Uitvoering

500 SEL

Versnellingen

4, Automaat

Bouwjaar

1989

Jaar van aanschaf

2005

KM-stand bij aanschaf

145.350 km

KM-stand laatst

0 km

ERVARINGEN

31 juli 2005

Dit type S-klasse wordt door velen de mooiste S-klasse gevonden. Een echte Mercedes van de oude stijl met een lange, slanke en sierlijke lijnvoering en een lange motorkap. Op dit moment een klassieker in wording die zijn geld waard blijft en waarbij de betere exemplaren alleen maar meer waard worden.

Mijn 500 SEL is de op één na duurste uitvoering. Het type vanaf de facelift uit 1985 begint bij de zescilinders 260 SE en 300 SE. Daarna volgen drie achtcilinders, de 420 SE, 500 SE en topmodel 560 SE. Van ieder type, met uitzondering van de 260 SE, is ook een verlengde uitvoering leverbaar, de SEL, die 14 centimeter langer is.

Ik heb de auto gekocht als hobbyauto. Het is tevens mijn eerste auto. Aangezien ik de auto als oldtimer, via de W126-club, heb verzekerd (all risks voor 380,00 euro), mag ik maar maximaal 5.000 km per jaar rijden. Op deze manier blijft het ook leuk (lees: blijft de brandstof en het onderhoud betaalbaar). De auto verbruikt 1 op 6,5 op de korte afstanden bij een rustige rijstijl. We praten natuurlijk wel over een zware auto (1672 kg) en een dikke vijf liter V8 met 252 pk en 390 nm onder de kap. De katalysatorloze versie levert nog wat meer vermogen en koppel. Het gewicht is overigens relatief gezien voor het formaat auto met achtcilinder niet echt hoog te noemen. Mercedes had toen al veel aandacht aan gewichtsbesparing besteed. Met het oog op de wegenbelasting (788,00 euro per jaar) een goede zaak.

Ik heb geen ervaring met andere motorvarianten van dit type S-klasse, maar een 500 SEL vindt ik een mooi uitgewogen uitvoering. De auto is vooral ontworpen voor rustige en vooral comfortabele ritten. Een 500 is niet extreem snel te noemen, hoewel bij ’kickdown’ een andere persoonlijkheid opkomt. De anders zeer stille motor laat pas bij hogere toerentallen het echte achtcilinder geluid horen en de tussenacceleratie is dan bijzonder vlot. Bij normale(re) snelheden komt de auto eerder log en gezapig over. Dit komt mede door de lange gaspedaalslag en het koppelrijke karakter van de motor. In principe hoeft de motor nooit boven de 2.500 toeren uit te komen om overal te komen waar je wil. De vierversnellingautomaat begint zijn werk overigens altijd in de tweede versnelling.

Kortom een prachtige, luxe, ruime en comfortabele auto. Kanttekeningen zijn er natuurlijk ook. Als je zoals ik twee meter lang bent, is het (meestal aanwezige) schuif-/kanteldak niet alleen prettig voor zomerse dagen, maar ook van praktische aard. Om niet klem te zitten tegen het dak gebruik ik bij iedere rit de kantelstand. Daarnaast is het geen auto waarmee je even een snel bochtje pakt. De auto helt behoorlijk over en het aantal stuurwielomwentelingen is bovengemiddeld. Oh, ja van het zitcomfort moet je houden. De voorstoelen, alsmede de achterbank zijn voorzien van een soepele vering die de de inzittenden ’comfortabel’ op en neer laat dansen.

PROBLEMEN

31 juli 2005

Gezien het korte bezit van de auto (2 maanden) en de weinige gereden kilometers nog geen problemen gehad.

Wel zat en zit er aan de auto wat klein werk. Bij aanschaf wist ik dat de airco bijvoorbeeld niet werkte. Een aantal kleine carrosseriebeschadigingen heb ik inmiddels strak laten maken (200,00 euro). En ik heb de Hirschmann automatische antennestok vervangen; deze zat vast (25 euro). Een ander probleem is de brandende controlelampjes voor het ABS en ASR. Ook dit was bij aankoop bekend. Vervanging van het overspanningsrelais (20 euro) heeft vooralsnog niet geholpen. Tenslotte moet ik nog even kijken naar het (tijdens het rijden) krakende rechterachterportier.

7,5