Wat een iPhone met deze Ferrari te maken heeft? Meer dan je denkt. Niemand minder dan Jony Ive, die jarenlang het design voor Apple bepaalde en daarna een eigen ontwerpstudio oprichtte, speelde een belangrijke rol bij de Luce, zoals de allereerste elektrische Ferrari heet. Geen vette V12, maar vier geruisloze elektromotoren. En een uiterlijk dat op geen enkele andere Ferrari lijkt.
- Eerste elektrische Ferrari
- Eerste Ferrari met vijf zitplaatsen
- Vier motoren, 1.050 pk, 990 Nm
- Accucapaciteit van 122 kWh
- Top 310 km/h, 0-100 in 2,5 s
Enzo Ferrari zei ooit: ‘Ik verkoop geen auto’s. Ik verkoop motoren. De auto krijg je er gratis bij’. En laten we wel wezen: bij een Ferrari is de motor de ziel van de auto en de bron van het genot. Puur vanwege het geluid en niet te vergeten het surplus aan vermogen. Wel, op dat vlak zul je niets tekort komen in de Luce, maar met een triljoen pk's en een verpletterende acceleratie alleen kom je er niet meer in de wereld van de EV’s, waar een Tesla al meer dan 1.000 pk heeft, net als de nieuwste Mercedes-Benz AMG GT met 1.169 pk. Om nog maar te zwijgen van het geweld uit China, in de vorm van de YangWang U9 met zijn 3.000 pk en een topsnelheid van 496 km/h.
Geen supercar of hypercar
Dat het verre van eenvoudig is om een elektrische supercar aan de man te brengen bewijzen Porsche, Maserati en Lotus. Hoe krankzinnig snel een EV ook mag zijn, bij deze categorie auto’s speelt emotie een sleutelrol en niet de schoonste en meest efficiënte manier om van A naar B te reizen. Vrijwel niemand zit op een elektrische 911 te wachten, reden voor Porsche om dan zelf maar synthetische brandstof te gaan produceren. Maar er is nu dan toch een volledig elektrische Ferrari, zoals een paar jaar geleden al een soort SUV van het merk op de markt kwam, de Purosangue. Ferrari had er voor kunnen kiezen om een soort elektrisch equivalent van de 296 of SF90 te bouwen of om een batterijpakket in de buik van de Purosangue te schuiven, maar besloot wijselijk anders. De Luce is niet alleen de eerste elektrische Ferrari, het is ook de eerste Ferrari met vijf zitplaatsen
Lichte choque bij de eerste aanblik
Ferrari koos 25 mei uit als datum om de Luce aan de wereldpers te tonen. Dat is precies 79 jaar nadat de Ferrari 125 S de Grote Prijs Van Rome won, de eerste voor het merk. Het ontwerp van de Luce werd toevertrouwd aan LoveFrom, het ontwerpcollectief onder leiding van Jony Ive en Marc Newson, uiteraard in nauwe samenwerking met de Ferrari Design Studio onder leiding van Flavio Manzoni. Het eerste contact werd al in 2021 gelegd, toen bestond de Purosangue nog niet eens. Geen SUV of crossover dus. En om eerlijk te zijn veroorzaakte de eerste aanblik een lichte choque, om het voorzichtig uit te drukken. Dit hadden we eerlijk gezegd niet verwacht en het is op zijn minst dapper te noemen dat Ferrari dit aandurft. ‘Het is beter om te choqueren dan om teleur te stellen’, horen we van iemand van Ferrari. Uiteraard dicteerde ook de windtunnel een deel van het ontwerp en na enig aandringen wilde iemand van Ferrari dan toch uiteindelijk de cw-waarde noemen: 0,254.
Van achteren op z’n mooist
We kijken naar een vijf meter lange auto die we het best als een vierdeurs GT kunnen omschrijven met een rustig lijnenspel, waar de Purosangue en de Roma veel meer de klassieke signatuur van het merk dragen. Bekijk je de Luce van opzij met een beetje samengeknepen ogen door je wenkbrauwen, dan zie je de contouren van een Mercedes-Benz EQS. Het front doet in niets aan een Ferrari denken. Op de enorme voorruit staan de prominent aanwezige, hoogglans zwarte wissers met armen zo groot als die van een vrachtwagen in ruststand tegen de a-stijlen. Dat kennen we van de tweede generatie Seat Leon uit 2006. De achterportieren zijn zogeheten suicide-doors en openen en sluiten elektrisch. Deurhendels ontbreken, je ontgrendelt met een kleine knop boven in het portier. Een grote auto verdient grote wielen en die heeft de Luce dan ook: 23 inch aan de voorkant en 24 inch achter, met 265/35/23 en 315/30/24. Op zijn mooist en het best als Ferrari te herkennen is de Luce van achteren. De vier ronde lichten zijn een eerbetoon aan de Ferrari 360 Modena en 458 Italia. We zijn heel benieuwd hoe dit design gaat vallen bij de potentiële kopers en de eigen clientèle van Ferrari.
