Jeep Renegade 1.0T Limited (2020)

autoreview

Uitvoering	Renegade 1.0T Limited
Versnellingen	6, Handgeschakeld
Bouwjaar	2020
Jaar van aanschaf	2023
KM-stand bij aanschaf	50.000 km
KM-stand laatst	54.000 km

Onze gedroomde Renegade; de eerste indrukken

50.000 km
15 september 2023

Eergisteren met een beetje hartepijn afscheid genomen van onze ouwe trouwe Suzuki SX4. Achtergelaten op het parkeerterrein van een autobedrijf op 190 km van ons huis, en wel in Ulestraten, een 'dörpke' tussen de Zuid-Limburgse heuvels, op spuug-afstand van Vliegveld Zuid-Limburg, tegenwoordig beter bekend als "Maastricht Aachen Airport".
Bij dit bedrijf vonden we, na vele maanden zoeken op de internets, onze gedroomde Jeep Renegade.

Waarom zo ver weg?
Tja. Ik weet het ook niet. Maar het gekke was, dat elke keer als we een Renegade hadden gevonden die in de buurt kwam van onze criteria - wit, handgeschakeld, max. 80 K op de teller, bouwjaar 2019-2020, kosten 20 mille of minder - stond ie op minimaal 150 km van ons Amsterdamse adres: Leeuwarden, Heerenveen, Drachten, Ommen, Hengelo, Zevenaar, Eindhoven, Budel, Weert, Middelburg, Goes, Venlo, Venray, Sittard, Elsloo. Nooit eens een mooie witte handgeschakelde in of rond Amsterdam. Wél automaten, maar die wilden we per se niet.

Enfin, het werd dus een autobedrijf in Elsloo, met nóg een filiaal in het nabijgelegen Ulestraten. Daar stond een mooie witte die aan al onze criteria voldeed, behalve de prijs, die lag zo'n 3 mille boven ons budget. Maar omdat we het eindeloos gezoek moe waren, hadden we zoiets van: dan maar wat meer, want dan héb je ook wat.

Ik kan nu nog niet zo heel veel kwijt over de ervaringen van onze nieuwe trots, want die bestaan uit een proefrit over Zuid-Limburgse kronkelwegjes tussen de heuvelen, een stukje lokale snelweg én de thuisrit van 190 km over een drukke A2 van Elsloo naar Amsterdam.

De eerste indrukken waren niet verkeerd; de Renegade rijdt lekker, het 1000 cc turboblokje heeft voldoende kracht in huis, al is het even wennen aan het typische roffeltje van een driecilinder.
Er was ook nogal wat bandengeruis, maar dat kan aan de Bridgestone-sloffen liggen waarmee de Jeep is uitgerust.

Wat óók wennen is: de 600 of daaromtrent verschillende functies waarmee een moderne SUV tegenwoordig is uitgerust: bij het minste geringste geeft de elektronica een gil of een doordringende piep, waarbij het niet meteen duidelijk is wat er nú weer aan de hand is. Met name voor een type in de herfst van zijn leven zoals ik, die al decennia gewend is zélf oplettend te zijn in plaats van dat een auto dat voor je doet, kan dat knap irritant worden; ik heb sowieso al een hekel aan bemoeials. Oók als die elektronisch zijn. Alsof er ongevraagd een onzichtbaar iemand naast je zit die heel erg met je zit mee te rijden. Bloednerveus word ik daarvan. Bovendien ondermijnt dat gebemoei mijn zelfvertrouwen en zelfrespect.

Ik heb sowieso al vaak ruzie met elektronica, omdat die soms de neiging hebben moeilijk te doen, óf dingen te doen die je helegaar niet wilt. Terwijl ik toch al sinds de jaren '80 met computers werk, dus een digibeet kun je me niet echt noemen.

Kortom. De Renegade staat nu voor de deur in Amsterdam-Zuid. En we vinden hem prachtig. De komende tijd zullen we er meer ervaring mee opdoen. En ik beloof hierbij: wordt vervolgd....

Ruim twee jaar verder

54.000 km
15 maart 2026

We zijn nu ruim 2 jaar verder. Door allerlei omstandigheden (geen dramatische, overigens) hebben we weinig gereden in onze mooie Renegade. Wél twee keer schade gehad; allebei de keren terwijl ie geparkeerd stond. Eén keer geschampt door een langsrijdende auto (wij vermoeden één van de vele bezorg-bussen die regelmatig door onze smalle straat raggen) en één keer aangetikt, waarschijnlijk door een achteruit uitparkerende auto, met als resultaat een deuk in het linker voorportier waardoor die niet meer open kon. In beide gevallen - uiteraard - geen briefje achtergelaten.
Beide schades gerepareerd en vergoed door het waarborgfonds van onze verzekeraar. Al met al steeds weer een hoop gedoe, kosten (eigen risico) en administratie, maar daar hebben de veroorzakers in deze aso-stad uiteraard schijt aan.

