BMW 530d touring (1999) #3

autoreview

26 september 2012 • 22:02

Uitvoering	530d touring
Versnellingen	5, Handgeschakeld
Bouwjaar	1999
Jaar van aanschaf	2006
KM-stand bij aanschaf	199.000 km
KM-stand laatst	199.000 km

Wijsheid komt achteraf

199.000 km
26 september 2012

Fred Flintstone-wagen toch een echte BMW

Zwabberend en zwalkend met een schuine Renault Megane Scenic die bergop word ingehaald door vrachtwagens haal ik mijn vrouw over: Waarom geen wagen met flink wat vermogen, een zuinig verbruik en ruimte genoeg voor de hele familie? Een wagen waar je nooit wat mee hebt?’’

Het is een blauwe E39 geworden, een 530 d touring met 184 pk, handgeschakeld, in 2006 eigenhandig opgehaald uit het Beierse Ingolsstad, een Audi bolwerk en verkocht door een echtpaar waarvan de vrouw zich uitgaf voor arts en de man, Herr Dauth, ingenieur bij het Audi-imperium. De reden om de wagen in Duitsland te halen? Bomvol opties en een lage prijs (10870 euro) en een acceptabele kilometerstand (199.000 km). In Nederland, waar het economische toen nog voor de wind ging, kostte een dergelijke wagen rond de 18.000 euro en dan had je niet zo’n mooie uitvoering maar een afgeragde lease-bak met hondenhaar en door kindervingers gemolesteerde schuifklepjes en bekerhouders.

Ik had becijferd 2000 euro aan bpm te moeten bijbetalen, maar dat was een eerste misrekening. .
De medewerker van de RWD neemt aan de grens niet de netto catalogusprijs, maar keert de auto binnenstebuiten om alle opties bij de prijs op te stellen. ,,Automatische regensensor, spraakbesturing, stoelverwarming, telefoon, automatische klimaatcontrole, Xenon, cruise-control, wit leer, getint glas, lm-velgen, dakrailing, M-stuur, audio systeem, heeft die ook een afneembare trekhaak?’’. Triomfantelijk komt die op zo’n tienduizend euro aan extra’s waarover nog eens duizend euro bpm afgerekend dient te worden.

Rijdend van Ingolstad naar Apeldoorn is het gekke was dat de wagen met een dikke drie liter motor en zes cilinders de beloofde 225 kilometer per uur bij lange na niet haalt. ’s Ochtends tijdens de testrit in de file van Ingolstad was het vermogen niet te checken. En de volgende ochtend, thuis in Apeldoorn, blijkt de auto bij een koude start wat te bibberen en te schudden: Oorzaak, dat bleek achteraf, twee lekke verstuivers, niet waarneembaar in Duitsland met de warme motor waarvoor Herr Dauth wel heel goochem had gezord tijdens de proefrit. De Bosch garage in Oene denkt dat het aan de gloeibougies ligt, voor 492 euro zijn er nieuwe in gemonteerd. De trillingen blijven. De BMW specialist in Epe denkt dat het aan de retourleidingen van de verstuivers ligt: kosten 229 euro. De eerste kleine beurt komt op 243 euro. De auto blijft trillen en de eerste de beste Renault Megane haalt het Duitse beest moeiteloos in. ,,De Renault heeft handige opbergvakjes onder de stoelen en er ging meer bagage in ’’, zo vat mijn vrouw mijn rationeel gecalculeerde aankoop samen. Het verhaal van mijn import blijkt een prachtige mop op familieverjaardagen.

