De Capri en de Mustang zijn geestverwanten en waren de sportwagens voor respectievelijk het Europese en Amerikaanse volk. Ondanks de vele overeenkomsten laten de beide Ford-coupés vooral zien hoe ver Europa en de VS in cultureel opzicht uit elkaar liggen.
Tussen het Duitse Keulen en Dearborn, Michigan, gaapt een afstand van 4.046 mijl. De kloof die tussen de Capri en de Mustang is gevoelsmatig echter nog groter dan de Atlantische Oceaan. Aan de ene kant de sierlijk gelijnde, onschuldig ogende coupé uit Duitsland, waarmee ook Jan met de pet zichzelf eind jaren 60 een droomauto cadeau kon doen. Aan de andere kant de gespierde en bruut ogende Amerikaan met zijn Steve McQueen-charme en een dikke achtcilinder, die er zo lustig op los roffelt dat de pylonen op het testparcours spontaan dekking willen zoeken. Het is moeilijk te geloven dat deze auto’s meer gemeen hebben dan de merknaam en de carrosserievorm.
Veel overeenkomsten hebben ze echter wel. Als begerenswaardige Fastback-versie is de Mustang de
€40.000-grens inmiddels gepasseerd. Het is dan ook bijna niet voor te stellen dat in het Amerika van president Lyndon B. Johnson bijna iedereen met een baan deze Ford kon kopen. Onze testauto met 230 pk sterke 4,9-liter V8 kostte in 1968 $ 2.861, waarmee hij nagenoeg even duur was als een brave Capri 1700 met 75 pk bij ons. Omdat hij zo betaalbaar was, kreeg de door Uwe Bahnsen vormgegeven Duitse mini-Mustang de naam een coupé voor het volk te zijn. En dat was zeker niet denigrerend bedoeld. Die scherpe prijs en de ‘volkse’ afkomst leidden ertoe dat veel zelfbenoemde Capri-tuners hun Ford lager, breder en luidruchtiger maakten.
Het witte exemplaar uit 1972 dat in dit artikel schittert, bleef dit lot gelukkig bespaard, wellicht ook omdat de koper indertijd voor een automaat koos. Een dergelijke bak was namelijk koren op de molen voor mensen die van meet af aan riepen dat de Capri zijn vlotte uiterlijk geen eer aan deed met zijn prestatieniveau. En eerlijk is eerlijk, de V4 die onder de lange motorkap ligt, heeft geen zin om toeren te maken en evenmin heeft hij sportieve ambities. De Borg-Warner automaat met drie versnellingen en koppelomvormer lijkt een extra tranquilizer te zijn. Onder begeleiding van zwaar aanzuiggegorgel kruipt de naald van de snelheidsmeter over de schaalverdeling. Ook het hoge toerenniveau (3.600 tpm bij 100 km/h) draagt ertoe bij dat je weinig trek hebt om het gaspedaal diep in te trappen. Zonde, want de nauwkeurige besturing zou sportief rijden niet in de weg staan. Zelfs het onderstel zou meer kunnen hebben, ook al is de achteras met bladveren net zo achterhaald als die van de Mustang. We kunnen dus beter genieten van de lage zitpositie. We sturen de lange voorkant met een sierlijke draai aan het stuur door de bocht en kijken naar de behoorlijk Amerikaans aandoende aankleding van het interieur, terwijl het landschap langzaam aan ons voorbijtrekt.
Ford Capri
Ford Mustang
Hoe anders is het bij het origineel: de deur valt met een krakend geluid in het slot en als de motor tot leven wordt gewekt, veroorzaakt de startmotor trillingen die seismografen onherroepelijk een plekje op de schaal van Richter zouden geven. De vibraties van de stationair draaiende motor zijn zelfs in de rand van het houten stuur te voelen en het met niet al te veel nauwkeurigheid afgewerkte dashboard begint spontaan te trillen. Stootjes gas laten de achtcilinder gehumeurd brullen en de gehele voorzijde begint heen en weer te bewegen. Isolatie? Waarvoor? Als je er ongeremd op los schreeuwt, kun je het in het land van de onbegrensde mogelijkheden, zo weten we inmiddels, zelfs tot president schoppen. In andere opzichten zijn de onbehouwen manieren van de Mustang geen halszaak. Integendeel: de liefhebbers beschouwen ze zelfs als teken van karakter. Per slot van rekening kun je zijn wilde karakter aldus op bijzonder intensieve wijze ervaren.
