Gebruikersreview

BMW i3 120Ah (2019) #7

13 september 2026 • 23:37

Volg AutoWeek in Google Search Volg AutoWeek in Google Discover

Uitvoering	i3 120Ah
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2019
Jaar van aanschaf	2026
KM-stand bij aanschaf	187.000 km
KM-stand laatst	190.505 km

Niet de eerste keus

187.000 km
11 mei 2026

5,5 jaar geleden begonnen we aan ons elektrische avontuur. Niet met een Tesla, of met een of andere exotische EV waar je op verjaardagen interessant over kon doen.

We begonnen met een MG ZS EV..

Op dat moment was die in de private lease gewoon ontzettend aantrekkelijk geprijsd. Mijn partner ging ermee rijden en ik bleef nog een jaartje vrolijk doordieselen in mijn Volvo V60. Dat voelde toen nog heel logisch. De MG voor de elektrische kilometers, de Volvo voor de rest.

Een jaar later veranderde dat beeld behoorlijk. De V60 begon serieuze kuren te vertonen aan de versnellingsbak en dat heeft me doen laten besluiten over te stappen op een Tesla Model 3. De MG bleef als tweede auto fungeren en de Model 3 mocht de taken van de V60 overnemen, daarover in een andere review wellicht meer.

En eerlijk is eerlijk, die MG heeft het vijf jaar lang gewoon prima gedaan.

Maar vijf jaar met een auto is ook lang genoeg om precies te weten wat je bij de volgende niet meer wilt.

We wilden drie-fasenladen want 3,7kW aan een publieke laadpaal was soms echt te traag. Voorklimatiseren via een app (of een auto die niet bij iedere regendruppel beslaat als een klassieke MG). Software die zich bij voorkeur gedraagt alsof hij daadwerkelijk af is. En bovenal, geen private lease meer. Geen onredelijke eisen, leek ons.

Begin 2026 kwam daar nog iets bij. Brandstofprijzen waren inmiddels op een niveau beland waarbij goud ineens goedkoop begon te lijken terwijl gebruikte EV’s juist opvallend goedkoop waren geworden. De markt zat ongeveer op zijn dieptepunt.

Daarom was de keuze snel gemaakt. We gingen een gebruikte EV kopen.

De zoektocht begon bij de Volkswagen ID.3 1st.

Dat was voor mij een vrij logische kandidaat. Ik kende de auto al jaren vanuit mijn werk, wist wat hij goed kon en wist ook waar Volkswagen destijds nog wat huiswerk had laten liggen. We bekeken verschillende exemplaren en kregen al vrij snel te maken met een nieuw fenomeen.

De EV-occasiongekte.

Auto’s die ’s ochtends online verschenen, waren soms ’s middags alweer verkocht. Een beetje alsof het maart 2020 was en iemand had verteld dat er nog één pak toiletpapier bij de Albert Heijn lag.

Na een tijdje zoeken vonden we hem eindelijk.

Een donkergrijze ID.3 1st Plus. Net exemplaar, goede uitvoering, precies waar we naar zochten.

We reserveerden de auto en gaven opdracht om het koopcontract klaar te maken.

Klaar… Dachten we.

Toen kwam er een mailtje.

Tijdens de aflevercontrole was een defect aan één van de accucellen naar voren gekomen. De verkoper wilde de auto daarom niet aan een particulier verkopen.

Kijk, daar kun je eigenlijk alleen maar respect voor hebben. Ze hadden het probleem ook kunnen wissen, de auto kunnen poetsen en ons een fijne terugreis kunnen wensen.

Maar respect of niet, leuk was anders.
Want ineens hadden we geen auto.
En de MG moest over twee weken terug.

We zochten verder, maar geen enkele ID.3 voldeed aan wat we wilden. Te duur, verkeerde uitvoering, te veel kilometers, te ver weg of alweer verkocht voordat je goed en wel de advertentiefoto’s had bekeken.

En ergens tijdens dat zoeken schoot ineens een auto door mijn hoofd waar ik jarenlang vrij duidelijk over was geweest.

De BMW i3.

Een auto waarvan ik altijd heb gezegd dat ik hem ontzettend lelijk vind.
En ergens vind ik dat nog steeds.

