Uitvoering

Astra Stationwagon 1.7 DTi GL

Versnellingen

5, Handgeschakeld

Bouwjaar

2000

Jaar van aanschaf

2002

KM-stand bij aanschaf

82.000 km

KM-stand laatst

0 km

ERVARINGEN

31 oktober 2003

Alweer de tweede Opel Astra Station 1.7 Dti die ik van mijn werkgever ‘toebedeeld’ kreeg. Ten opzichte van de vorige (een Edition 2000 uitvoering) een stap terug in luxe. Dat wil zeggen: geen lederen bekleding, stoel niet in hoogte verstelbaar, geen ABS, geen cruise control, geen verwarmde stoelen etc.. De uitrusting van de GL-uitvoering is karig. Electrische ramen voor en er is optioneel een airco ingezet maar dat was het dan ook.

De zitpositie is verre van ideaal. De zitting is niet in hoogte verstelbaar, evenmin het stuur. Ondanks mijn lengte van 1.95 meter en een jaarkilometrage van 85000 km stap ik na lange ritten niet als ‘gebroken’ uit. De stoelen zitten verder goed maar wel met te weinig zijdelingse steun. Achterin houdt de ruimte ook niet over, het kan allemaal net. De kofferbak van deze station is echter ruim en praktisch. De afdekking van de kofferbak kan er makkelijk in en uit, maar is makkelijk uit de rails te trekken. Vervolgens weer erg lastig om het ding er weer fatsoenlijk in te krijgen.

De 1.7 Dti in het vooronder doet z’n werk naar behoren maar blinkt niet uit in souplesse en trekkracht. Onder de 1800 toeren gebeurt er erg weinig, daarboven pakt de turbo het op. Dat betekent de auto op toeren houden en dus veel schakelen. Zelfs op de snelweg waar je tegen 100 km/h weer even terugschakelt naar de vier om weer mee te komen naar het optrekkende verkeer. Bij 140 km/h produceert de diesel meer dan 4000 toeren, alwaar het ‘rode gebied’ bij de 5000 begint. Het motorgeluid is bij deze snelheid aanzienlijk, je blijft er in ieder geval wakker bij. Ik zit 95% van mijn tijd op de snelweg en haal daarmee een gemiddelde van 1 op 17. De wegligging past bij z’n motor: het is geen gooi-en-smijt auto voor de rest voorspelbaar.

Al met al een eenvoudige no-nonsens auto die, aangezien hij zelfs nu nog wordt geleverd, snel aan vervanging toe is (en die komt eraan). Tegen concurrenten als bijvoorbeeld een 307, Megane of Focus in de vorm van een kleine diesel (uit eigen ervaring) legt deze Astra het, wat mij betreft, af.

Daarnaast blijkt uit een recent onderzoek van de Consumentenbond onder 6000 autorijders dat de Opel Astra 1.7 Dti tot de meest onbetrouwbare auto’s behoorde. Mijn vorige Astra Station 1.7 Dti had ook wel z’n probleempjes maar die konden in de reguliere onderhoudsbeurten van 15000 km worden opgelost en ik heb er nooit mee stil gestaan. Dat is bij deze helaas iets anders. Of zoals de Opel monteur het zelf zei: “Ik heb wel vaker problemen met deze auto’s….”.

PROBLEMEN

31 oktober 2003

90000 km: Stotteren van motor in bij de 3500 toeren in de 4 en de 5. Door garage bekeken, niets kunnen vinden.
101000 km: Stil langs snelweg met kapotte dieselpomp.
140000 km: Stil langs snelweg met kapotte versnellingsbak. (tweede handsje gemonteerd)
146000 km: Stil langs snelweg met defecte hydraulische pomp van versnellingsbak (versnellingsbak moest er weer helemaal uit)
151000 km Lampjes van de motor-electronica en het koelsysteem knipperen vaak en blijven op lange ritten branden. Twee maal is auto uitgelezen aan de computer. Nog niets kunnen vinden. Monteur vond het raadzaam om er niet al te veel tijd in te steken, daar deze auto binnenkort aan z’n kilometers zit voor de lease.

4,5