen is dat gemiddeld nog geen 240 km per dag. Dat is goed te doen, lekker ontspannend. Alleen in Nederland heb ik over de snelwegen gereden, verder alleen binnendoor, zoals eerder gezegd soms over de kleinste weggetjes langs pittoreske dorpjes. Opvallend was dat overal door het hele land veel wegen van nieuw asfalt zijn voorzien. Op sommige plekken duidelijk omdat daar de Tour de France voorbijkomt dit jaar. Maar een Fransman gaf me als reden op dat er daarnaast dit jaar overal nieuwe burgemeestersverkiezingen zijn. Om stemmen te winnen wordt dan diep in de buidel getast om zichtbaar te maken hoe goed de burgemeester voor het dorp zorgt en de hobbels voor een herverkiezing letterlijk worden weggewerkt.

De ‘bus’ heeft zich uitstekend gehouden. Onderweg 1 keer een half litertje olie bijgevuld, en een paar keer wat koelvloeistof aangevuld. Dat laatste is niet meer dan normaal bij een motor met een niet-gesloten koelsysteem. De motortemperatuur is niet boven de 90 graden geweest, ook niet bij de hoogste of steilste bergpassen (15 procent stijging was dit keer de steilste). Die laatste moest even in z'n één, de rest ging op z'n dooie akkertje in de twee, heel soms de drie. En omlaag natuurlijk weer dezelfde versnelling aanhouden om zoveel mogelijk op de motor te remmen. Omdat je dan meestal toch niet op doorgaande wegen rijdt, zit je niemand in de weg. En zo nodig even uitwijken, als daar gelegenheid voor is. En het verbruik blijft zo rond de 1 op 10 schommelen (totaal gemiddeld nu 1 op 10,24 ( 9,77 l/100km).

Het was weer genieten, deze zomer. Ook deze keer weer diverse liefhebbers gesproken, die ook kunnen meegenieten dat het erfgoed nog lekker op de weg gehouden kan worden. Nu mag de bus weer even uitrusten. En kunnen we lekker blijven nagenieten van een heerlijke vakantie.

APK en Herfstvakantie 2019

  • 162.609 km

In Augustus heeft de ‘’bus’ weer z’n onderhoudsbeurt gehad, en omdat de APK dit najaar zou verlopen is die tegelijkertijd uitgevoerd. Naast het gebruikelijke onderhoud is er deze keer een nieuwe fuseepen vernieuwd. Verder was technisch alles helemaal ok.

In september hebben we in Nederland nog genoten van een heerlijk ‘busjesweekend’ van onze Hanomag-Mercedesclub Nomade. Dit keer tussen Leersum en Amerongen. We hadden prachtig weer, en met de meegenomen fietsen hebben we de Utrechtse heuvelrug kunnen verkennen.

Voordat de ‘bus’ weer z’n pyjama aankrijgt voor de winterslaap, wilden we toch weer graag over de grens de mooie herfstkleuren gaan bewonderen in de heuvels en de bergen. Dat was ons vorig jaar ook goed bevallen. We durfden weliswaar niet te verwachten net als toen een paar hele warme zonnige weken te beleven, maar ook met wat minder stralend weer valt er in de herfst veel te genieten.

Deze keer ging de tocht eerst via het Zwarte Woud. We wilden er van profiteren om daar te kijken of we een nieuwe koekoeksklok konden vinden. De oorsprong van de koekoeksklok ligt in het Zwarte Woud, dat naast die klokken ook veel natuurschoon biedt. Twee vliegen in één klap dus, om daar eerst naar toe te gaan.

Via de Achterhoek hebben we Nederland verlaten, en met een grote boog zijn we door het Duitse Sauerland om het Roergebied heen getrokken. We hebben daarbij op mooie camperplekken kunnen overnachten, bij leuke stadjes. De altstadt Steinau was zeker de moeite waard, met z’n prachtige kasteel, stammend uit de dertiende eeuw. Na het passeren van de Main kom je dan zoetjes aan in het Zwarte Woud. En overal zorgden de herfstkleuren al voor schilderachtige vergezichten.

