In de Fiat Coupé 2.0 20V Turbo Plus en de nieuwe Audi S3, de S-versie van de Audi A3, leeft de geest van andere auto's voort. Dat krijg je als je de vierwielaandrijving en de berg vermogen van de S3 combineert met het extreme over the top-uiterlijk van deze Coupé Fiat...
Wat zegt u als wij zeggen: een hoop vermogen, vierwielaandrijving en een uiterlijk als een bodybuilder na een streng, 10 jaar durend anabolenregime? Lancia Delta Integrale? Grappig dat u daar nou mee komt – dat idee hadden wij ook toen we hoorden dat er een Audi S3 zou komen. Dat wil zeggen: toen we van dat vermogen en die vierwielaandrijving hoorden, want voor uiterlijk vertoon ben je bij Audi al sinds jaar en dag aan het verkeerde adres. En dat wil weer zeggen: tót de TT kwam – de eerste Audi die er (erg) rond voor uitkomt dat 'ie een Audi is en dat het helemaal niet erg is om een Audi te zijn. Nee, zo'n TT schept verwachtingen – dan kon zo'n S3 ook nog wel eens een 'statement' worden, nietwaar?
Nou, dát werd de S3 dus niet. Kennelijk vonden ze bij Audi één blikvanger (nou vooruit: twee, nu de TT Roadster er ook is) wel genoeg. Want de S3 is een S-Audi in de beste (of slechtste, net hoe uw pet staat) traditie. Discretie verzekerd dus. Wie wil zien dat er met deze A3 iets bijzonders aan de hand is, kunnen we aanraden op één hand en twee knieën een rondje rond de auto te maken en in de overgebleven knuist een vergrootglas te klemmen. Dan zal opvallen dat de wielkasten van de S3 íets uitgebouwd zijn, hij een andere, diepere voorspoiler met twee priemende mistlampjes heeft, op fraai 17-inch 'Avus'-lichtmetaal staat, een héél klein beetje verlaagd is en niet één, maar twee uitlaatpijpen heeft. Oja: z'n schortjes zijn ook iets groter dan die van de gewone A3 en er is zowaar iets van een miniem achterspoilertje te bespeuren. Het meest wereldschokkend zijn nog de kleine rode logootjes aan de voor- en achterkant. Denk nou niet meteen dat we dat allemaal maar niks vinden. We zijn de Here in ieder geval op onze blote knietjes dankbaar dat Audi de goede smaak heeft gehad om de S3 niet uit te rusten met die onbehoorlijk-kitscherige alu spiegels van de S6 en S8.
Reuze-racy
Hoe dan ook, voor discretie kun je bij zo ongeveer élk merk beter aankloppen dan bij Fiat. Neem nou zo'n Coupé: die is ongeveer zo onopvallend als de Paus die bungy-jumpt vanaf een kraan op de Dam op Koninginnedag. Zeker in deze uitvoering. Want is een Coupé Fiat normaal gesproken al niet direct een incognito-auto, deze onlangs verherbouwde Plus-uitvoering gooit er net zo makkelijk nog twee schepjes bovenop. De verschillen zitten 'm visueel onder andere in die – naar onze smaak – wat al te opzichtige skirts, andere en grotere (17-inch) lichtmetalen velgen, 'n iets andere grille, rode Brembo-remklauwen en rode veiligheidsgordels.
Maar daar blijft het niet bij: zo is deze Coupé uitgerust met een zesversnellingsbak en – goed Honda S2000-voorbeeld doet goed volgen – een heuse startknop. U weet wel: met de sleutel de boel op contact zetten, op de aluminium knop rechts achter het stuur drukken en: vroem, motor loopt. Reuze-racy. Overigens heeft Fiat Honda niet helemaal slaafs gevolgd, want de Italianen hebben die knop wél beveiligd tegen indrukken-terwijl-de-motor-al-loopt. Bij de S2000 levert dat een oorverdovend kabaal op, bij de Fiat helemaal niets, en zo hoort het ook.
