Achtergrond

De eerste BMW M3 Cabriolet is een paradox op wielen

'Alsof je Mathieu van der Poel voor de Tour de France een bakfiets geeft'

17 oktober 2026 • 13:00

Lekker door het magazijn kuieren en achteloos onderdelen in je mandje gooien, omdat die technisch nu eenmaal bij elkaar passen, kan tot vreemde uitkomsten leiden. Kijk maar naar de BMW die half racewagen, half zonaanbidder werd. Dan hebben we het natuurlijk over de eerste M3 Cabrio.

Stel je een startveld voor van het DTM, eind jaren 80. Denk aan hordes zestienkleps Mercedessen, vlammenwerpende Sierra’s Cosworth en natuurlijk een zwerm vervaarlijk snerpende BMW’s M3. In hun midden, of eigenlijk helemaal achteraan, nóg zo’n M3, maar dan eentje zonder dak. Indachtig een vroegere advertentietekst voor de 325i Cabriolet dacht een snuggere coureur wel voldoende te hebben aan ‘een halve BMW’.

Onzin natuurlijk, dit gekke verhaal, dat is verzonnen om te illustreren dat de BMW M3 Cabriolet bij zijn verschijnen in 1988 een rijdende tegenstelling was, een paradox op wielen. Immers, een straat-M3 was een racewagen met tafelmanieren, een snelheidsmachine die zich braaf had laten beteugelen voor dagelijks gebruik door de beter gesitueerde forens. Bij de M3 was alles anders dan bij een reguliere 3-serie, met de hoogste sportprestaties als heilig doel. Van zo’n auto het dak verwijderen is op zijn minst dom, vanwege de averechtse werking op zijn potentieel. Denk alleen al aan de zware verstevigingen die je moet aanbrengen. Het is alsof je Mathieu van der Poel voor de Tour de France een bakfiets geeft, omdat dat zo praktisch is.

BMW M3 E30 Cabriolet

Onheilstijdingen

De Cabriolet was met een elektrisch bedienbare kap 151 kilo zwaarder dan een gesloten M3. BMW paste de vering en demping daarop aan, maar de gemeenste oneffenheden lieten de stuurkolom alsnog sidderen. Nog zoiets: de Cw-waarde steeg van 0,33 voor de dichte M3 naar 0,39 voor de Cabriolet in open toestand. Stuk voor stuk onheilstijdingen voor zij die de puurheid van een asfaltmonster zochten. Die groep liet de M3 Cabriolet beleefd aan zich voorbijgaan.

Wat overbleef voor wie niet steeds het onderste uit de kan bliefde, was natuurlijk een droom van een cabriolet. Eentje met nagenoeg dezelfde fenomenale prestaties als het gesloten origineel, een onderstel dat hem tot stoute escapades in staat stelde en die op diverse andere vlakken zijn concurrenten de baas was. In een 911 kon je minder meenemen en de Saab 900 Turbo was lang niet zo vlot. Maar: in de M3 Cabriolet had je geen toegang tot de zoete klanken van de beroemde zescilinder die wel de 325i Cabriolet én de exclusieve Z1 aandreef.

BMW M3 E30 Cabriolet