Triberg is het bekendste stadje van de koekoeksklokken en daarnaast bekend van de hoogste waterval in Duitsland. Zeker voor Nederlandse polderlui de moeite waard om eens te bewonderen. Wij hadden dat al eens eerder gedaan, en hebben ons bezoek aan Triberg nu alleen gebruikt om een mooie koekoeksklok te bemachtigen.

Vanuit het Zwarte Woud zijn we verder naar het zuiden gereden, en net ten noorden van het Zwitserse Basel zijn we de gemoedelijke Franse Elzas ingetrokken. Bij het plaatsje Ferrette vonden we een uitstekende camperplek voor de nacht. Vandaar zijn we verder getrokken, en verruilden de Elzas voor het mooie landschap van de Franse Jura, met ook daar weer alles in een prachtige herfsttooi gehuld. Voor de overnachting hadden we een camperplek in Les Rousses uitgekozen, vooral bij wintersporters erg geliefd.

Vanuit Les Rousses zijn we weer verder getrokken, en hebben de Jura toen verruild voor de Alpen in de Savoie. Via Annecy, met het altijd mooie blauwe meer. We zijn tot de Abdij van Tamié aan de voet van de Sambuy gereden.

Na ons bezoek in de Alpen zijn we weer aan de terugreis begonnen, nu door een ander deel van de Jura, o.a. door de prachtige Gorges de la Languette. Bij la Rixouse hebben we nog heerlijk in het zonnetje met uitzicht op een hoge waterval zitten picknicken.

De tocht ging verder via het oostelijk deel van de Vogezen, en toen we bij Epernay kwamen moesten we omrijden. Protesterende boeren hadden de snelweg geblokkeerd, waardoor de wegen in de stad ook verstopt raakten. Maar och, wij hoefden nergens op tijd te zijn, dus wat omrijden was geen bezwaar. Natuurlijk zijn we ook weer via Luxemburg gereisd, en hebben vanzelfsprekend ook daar geprofiteerd van de lage dieselprijzen. Na de prachtige Ardennen hebben we de laatste nacht nog in België doorgebracht, bij het Maascentrum de Wissen. We hebben daar nog lekker kunnen wandelen in het mooie Rivierpark de Maasvallei, met de bijzondere Oude Maasmeanders. En in Dilsen vanzelfsprekend ook nog even van die smakelijke echte Vlaamse frieten gesnoept.

Onze laatste vakantiedag zijn we via Brabant weer huiswaarts gereisd, waar we in de middag weer aankwamen. We ervaren het steeds weer als een voorrecht dat we zo lekker hebben kunnen genieten met onze fantastische ‘bus’, waarmee we deze herfstvakantie weer zo’n 2800 km probleemloos hebben mogen rondreizen. Nu moet die nog even weer goed gewassen worden, en winterklaar gemaakt, dus water uit de tank en leidingen, Startron in het brandstofreservoir, blokken er weer onder (zodat die uit de veren staat) en de hoes er weer over. En dan maar weer geduld hebben tot het voorjaar voor weer nieuwe avonturen.

Fijnstoftoeslag van 15% over € 0,00 mrb ...

  • 162.609 km

Deze week kwam er een brief van de belastingdienst, die het nog steeds niet lukt om het leuker te maken. Het was dit keer geen blauwe envelop, maar een witte, met onderaan een klein blauw logo met ‘Fijnstoftoeslag mrb’. In de brief van twee volle kantjes een heel verhaal voor vervuilende dieselauto’s. Er wordt vermeld dat ‘uit het kentekenregister blijkt dat de uitstoot van het motorrijtuig zo hoog is dat de fijnstoftoeslag mrb betaald moet worden’. Die toeslag is zo’n 15% van het geldende mrb tarief. Ook wordt genoemd dat je zelf bij de kentekencheck kunt controleren wat de waarde van de fijnstofuitstoot is. En tenslotte wordt er nog vermeld dat bij schorsing of vrijstelling je pas fijnstoftoeslag verschuldigd bent vanaf het moment dat de schorsing is opgeheven of de vrijstelling niet meer van toepassing is.

