Gereden: Mercedes-Benz C Estate

De nieuwe C-Klasse heet met achterklep niet langer Combi, maar Estate. Bij ons tenminste, want in eigen land wordt nog steeds vastgehouden aan de naam 'T-Modell'. Enfin, bent u vast in de eerste regel de weg kwijt, maar Mercedes-Benz wil met een naamswijziging benadrukken dat de nieuwe C-Klasse stationwagen bij de 'lifestyle'-combi's hoort, maar tegelijkertijd hamert het op een kofferruimte die zo'n 200 liter over de gemiddelde concurrent heen biedt. Met de achterbank neergeklapt ontstaat een laadruimte van 1.500 liter en die is bovendien zodanig vormgegeven dat ook flinke, lompe vormen gemakkelijk naar binnen geschoven kunnen worden. Zo past er bijvoorbeeld een blok in van maximaal 827 liter in, of, meer naar de dagelijkse praktijk van veel Mercedesrijders toe vertaald, kun je maar liefst vier golftassen kwijt. Een van de trucs die werden toegepast is dat de achtersteven rechter is dan die van de vorige C en, het moet gezegd, het is de ontwerpers gelukt dit te doen zonder veel in te boeten aan elegantie. Als vanouds treffen we daar een vrij klassiek aandoend instrumentenpaneel aan. Tamelijk druk allemaal, maar uitstekend afgewerkt en opgetrokken uit mooie materialen. Wat betreft het rijgedrag heeft de C-Klasse een beweging richting sportiviteit gemaakt, zonder het Mercedes-comfort uit het oog te verliezen. Dat geldt natuurlijk ook voor deze Estate. Wij reden met de C 320 CDI en de C 280, beide met de automatische 7G-Tronic zevenbak. Beide motoren zijn keurig stil, waarbij de diesel alleen onderin een wat overaanwezig dieselgeluid geeft, terwijl de benzine alleen bovenin bij volgas duidelijk aanwezig is. Wel viel op dat de spiegels wat veel windgeruis geven.

Omdat we toch bij Mercedes-Benz op bezoek waren, kregen we meteen even de gelegenheid een ochtend te sturen in de nieuwe C 63 AMG. Anders dan de vier voorgaande generaties schreeuwt deze C AMG het uit van agressie wanneer je oog in oog met hem staat. Natuurlijk helpt het nieuwe gezicht van de basis-C (in Avantgarde-trim) daar al flink aan mee, maar dikke bumpers met verticale luchtsleuven op de hoeken, uitgeklopte wielkasten en enorme luchtgaten maken het feest af.

De C 63 AMG is echt snoeihard, volgens de makers zelf de puurste AMG ooit en daar zouden ze wel eens gelijk in kunnen hebben. Onlangs nog reden we een aantal dagen in de E 63 AMG (binnenkort in AutoWeek en inmiddels al te zien op AutoWeek TV), en dat is een wereld van verschil. Waar de E toch vooral een supersnelle reislimousine is, biedt de C dat pure en agressieve dat je hoopt te krijgen in zo'n auto. En terecht, want de gemiddelde koper van een E AMG is 65 jaar, terwijl die leeftijd bij de C AMG op 35 ligt. Mensen in de kracht van hun leven willen peper en dat vinden ze in deze nieuwe C AMG. De besturing is net wat lichter dan die van de BMW M3 (aan die vergelijking is natuurlijk geen ontkomen, zeker nu daar ook een vierdeurs van komt), maar tegelijkertijd messcherp. Zelfs op het natte wegdek waarop wij worden getrakteerd blijft de auto tot hoge snelheden uiterst koersvast. En natuurlijk moeten we de geneugten van de Duitse autobahn even uitbuiten. Met kinderlijk gemak, terwijl de automatische zevenbak bijna ongemerkt schakelt, blaast de auto weg, en ver boven de tweehonderd voelt hij nog steeds erg stabiel aan. Helaas is bij 250 km/h de pret voorbij, maar tegen bijbetaling kan de begrenzer worden versoepeld tot 280 km/h.

Animo is er in elk geval genoeg; de importeur heeft er al zo'n honderd verkocht, waarbij de gelukkigen hem nog niet eens gezien, laat staan gereden hebben. De sedan kost E 91.900, een Estate mag voor E 94.200 weg. De gewone Estate staat in december bij de Nederlandse dealers en wordt leverbaar vanaf E 39.900 voor een C 180 Kompressor.

De volledige rij-impressie van de C Estate en de C 63 AMG staat in AutoWeek 41, die vanaf vandaag in de winkel ligt. En mis ons filmpje niet.