Niet zo snel als een Model S Plaid
De Ferrari Luce staat op een nieuw platform en maakt gebruik van technologieën die voortkomen uit Ferrari’s ervaring in de autosport. Ondanks het formaat van vijf meter, vier elektromotoren en een fiks accupakket is het gelukt om het gewicht op 2.260 kg te houden, bijna hetzelfde als dat van de BMW iX3 50. Met een acceleratie van 0-100 km/h in 2,5 seconden is de Luce iets trager dan de Model S Plaid, die daar slechts 2,1 tellen voor nodig heeft, maar daar ligt niemand wakker van bij Ferrari. Met één motor per wiel (geen naafmotoren), een actief dempingssysteem afgeleid van de F80 en een onafhankelijk sturende achteras zullen de rijeigenschappen uitzonderlijk zijn, zoals je van een Ferrari mag verwachten. Ga maar na: elk wiel is uitgerust met een actuator voor tractie en regeneratie, één voor de stuurhoek en één om de verticale beweging te regelen en de koppelverdeling is continue aan te passen aan de wegomstandigheden.
Fabelachtig mooi dashboard
En dan het interieur. Met Ivy aan boord zou je misschien niet veel meer dan een stuur en een iPad verwachten, maar het tegendeel is waar. Wat Ive samen met Newson heeft ontworpen en uitgewerkt is van een ongekende schoonheid en is tot in het kleinste detail doordacht. Niet alleen het design, maar ook de gebruikersinterface en de klikgeluiden van de knopjes. Alle bedieningselementen en displays zijn logisch gegroepeerd, waarbij de meest essentiële bedieningselementen direct voor de bestuurder liggen. De vele prachtige knoppen en draaiknoppen zijn van glas en tuimelschakelaars van aluminium gemaakt. De digitale displays zijn ontwikkeld in samenwerking met Samsung. Het audiosysteem telt 21 luidsprekers die worden gevoed door een 24-kanaals, 3.000 Watt versterker. Tegen het dak zien we nog een klein cluster met knoppen, waaronder een bijzondere om de launch control te activeren. Over geluid gesproken: ook daar is werk van gemaakt. Er is een acceleratiemeter verbonden met de elektromotoren en die zet het geluid dat deze produceren om in een klonk die binnen en buiten te horen is. Ferrari vergelijkt dit met het versterken van een elektrische gitaar. Dus geen fake V12 door de speakers, maar een totaal nieuw, elektronisch gecomponeerde sound. We zijn benieuwd, want gehoord hebben we het nog niet.
Nieuw: de e-Manettino
De bestuurder bedient de auto via de e-Manettino, die het vermogen en de tractie regelt, en de bekende Manettino met vijf standen. De nieuwe Vehicle Control Unit (VCU) maakt zijn debuut in de Ferrari Luce. we zien twee flippers aan het stuur, die elke een eigen functie hebben.Ferrari heeft een eigen, gepatenteerd systeem (een van de zestig patenten van de Luce) ontwikkeld waarmee het beschikbare koppel kan worden verhoogd door de rechter schakelpeddel te bedienen. De linkerpeddel verhoogt de mate van recuperatie energieterugwinning, zoals we dat bij een EV gewend zijn. One pedal is niet mogelijk en het systeem kan met maximaal 0.68 G vertragen en daarbij tot 500 kW energie leveren. Volgens Ferrari kun je in de praktijk 85 procent van het remmen door middel van recuperatie doen. Met de e-manettino heb je de keuze uit drie modi: Range, met alleen achterwielaandrijving en maximaal 320 kW, Tour, met 4WD en 460 kW en Performance, eveneens met 4WD en al het vermogen. Ferrari belooft een actieradius van 530 kilometer, wat gezien de stroomlijn en de grootte van het accupakket tegenvalt.
Geen axiale fluxmotoren
De aandrijving bestaat uit vier van de F80 afgeleide synchroonmotoren met permanente magneten en een zogeheten radiale flux, waar de nieuwe Mercedes-Benz AMG GT gebruikmaakt van axiale fluxmotoren van Yasa, net als Ferrari in de SF90. Die zijn qua diameter te groot voor de Luce. In de rijmodus ‘range’ worden de voorste twee motoren mechanisch ontkoppeld en gaat de koets 10 mm omlaag. Het systeem werkt op een 800 V-architectuur en het hoogvoltage, 630 kg wegende accupakket is ontworpen, getest en gebouwd in Maranello en bestaat uit cellen van de Koreaanse accuproducent SK. Het bestaat uit 210 cellen in serie die 122 kWh aan opslagcapaciteit leveren en snelladen tot 350 kW ondersteunen. Het pakket is ontworpen als een structureel onderdeel van de auto, maar is desgewenst relatief eenvoudig uit te bouwen, mocht dat nodig zijn. Dat is deels gedaan vanuit de filosofie dat een Ferrari er voor eeuwig is, zodat je misschien ooit een nieuw type accu kunt laten inbouwen. Wat het maximale trekgewicht is en of er überhaupt een trekhaak leverbaar wordt, kon men nog niet zeggen. De Ferrari Luce komt dit najaar op de markt, voor een prijs van € 550.000, zonder belastingen. Afgezet tegen een Lotus Emeya 900 Sport of een Porsche Taycan Turbo GT is dat een ongelooflijke smak geld, maar dat zijn we wel gewend bij Ferrari.
Technische gegevens
Afmetingen (lxbxh) 5,03/1,99/1,5 m
Aandrijflijn elektrisch
Aantal motoren 4
Max.vermogen 772 kW/1.050 pk
Max.koppel 990 Nm
Topsnelheid 310 km/h
0-100 km/h 2,5 s
Accucapaciteteit. 122 kWh
Actieradius WLTP 530 km
Vanafprijs € 550.000 (zonder belastingen)
