BMW 320i Touring High Executive (2014) #5

Betrouwbaar maar bovenal verliefd op de wegligging

• 125.000 km
• 11 mei 2026

Nadat we ons eerste kind kregen werd het tijd om de overstap te maken naar een ‘echte’ auto. En alhoewel iedereen daar een andere betekenis aan geeft is dit voor mij toch wel een RWD auto met een premium uitstraling en kwaliteit.

Wat destijds de doorslag gaf voor een 3-serie? De rijervaring en dan met name de zeer verfijnde automatische versnelling en de sportieve maar wel comfortabele wegligging.

Heb je dat dan nergens anders of ook goedkoper? Vast wel. Maar je kan niet alles proefrijden en het oog wil ook iets, deze generatie auto’s heeft iets unieks in het aanzicht. Een gevoel, want ik koop auto’s (deels) op gevoel.

Inmiddels bijna 100.000 kilometer verder dan de aanschaf en laat ik beginnen met dat er nog nooit ongepland onderhoud is geweest. Geen mankementen, defecten of andere zaken waarvoor ik spontaan naar de dealer moest.

Oké, eerlijk is eerlijk, toen ik de auto kort had ging het lampje van de pook stuk, geen groot probleem in mijn ogen is een lampje ook niet echt spannend maar dat was de vervanging ervan wel. Aangezien de auto nog garantie had is het netjes verholpen maar dat is dan echt het enige.

De betrouwbaarheid is in mijn ogen dus ook echt geweldig. Nog nooit starte hij niet, nog nooit een lampje of storing. Niet na 1800 kilometer op 1 dag maar ook niet na 3 weken stilstaan midden in de winter.

Dan de motor, een 320i, 184pk. Tegenwoordig voor mijn gevoel weinig vermogen in het geweld van de EV’s en 330i’s. Maar eerlijk, het is voldoende. Is het heel sportief? Nee, het is genoeg voor de snelwegen, ook in bijvoorbeeld Duitsland. Meer heb je eigenlijk qua comfort niet nodig. Wil ik meer? Ja, maar het hoeft niet. De automaat weet de snelheid goed over te brengen en ook een tussensprint op de snelweg doet hij zonder veel moeite. Je krijgt nooit het gevoel dat hij niet door kan.

De wegligging is een ander verhaal, daar merk je niet dat je in een Touring zit die gemaakt zou zijn op comfort. Mijn BMW is een Luxury Line, dus geen M-pakket maar mooi Chrome accenten en veel luxe. Doet hij onder voor een M onderstel? Vast. Maar ik merk het niet en mis het niet. Met volle gang door de bochten van knooppunt Holendrecht? Geen probleem. Even scheuren op een binnenweg? Geen probleem. Nooit heb ik het idee gehad de achterkant kwijt te raken en ik heb het echt geprobeerd. De bandenmaat? 225 breedte rondom, dus niet bijzonder. Maar wel altijd voor goede banden gekozen.
Ook op de lange rit blijft hij comfortabel, niet de stijf maar ook niet zo slap dat je het gevoel van een Renault krijgt (met alle respect gesproken).

De binnenkant? Hij is uit 2014, dus er zijn geen hulpmiddelen betreft lijndetectie en dergelijke. Je stuurt, remt en corrigeert zelf. Niet dat ik de hulpmiddelen slecht vind, in tegenstelling maar ik mis het ook niet per se.
Lederen bekleding, verwarmde luxe stoelen en een glazen dak waren een must voor mij, dus die zitten erop. Nu ruim 125.000 kilometer verder zie je vrijwel geen sporen op het leer voorin. Achterin wel? Nou, ik heb 3 kinderen dus er staat al sinds dag 1 een autostoel achterin, die drukken lekker in het leer. En alhoewel ik de eerste maand echt volhield dat er geen eten achterin mag, zitten er inmiddels toch wel wat kruimels en vlekjes hier en daar. Lijdt het leer eronder? Zeker. Maargoed, het is een gebruiksvoorwerp en alhoewel ik er trots op ben denk ik niet dat als je een auto zo lang heb. Zeker met 3 kinderen dat je hem altijd in nieuwstaat houdt. Maargoed, de kwaliteit is goed, het aantal gebruikssporen is minimaal ook op de pook, stuur en knoppen van de airco. Zie je dan nergens iets? Jawel. De dorpels van de deuren krassen heel snel. Die lijken op bijna alle ingangen wel met schuurpapier behandelt.

De buitenkant net zo? Nee. De buitenkant lijkt wel een botsauto. Geen deuken maar wel overal zitten krasjes, ik vind ook dat zeker in vergelijking met andere auto’s dat hij snel krast. Hij is zwart dus je ziet alles. Echt alles.
De eerste kras doet het meeste pijn maar dan een plastic paaltje, een foutje met inladen en een Spidermanpop verder zitten er krassen op. De liefde voor de auto wil het laten herstellen, de liefde voor de portemonnee wint tot nu toe.

Het onderhoud, dat heb ik voor 95% laten doen bij BMW zelf. Die liefde voor de portemonnee hier dan? Nou. Ik geloof dat op de lange termijn dit zeker bijdraagt. Haal ik het eruit? Weet ik niet, maar het is een beetje het gevalletje van de dans die voorkomt dat er krokodillen in de tuin zitten, zolang je niet stopt kan je ongelijk niet bewezen worden. Dus ik houdt het erbij dat hij zo betrouwbaar is mede omdat ik hem motorisch netjes volgens de planning voor onderhoud stuur. Dus originele onderdelen van BMW door BMW erop gezet. Het geeft mij een goed gevoel. Die andere 5%? Ik ben een keer de APK ‘vergeten’ - ik was gewoon te laat waardoor er niet op tijd plek was voor de vakantie. En natuurlijk de onvoorzichtigheid zoals een lekke band en kapotte rem in de middle of nowhere in Bosnië.

Het verbuik is misschien wel het minste onderdeel. Ik houd van rijden, ook van doorrijden. Maar 1 op 12 is wel echt het maximale wat ik eruit haal. Dat is dan wel vrij stabiel, meestal zit ik op 1 op 11.5 maar op vakantie met dakkoffer haal ik ook rustig 1 op 10.5 en zelfs 1 op 11. Dus ik durf te zeggen dat hoe gek (of juist niet) je ook doet je altijd wel rond die 1 op 11/12 blijft hangen.

Gaat hij dan nooit weg? Nee, nu nog niet. De buitenkant is niet nieuw meer en de prijzen liggen op een totaal ander punt dan ze lagen toen ik deze kocht. Dus nu er 1 auto uit moet vanwege een lease auto wordt dat waarschijnlijk de Mini Cooper S.