Gebruikersreview

Honda e Advance (2020) #3

15 februari 2022 • 23:07

Uitvoering	e Advance
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2020
Jaar van aanschaf	2021
KM-stand bij aanschaf	8 km
KM-stand laatst	30.916 km

Perfect

30.916 km
21 juni 2026

Toen ik haar leerde kennen, reed m'n eega nog een knalgele Citroën Cactus met zo'n amechtig 1.2 purepech driecilindertje. Het ding was nooit haar keuze geweest, maar die van haar ex, iemand die dacht dat Citroën nog bestond, niet wist dat het al decennia nog slechts budget Peugeot-afkooksels zijn waarbij het afzichtelijk design voor de eigenzinnigheid van de in 1974 ter ziele gegane fabrikant moet doorgaan. Hele volksstammen trappen daarin.
Tot we na een paar jaar gingen samenwonen, had ik van dat ding omzeggens geen last. Dat veranderde toen die voor de garagedeur in de weg stond en het soms voor de hand lag dan maar met dat gele gevaar een boodschap af te handelen.
Na een maand of vijf was ik er wel klaar mee en toen ook m'n vrouw (blijkbaar al wel lang) van die herinnering aan haar ex afwilde dacht ik in de pre-lancering van de Honda HR-V dé gelegenheid te zien die Citroën bij de dealer achter te laten.

Maar m'n vrouw vond de HR-V veel te groot, zag de haar tot dan geheel onbekende E en was meteen verkocht. Eindelijk, dacht ze, heb ik de ideale stadsauto gevonden, luxe, charmant, onderscheidend, wendbaar en nog elektrisch ook. Fiscale voordelen waren daar niet aan verbonden. Het was en is puur een kwestie van overtuiging. En van comfort, want al helemaal sinds die pandemie wilde m'n echtgenote geen vulpistolen meer aanraken: thuis stroomtanken, leek haar ideaal.

Bij mijn sinds meer dan twee decennia vaste Honda-verdeler in Zottegem (België) zag de zwarte Honda E Advance in de toonzaal zo plots een heel snel einde komen aan haar muurbloempjesbestaan. Ze werd Lola gedoopt en... de rest is geschiedenis.

Nog vóór we Lola afhaalden, besloten we ook de zwarte CR-V Hybrid/e:HEV uit die zelfde toonzaal te bevrijden en op zaterdag 20 november 2021 reden we zo in konvooi met twee nieuwe Honda's huiswaarts.

Intussen wordt Lola bij ons al bijna vijf jaar ingezet waarvoor ze geconcipieerd werd: verplaatsing in en rondom de stad (Brussel in ons geval). Gebreken zijn ons nog niet opgevallen, uitgesproken positieve kwaliteiten des te meer.

Bij stedelijke snelheden is het energieverbruik idioot laag, zodanig dat een fiets duurder uitvalt. Het rijbereik is een aspect waarop de E door de "vak"-pers afgemaakt werd. Dat is dan zoals ook een Rolls Royce moet worden afgemaakt wegens onbruikbaar in de stad. De realiteit is dat deze stadswagen een praktijkrijbereik heeft van minstens een volle week. Het is gewoon geen thema.

Eén keer heb ik Lola gebruikt voor een zomers retourtje Brussel-Brugge. Dat is de enige keer waarop ze kennis gemaakt heeft met een snellader. Omdat ik dat met 25% resterende acculading (voor nog 20km, ruim voldoende dus) toch eens even testen wilde. Ik heb er geen idee (meer) van hoeveel stroom ik toen bijgetankt heb. Alleen herinner ik me nog de vieze hamburger en de onaangename drukte op de snelwegparking vol toeristen met lawaaierige, onopgevoede kinderen. Ik moe(s)t er niet aan denken daar voor onze reizen aan te moeten wennen, koppelde Lola los en keerde vol verwondering huiswaarts - afkeer vooral ook. Hoe kunnen mensen tientallen minuten lang in elkaars verstikkende gezelschap en vuil hun tijd en geld aan troep staan verdoen onder het mom op die manier ontspannen te reizen? Aan dat collectieve zelfbedrog neem ik geen deel, dank u wel.

Lola verteert snelwegkilometers met een verbluffende stilte en stabiliteit. Maar ze is er niet voor gemaakt. Een tweede versnelling zoals bij die lelijke Mercedes A-klasse zou het verbruik ook bij dat gebruik drukken. Wat commercieel misschien interessant zou zijn (geweest). Maar ons maakt het niks uit. M'n vrouw wilde een stadsauto en heeft die in de meest perfecte vorm ooit. Wendbaarder, schoner, overzichtelijker en eleganter wordt het niet. De interieur-, inclusief kofferbakruimte volstaat ruimschoots voor ons drietjes + twee honden en de boodschappen (zelden of nooit tegelijkertijd weliswaar).

En dan is er dat verbruik: pure pret. Laatst nam ik Lola mee voor een 120-tal km heen en weer over landelijke Vlaamse wegen (30, 50 en 70 km/u). Bij vertrek beloofde ze me een rijbereik van 240km. Na 116km was ik weer thuis en bleef van die 240km nog 170km over - goed voor precies 10,0 kWh/100km of een praktisch rijbereik van dik 280km.

De onderhoudskosten bleven tot dusver beperkt tot de € 750 die m'n vrouw vooruitbetaalde om daarmee tegelijk ook de fabrieksgarantie op vijf jaar te brengen + een set 16" Honda E velgen (voor € 200,00 tweedehands) met bijhorende winterbanden.

Voor de rest zijn er drie door de verzekering gedekte schadegevallen geweest:
- een bouwvakker is er eens voor een zebrapad achteraan op ingereden;
- één keer viel ze in Brussel ten prooi aan vandalisme; en
- laatst reed ikzelf er de dakspoiler af omdat de garagedeur nog niet hoog genoeg geopend was en ik dus niet goed oplette.

Bekeuringen hebben we er nog niet mee geoogst - die passen ook niet bij onze rijstijl.

M'n eega heeft het vonnis over Lola inmiddels geveld. En het verdict is hard want ze heeft levenslang gekregen, mag nooit meer weg, krijgt zolang zij leeft geen tweede eigenaar.