De i3 is geen auto waar je rustig naar kijkt en denkt: ja, alle ontwerpers waren het hier duidelijk met elkaar eens.
Maar technisch gezien is hij fascinerend.

Toen BMW hem introduceerde, zat er een carbon passagierscel in (nog steeds trouwens), een aluminium onderstel, achterwielaandrijving en een volledig elektrische aandrijflijn in een auto die was ontwikkeld op een moment dat de meeste fabrikanten nog bezig waren een accu in een bestaande benzineauto te proppen.
Hoe langer je je erin verdiept, hoe vreemder het eigenlijk wordt dat BMW zo’n auto ooit heeft durven bouwen.

Ik gooide het idee thuis op tafel.

Mijn partner reageerde ongeveer zoals je verwacht wanneer iemand die jarenlang roept dat een bepaalde auto lelijk is ineens voorstelt om er één te kopen.
En toch kreeg ik, met enige tegenzin, groen licht.

De zoektocht begon opnieuw. Dit keer naar een BMW i3.
En verrassend snel vonden we er één bij een BMW-specialist in Flevoland.

Een i3 120Ah uit 2019. De facelift. De grote accu.
Er zat alleen één klein detail aan… 187.000 kilometer.

Dat is normaal gesproken een kilometerstand waarbij je bij een gebruikte EV snel doorscrollt.
Maar deze zag er opvallend fris uit. De auto kwam van de eerste eigenaar, was altijd netjes bij BMW onderhouden en alles wees erop dat ook de accu nog in goede conditie was.

Dus ik belde. Afspraak gemaakt. Proefrit diezelfde dag. Tenminste, als hij er dan nog stond.
Er bleek die ochtend namelijk al een andere geïnteresseerde langs te komen.

En dus zat ik ineens op een telefoontje te wachten alsof er ieder moment een examencommissie kon bellen met de mededeling of ik geslaagd of gezakt was. Totaal buiten proportie natuurlijk. Het ging om een gebruikte BMW met bijna twee ton op de teller.
Maar probeer dat je hoofd maar eens uit te leggen als je eenmaal besloten hebt dat je precies díé auto wilt hebben.

Drie uur later ging de telefoon.
‘De andere mensen wilden er nog even over nadenken.’ Ik was welkom.

Omdat het papadag was, ging de kleine dame mee. Dat betekende automatisch dat zij ook onderdeel werd van de aankoopcommissie.
Sterker nog, zij mocht uiteindelijk beslissen.
Op papier leek me dat een prima systeem.

Eenmaal aangekomen stond de i3 netjes klaar. Het weer werkte alleen niet echt mee. Regen, nattigheid, viezigheid van de vorige proefrit. Geen omstandigheden waarin een gebruikte auto zich van zijn meest fotogenieke kant laat zien.

Binnen was dat gelukkig anders.
Daar zag hij er precies zo uit als op de foto’s. Schoon, netjes en eigenlijk opvallend fris. Geen versleten interieur, geen rare beschadigingen en nauwelijks iets dat deed vermoeden dat deze auto inmiddels 187.000 kilometer achter de rug had.
Dat stelde gerust.

Het aangegeven bereik iets minder.
Dat viel op het eerste gezicht wat tegen, maar het gemiddelde verbruik in de boordcomputer stond behoorlijk hoog. Waarschijnlijk het resultaat van eerdere proefritten waarbij mensen graag even controleren of een elektrische BMW daadwerkelijk snel optrekt.
Spoiler: ja.

Autostoeltje overgeladen, dochter geïnstalleerd en rijden maar.

En daar gebeurde iets wat ik eerlijk gezegd niet helemaal had verwacht.

De i3 voelde volwassen en reed boven verwachting leuk.
Niet oud, niet gammel en zeker niet alsof hij bijna twee ton gereden had. Alles voelde strak, stil en fris. Het onderstel deed wat het moest doen, het interieur kraakte niet en de auto reed gewoon ontzettend prettig.
Dat maakte het ineens een stuk lastiger om nog rationeel te doen.

Uiteraard heb ik tijdens het bezoek ook de onderhoudshistorie erbij gepakt. Als je een auto met deze kilometerstand koopt, wil je niet alleen weten hoe hij vandaag rijdt. Je wilt weten hoe er de afgelopen zeven jaar mee is omgegaan.
Dat zag er keurig uit.

