Uitvoering

Fiesta 1.6 EcoBoost ST2

Versnellingen

6, Handgeschakeld

Bouwjaar

2013

Jaar van aanschaf

2025

KM-stand bij aanschaf

149.000 km

KM-stand laatst

152.000 km

Eerste Hot (mini) Hatch

152.000 km

17 december 2025

Het idee van een Hot Hatch heeft mij altijd aangetrokken. Licht, wendbaar, genoeg vermogen, betaalbaar, en vooral veel lol. De afgelopen jaren heb ik in lease-auto’s gereden, eerst een Mazda 3 en daarna een Mini Cooper 5-deurs. Toen ik vorig jaar overstapte naar een kleiner bedrijf verdween de lease-auto van het parkeerdek, en kwam er plaats voor een ‘eigen’ auto. De nadelen hiervan zijn duidelijk; zelf betalen voor onderhoud, brandstof, banden, wegenwacht, en ga zo maar door. Maar ik zag vooral de voordelen... Een eigen auto is namelijk helemaal van jou, en je kan ermee doen wat je wilt.

De voorganger
Ik kocht een tweedehands Volvo C30 2.0 benzine. Een auto met 200.000 km ervaring. De C30 is een auto die ik altijd mooi gevonden heb. In de eerste maanden nam ik de C30 direct mee op een aantal trips. Eerst België en Duitsland, gevolgd door een lange trip naar Frankrijk en Noord-Italië. Onderweg naar huis de topsnelheid getest op de Duitse Autobahn. Met een beetje engelengeduld haal je 205 km/u. Al heb je dan wel de 5 beschikbare versnellingen helemaal uitgespeeld, en heb je het gevoel dat de nokkenas elk moment op spectaculaire wijze het motorruim zou kunnen verlaten.

De C30 was na 14 jaar en 200.000 km op de teller nog steeds foutloos. Geen kraakjes, rammeltjes, storingen of andere dingen die je wel zou mogen verwachten. Al had dit vast ook gedeeltelijk te maken met het feit dat deze C30 in de afgelopen 10 jaar uitsluitend als hobbyauto gebruikt was, door 2 gepassioneerde Volvofanaten.

Maar na een paar maanden kwam ik tot de conclusie dat ik het leuker vond om naar de Volvo te kijken, dan om erin te rijden. Het mag van mij directer en spartaanser. Ik dacht terug aan het stuurgevoel van de Mini en het lichtvoetige onderstel van de Mazda 3. Dát wil ik, maar dan met iets meer power.

Zoektocht
Zo begon de zoektocht naar de vervanger van de C30. Na proefritten in onder andere een Ford Focus ST (met 2,5 l 5-cilinder), een Volvo S60 met 260 pk en een Suzuki Swift Sport, is mijn keuze uiteindelijk gevallen op een Ford Fiesta ST uit 2013. In de PWRSLIDE Podcast klonk het een keer ‘de beste auto’s staan altijd ver weg’, en dit is in mijn ervaring helemaal waar. De C30 heb ik in Leeuwarden opgehaald, en de Ford ergens in Drenthe. Niet om de hoek voor mij, ik woon in Utrecht, maar helemaal de moeite waard voor de juiste auto.

Staat en mods
De vorige eigenaren hebben de auto goed onderhouden, voor zover ik dat op papier kan beoordelen natuurlijk. De auto is in 2020 uit Duitsland geïmporteerd. Daar is hij een aantal jaar geleden voorzien van een Remus catbackuitlaat. Het überDuitse TÜV-rapport lag keurig in het dashboardkastje. De vorige eigenaar heeft de auto voorzien van geventileerde Brembo-schijven en -blokken. Ik weet niet of deze ook echt beter presteren dan ‘gewone’ ST-remmen, maar het ziet er in ieder geval heel vet uit. Dit is natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk bij een hot hatch. Verder is de auto helemaal standaard; geen chiptuning, geen schroefset, geen spierwitte aftermarket ledlampen en geen carbon ventilatieringen in het interieur. Een, op de uitlaat na, origineel exemplaar met een ogenschijnlijk goede onderhoudsgeschiedenis.

Rijervaring
Ik ben totaal niet merktrouw. Als Dacia, of elk ander willekeurig merk, een geweldig rijdende auto zou uitbrengen, zou ik daar zonder enige moeite in rijden. Wat mij dan ook overtuigde aan de Fiesta ST was niet het merk of model, maar puur het rijgedrag. Dit boodschappenwagentje is serieus competent. Vergeet niet dat ik allesbehalve een coureur ben, noch een autojournalist. Ik ben niet vies van een beetje stuurwerk of een halfverprutste heel-toe poging, maar dit is absoluut meer passie en plezier dan techniek.

De ST overtuigt in zijn simpele, bijna analoge rijervaring. De turbo van de 1.6 spoelt snel op, wat veel koppel onderin geeft. Hierdoor kan je de Fiesta vrij lui rijden. Terugschakelen is niet nodig om even in te halen, al is het wel heel erg leuk. De koppeling is licht en de versnellingsbak duidelijk. Ik heb eigenlijk niet hoeven wennen aan de aandrijflijn en tot zover zijn zogenaamde ‘moneyshifts’ uitgebleven, ik klop even af op mijn houten bureau. Het sturen is direct en doet mij denken aan de Mini Cooper. Een kleine stuuruitslag betekent een flinke verandering van richting. Dit is een groot contrast met de megacomfortabele C30. Daar had ik af en toe het gevoel een medium-size sloep in te parkeren, zoveel stuurbeweging was nodig.

Het onderstel is stevig zonder oncomfortabel te zijn. Al is dit natuurlijk mega subjectief. Ik vermoed dat mijn opa er weinig voldoening uit zal halen.

De kuipstoelen zijn top. Ze zien er vet uit, maar worden door iedereen die instapt ook echt comfortabel bevonden. Stoelverwarming, cruisecontrol, achteruitrijcamera en Bluetooth muziek en bellen zijn allemaal aanwezig. Niet slecht voor een lichtgewicht autootje uit 2013.

Verbruik
Op de snelweg is de 6e versnelling top, die had mijn C30 niet. Met gevarieerd rijden, veel stad en soms snelweg, haal ik 1:14,7. Op lange snelwegritten schiet dit omhoog richting 1:18,5.

Mijn plan is om zelf klein onderhoud te doen, en wellicht wat kleine modificaties.

Maar eerst ga ik er maar eens flink wat kilometers mee rijden.

*Kleine comment bij de foto. Dit zijn mijn winterwielen. Ik rij normaliter op de grijze standaard ST velgen, maar deze zitten op mijn zomerset.

8,5