Tja, de automatisering bij de belastingdienst is nog steeds op een allerknulligst niveau. Het lukt ze blijkbaar niet om een simpel filter toe te passen en geen brief te sturen voor dieselklassiekers van 40 jaar en ouder, die als oldtimer zijn vrijgesteld van mrb. Een auto zal immers niet zomaar jonger worden, dus de vrijstelling blijft onder de huidige regels onveranderd. Tenzij er weer één of andere minister Kwiebus besluit om de oldtimervrijstelling weer te veranderen. Maar ja, dan moet de belastingdienst hoe dan ook alle oldtimerbezitters toch weer opnieuw aanschrijven dat er weer mrb (met dan dus de fijnstoftoeslag) in rekening gebracht gaat worden. Dus wat een verspilling van onnodig briefpapier om nu een verhaal te sturen wat eigenlijk op dit moment niet van toepassing is op oldtimers.

Overigens: knap dat de belastingdienst uit het kentekenregister kan zien dat de uitstoot zo hoog is dat fijnstoftoeslag betaald moet worden. Bij de check staat duidelijk bij uitstoot genoemd: ‘niet geregistreerd’…

Herfstvakantie 2020 165,287km

  • 165.287 km

Door de Corona pandemie is 2020 een ander jaar dan gewoonlijk. We hadden in het voorjaar weer een mooie trip naar Frankrijk gepland, maar die kon niet doorgaan. Ook het voorjaarsweekend van de Hanomag-Mercedesclub werd afgelast. De bus is tot eind juli onder de hoes blijven staan, want ook in de zomer was er voor ons geen gelegenheid voor vakantie. Eind juli en in augustus hebben we voor het eerst weer een paar dagtripjes met de bus gemaakt, en gelukkig kon het najaarsweekend van de club in september wel doorgaan. Bij het mooie Oudewater hebben we een heerlijk zonnig weekend beleefd. En daarna werd het spannend of onze najaarsvakantie in oktober nog wel door kon gaan, vanwege de opkomende tweede golf van de pandemie. Steeds meer landen verschoven van code geel naar code oranje. Ook ons geliefde vakantieland Frankrijk kleurde steeds meer oranje, waarbij niet noodzakelijke reizen werden afgeraden, en na een verblijf een quarantaine periode geadviseerd werd. Alleen Duitsland bleef nog geel, hoewel inwoners van sommige provincies dan wel een negatieve coronatest moesten overleggen om in het land te mogen verblijven. Gelukkig kwamen wij uit een gunstige provincie, dus op 1 oktober vertrokken we richting de prachtige Duitse Harz.

Met de bus rijden we zo maximaal 250-300 km per dag, en zo trokken we de eerste dag oostwaarts tot bij het Teutoburger Wald. De volgende dag trokken we via het Eggegebirge en het Naturpark Solling-Vogler naar de Harz. Daar vonden we een mooi plekje in het schilderachtige stadje Stolberg. We kenden de Harz als een mooi bosrijk gebied, maar het was heel schokkend te zien wat voor ramp zich daar heeft afgespeeld. Door de droge jaren heeft in korte tijd de schorskever zich explosief kunnen vermenigvuldigen, en enorm veel naaldbomen volledig verwoest. Een heel triest gezicht om zoveel hectaren woudreuzen helemaal kaal te zien staan. Alsof er napalmbommen op zijn terecht gekomen.