Toch maar met die Fred Flintstone wagen naar de BMW-dealer in Apeldoorn, de firma Dusseldorp. Die weet de oorzaak snel te achterhalen, het geschud komt door twee lekke verstuivers. De trage prestaties zijn te wijten aan een verkeerd motormanagement (DDE), er zat een Audi A8 type in. Dat hebben ze nog nooit meegemaakt.. Ik heb Herr Dauth nog om een toelichting gevraagd, maar de man houdt zich onvindbaar. Samen met een nieuwe luchtmassameter, dieselleidingen en koelvloeistof, schroefdop Toet en andere ondefineerbare onderdelen die de tandarts ook op zijn factuur zet, reken ik 3433 euro af bij Dusseldorp. Dat heb ik nog nooit meegemaakt…

Maar het beest is ontwaakt. Ineens schiet de wagen als een katapult van de 160 naar de 225 kilometer per uur. Niks getril en geschud, op kruissnelheid is het in de koets stiller dan in de bibliotheek van de universiteit Leiden. Verbruikswaarden van 1:18 zijn geen uitzondering. En dan die sound, het is bijna symfonisch hoe die zes cilinders zingen. Met drie fietsen achterop, twee kinderen achterin, een dakkoffer en de tentuitrusting naar Zuid-Frankrijk begint de pret al voorbij Luik op de A25 op de eerste de beste steile helling. Hij blijft gewoon 160 kilometerper uur rijden met de cruise control aan terwijl de Renaults, Volvo V40’s en Citroëns C5 met moeite kruipende vrachtwagens passeren. Eerherstel?
,,Hij heeft geen handige opbergvakjes.’’
Maar er gaat wel enorm veel in als de achterbank plat wordt gelegd. In het najaar van 2007 vraagt de buurman de auto te leen om een loodzware kast te verhuizen die niet in zijn auto past. De kast past, maar als de beamer van de stoep afbonkt klinkt er een zo’n harde knal dat het lijkt of er een explosie in een vuurwerkopslagplaats plaatsvindt. Éen van de twee luchtbalgen is geknapt, de luchtreservoir-zak voor de luchtvering die de wagen in combinatie met niveau-regeling altijd zo mooi strak houdt. De rekening: 935 euro, maar dat is inclusief een nieuwe V-riem en aandrijfriem. En dat net nadat er twee achterbanden zijn vervangen voor zo’n driehonderd euro.

Eigenlijk is dat het verhaal van de BMW door de jaren heen. Tijden lang heb je er niets mee, maar als er wat loos is, kost het veel geld… Heel veel geld….
De prijzen van onderdelen liggen in de regel wat hoger. Een nieuwe Xenon-lamp (150 euro), een sensor voor de niveau-regeling, 170 euro, nieuwe remschijven, blokken en rubbers (samen duizend euro), een nieuwe accu (300 euro). Daarbij komt dat de BMW dealer zichzelf een soort superspecialist waant en uurtarieven rekent alsof er louter gynaecologen, oncologen en andere orthopoten werken die levens redden, nobele academici die maar niet genoeg beloond kunnen worden.

Twee jaar na de aanschaf, er is dan 60.000 kilometer mee gereden en om en nabij de 5000 euro aan onderhoud betaalt, breekt het vertrouwen. Mijn vrouw staat met pech langs de kant van de weg. De wagen start niet meer. De accu is kapot. Er zit een stroomlek in de tijdklok van de standkachel. Dusseldorp stelt het mechanisme buiten werking, monteert een nieuwe gel-accu en we kunnen weer 655 euro aftikken. .,,Maar nu kan die er weer een tijd probleemloos tegen aan toch?’’ Dan kijken ze je aan in het spiegelpaleis met zo’n moeilijk en bedenkelijk gezicht, dat je het gevoel krijgt dat de krukas volgende week zo op straat dondert.
Maar het is net als met de hond Marley in de gelijknamige film. Als je besluit het zwarte schaap te lozen, betert het zijn leven alsof het gedachten kan raden. Een probleemloos jaar met 30.000 kilometers ‘Freude am Fahren’ breekt aan. Wel moet bij 3 ton de brandstofpomp worden vervangen. Typisch, dat die Bosch-opvoerpompen ook bij anderen na precies 3 ton de geest geven. En als je in andere auto’s rijdt, merk je pas hoe verwend een BMW-5 rijder is. Zo stil, zuinig en strak. Het is de ‘Laufkultur’ van de motor, leg ik dan uit aan niet BMW-rijders die je dan aankijken alsof je compleet gaga bent. Wat iedereen met eigen ogen kan zien: Alles blijft mooi van binnen. De materialen zijn prachtig. En wat een veilige kar: een dozijn airbags, standaard een verhoogde achterbank voor wie nog in de luiers zit. En die deuren, ze voelen aan als de kluis van de Duitse Bundesbank.

