Geen hete Peugeootjes meer, maar is dat erg?

16 november 2009 • 08:30

Of ik het jammer moet vinden dat we in de toekomst geen GTI-achtige modellen van Peugeot meer hoeven te verwachten? Aan de ene kant wel. De maker van een van de leukste GTI's aller tijden, de 205 GTI, houdt er immers mee op!

Een rit door Baskenland met de 206 RC staat me nog helder voor de geest. Al die heftige leeuwtjes, zoals de 309 GTI 16V, de 106 GTI maar ook de Rallyes, we zullen ze nooit vergeten...

Maar dan graaf ik wat verder in het verleden, Peugeot heeft als geen ander merk gezorgd voor de uitholling van de term GTI. Ik weet nog goed dat ik als kleine jongen oog in oog stond met een 505 Familiale die de drie letters op de kont droeg. Zelfs van de logge 604 bestond een GTI! Da's net zo iets als Peter Beense die loopt te zwaaien met een abonnement op de sportschool. Compleet ongeloofwaardig.

Lol met weinig pk's

In de toekomst zullen het blitse coupés zijn die de liefhebber moeten plezieren, de RCZ wordt de eerstvolgende leuke Peus. Slim vind ik het niet dat Peugeot geen hot hatches meer zal maken. Want juist dat soort auto's bewijst dat je met niet al te veel vermogen super veel plezier kunt hebben. Neem de Renault Twingo RS. Voor 16 mille heb je een onwijs gaaf ding. Voor de CO2-uitstoot maakt het niet veel uit, want rijd je rustig dan haal je met gemak 1 op 13 of nog zuiniger.

Renault Sport

Een auto voor jonge honden zal de Peugeot RCZ nooit worden, maar die doelgroep heeft Peugeot al langer uit het oog verloren, heb ik de indruk, want de 207 Féline en 207 RC (die inmiddels al uit het Nederlandse gamma is) zijn snel, maar het zijn niet de adrenalinemachines zoals Renault Sport die maakt. Dus om tot een antwoord te komen op de vraag waarmee deze blog begon: nee, ik vind het niet jammer. Zo leuk als in de tweede helft van de jaren tachtig en de eerste helft van de jaren negentig van de vorige eeuw wordt het toch niet meer. Het bericht dat Renault met GTI-achtige versies zou ophouden, dat zou pas erg zijn!

Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.

35 Bekijk reacties