Marcel (70) had ooit een Lancia Delta Integrale Evo 1 maar hij vindt zijn Audi S5 nog leuker

Waarom juist deze Audi?

“Toen de S5 in 2007 werd geïntroduceerd op de Autosalon van Genève, zag ik hem voor het eerst. Ik dacht meteen: wat een fantastische auto. Die coupélijn, die verhoudingen … Walter de’Silva heeft hem ontworpen. Er wordt gezegd dat hij dit zelf zijn allerbeste ontwerp vindt. Als dat klopt, ben ik het helemaal met hem eens. Hij wordt volgend jaar twintig jaar oud, maar dat zie je er niet aan af. Toen ik de centen bij elkaar had voor zo’n auto, zocht ik aanvankelijk naar een RS5. Daar ben ik op teruggekomen. De 4.2 V8 daarin verschilt wezenlijk van het blok in de S5 en staat in de Audi-wereld erom bekend dat hij snel vervuilt. Dan ben je zomaar vijftig pk kwijt. Bovendien wilde ik per se een handbak en die is niet geleverd in de RS5. Een automaat vind ik niets, ook niet met flippers achter het stuur. Ik wil tussengas geven, mijn eigen schakelmoment kiezen en de koppeling op mijn manier laten opkomen. Tijdens mijn zoektocht naar een geschikte S5 heb ik een stuk of acht exemplaren gereden voordat ik deze koos. Ik kan moeilijk uitleggen waarom, maar ik koop al mijn hele leven auto’s op gevoel. Bij deze klopte alles gewoon. Hij voelde goed.”

Een snelle Audi met V8 van twintig jaar oud. Dat klinkt als ‘hoge onkosten’.

“Dat hangt vooral af van de auto die je koopt. Als je een exemplaar koopt dat slecht behandeld is, ja! Zeker bij zo’n complex motorblok. Mensen bezuinigen vaak op onderhoud, rijden hem af en verkopen hem met verborgen gebreken. Voor de volgende eigenaar worden de rekeningen vervolgens te hoog, met als resultaat dat dit soort auto’s op de sloop belandt. Deze Audi’s komen nu op een leeftijd dat dit scenario steeds vaker voorkomt. Tot nu toe heb ik, afgezien van regulier onderhoud, geen noemenswaardige onkosten gehad. Toch houd ik altijd in mijn achterhoofd dat er iets kan gebeuren. Als een pakking of keerring aan vervanging toe is, moet al gauw het hele blok eruit. Ik heb het geluk dat hier bij de lokale dorpsgarage een paar fantastische monteurs werken die het hart en de ziel van dit soort auto’s begrijpen. Zo’n garage is heel anders dan een merkdealer met computeruitlezers, waar ze blind een lijstje afwerken.”

Heb je hem nog een beetje aangepast?

“Nadat ik de auto had gekocht, vond ik dat er wat zaken aangepast moesten worden. Na een remactie op de Duitse autobahn kwam ik erachter dat de originele remmen van de S5 tekortschoten. Die zijn vervangen door grote zespots remmen van een RS5. Daarnaast heb ik een andere set wielen gemonteerd. Ik ben altijd fan geweest van de eerste serie Audi R8-wielen met die dunne stervormige spaken. Per toeval stuitte ik via het Duitse platform ‘Kleinanzeigen’ op een zeldzame 20-inch set van het Japanse Prodrive die sprekend daarop leek, in getrapte maatvoering: vóór 9 inch breed met bandenmaat 265-30-20 en achter 10,5 inch breed met 305-25-20. Prodrive leverde ook onder meer de wielen voor de rallyauto’s van de Subaru WRX en is voornamelijk actief op de thuismarkt. Deze set met specifieke steekmaat voor Audi en Mercedes-Benz is behoorlijk uniek. De Duitser bij wie ik ze kocht, had ze nooit gemonteerd, omdat hij er geen cruciale ABE-certificering bij had. Daardoor raakte hij die set aan de straatstenen niet kwijt. Ik wilde ze wel hebben en ben er 270 kilometer voor naar Duitsland gereden. Na aankoop heb ik de velgen hoogglanszwart laten afwerken. Dankzij een Bilstein-set is de auto bovendien ongeveer vier centimeter verlaagd. Precies zoals ik hem hebben wil.”

Het rijden is vast een feestje.

“Ik beleef ongelooflijk veel plezier aan deze auto. Ik mag dan wel 70 jaar oud zijn, maar ik houd nog steeds van stevig doorrijden. Met de S5 leg ik in comfort, maar met hoge snelheid, gemakkelijk grote afstanden af. Het is een echte autobahn-cruiser. Ik woon dicht bij de Duitse grens. Als de ruimte op de A3 het toelaat, is 200 km/h een heel normale snelheid. Heel af en toe wil ik weer even beleven wat de auto nog kan en trek ik door tot 280 op de teller. Ja, de begrenzer is eraf gehaald. En als ik op dat moment denk dat ik snel ga, seint er wel weer een Duitser met grootlicht in je achteruitkijkspiegel die nóg harder wil. Voor mij is deze auto het toppunt van overengineering bij Audi. Er zijn hierna wel Audi’s gebouwd die sneller zijn, maar ze zijn er niet beter op geworden. Alleen die interieurs al, die nu bestaan uit zielloze glasplaten en goedkope kunststoffen. Verschrikkelijk. Auto’s uit deze periode worden relikwieën. In een wereld waarin we in elektrische auto’s worden geduwd, is mijn S5 met 4.2 V8 een blijvertje.”

Naam: Marcel Bressers