Eigenlijk was er maar weinig op aan te merken. Twee banden waren versleten en moesten op termijn vervangen worden. Verder was dit precies wat ik zocht.
Een frisse, goed onderhouden EV met de juiste accu, de juiste uitrusting en aantoonbaar onderhoud.
Alleen met ongeveer honderdduizend kilometer meer ervaring dan ik oorspronkelijk in gedachten had.
Maar nood breekt wet. Dit ging hem worden.

We kwamen tot een nette prijs en enkele dagen later konden we de auto ophalen.

Daar zat alleen nog één klein spannend moment tussen.
Mijn partner had er nog geen meter mee gereden.

Ik had dus een auto gekocht waarvan ik jarenlang zelf had geroepen dat hij lelijk was, haar met enige moeite had overtuigd dat dit tóch een uitstekend idee was en zou hem vervolgens voor het eerst aan haar overhandigen nadat de koop al rond was.
Ik hield voor de zekerheid rekening met een week op de bank.

Het ophalen stond gepland op dezelfde dag dat de MG terug moest naar de leasemaatschappij.
MG inleveren, doorrijden naar de BMW en met de i3 naar huis.

Efficiëntie ten top. Daar hou ik van!

De eerste echte kilometers

189.500 km
11 juni 2026

Enkele dagen later was het zover.

Eerst de MG terugbrengen en daarna direct door naar Flevoland om de i3 op te halen. Bij aankomst stond de auto keurig gepoetst klaar en de verkoper had nog een leuke verrassing voor ons, de twee versleten banden die ik tijdens de proefrit had gezien, waren uit eigen initiatief vervangen door twee nieuwe. Heel fijn.

Nu kwam alleen het spannendste gedeelte nog.
Mijn partner ging er voor het eerst mee rijden.
Zij zou uiteindelijk de meeste kilometers met de i3 gaan maken, terwijl ik degene was die hem had uitgezocht, proefgereden én gekocht..

Gelukkig viel het mee en beviel de auto gewoon goed. Al heeft zij duidelijk meer moeite met wennen aan de overstap van de MG naar de BMW.

Ik begon de i3 steeds meer te waarderen. De eerste weken hebben we daarom regelmatig van auto gewisseld. Zij met de Tesla, ik met de BMW. Ook omdat ik de nieuwe aanwinst goed wilde leren kennen.

En tijdens die eerste kilometers begon ik steeds beter te begrijpen wat er zo bijzonder is aan dit ding.
Neem alleen het gewicht. Onze 120Ah weegt 1.245 kilo. Dat is voor een elektrische auto echt heel weinig. Zeker tegenwoordig, nu zelfs vrij compacte EV’s zonder veel moeite een halve ton extra meeslepen.
Je voelt dat lage gewicht ook echt. De i3 reageert direct, voelt lichtvoetig aan en heeft iets beweeglijks wat veel zwaardere elektrische auto’s missen.

Perfect is hij niet.
De korte wielbasis en vrij stevige afstelling zorgen ervoor dat slecht wegdek soms vrij enthousiast aan de inzittenden wordt doorgegeven. Ook de bijzondere achterdeuren blijken met een klein kind achterin niet altijd het toppunt van praktisch vernuft. Vergeleken met de MG is ook de kofferbak duidelijk minder praktisch, maar dat wisten we van tevoren.
Of dat op termijn gaat irriteren, gaan we vanzelf merken.

Op de snelweg verraste hij me juist in positieve zin. Daar voelt de auto opvallend volwassen en koersvast aan. Ook het geluidsniveau in het interieur is voor een compacte auto van deze leeftijd gewoon goed. Ik rijd beroepsmatig genoeg nieuwe auto’s waarin dat duidelijk minder goed voor elkaar is.

Maar er bleef natuurlijk nog één belangrijke vraag over.

Die accu…

Want een frisse auto met een keurige onderhoudshistorie is mooi, maar er stond inmiddels wel bijna 190.000 kilometer op de teller. En aangezien ik blijkbaar niet in staat ben om gewoon een auto te kopen en er vervolgens zorgeloos mee te gaan rijden, moest dat uitgezocht worden.