Tikkie overdreven
Eigenlijk is het grappig – sta eens heel even stil bij alle moeite die diverse fabrikanten doen om van het interieur van een auto iets bijzonders te maken. Edelhout en kevlar, nep dan wel echt, aluminium, leer, titanium – geen materiaal of middel wordt geschuwd om u en ons in ieder geval het idee te geven dat we met iets aparts onderweg zijn. En wat doet Fiat? Fiat laat gewoon het interieur voor het overgrote deel bestaan uit het materiaal waarvan de buitenkant gemaakt is. En ze komen er niet alleen mee weg, ze zetten er een van de fraaiste en in ieder geval origineelste interieurs van autoland mee neer. Bij de nieuwe Plus is nog een andere snelheidsmeter gemonteerd, die tot maar liefst 280 km/h reikt. Tikkie aan de overdreven kant, bij een auto die maximaal 250 loopt, maar het staat natuurlijk wel cool. Zo'n teller zit trouwens ook in de S3, die 'maar' 238 km/h maximaal doet. Nu we toch in de Audi zitten: die is het tegenovergestelde van de Fiat. Naar goed Duits gebruik lijkt de totale mondiale zwarte-kunststofvoorraad in de S3 verwerkt te zijn. Om dat heuglijke feit nog eens eens extra luister bij te zetten, zijn ook de delen die niet noodzakelijkerwijs zwart hóeven te zijn, in pikzwart uitgevoerd. Voordat u het idee krijgt zelfs op klaarlichte dag met een brandende TL-buis in de S3 te moeten rondrijden om nog iets te zien – zo erg is het ook weer niet. Sterker nog: dat duistere staat 'm best goed.
Eens – oneens
Fiat en Audi mogen er dan verschillende opvattingen op na houden als het op de uiterlijkheden aankomt, over andere dingen zijn ze het gloeiend eens. Over de power bijvoorbeeld: wie nu met iets komt dat een sportwagen pretendeert te zijn, dient met minstens 200 pk over de brug te komen, vinden ze. En aldus geschiedt het ook: Audi monteert de inmiddels roemruchte 1.8 viercilinder twintigklepper met turbo, die er in deze versie 210 pk uitbeukt. Fiat was en is baas boven baas, want ook hij heeft een turbo en beschikt hij over 200 cc meer cilinderinhoud, en 1 cilinder en 10 pk extra. Daar moet 'ie dan wel één klep per cilinder voor inleveren.
De meningen verschillen weer vrij sterk over de manier waarop die kracht op de weg gezet moet worden: Fiat houdt het op voorwielaandrijving, Audi heeft op vierwielaandrijvingsgebied een naam op te houden en heeft van de S3 'dus' een quattro gemaakt. De gevolgen laten zich raden...
Onbehoorlijk
Wie voor 't eerst probeert met de Coupé Fiat een beetje sportief bij dat stoplicht weg te komen, kon nog wel eens van een koude kermis thuiskomen. Geef te weinig gas en er gebeurt eigenlijk tergend weinig. Geef iets te veel gas en je staat als een bezetene gaten in het asfalt te graven, ware het niet dat banden daar niet bij uitstek geschikt voor zijn. Wielspin dus, en niet zo'n beetje ook. Als je dan eenmaal weg bent, krijg je iets voorbij de 3000 toeren nog zo'n onbehoorlijke beuk in je rug dat je kunt zweren dat je zojuist van achteren bent aangereden. Jaja, beste mensen, dit is een turbo van de oude stempel. Je komt ze niet eens meer zo vaak tegen, auto's met zo'n ouderwetse hoeveelheid turbovertraging. Het verschil tussen nog-geen-turbo en mét-turbo is echt het verschil tussen niksniksniks en AAAAAAAHHHHHHHLLES.