Rationale argumenten nu die voor de BMW pleiten. Langzamerhand beginnen de onderhoudskosten terug te lopen naar vijf cent per kilometer in plaats van de aanvankelijke tien cent. Dat in combinatie met de geringe afschrijving en het beperkte brandstofgebruik, mede door de handgeschakelde bak, blijkt het economisch toch een voordelige auto. Bij 350.000 kilometer, gaat er voor 225 euro een chiptuning in waardoor het vermogen naar de 230 pk gaat en het koppel naar 510 newton. De wagen is nu echt bijna onverslaanbaar op de Autobahn en het gemiddelde verbruik loopt terug van 1:15 naar 1:16. Op de vervanging van de startmotor, een wiellager en een thermostaat (samen 700 euro) na, zonder grote kosten de 400.000 kilometer gepasseerd.

Pech onderweg? Ik nooit, mijn vrouw wel. Nota bene in de winter als het sneeuwt weigert een ruitenwisser dienst in Zuid-Limburg. Bad karma? Hoe dan ook, de ANWB komt er bij en constateert dat de aandrijving zo diep weg gestopt is dat de monteur er niet bij kan. Dat is me vaker op gevallen, veel onderdelen en reservoirs zijn zo diep weg gestoken in het blok, handmatig sleutelen? Forget it! En ga je naar de dealer voor iets simpels. Altijd gaat die aan de storings-diagnose apparatuur waarvan alleen het uitlezen al rond de veertig euro kost. Het ruitenwisser-mechaniek is voor 150 euro vervangen, dus dat viel wel mee.
De stand is nu 408.000 kilometer en het bijzondere is dat er noch compressie noch olieverlies is. De motor lijkt nog steeds als nieuw, zo mooi dat die loopt. Wel zijn de stabilisatorstangen niet zo best meer, de schokbrekers zijn matig en er zit roest aan de dorpel. De kofferbakveren zijn versleten. Als je achterin je schoenen wisselt onder een openstaande klep dan kan het maar zo dat je knock-out gaat door een zware gietijzeren koekenpap die uit de hemel valt.

Het is mooi geweest. De kinderen en fietsen hoeven niet meer mee op vakantie, na 408.000 kilometer gaan we voor een 320 d touring uit 2006 met 180.000 euro op de teller, gewoon uit Nederland bij een Bovag-bedrijf met garantie. Die peurt er ook 164 pk uit en na een chiptuning 184 pk. Maar het is geen zes-cilinder en dat verschil merk je als je er gevoel voor hebt. Het is stationair het verschil tussen een ratelende specht en een orkest vol duurbetaalde strijkende kwastdrumstokken.
Samengevat is de 530 d touring in de zes jaren dat ik hem rij een geweldige auto gebleken qua prestaties, comfort en gevoel. Je hebt er niet vaak wat mee, maar als er wat mee is, kost het in de regel veel geld. Ik kom op iets minder dan 10.000 euro reparatie- en onderhoudskosten opgeteld over zes jaren en daarvoor is er 208.000 km mee gereden. Zo kom je ongeveer op vijf cent per kilometer, oftewel 150 euro per maand. Achteraf dus blij dat we er mee zijn door gegaan en dat die niet na twee jaar is ingeruild. Maar weet vooraf maar eens wat wijsheid is..