Uitvoering

Swift 1.3 GL

Versnellingen

5, Handgeschakeld

Bouwjaar

1991

Jaar van aanschaf

2000

KM-stand bij aanschaf

131.000 km

KM-stand laatst

0 km

ERVARINGEN

13 september 2005

Vanaf m’n tweede een Tonka, toen een matchbox, toen Siku en met een kleine beurs nu eindelijk je eerste echte auto. Klein, licht, zuinig, genoeg space voor 2 personen en een trekhaak voor fietsenrek of aanhangertje. Vakantietje, heen-en-weer Zwolle-Nijmegen voor de studie en bezoek aan familie in den lande. Na 3 jaar gemiddeld 20000 km p/j in andermans ros te hebben moeten afleggen is de gekoesterde vrijheid van eigen ’wheels’ onbetaalbaar. De Swift was opvallend snel. 1300 cc-tjes die slechts 735 kilogrammetjes hoeven voortstuwen.
Eigenlijk heb ik nooit serieuze problemen met mijn eerste liefde gehad. Rood, maar zonder het geringste kleurverschil. Grijs vanbinnen, maar met een hartje van goud. Vier zuinige cilindertjes, gemiddeld 1 op 17-18 over de levensduur van het karretje, en onverwoestbaar. Hij heeft me niet alleen nooit laten staan (tot die fatale dag), ik heb plezier gehad met dit autootje!
Bij onze oosterburen op Die Autobahn verweert hij zich kranig tussen Benz en Beamer, en hoewel harder vibrerend dan een jetfighter bij Mach 1, met 175 op de teller een schik van jewelste! Wat wil je nog meer voor 3.599 ouderwetse guldens? En dat met het volste vertrouwen van de plaatselijke Suzuki-grootgrutter, want dat was inclusief 6 maanden op gehele aandrijflijn garantie, een volle tank en een mooie slagroomtaart op de achterbank!
Hij stuurde bijzonder scherp, schakelde als boter en bleef gewoon maar gaan. Niet het minste onderhoud nodig naast z’n gewone beurtjes, maar ja, dat overstuur he? Na de leukste 45000 kilometer van mijn leven moest er in die ene bocht, uit het zicht met 60 km/u een auto op de verkeerde baan voor een groen stoplicht stilstaan terwijl ze verkeerd voorsorteerde om een lange wachtrij voor de linkerstrook te omzeilen. Trekhaak in m’n neus en natuurlijk technisch total-loss. Tranen met tuiten, maar herinneringen voor altijd.
Met m’n linkerknipperlicht op m’n linkervoorwiel en de rest nog puntjegaaf blijkt hij niet meer van z’n plaats de duwen, maar als hij dan toch geparkeerd moet worden bij de dealer moet mijn kameraadje laten zien dat de liefde wederzijds is geweest: sleutel erin, starten, in z’n achteruit en gewoon parkeren maar. ’Zie je wel baasje, ik kan echt niet stuk!’
Toch wrang dat de eerste de beste sloper mij 65 eurootjes geeft alleen omdat de tank halfvol zat. Autoliefde roest niet, maar rust zacht....

PROBLEMEN

13 september 2005

Hoegenaamd geen. Na 4 uur non-stop plankgas in de hete zomervakantiezon vond de lambdasonde het genoeg geweest en zei: ’Ik kap ermee’. Geen probleem, gewoon rustig die 2000 kilometer vakantie afmaken en bij thuiskomst langs de dealer. Resetten en doorkachelen, geen centje pijn. Zoals ik al zei hoefde er naast de beurt (alleen jaarlijks, bij de APK) werkelijk niets te gebeuren. Bij een APK moesten er twee banden vervangen worden, maar dat was dan ook echt alles.
Okee, als ik minister van Verkeer en al die rommel werd, zou ik óf een BMW X5 aanschaffen, óf drempels in de ban doen. Naast die banden bleken namelijk de wiellagers achter net zo over deze ondingen te denken als ondergetekende en moesten dientengevolge eveneens bij de APK vervangen worden.
Bij een Swift met 1300 kubieke centimeters voorin is het nog niet zo genieten qua akoestiek als in een Ford GT 500 Shelby, dus er kwam al snel een immer groeiende audio-installatie in. Opvallend wat een grote subwoofer er trouwens nog in die kont weggestopt kan worden! Deze provisorisch eigenhandig geïnstalleerde herrie-apparatuur gaf éénmaal problemen door wat sluiting in de voedingskabel, maar de auto zelf bleef er vrij rustig onder. Opnieuw aansluiten en opgelost. Geen druppel olie in die kilometers verdwenen, opvallend stevig rijgedrag voor een boodschappenwagentje en verder niets aan het handje. Waren alle auto’s maar zo....

Overigens lijkt 5 sterren comfort wat vreemd, maar het gaat wel om een 1991 onderdeurtje!

9,0