Vanuit de Harz zijn we via het Frankenwald, het Oberpfälzer Wald en het Bohemer Wald zuidwaarts doorgetrokken tot de stad Passau aan de Donau, vlakbij de Tjechische Grens. Daarvandaan weer westwaarts langs de Beierse alpen en de Bodensee. En toen weer noordwaarts door het Zwarte Woud en Rheinland Pfalz. Overal konden we genieten van de opkomende herfstkleuren, die regelmatig door een heerlijk najaarszonnetje een extra accent kregen. Ook de wijnvelden kregen al zo’n mooi schilderachtig kleurenpatroon. We trokken verder via de Hunsrück en de Eifel, en toen pas was het met het mooie rustige herfstweer gedaan. Hoewel het in de Eifel alleen nog maar regende, liet het onze pret niet drukken. De natuur heeft de regen beslist nodig. Onderweg nog wel weer even nieuwe ruitenwissers geplaatst, de oude begonnen te strepen. Ik zorg altijd dat ik een nieuw setje heb, dan kom je onderweg niet plotseling voor verrassingen te staan.

Het was weer heerlijk toeren met de bus. Probleemloos bracht hij ons waar we maar wilden. Ook al moest hij hard werken bij het klimmen met de vele haarspeldbochten, de motor bleef keurig op normale temperatuur. En telkens werden wij beloond met prachtige vergezichten. Vergeleken met ons eigen platte landje gaf me dat een lekker vakantiegevoel, echt even een verademing na de vele maanden thuiswerken op m’n zolderkamertje.

Tja, en dan nu weer thuis. Misschien nog een paar tripjes voordat de bus weer winterklaar gemaakt zal worden en daarna onder z’n hoes mag genieten van toch wel weer welverdiende rust.

Zomervakantie 2021

  • 169.568 km

Gelukkig konden we dit jaar weer naar Frankrijk op vakantie, met het respecteren van de internationale Corona regels. Waar we meestal via de Ardennen of de Eifel die kant uittrokken, leek ons dat nu niet verstandig, vanwege de grote problemen door de wateroverlast daar (met veel schade aan de infrastructuur). Daarom gekozen om via het Duitse Sauerland richting de Elzas te gaan. We hebben een prachtige vakantiereis gemaakt (o.a. Elzas, Jura, Alpen, Provence, Cévennes, Dordogne, Morvan, Marne), in totaal bijna 4000 km.

De Mercedes heeft zich probleemloos gedragen. Het adagium blijft: bij steile wegen bergopwaarts tijdig terugschakelen en bergafwaarts goed van de motorrem gebruik maken. Bij de lange steile klim in de Alpen naar Gap was het wel nodig om de verwarming (met aanjager) aan te zetten voor extra motorkoeling. Met de raampjes open blies de wind de warme lucht gelukkig wel weg. Omdat er sprake is van een open koelsysteem, is het wel nodig om dagelijks voor vertrek het waterniveau in de radiateur goed te controleren, maar in de hele vakantie heb ik maar twee keer iets koelvloeistof hoeven bijvullen. En automatisch controleer je dan ook het olieniveau. En pas de laatste dag hoefde ik dat pas weer wat aan te vullen (ik schat maximaal een halve liter). Lijkt me heel netjes voor een 45 jaar oude motor (al heeft die nog net geen 170.000 km gelopen).

Onderweg waren de vrolijke gezichten en duimpjes van de liefhebbers van klassiekers nauwelijks te tellen. Al zullen ongetwijfeld ook sommigen er zich aan geërgerd hebben dat ze even geduld moesten hebben als het inhalen op de kronkelwegen bij een steile klim niet direct lukte omdat daarbij de snelheid van deze klassieker wat lager is dan men van moderne turbo-motoren gewend is.

Onderhoud en APK sept 2021

  • 169.857 km

Het was inmiddels weer tijd voor een goede onderhoudsbeurt en een nieuwe APK. Ik ga daarvoor naar de Hanomag-Mercedes specialist in Schijndel, die beschikt over alle know-how en originele onderdelen.