Ford Capri
Ford Mustang
Kloink! Als we de automaathendel in D zetten, gaat er opnieuw een schokje door de auto. Bij het gas geven zakt de achterkant naar beneden, terwijl de voorzijde omhoog komt. De achterwielen produceren flinke rookwolken. Met een ruk schiet dit wilde paard naar voren. Van zijn acceleratiecijfers kan de Capri alleen maar dromen: de witte Mustang is in veel opzichten bijna twee keer zo snel. Anderzijds veroorzaakt de V8, vooral in akoestisch opzicht, veel meer drama dan een blik op de stopwatch rechtvaardigt. Maar wat maakt het eigenlijk uit? Als de kwartmijl snel aanvoelt, is dat al de helft van de lol, en je trekt sowieso wel de aandacht bij het verkeerslicht.
Wel is het zaak om het stuur goed vast te houden. Al in rechte lijn weet het onderstel van de Mustang geen raad meer met het vermogen. In bochten is hij echter geen steek beter. De besturing werkt erg indirect; de speling rond de middenstand maakt het nog lastiger om koers te zetten richting de apex. De Amerikaan danst door de slalom met sterke carrosseriebewegingen; de achterzijde begint al op relatief lage snelheid onrustig aan te voelen.
Ford Capri
Ford Mustang
Aan de Mustang heb je een flinke kluif
Wie ervan houdt om een auto bij zijn nekvel te moeten pakken, heeft aan de Mustang een goede. Als je meer op hebt met comfort en voorspelbaarheid, kies dan voor de Capri. Die is weliswaar ook geen wonder op het gebied van afrolcomfort, maar in vergelijking met de Mustang met zijn krakende onderstelgeluiden en de op dwarsrichels losbandig trappelende achteras doet de pony car uit Keulen aan als een uiterst comfortabele auto. Ook bij het remmen komen de cultuurverschillen duidelijk naar voren. Al biedt het enorme Amerika met zijn tot aan de horizon reikende highways nog zulke grote uitloopzones, een remafstand van bijna 73 meter is gezien de mogelijke prestaties simpelweg levensgevaarlijk. De 58,9 meter die de Capri laat noteren, is al iets minder link.
Hoe kunnen we dit tweetal samenvatten? De Mustang lijkt een spierbundel te zijn die alle aandacht naar zich toetrekt, maar die dat wilde uiterlijk geen kracht weet bij te zetten met aansprekende prestaties. De Capri oogt ronduit fraai, maar onderhuids zit slaapverwekkende techniek. Maar zo is het niet helemaal. Want hoe onschuldig de Capri van de eerste generatie ook oogt, later werd het toch een krachtig gemotoriseerde auto voor echte kerels. Zo kreeg hij sterkere motoren en wist Ford met dit model in 1972 en 1981 de Deutsche Rennsport Meisterschaft op zijn naam te zetten. Daar zet de Mustang weer tegenover dat hij werd bestuurd door de coolste filmheld ooit: Steve McQueen, alias Bullitt.
Technische gegevens Ford Capri 1700 GT
Motor V4
Cilinderinhoud 1.699 cc
Max. vermogen 55 kW/75 pk bij 5.000 tpm
Max. koppel 128 Nm bij 2.500 tpm
Aandrijving achterwielen via drietraps automaat
Leeggewicht 1.003 kg
Topsnelheid 150 km/h
0-50/0-80 km/h* 7,0/16,1 s
0-100/0-130 km/h* 25,4/31,6 s
Tussenacceleratie 80-100/80-120 km/h* 15,7/- s
Verbruik 10,4 l/100 km
Gegevens volgens fabrieksopgave, * = eigen meting
Technische gegevens Ford Mustang Fastback 302
Motor V8
Cilinderinhoud 4.942 cc
Max. vermogen 169 kW/230 pk bij 4.000 tpm
Max. koppel 407 Nm bij 2.000 tpm
Aandrijving achterwielen via drietraps automaat
Leeggewicht 1.395 kg
Topsnelheid 190 km/h
0-50/0-80 km/h* 3,8/7,5 s
0-100/0-130 km/h* 10,8/18,4 s
Tussenacceleratie 80-100/80-120 km/h 5,9/7,6 s
Verbruik 15,0 l/100 km
Gegevens volgens fabrieksopgave, * = eigen meting
Van de eerste Mustang staan ook in Nederland veel exemplaren te koop, kijk maar naar dit aanbod. Het aanbod vroege Capri's is een stuk kleiner. Bkijkbaar heeft de klassiekerliefhebber meer met de Amerikaanse sportwagen voor het volk.