Dus begon ik te meten.
Ik heb meerdere laadcycli gevolgd, zowel aan de laadpaal als tijdens het rijden, om te kijken hoeveel energie de accu daadwerkelijk nog bruikbaar kon leveren.

Na ongeveer 1.500 kilometer begon daar een behoorlijk consistent beeld uit te komen.
Ongeveer 35,2 kWh bruikbare capaciteit.

Nieuw had deze versie ongeveer 37,9 kWh bruikbaar. Dat betekent dat er na zeven jaar en bijna 190.000 kilometer nog grofweg 93 procent van de oorspronkelijke capaciteit beschikbaar is. Praktisch houdt het in dat ik op een gemiddelde snelwegrit bij 110km/u op de teller zo’n 240 tot 260km bereik heb en bij een mix van snelweg en bebouwde kom zelfs 300km, in de praktijk!

Daar word ik dus echt blij van.
Natuurlijk is dit positief nieuws voor onze eigen auto. Het is ook gewoon interessant om praktijkdata te zien bij een onderwerp waar nogal wat sterke verhalen over rondgaan. Als je sommige verjaardagsgesprekken moet geloven, kun je een elektrische auto na acht jaar namelijk beter direct naast de oude koelkast bij het grofvuil zetten.
Deze accu denkt daar kennelijk anders over.

Tijdens die metingen kwam trouwens nog een ander cijfer naar voren. Bij laden aan een 11 kW-paal lijkt onze i3 ongeveer zes procent laadverlies te hebben.

Informatie waar ik praktisch gezien werkelijk helemaal niets mee kan. Maar ik weet het nu.
En kennelijk vind ik dat belangrijk.

Na die eerste 1.500 kilometer begon het beeld van de i3 behoorlijk compleet te worden. Hij is zuinig, voelt veel frisser dan zijn kilometerstand deed vermoeden en de accu blijkt er uitstekend aan toe.

Het grappige is dat de auto die eigenlijk voor mijn partner bedoeld is, steeds vaker bij mij voor de deur van bestemming staat.

Dit overigens niet ten nadele van de Model 3, dit blijft een fantastische auto om te rijden en is duidelijk verfijnder dan de i3, maar na 4,5 jaar hetzelfde is het ook wel leuk om weer eens wat anders te rijden.
De tijd zal leren of de nieuwigheid er snel vanaf gaat.

De beruchte 12V-accu

190.505 km
19 juli 2026

Veel gaat er doorgaans niet stuk aan een elektrische auto, maar als er één onderdeel is dat opvallend vaak voor ellende zorgt, is het wel die doodgewone 12V-accu. Waarvan akte.

Sneller dan gehoopt verscheen de melding ‘verhoogde ontlading accu’ in het display.
Na een nacht aan de laadpaal was de melding verdwenen, dus heel even deed ik alsof er nooit iets gebeurd is.
Een week later was hij terug en bleef de melding staan.

Omdat we een paar dagen later op vakantie zouden gaan, overigens zonder de BMW, had ik weinig zin om bij thuiskomst een volledig levenloze i3 aan te treffen. Dus maar meteen oplossen.

Online vond ik een nieuwe originele 12V-accu, €193, slik, het moest maar. Niet veel later stond ik zelf met gereedschap boven de frunk.

Frunkbak eruit, hoogvolt-veiligheidsconnector los, oude accu eruit.
Nieuwe erin, alles weer terugbouwen en klaar.
Ik had vooraf rekening gehouden met een middag vloeken, maar binnen een half uur kon de klep alweer dicht.

Eigenlijk jammer, want eerlijk gezegd vond ik het heerlijk om weer eens gewoon zelf aan een auto te sleutelen. Voor zover je dit sleutelen kunt noemen natuurlijk.

Thuis heb ik de oude accu nog even aan een acculader gehangen om te kijken of mijn vermoeden klopte. Dat deed het.
De lader gaf al vrij snel aan dat de accu zijn beste tijd echt gehad had en tijdens het laden werd hij bovendien opvallend warm. Dat past bij een versleten accu met een sterk toegenomen interne weerstand. Deze was gewoon klaar.

Nieuwe accu erin, melding weg en de i3 deed het weer als vanouds. Hopelijk gaat deze accu weer jaren mee.