Uitvoering

S60 2.5T Kinetic

Versnellingen

5, Handgeschakeld

Bouwjaar

2008

Jaar van aanschaf

2012

KM-stand bij aanschaf

66.000 km

KM-stand laatst

81.000 km

Wolf in schaapskleren

81.000 km

4 april 2013

Begin 2012, was ik eigenlijk op zoek naar een BMW 3-serie, maar de BMW-dealer ter plaatse heeft mij dermate denigrerend behandeld, dat mij alle lust was ontnomen om ooit weer een stap bij een BMW-dealer binnen te zetten. Ter toelichting. In maart 2012, bij de gratie God’s, mocht ik een testrit maken in een 320i coupé uit 2008. Eerst mocht dat niet van de verkoper, omdat ik “niet oprecht geïnteresseerd” overkwam; slechts na lang aandringen (omdat ik echt zeer geïnteresseerd was in de auto) en vragen naar achterliggende argumenten van zijn afwijzing –die hij niet kon geven- mocht ik alsnog een testrit maken in de 320i-coupé. Ik zei dat ik ongeveer een half uur wou rijden. Ik was lekker op weg met de auto, en heb hem goed uitgeprobeerd. De auto viel aan de ene kant enorm mee (geweldige stuureigenschappen, mooie afwerking, prachtig uiterlijk), maar aan de andere kant was het ook een enorme sof: een 320i heeft gewoon geen power! Ik had iets meer nodig dan het halfuurtje (50 minuten om precies te zijn) om mezelf ervan te overtuigen dat ik deze BMW niet wilde hebben, omdat de BMW echt zo zwak gemotoriseerd was: ik kon niet geloven dat 170pk zo weinig indrukwekkend kon zijn (pas later kreeg ik door dat deze BMW tevens een heel klein koppel heeft van 210 Nm). Toen ik met de auto terug kwam, kreeg ik te maken met BMW-verkoper die in alle staten was, omdat ik zo lang met de auto weg bleef: “Waar was je nou? Ik heb je wel vijf keer gebeld! Weet je wel met wat voor soort van mensen wij als bedrijf zoal mee te maken krijgen? Ik dacht echt dat je naar de Oostgrens was gevlucht!” Afgeknapt op de verkoper, had ik al geen zin meer om een testrit te vragen met een mooie 325i coupe (eveneens uit 2008) die ook in de showroom stond.

Ben daarna gedesillusioneerd maar bij enkele andere dealers gaan kijken, o.a. bij de Volvo Broekhuis in Groningen. Kwam daar mijn huidige Volvo S60 2.5T (handgeschakeld, Drivers Edition II) tegen. Niks moeilijk gedoe over proefrit, kreeg de auto gelijk mee. Zelfde traject gereden als de 320i-coupé, en wat een verschil! Wat een power! En wat een stabiliteit, degelijkheid en comfort. Ik was dermate onder de indruk, dat ik gelijk wist dat dit mijn volgende auto ging worden. Ik heb de auto nu één jaar in mijn bezit, en ben elke dag blij met mijn keuze (en met de Volvo dealer: echt zeer goed). Sinds de aanschaf van de auto heb ik wel een aantal modificaties laten uitvoeren. Ik heb de auto voorzien van 17” inch Thor velgen (van Volvo, met bandenmaat 225/50), en heb de auto voorzien van een officiële Volvo tuning door Polestar, waardoor de pk/koppel verhouding is veranderd van 210/320 naar 240/370. De auto was al snel, maar nu is ie echt top. Het verschil is zeer merkbaar: de Polestar tuning is nergens opdringerig, maar wel duidelijk aanwezig wanneer je vraagt om extra power. Het koppel is echt waanzinnig: 370 Nm voor een benzine motor vanaf 2000 toeren .. De motor loopt nu veel minder “geknepen”, hij loopt rustiger en ook met veel meer reserve: even het gaspedaal indrukken en de auto knalt werkelijk vooruit (knallen is eigenlijk niet het goede woord: de motor geeft een diepe, krachtige en karakteristieke 5-cyclinder roffel , die de auto –lekker helemaal van onder uit, en met enorm gemak- laat doortrekken naar zeer hoge snelheden). Vóór de tuning, was de fut er echt uit na ca. 5.500 toeren, maar nu trekt de motor mooi door tot over de 6000 toeren (niet dat ik dat vaak doe, maar het kan wel). De 17”-velgen voorzien van Michelin Primacy HP banden (Y snelheid) zijn ook een aanrader. De banden zijn zeer koersvast en ook zeer stil. Op de Duitse snelwegen ben ik bang voor niemand: deze Volvo gaat met gemak mee met alle BMW’s, Audi’s, en Mercedessen uit het hoger gemotoriseerde segment, en op alle snelheden (Volkswagen GTI-tjes, bijvoorbeeld, vermaal je – als het moet, en tot verbazing van hun bestuurders- echt tot gehakt!). Je haakt pas af bij de concurrentie van echte krachtpatsers (bijv. de echt top-gemotoriseerde versies van de Duitsers). Kortom: je voelt je bijna nooit de mindere in deze auto. Verder is het comfort van deze auto hoogstaand: de auto heeft fantastische stoelen, is zeer stil, je kunt er met gemak enorme afstanden (wel 1000 km per dag, als het moet) mee afleggen zonder je vermoeid te voelen. De auto heeft een mooie mix van comfort/sportiviteit.