Nee, dan de S3. Hij ziet er niet alleen redelijk beschaafd uit, maar gaat ook heel beschaafd om met z'n alleszins onbeschaafde vermogen. Bij de S3 mogen de achterwielen ook meedoen, en dat scheelt al een hoop. Niet al te veel drama bij het wegrijden dus, al gaat het wel verschrikkelijk hard. Komt nog bij dat de motor van de Audi nog nooit van turbolag gehoord lijkt te hebben. Al bij 1000 toeren is hij volkomen bij de les en hij beukt door tot de begrenzer ingrijpt.
Maak 'm kwaad!
Dat geluid bij dit soort auto's een belangrijker rol speelt dan te doen gebruikelijk, is duidelijk. Het is precies op dat punt dat de Audi klapjes krijgt van de Fiat. De S3 begint namelijk pas te klinken alsof 'ie er zin in heeft, als je moet overschakelen. Over bijna de hele rest van het toerenbereik klinkt hij nogal chagrijnig, van: 't is dat het moet, maar als het aan mij lag... En dat terwijl hij juist zo gretig, vrolijk en bijna achteloos presteert. Dat past dus niet helemaal bij elkaar. Overdreven luidruchtig is de S3 trouwens niet; 't is meer gemopper op de achtergrond. En dat terwijl een TT juist fantastisch klinkt.
Ook de S3 beschikt – terecht – over een zesbak. Schakelt wat hakerig, dat wel.
Soms snappen we er niets meer van. De Coupé Fiat laat al vanaf het omdraaien van de sleutel, pardon: het drukken op de knop duidelijk weten waar 't hem om te doen is. Hij klinkt stationair al ongeveer zo vriendelijk als Edgar Davids die net een tweede gele kaart heeft gekregen – niet chagrijnig dus, maar pislink. Wie het lef heeft dan ook nog op z'n staart te gaan staan, kríjg t toch een woede-uitbarsting om z'n oren! Het giert, fluit, gromt en brult dat het een aard heeft. U begrijpt: niets zo leuk als een Coupé Fiat kwaad maken.
Gaslosindebocht
Wie de Witte Schicht regelmatig tegen de haren in strijkt, kan rekenen op het ene na het andere verzoek iets anders met de maaginhoud te doen dan die rustig te laten verteren. Door de perfect schakelende korte zesbak is het 'n fluitje van een cent altijd over een overweldigende hoeveelheid lanceringsvermogen te beschikken. Dat die arme voorbanden af en toe moeite hebben met dat geweld, ligt voor de hand. Toch is het bijna bewonderenswaardig hoeveel grip zo'n Coupé nog heeft – wie echt aan het beesten is krijgt uiteraard met onderstuur te maken, maar gevaarlijk wordt dat zelden, al is het alleen al omdat dan de (nu standaard) tractiecontrole ingrijpt. Dat zit ook op de S3, maar toch moet je met hem wat meer oppassen. Zeker omdat 'ie met z'n quattro-aandrijving zo akelig veel grip heeft, en bochten zo achteloos neemt, ga je ongemerkt dat ene bochtje harder en harder nemen. En dan kómt een keer het moment dat je te hard – of zelfs veel te hard gaat. Wie dat overkomt wensen we alle kalmte en sterkte toe, want de achterkant van de S3 blijkt in dit soort situaties over een geheel eigen willetje te beschikken. Net als z'n TT-quattrobroertjes reageert hij vrij heftig op gaslosindebocht. Maar dat heeft natuurlijk ook alles te maken met de snelheden die je dan al bereikt hebt...
Langharig pluche
En toch is de S3 geen gooi- en smijtauto in de pure zin van het woord. Ondanks alle krachtpatserij is het de beschaving die de boventoon voert. De S3 gaat altijd hard, maar het beseffen zul je alleen als je de kilometerteller, met z'n asymmetrische schaalverdeling, in de gaten houdt. Die indruk wordt versterkt door de vering, die stevig maar niet eens knoperhard is. Zeker op korte ribbels voel je heus dat comfort niet de prioriteit had, maar lange afstanden zijn meer dan prima te doen in de S3. Beter dan in de Coupé Fiat, die niet alleen nog wat steviger geveerd is, maar in de Plus-uitvoering prachtige Recaro-stoelen heeft, die echter gevuld lijken te zijn met geperst graniet. Wat zítten die dingen hard zeg! Duitsers hebben de naam hard te zitten, en de (jawel: óók) Recaro's van de S3 zijn geen uitzondering, maar vergeleken met de Coupé Fiat is het alsof je wegzinkt in langharig pluche.
