Fiat Grande Punto 1.3 Multijet 16v 75 Active (2009)
autoreview
Signalement
| Uitvoering | Grande Punto 1.3 Multijet 16v 75 Active |
|---|---|
| Versnellingen | 5, Handgeschakeld |
| Bouwjaar | 2009 |
| Jaar van aanschaf | 2009 |
| KM-stand bij aanschaf | 5 km |
| KM-stand laatst | 180 km |
De zoektocht en eerste rij-ervaring
- 180 km
Ik was al een tijdje op zoek naar een vervanger voor mijn 14-jarige fiat cinquecento, waarmee ik nu goed een jaar heb gereden. Het was mijn eerste auto, die ik toen kocht om te oefenen voor mijn rijbewijs. Hij kostte amper 1000 euro en interieur en exterieur waren niet meer mooi, maar heb er toch veel plezier aan gehad, en hij deed zijn werk zonder morren.
Ik ben een halfjaar geleden al eens binnen gesprongen bij de daihatsu dealer voor een nieuwe cuore, omdat ik het wel een leuk wagentje vond en er véél ruimte was voor de inzittenden achterin (met verschuifbare achterbank). Maar de breedte deed me toch de das om: wat als ik over enkele jaren kinderen heb? Past er dan een kinderwagen in de koffer? Kan ik met vier personen een reisje maken naar de Belgische Ardennen of dergelijk, plus bagage? (Woon aan de Belgische kust).
Dan wou ik voor een Dacia sandero gaan, omdat een kennis die net had gekocht en er erg tevreden over was. Tegenslag voor de belgen: de sandero met 1.2 motor is nog niet leverbaar, en men "denkt" dat hij ten vroegste te bestellen is in januari... Met 2 maand levertijd... Ik wou geen 2 of meer maanden wachten, dus dan maar kijken voor een 1.4 stockwagen. Geen lauréate-versie (met neerklapbare achterbank in 2 delen) in zwart, dus dat viel ook af, plus het hogere verbruik van de verouderde renault-motoren... En een diesel lauréate was iets te duur voor mij, ik wou maximum 11000 euro uitgeven aan een nieuwe auto.
Nu stond ik bij het onderhoud van mijn cinq wel al eens te kwijlen bij een grande punto die in de showroom stond... maar het was een dieseltje (70pk, 104 g CO2) en dacht dat die te duur zou zijn in vergelijking met een 1.2 benzine... Tot november er kwam en ik de schitterende condities van fiat op het oog kreeg. Daarmee zou de grande punto 1.2 actual die ik wilde net onder de 10000 euro-grens komen. Dus was de kogel door de kerk: een grande punto zou het worden! De dag erna kwam ik terug en heb ik hem besteld: Toch een diesel genomen, want die was slechts 700 euro duurder door de 15% CO2-korting, en met een lager verbruik! Het was het model dat in de showroom stond (zwart met als opties reservewiel normale afmeting, derde hoofdsteun, en in 2 delen neerklapbare achterbank), dus over enkele dagen kon ik hem al ophalen, enkel nog lening en verzekering regelen.
De 26e november heb ik hem afgehaald en ik moet zeggen: Hij rijdt erg soepel, is zacht afgeveerd en heeft meer dan genoeg power voor mij. Ik kom dan ook van slechts 39pk! Vanaf 2000 toeren slaat de turbo aan en die duwt je toch wel in je zetel!
Hij stuurt erg licht, maar dat vind ik geen nadeel. De koffer kan je enkel met afstandsbediening of knop op dashboard openen, maar dat is voor mij prima.
Ik heb er al even 100km/u mee gereden en de toerentellen stond amper op 2000 toeren in 5e, dus snelwegtempo is ook lang uit te houden.
De zichtbaarheid rondom is ook in orde. Het enige waar ik nog moet aan wennen is de (relatief) lange neus, die niet zichtbaar is. De klank van de speakers is ook mooi, vind ik, ook al heb ik mijn eigen radiootje laten overzetten uit de cinquecento. Ook een leuk detail: de punto heeft een boordcomputer, dus ik kan altijd mijn gemiddeld verbruik en dergelijk checken. Je kan zelfs instellen dat je een piepgeluid te horen krijgt als je ongewenst een bepaalde snelheid overschrijdt, bv 110 op de snelweg. En dat allemaal standaard!
Natuurlijk moest ik hem ook eens tonen aan mijn pa (woont apart en is mijn verzekeringsmakelaar), en die rijdt met een BMW 116i. Zelfs hij vond deze auto zalig rijden, het onderstel van de fiat vond hij aangenamer dan die van zijn BMW. Forza Fiat! :p
Aangezien ik de punto nog maar 2 dagen heb, kan ik er verder nog weinig over vertellen, dus ik zal de review later aanvullen, en foto's volgen nog... De regen is deze week al met bakken uit de hemel gevallen dus daarom... ;)
Ik weet zelf ook wel dat deze review op dit moment weinig zin heeft, maar ik kon het toch niet laten :)
Groeten van een trotse, 24-jarige Grande Punto-bezitter!
