Vooral Japanners en max 60 km/h: waarom Groenland het opmerkelijkste autoland ter wereld is

Zijn persoonlijke actieradius bedraagt amper meer dan 15 kilometer, maar toch hebben hij en zijn vrouw twee auto’s. Oké, nu is Bo Eder-Jensen financieel en logistiek directeur bij een autodealer, dus eigenlijk is dat wel logisch. Maar toch, een auto is geen must voor de Groenlander. Want ook al is zijn vaderland zes keer zo groot als Duitsland, er zijn minder wegen op het eiland dan bij ons in het gemiddelde dorp. Om heen en weer te reizen tussen de steden, die in andere landen dorpen genoemd zouden worden, maken Groenlanders gebruik van de veerboot, het vliegtuig en in de wintermaanden ook van de hondenslee.

Zelfs in de hoofdstad Nuuk leg je het langste stuk asfalt in minder dan twee uur af. Te voet, welteverstaan! “Maar heb je je kinderen weleens ’s ochtends bij min 30 graden Celsius naar de crèche gebracht of na de jacht een muskusos met de bus naar huis vervoerd?”, zo vraagt Eder-Jensen. Met deze retorische vraag legt hij ook meteen uit waarom zo veel Groenlanders toch een eigen auto hebben.

Voertuigdichtheid lager dan waar ook ter wereld

Maar omdat er in totaal nog geen 60.000 mensen op het toch behoorlijk grote Groenland wonen, is de voertuigdichtheid hier lager dan waar ook ter wereld. Niet alleen heeft de Amerikaanse president Donald Trump met zijn eigendomsclaims de Arctische eilandengroep in het nieuws gebracht, waardoor verrassend genoeg steeds meer toeristen Groenland bezoeken, het land is ook voor autoliefhebbers ronduit interessant. Ook al hebben Groenlanders in feite helemaal geen auto nodig, hooguit voor het vervoer van hun gezin in de winter en het thuisbrengen van de jachtbuit.

In medische noodgevallen biedt een helikopter hier uitkomst en wie naar de tandarts moet, kan op kosten van de overheid naar een van de weinige steden vliegen. Maar dat betekent niet dat Groenlanders geen interesse hebben in auto’s, zegt Eder-Jensen. Ook al zijn de aantallen bescheiden. “Op Groenland bevindt zich een half dozijn dealers die samen nog geen vijfhonderd auto’s per jaar verkopen”, aldus Eder-Jensen.

Logistieke uitdaging

Volgens de officiële statistieken omvatte het wagenpark in 2024 15.000 voertuigen. Daarin zijn de 149 taxi’s, 106 bussen, 1.700 vrachtwagens en 226 voertuigen voor hulpdiensten al meegerekend. Per saldo beschikken de bijna 60.000 Groenlanders dus maar over 6.799 personenauto’s. Dat is niet alleen het gevolg van het onherbergzame karakter van het Atlantische eiland met zijn op sommige plekken wel 3.000 meter dikke ijskap en het feit dat het importeren van een auto hier een logistieke uitdaging is. Voor die import moeten Groenlanders flink in de buidel tasten. “Het bedrag is in ieder geval eenvoudig uit te rekenen”, zegt Eder-Jensen lachend. “Bij auto’s die minder dan 50.000 Deense kronen kosten, wat omgerekend circa €7.000 is, komt de invoerheffing neer op een vast bedrag van 50.000 kronen. Bij duurdere auto’s geldt een importheffing van 100 procent.”

Geen importheffing op PHEV's en EV's

Bij bedrijfswagens wordt slechts de helft van dat tarief in rekening gebracht, maar ook in dat geval dient er minimaal een bedrag van 50.000 kronen op tafel te komen. “Er is echter één belangrijke uitzondering”, zegt de manager van Autonord: “Op plug-in hybrides en elektrische auto’s is geen importheffing van kracht.” Het is dus niet zo vreemd dat je hier veel auto’s met een geëlektrificeerde aandrijflijn ziet rijden, dat veel huizen een wallbox hebben en dat er al een tijdje meer laadpalen zijn dan tankstations.

Zodoende is het niet verwonderlijk dat Eder-Jensen alleen al in de eerste maanden, nadat de Japanners hun eerste elektrische model op de markt hadden gebracht, vijftig Subaru’s Solterra verkocht. Dat elektrische auto’s niet zo goed overweg kunnen met lage temperaturen, deert niemand: de paar kilometer die je in Nuuk of Ilulissat kunt afleggen met de auto, zijn zelfs met de kleinste actieradius moeiteloos te realiseren.

Nergens harder dan 60 km/h

Maar voordat de Groenlanders een auto kopen, moeten ze uiteraard eerst een rijbewijs halen. Dat gaat gemakkelijker dan in andere landen, omdat hier geen snelwegen zijn, je nergens harder dan 60 km/h mag rijden en je in de zomermaanden het rijden in het donker niet kunt oefenen. Inmiddels zijn er alleen al in Nuuk vier rijscholen en het kost ongeveer €1.000 om het rijbewijs te bemachtigen, wat feitelijk een koopje is.

Ook al heeft de Amerikaanse president Trump op weinig subtiele wijze dit eiland opgeëist, het straatbeeld doet niet bepaald Amerikaans aan. Ook rond de Amerikaanse militaire bases zie je geen Amerikaanse personenauto’s rijden. In plaats daarvan zijn de wegen hier gevuld met Japanners: het populairste model is de Mitsubishi Outlander, gevolgd door de Toyota RAV4 en bZ4X en de bestseller van Autonord, de Subaru Solterra, het zustermodel van de bZ4X. Af en toe zien we een Mercedes-Benz GLB, een Skoda Enyaq of een Volkswagen ID4.

Vroeger meer Volkswagens: dat merk testte er

Vroeger zag je hier meer Volkswagens rondrijden. Rond de eeuwwisseling had de fabrikant uit Wolfsburg een testfaciliteit op Groenland. Hoewel het testterrein inmiddels is gesloten, is de ongeveer 35 kilometer lange gravelweg van de luchthaven Kangerlussuaq naar het VW-terrein er nog steeds. Deze weg maakt busvervoer van de vele toeristen naar de ijskap mogelijk. Het is de langste weg in het land, die alleen niet geasfalteerd is. Na decennia van planning hebben de Groenlanders vorig jaar de eerste landverbinding tussen twee steden in gebruik genomen, maar helaas is de 130 kilometer lange ‘Arctic Circle Route’ tussen Kangerlussuaq en Ilulissat tot nu toe alleen geschikt voor quads en dergelijke, auto’s mogen er (nog) niet over rijden.

Foto's AutoBild