Heeft deze auto echt geen minpunten? Jawel. Beenruimte achterin is niet royaal (vergelijkbaar met BMW 3-serie). Kofferbak is ook niet echt royaal, en heeft een beperkte insteek (kleine opening). De auto heeft soms ook wat moeite met het grote koppel op de voorwielen (met name in bochten).

Ander potentieel minpuntje: beetje anoniem uiterlijk. Een goede auto vriend van mij (een zeer gedreven BMW-rijder) vond dit een zwak punt van mijn S60: hij vindt dat een krachtige auto een non-anonieme uitstraling moet hebben. Dit vind ik persoonlijk geen echt probleem: ik ben best tevreden met deze Wolf in Schaapskleren.

Update

Nav de reacties (die ik zeer waardeer) , wil ik graag enkele opmerkingen maken.

Ik heb er nu een foto bijgezet, zodat je nu kunt zien hoe mijn Volvo er in het echt uitziet.

Ik heb destijds wel een automaat overwogen (mede omdat mijn vorige auto ook een automaat was, die best beviel). Ik heb van de automaat echter afgezien, omdat de reviews (ook in de journalistieke autotests) het vaak hadden over het nogal trage respons van de Geartronic. Bovendien is de 5-bak die de Volvo nu heeft echt heel fijn: door de koppelrijke motor kun je heel schakel-lui rijden. Bovendien heeft de 5-bak enorm lange slagen, en is de 5e versnelling ook echt nog een powerversnelling. Alleen in bochten moet je het gas echt doseren; juist weer door het hoge koppel hebben de wielen bij het uitkomen van een bocht soms de neiging om door te slaan.

Ik wil ook even reageren op de tuning. Over de Rica-tuning had ik het nodige gehoord en gelezen. Bij het vergelijken van de pk/koppel-kromme zag ik de dat de Polestar tuning echter een wat gelijkmatiger beeld opleverde dan die van Rica: echt een mooi constant hoog koppel van 370Nm over het bereik van 2000-4000 toeren, die daarna slechts geleidelijk afnam. Bovendien trok de pk/koppel-kromme een stuk verder door (mbt het toerental) dan voor de tuning. De Polestar tuning is wel duur, maar volgens mij elke cent waard. De motor is echt een stuk losser en rustiger geworden, en heeft bovendien een bak extra power die heel mooi geleidelijk opbouwt. Kortom, de Volvo wordt er een stuk plezieriger van om mee te rijden.

9,5