Update: 13700km
Ok, heb het afgelopen jaar zeker 5 keer geprobeerd om de review te updaten, maar telkens als ik die wilde toevoegen moest ik opnieuw inloggen en dan is heel de tekst weg. Daarom duurde het zo lang…
Het rijden:
Rijden met deze wagen gaat lekker licht, dus je wordt niet vermoeid achter het stuur. De lichte stuurbekrachtiging, de lichte pedalen en de versnellingsbak zijn echt aangenaam. Om een voorbeeld te geven: de versnellingsbak van de BMW 318d van mijn ma (bj. 2008) voelt een stuk stugger en hakerig aan. De auto zelf gedraagt zich erg neutraal en rustig, wat vooral tot zijn recht kwam in de sneeuw. Ik moest toen echt moeite doen om de kont te laten uitbreken, en zelfs dan was dat makkelijk te corrigeren.
De motor en verbruik:
Ben er eigenlijk niet echt tevreden over. De turbo schiet pas in gang net onder de 2000 toeren, dus snel vertrekken in eerste zit er niet in. Daarbij komt dat ik meestal bij 2200-2300 toeren opschakel om het verbruik te drukken, dus bij hernemingen 50-70 en zeker 70-90 duurt het wat lang (50 in 4e en 70 in 5e.) Terugschakelen en gas er vol op is dan de boodschap… Wat het verbruik betreft: Nu zit ik altijd aan een gemiddeld verbruik van 4,9/100km (1:20,4). Wat ik ook probeer, lager krijg ik het verbruik niet. Hier moet wel bij vermeld worden dat dit telkens dezelfde rit is van en naar mijn werk, met veel stukken aan 50 en vele stoplichten. Snelweg is dan ong. 4,5l. Fabrieksopgave: 4,1/100km gemiddeld, 3,4 voor buitenweg, 4,9 in stad… Dus het is wel jammer dat ik steeds in 'stadsmodus' zit. Het verbruik op buitenweg kun je halen als je 70 rijdt in 5e... mits je een hele vaste voet hebt om je huidig verbruik (en snelheid) constant te houden op lange stukken: iets meer of minder druk op het gaspedaal en je huidig verbruik gaat met een tiende liter omhoog of omlaag. Op dat vlak zou cruise control een hele hulp zijn… Ik doe ongeveer 800 km op een tank (tot het lampje gaat branden, dan heb ik nog een reserve van ong. 7 liter). Had oorspronkelijk gedacht dat ik toch wel 1000 km op één tank kon doen, maar 900 km is toch wel het maximaal haalbare, want dan heb je bijna geen druppel diesel meer over...
Bediening, zichtbaarheid en ruimte:
De bediening van ruitenwissers en lichten zijn aangenaam, maar die van de boordcomputer is ingewikkeld. Met de “trip” knop kun je kiezen tussen huidig verbruik, gemiddeld verbruik, rijbereik en rijtijd. Als je die knop blijft inhouden reset je deze. Dat is alles wat ik ervan ken, want je kunt nog andere dingen aanpassen, alleen lijkt het mij erg ingewikkeld… Over huidig verbruik heb ik wel een minpunt: bij remmen op de motor geeft deze 2,0 liter aan, terwijl bij dit manoeuver de brandstoftoevoer wordt uitgeschakeld en het verbruik eigenlijk zou moeten 0 zijn… Ook gek: als ik de koplampen bij stilstand aansteek kan het zijn dat deze soms even flikkeren. Begin van een elektronische storing ? Laten we hopen van niet…
Over de zichtbaarheid heb ik eigenlijk geen klachten, eenmaal je de auto gewend bent valt het allemaal goed mee. Alleen bij parkeren is het wel vervelend: de achterkant van de auto is iets breder dan de voorkant, wat je niet ziet in je zijspiegels. Als je achteruit hebt geparkeerd zie je achteraf dat je bijna altijd ietwat scheef staat, met de achterwielen die verder van de stoep staan dan de voorwielen… Iemand hier ervaringen mee, of ben ik de enige en dus zo’n slechte parkeerder?
Over de ruimte in de auto geen klagen: ben slechts 1 meter 65 groot, dus achter mij is er een zee van beenruimte. Maar als mijn pa erin gaat zitten (1,72 meter) valt dat ook nog heel goed mee. Ik heb zelfs de indruk dat je in de punto meer beenruimte hebt dan bv in een Dacia Sandero, die toch een klasse hoger is, en wat langer.
Kosten: eerste onderhoud aan 10000 km was weinig: ik denk ongeveer 65 euro, ben het vergeten... Ben benieuwd wat een groot onderhoud zal kosten.
Al bij al ben ik nog altijd tevreden over mijn auto. Hij rijdt zacht en is betrouwbaar, maar ik mis toch wel een auto die 'fun' is om te rijden, zoals mijn cinquecento. De punto is meer een auto die je comfortabel van A naar B brengt zonder enige sensatie. Je kunt er wel pittig mee rijden maar hij nodigt er gewoon niet toe uit. Achteraf gezien had ik beter bij mijn eerste keuze gebleven en de benzineversie genomen. Een benzine rijdt nog altijd aangenamer dan een diesel vind ik. Ik heb dat gemerkt toen ik eens een punto classic 1.2 reed. Dat was echt genieten.
Dus... ja: ik ben nog steeds tevreden, want hij is betrouwbaar, maar mis toch nog de funfactor bij deze auto. Snel rijden is gewoon geen uitdaging in deze auto, want je hebt gewoon niet het gevoel dat je snel gaat... De Cinq had dat wel.
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? misschien
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.



