'Mercedes-Benz 300 SLR 'Uhlenhaut' verkocht, duurste auto ooit'

Absurd bedrag

In principe geldt de Ferrari 250 GTO al tijden als de 'duurste auto ooit'. In 2018 werd er naar verluidt een recordbedrag van omgerekend maar liefst €67,5 miljoen voor neergelegd. Er zou nu een Mercedes-Benz 300 SLR 'Uhlenhaut Coupé' voor ruimschoots meer zijn verkocht.

We zeggen bewust 'zouden', want vooralsnog is de verkoop niet officieel bevestigd. De kans bestaat dat dit ook nooit gaat gebeuren, als je hoort wat voor haast beschamend hoog bedrag er met de koop is gemoeid. Het doorgaans goed geïnformeerde Hagerty meldt namelijk dat de speciale Mercedes-Benz 300 SLR in kwestie voor omgerekend €135 miljoen zou zijn verkocht. Ruim twee keer zoveel als het recordbedrag van de Ferrari 250 GTO.

Niet geheel verrassend is de koper onbekend, maar de verkoper kan maar één partij zijn. Mercedes-Benz zelf heeft namelijk de twee exemplaren van de 300 SLR 'Uhlenhaut Coupé' in zijn bezit. De auto's zijn zo exclusief dat verkoop aan andere partijen tot op heden niet im Frage is geweest.

De Mercedes-Benz 300 SLR 'Uhlenhaut Coupé' is in wezen een aangepaste 300 SLR (foto hieronder), een open raceauto waarmee Mercedes-Benz in de jaren 50 furore maakte. Die ken je mogelijk wel als 'de Mercedes van Stirling Moss', waaraan Mercedes samen met McLaren in 2008 overigens een uiterst bijzonder modern eerbetoon bracht.

Mercedes-Benz 300 SLR

Het verschil met de race-300 SLR valt meteen op. De Uhlenhaut-versie heeft een dak met vleugeldeuren zoals de 300 SL dat ook had. In het interieur lijkt hij ook behoorlijk op de 300 SL. Dat de auto in zijn geheel ook veel gelijkenissen vertoont met op de befaamde 'Gullwing', is geen toeval. Ontwerper Rudolf Uhlenhaut (vandaar de naam) wilde er een soort kruising tussen de SLR en SL van maken.

Uiteindelijk zijn er dus slechts twee straatlegale 300 SLR's verschenen, waarvan eentje door Uhlenhaut zelf werd gereden. Het verhaal gaat dat Uhlenhaut met zijn 300 SLR ooit in iets meer dan een uur van München naar Stuttgart reed omdat hij te laat was voor een vergadering. Een rit die normaal 2,5 uur duurt. De topsnelheid van de auto lag immers tegen de 290 km/h. Let wel, we hebben het hier over midden jaren 50! Eén van de twee auto's kwam in het museum in Stuttgart te staan, de andere is ergens veilig achter de schermen opgeslagen. Het is niet bekend welke van de twee nu verkocht zou zijn verkocht.