Naast het gebruikelijke olieverversen en doorsmeren (ja, deze auto heeft nog tal van doorsmeernippels), was er een nieuw koplampglas nodig. Waarschijnlijk door steenslag was er een flinke barst in gekomen. Toen de auto op de brug stond, kon je zien dat het linker motorsteunrubber aan vervanging toe was. Ook leek het of de rechterschokbreker voor wat gelekt had. Maar bij nader onderzoek bleek dat het koelvloeistof was dat via het overloopslangetje van de radiateur er tegenaan was gespetterd. Het open koelsysteem beschikt niet over een expansievat, en blijkbaar was er door de flinke motortemperatuur en dito druk bij het beklimmen van de bergen in Frankrijk er wat koelvloeistof uitgegooid. Het klopt dat ik na het beklimmen van de Alpen wel een keer wat koelvloeistof heb moeten bijvullen, dus dat is verklaarbaar.

Tenslotte zijn ook de remschoenen van de voorste trommelremmen wat bijgesteld. Ik had gemerkt dat de handrem wat verder uitgetrokken moest worden, en dat is door het bijstellen nu weer normaal.

Na deze onderhoudsbeurt is de ‘bus’ weer helemaal klaar voor nieuwe avonturen!

Hulpveren vernieuwd

  • 170.266 km

De Mercedes 206D heeft bij de voorwielen torsievering. Om die wat te ontlasten (vooral bij de vele verkeersdrempels tegenwoordig), zijn er 10 jaar geleden hulpveren aangebracht. Per zijde zijn er drie veren geplaatst in de triangel van het voorwiel, die op deze manier de torsievering ondersteunen. Bij de onderhoudsbeurt kwam aan het licht dat in ieder geval één van de veren defect was, na tien jaar de klappen van de drempels te helpen opvangen. Binnen de Hanomag-Mercedesclub is iemand, die de verensets (inclusief beugels en benodigde bouten) heeft samengesteld. Daarbij is gebruik gemaakt van trekveren, die oorspronkelijk worden toegepast voor de remschoenen van vrachtwagentrommelremmen. Samen hebben we de gemonteerde verenset nader gecontroleerd, en drie veren vernieuwd. Hoewel die hulpveren niet onmisbaar zijn, merk je wel dat daarmee het rijcomfort vooral bij drempels flink wordt verbeterd.

Zomervakantie 2022

  • 174.758 km

Deze zomer weer door Frankrijk getrokken. Ik zal geen uitgebreid reisverslag schrijven, maar even wat puntjes over hoe onze klassieker zich gehouden heeft en iets over een mij tot nog toe onbekende klassieker.

In de Vogezen stonden we samen met een moderne Mercedes Sprinter camper, een 4-wheel drive. Maar ook onze klassieker had geen moeite gehad met de steile klim van meer dan 15% naar de prachtige overnachtingsplek. Ook later in de Alpen was er ten zuiden van Chambéry een lange, steile klim naar de col du Granier van zo’n 13%, en ondanks temperaturen van boven de 34 graden bleef de motor daarbij keurig netjes rond de 90 graden. Bovenaan gekomen natuurlijk wel netjes even stationair laten draaien, om even na te koelen. Je wilt voorkomen dat de temperatuur in het blok flink oploopt, dus niet direct de motor uitschakelen.

In de Alpen een leuke ontmoeting gehad met een klassiekerclub, die er een dag samen op uittrokken. Ik raakte aan de praat met de eigenaar van een klassieker, waarvan ik nog nooit gehoord had: een Salmson S4 E uit 1951. Salmson was een fabriek, die al voor de tweede wereldoorlog pompen, vliegtuigen en auto’s maakte. De Salmson S4 E was een ontwerp van eind dertiger jaren, waarvan na de tweede wereldoorlog de bouw weer is voortgezet. Ze werden met de hand gemaakt, vooral met RHD. De motor was toen al een speciale constructie, en schakelen ging niet mechanisch, maar elektrisch. Je kon zelfs elektrisch schakelen zonder te hoeven ontkoppelen, maar omdat dat niet altijd helemaal soepel ging (met name in de bergen), was er zo nodig ook een koppelingspedaal beschikbaar. De auto was nog voorzien van houten schokbrekers, die op wrijving werken. Toen de eigenaar vroeg of ik een rondje mee wilde rijden, was dat natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd. Een onverwachte leuke vakantiebeleving!

