Gegrepen door youngtimers

21 april 2008 • 16:36

Nooit gedacht dat ik het nog eens jammer zou vinden dat ik niet naar de Techno Classica in Essen kon. Nu zat ik in het laatste weekend van maart in Miami om met de Audi R8 V12 TDI Le Mans te rijden, dus dat is een goed excuus, maar toen ik zag wat er allemaal op de show te bewonderen was... De eerst geproduceerde VW Scirocco, die al in 1973 van de band liep, een Groep B rallykanon als Audi Sport Quattro, waarvan ook vier productieversies aanwezig waren, maar bijvoorbeeld ook de Opel Ascona 400 waarmee in 1983 Ari Vatanen de Safari Rally won. Hele volksstammen gaan waarschijnlijk voor de echt oude beestjes, mij spreken vooral de auto's van een jaar of 25 tot 40 oud aan. Auto's uit mijn jeugd, die op posters mijn jongenskamers sierden, waarvan ik miniatuurtjes had waarmee ik in mijn rijke fantasie over de vloerbedekking van het ouderlijk huis fantastische drifts maakte. Een paar jaar geleden kon ik achter het stuur kruipen van een vroege Ford Sierra Cosworth en de laatste Capri die in Keulen van de band liep. Machtig om nog eens met de auto's die je als jongetje bewonderde te kunnen rijden. De eerste, de laatste, dat zijn nu van die auto's die op de Techno Classica te bewonderen zijn. Opeens komt het. Je bent de 30 gepasseerd en je wordt gegrepen door het klassiekervirus, al zijn het in mijn geval youngtimers. Voor volgend jaar maar vast het laatste weekend van maart reserveren voor deze klassiekersbeurs.

Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.

Plaats een reactie