Verder bevalt de auto prima, alleen ervaar ikzelf (mijn partner heeft daar minder last van) de shitload aan elektronica in deze auto als bloed-irritant. Dat voortdurende, alarmistische gegil & gepiep van de elektronische 'veiligheids'voorzieningen is vele malen erger dan het gebemoei van wijlen mijn moeder (die geen rijbewijs had) met de rijstijl van mijn vader zaliger, waardoor die een Dymo-sticker pal voor de neus van mijn moeder op het dashboardkastje plakte met de tekst 'RIJJIJOFRIJIK'.

De Renegade is, ondanks zijn compacte afmetingen, aangenaam ruim van binnen, de instap is heerlijk - je stapt niet in, je loopt meer naar binnen - en het rijgedrag is stil en comfortabel.

Vergeleken met onze vorige auto - een ietwat Spartaanse Suzuki SX4 uit 2007 - is deze kekke Jeep een cocon van luxe en comfort; het is nog altijd wennen - én tegelijkertijd genieten.

Gezien het feit dat de Renegade de aerodynamica heeft van een schoenendoos, valt het verbruik enorm mee; we zitten zo rond de 1 op 14. Daarbij moet ik vermelden, dat we voornamelijk korte ritten maken, in en rondom de stad. De voorheen met regelmaat gebruikelijke ritten van Amsterdam naar familie in Zuid-Limburg, zo'n 40 jaar lang een vanzelfsprekendheid, zijn niet langer een noodzaak; wat over is van die familie, is onlangs verhuisd van het Bronsgroen Eikenhout naar een poldervlakte op 20 minuten rijden van hier.

Behalve dus van die twee keer malheur met opgelopen blikschade, heeft de auto, afgezien van twee keer vals alarm van de elektronische bemoeials, verder geen problemen of kuren gehad. Kán ook haast niet, met zo weinig kilometers in twee jaar tijd.
Daarmee komen we op een gedachte die mij al een tijdje bezig houdt, vanwege twee redenen:
1) ik lees en zie op internet steeds meer kritische verhalen en video's over de problemen als gevolg van de 'downsizing' van automotoren; driecilindertjes van 1000 cc met een turbo, in plaats van een degelijke atmosferische vierpitter met een inhoud van ongeveer het dubbele. Die turbo-driepittertjes zouden bij 60.000 km of daaromtrent, motorisch vrijwel op zijn, omdat ze te zwaar belast worden en daarbij bovendien oververhit raken. Zo'n driepittertje-met-turbo zit dus óók, net als bij de meeste andere Stellantis-middenklassers, in onze Renegade. Komt er kort gezegd op neer, dat als de fabrieksgarantie is afgelopen, er een periode kan aanbreken van exorbitante kosten wegens uitgeput motortje.

2) Komt bij, dat ik me afvraag of we niet beter af zijn met een kleine(re) auto, omdat we toch niet op 'verkansie' gaan met de Jeep; te druk, te ver, te veel aso's en bandieten op de weg, files, stress, enzovoort. We prefereren de trein of het vliegtuig.
We rijden dus voornamelijk rondjes in, of net buiten de stad, en slechts af & toe wat verder, uitsluitend binnen de landsgrenzen.
Nu ben ik verliefd geraakt op weer 'n Suzuki: de Ignis. Klein, eigenwijs, compact, en toch ruim van binnen, van alle moderne gemakken voorzien én met een hoge instap. Dat laatste is van cruciaal belang gezien mijn versleten & stijve gewrichten - dat hoort bij de ouwe lullen-fase waarin ik inmiddels ben beland. Maar ja: mijn partner - die van ons beiden het meest gebruik maakt van de Renegade - ziet dat niet zitten; te klein, te krap, ziet er van achter raar uit, enzovoort.
Ook financiële en praktische argumenten (driehonderd kilo lichter, dus véul minder belasting, zuiniger, en véul makkelijker parkeren in dit auto-vijandige GroenLinks-bolwerk) kunnen hem niet over de streep trekken.

We moeten, kortom, misschien toch eens wat diepe gesprekken aangaan hierover. En móchten we dan toch de overstap maken naar iets anders en/of kleiners: kunnen we gelijk eens omzien naar iets degelijks met een atmosferische viercilinder, én eentje met zo min mogelijk digitalia bovendien....

Wordt vervolgd....