In Frankrijk was een hittegolf met temperaturen van meer dan 37 graden. Ondanks de hitte was het tijdens het rijden heel goed uit te houden, dankzij de kleine klapraampjes in de voordeuren die als deflector dienen waardoor de rijwind je heerlijk verkoelt. Op die manier heb je geen airco nodig!

Na een mooie vakantie heb ik thuis de balans opgemaakt: tijdens de reis van 2.644 km een gemiddeld brandstofverbruik (diesel) van 1 op 11,8 ( 8,5 liter/100 km) vind ik bijzonder netjes. Veel moderne campers zijn beslist niet zuiniger, soms zelfs in tegendeel. Verder helemaal geen olieverbruik, en slechts twee keer een klein beetje koelvloeistof moeten bijvullen. Dat laatste is vrij normaal met een open koelsysteem als je de bergen ingaat, met luchtdrukverschillen.

De enige 'pech' die we hadden, was dat het glaasje van een zijknipperlicht van de opbouw was los getrild en verloren. Onderweg heb ik er een nieuwe opgezet. Verder is alles weer feilloos verlopen. Met goed onderhoud, hoef je ook met een klassieker niet bang te zijn voor grote problemen. Heerlijk genieten blijft het devies!

Herfst 2022

  • 176.696 km

In september hebben we met de Mercedes Hanomag Club een leuk najaarstreffen gehad in de Brabantse Maasvallei en in de herfst hebben we weer een mooie vakantierit gemaakt, via de Eifel, de Elzas, het Zwarte Woud, Hessen, het Teutoburger Wald, Münsterland en Twente.

Het was weer heerlijk toeren in onze klassieker, langs de mooiste binnenwegen en door pittoreske dorpjes en stadjes. Aan de vele duimpjes onderweg konden we opmaken dat we niet de enigen zijn die dat leuk vinden. Voordat we op vakantie gingen, had de camper z’n driejarige taxatie ondergaan. Toch wel grappig, daar waar nieuwe auto’s minder waard worden als ze de showroom hebben verlaten, is het bij deze unieke klassiekers nu juist dat ze meer waard wordt naarmate de jaren verstrijken. Tenminste, als er wel goed onderhoud gepleegd blijft worden. Toch is dat voor mij niet de reden voor de taxatie, dat is vooral om bij onverhoopte problemen in het buitenland de auto te kunnen laten repatriëren. Al hopen we dat nooit te hoeven meemaken.

Voor dit jaar zitten de uitstapjes er op. Dit jaar hebben we er precies 5000 km mee rondgetrokken, zonder problemen. Geen olieverbruik en een gemiddeld dieselverbruik van 1 op 11,15 (of 8,96 l./100 km). Nu mag de camper weer van een welverdiende winterslaap gaan genieten. De tank is weer gevuld, met Startron toegevoegd om de diesel in goede conditie te houden (m.n. in geval van condens in de tank), en de accu’s zijn weer losgekoppeld (voor de druppellading). Na een wasbeurt is de speciale hoes er over gedaan en is hij ‘uit de veren’ op bokken gezet.

4,3
  • Betrouwbaarheid
    5
  • Prestaties
    3
  • Comfort
    4
  • Kosten
    5
  • Zou u weer een auto van dit merk kopen? misschien

Lezersreacties (24)

Reageren

Maak melding van misbruik

Let op! Deze functie is niet bedoeld om zelf een commentaar toe te voegen. Optioneel kunt u er een opmerking bij plaatsen.

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens of e-mail ons.

Reactie verwijderen

Weet je het zeker dat je dit bericht wilt verwijderen?

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens