Gebruikersreview

Chevrolet Chevy Van (1988)

autoreview

22 april 2026 • 22:21

Versnellingen	3, Automaat
Bouwjaar	1988
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand laatst	43.000 km

Dokter Diesel

43.000 km
22 april 2026

Dit moet met afstand wel de meest waanzinnige en onzinnige aankoop zijn die ik ooit op autogebied heb gedaan.
Een achtpitter diesel, 6,2 liter met een drie versnellingen automaat. En niet geheel onopvallend.
Als sinds de film de Cannonball Run uit 1981 was het voor mij duidelijk dat ik ooit een ambulance zou bezitten. Ooit was daar een Opel Admiraal maar die had teveel werk voor een armlastig vertegenwoordiger. Toen in Eelde een grijze Visser Mercedes W114/8 in perfecte conditie en een bijbehorend prijskaartje. Toen ik uiteindelijk de beslissing had genomen om de Benz aan te schaffen bleek deze al verkocht te zijn. Logisch want het ding was uniek en volledig origineel. De Benz bestaat nog steeds en wordt gekoesterd.
Maar daarmee had ik nog steeds geen ambulance. Naarmate de jaren verstreken ging het toch steeds meer jeuken. De meeste ambulances worden geschonken aan een nooddruftig land en als er al ex-ambulances worden aangeboden zijn het vaak tot camper omgebouwde exemplaren.

Lang verhaal kort: toen ik bij een Marktplaats transactie bij de verkopende partij een aantal boeken over ambulances kwam ophalen kwam het verhaal op een Chevrolet ambulance die ergens in de polder in een boerenschuur stond.
Mijn interesse was gewekt en het verstand werd volledig weggedrukt door het gevoel. Ik was blijkbaar op slag slechthorend geworden want anders had ik wellicht anders gereageerd op de woorden “diesel” en “bouwjaar 1988”
Alarmbellen hadden moeten gaan rinkelen, beschermengelen hadden moeten fladderen. Verdooft en in slowmotion hoorde ik de volgende woorden uit mijn mond komen: ja daar heb ik heel veel interesse in…….
Yesterday is history, tomorrow is a mystery.

Enfin, eind van het liedje was dat ik naast een paar boeken ook met een 3000 kilo wegende Chevrolet diesel thuis kwam. De eerste kilometers wat onwennig want het sturen gaat licht, de vering is soepel, opzij kijkend zie je alleen een stel enorme spiegels en de motor brult als een oordeel. In het begin denk je dat het gevaarte nauwelijks van zijn plek wil door de automaat die even nodig heeft om op gang te komen.
Met twee knuisten om het stuur geklemd zwalk je over de weg en ben je continue aan het corrigeren.
Na een tankje diesel te hebben leeggereden, dat gaat sneller dan verwacht, leer je het gevaarte wat beter kennen. Het stuur moet wat losser in de hand gehouden worden en de Chevy moet zelf zijn weg een beetje zoeken. Je krijgt steeds meer zelfvertrouwen en merkt dat het ding warempel flink van Jetje kan gaan. Niet veel peekaa’s maar een koppel als stoomloc. En dat alles gaat gepaard met die verslavend lekkere V8 diesel brul.
In Oktober en November heb ik de wagen regelmatig gebruikt en daarna mooi droog in de stalling gezet (uiteraard geschorst want ik ben niet helemaal gek).
Ooit is er een camperkenteken op de Chevrolet gekomen want er zit uiteraard een bedje in en een onopvallend kooktoestel, en dankzij het kwarttarief was het nog een heel klein beetje te doen om dit historisch erfgoed op de weg te houden. Inmiddels zit ik met het camperkenteken op een halftarief en dat is niet echt een koopje. Tel daarbij op de huidige dieselprijs en een verbruik van één op vijf en iedereen zal begrijpen dat het wel wat voeten in aarde heeft om de Chevrolet daadwerkelijk te gebruiken.
In April heb ik aan diverse Oldtimer evenementen meegedaan en wat geklust aan de Chevy. Volgende maand gaat hij weer in de schorsing om er in Juli en Augustus weer volop gebruik van te gaan maken. Opvallend dat de Chevrolet na de koude winterperiode onder een kapschuur te hebben gestaan direct na het voorgloeien met de vertrouwde brul aansloeg. Technisch een hele goede auto. Cosmetisch gaat er het en der wat werk aankomen qua roest maar in het grote geheel ziet de wagen er erg goed uit voor zijn leeftijd.
Het is een De Vries ambulance die voor het eerst is ingezet in de Betuwe en later als historisch voertuig in Drenthe is gebruikt. Daarna heeft iemand blijkbaar een deel van het interieur opgeofferd om er een camper van te maken maar die schade wordt nog weggewerkt. Er moet een nieuwe “zuurstofkast” in gemaakt worden en de stoel van de verpleger bij het hoofdeinde van de brancard moet teruggebracht worden.
Verder is de ambulance mooi compleet met allerlei oude apparatuur.

De reacties zijn heel verschillend maar wel overwegend positief. Een enkeling blijkt het ook een wat morbide hobby te vinden maar het enthousiasme overheerst gelukkig.

En zelf ben ik dolenthousiast over de trekkracht, het geluid, de imposante verschijning en de veelzijdigheid. Als je de brancard verwijderd blijkt er warempel enorm veel ruimte om lange spullen te vervoeren.

Minpunten zijn er genoeg maar die verdwijnen als sneeuw voor de zon als ik die V8 hoor brullen. Zeg nou zelf dit moet toch gewoon in deze conditie voor het nageslacht bewaard worden. Ik zou eigenlijk een soort cultuursubsidie moeten aanvragen om de wagen operationeel te houden ;)