Over zitten gesproken: wij zitten in zowel de Fiat als de Audi met onze rechterpoot klem tegen de middenconsole, in de laatste iets erger dan in de eerste. En zúlke lange stelten hebben we nu ook weer niet. Remmen doen beide voorbeeldig, al voelden de Duitse hohouders wat vertrouwenwekkender. Ook qua sturen zijn de verschillen niet levensgroot, dat doen ze allebei met genoeg gevoel en precisie. Bij het schakelen gaat de winst naar de Fiat: zijn zesbak is licht en probleemloos te bedienen, die van de S3 vergt aanzienlijk meer kracht en is wat hakerig – inderdaad dezelfde klacht die we ook al over de TT hadden.
Open deuren
Verder nog wat? Nou ja, een paar van die dingen die u zelf eigenlijk ook wel kunt bedenken. Dat je, hoewel 'n A3 achterin niet overdreven ruim is, beter de Audi kunt nemen als je regelmatig met méér dan z'n tweeën op pad wilt. Dat ook het uitzicht rondom in de S3 weidser is – ook al begrijpen we nog steeds niet waarom de rechterbuitenspiegels bij Audi stelselmatig maar half zo groot als de linker-exemplaren moeten zijn. Dat je in de Duitser meer koffers kunt meenemen, al scheelt het niet eens zoveel. En, om nog maar een open deur in te trappen: dat beide een stevige, om niet te zeggen héél stevige slok lusten. Als je 'n béétje met ze doet waarvoor ze gemaakt zijn, kom je met 1 op 8 nog heel goed weg. Reken in de praktijk eerder op 1 op 7.
Rest ons nog iets te zeggen over de prijzen van deze jongens. De Coupé Fiat 20V Turbo Plus moet f 81.950 opbrengen. Dat is inclusief de airco, Recaro's, elektrische verstelling van alles wat beweeglijk is, 16-inch lichtmetaal en twee airbags. Als u dacht dat dat allemaal wat begrotelijk werd: ga even zitten voor de S3. Hij zit ruim in z'n standaarduitrusting, dat is het punt niet. Alles is elektrisch verstelbaar, inclusief de bestuurdersstoel, hij is voorzien van een boordcomputer, airco, centrale vergrendeling met abee, vier airbags en xenon-verlichting. Dat alles komt op f 90.250. Bij ons was nog het een en ander aan extra's bijgeleverd (o.a. die fraai-grijze 'zijdenappalederen' bekleding en stoelverwarming) waardoor er zomaar f 98.216 op het bonnetje stond. Hallodeknetter zeg.
En dus..?
U zult het wel zo'n beetje begrepen hebben: de Audi S3 en de Coupé Fiat 20V Turbo vertegenwoordigen twee totaal verschillende stromingen. De Fiat wil er maar wat graag voor uitkomen dat hij heel wat kan, van de Audi hoeft dat niet zo nodig. De Fiat accelereert sneller, maar zal bij bochtenwerk de Audi voor zich moeten dulden. De Fiat is duidelijk meer de lolbroek van de twee, de Audi de serieuzere. En de Audi is de meest praktische, maar kost natuurlijk een forse schep meer. Dus waar gaan we voor? Tja, dat is een beetje een probleem in de orde van 'nemen we de Ferrari of de dikke Mercedes S-klasse' - een vraagstuk zonder zinnig antwoord dus. Als we de knoop dan tóch moeten doorhakken, dan gaan we voor de alleskunner, de Audi S3. Al zullen we waarschijnlijk elke keer dat we een Coupé Fiat langs zien komen, spijt krijgen.
Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.
